{"id":57,"date":"2013-10-09T10:45:14","date_gmt":"2013-10-09T08:45:14","guid":{"rendered":"http:\/\/portretymiast.blog.polityka.pl\/?p=57"},"modified":"2013-10-16T10:11:08","modified_gmt":"2013-10-16T08:11:08","slug":"warszawska-tozsamosc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/2013\/10\/09\/warszawska-tozsamosc\/","title":{"rendered":"Warszawska to\u017csamo\u015b\u0107"},"content":{"rendered":"

W cieniu referendum Warszawa dyskusje o samej sobie. Dyskusja zacz\u0119\u0142a si\u0119 du\u017co wcze\u015bniej, ni\u017c Piotr Guzia\u0142 wpad\u0142 na pomys\u0142, \u017ceby usun\u0105\u0107 Hann\u0119 Gronkiewicz Waltz ze stanowiska. Ale o tym kiedy indziej, gdy b\u0119d\u0119 pisa\u0142 dlaczego nie p\u00f3jd\u0119 13 na referendum. Teraz o debacie, jak\u0105 wczoraj zorganizowa\u0142 Thinktank wsp\u00f3lnie z Urz\u0119dem Miasta w Bibliotece Uniwersyteckiej. Tytu\u0142 „To\u017csamo\u015b\u0107 Warszawy – jak\u0105 Warszaw\u0119 chcieliby\u015bmy pokocha\u0107?<\/a>” okaza\u0142 si\u0119 jednak obietnic\u0119 troch\u0119 bez pokrycia, po dyskusj\u0119 w du\u017cej mierze zdominowa\u0142a kwestia marki i brandingu miasta. O ile warszawska to\u017csamo\u015b\u0107 to kwestia wybitnie ciekawa, branding miasta, przynajmniej dla mnie zupe\u0142nie interesuj\u0105cy nie jest. (Autork\u0105 fotki jest Joanna Erbel, zdj\u0119cie \u015bci\u0105gn\u0105\u0142em z Facebooka ze streamu relacjonuj\u0105cego debat\u0119<\/a>).<\/p>\n

Tworzenie to\u017csamo\u015bci to proces autentyczny i spontaniczny, cho\u0107 wp\u0142yw ma na\u0144 ma wiele dzia\u0142a\u0144 aktor\u00f3w publicznych: wystarczy popatrze\u0107 na rol\u0119 Muzeum Powstania Warszawskiego z ca\u0142ym jego projektem odnowienia mitu powsta\u0144czego jako mitu za\u0142o\u017cycielskiego wsp\u00f3\u0142czesnej Warszawy. Mo\u017cna tego projektu nie lubi\u0107, sam go krytykowa\u0142em w\u0142a\u015bnie za mitologizacj\u0119 historii, trzeba jednak przyzna\u0107, \u017ce odni\u00f3s\u0142 on spektakularny sukces. MPW sta\u0142o si\u0119 najbardziej widocznym punktem dla Polak\u00f3w odwiedzaj\u0105cych Warszaw\u0119 i planuj\u0105cych zwiedzanie miasta, dla warszawiak\u00f3w sta\u0142o si\u0119 wa\u017cnym miejscem nie tyle m\u00f3wienia o historii, co o wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci – tu ju\u017c g\u0142\u00f3wnie zas\u0142uga Instytutu Stefana Starzy\u0144skiego. Pod szyldem Instytutu ukaza\u0142o si\u0119 wiele bardzo ciekawych publikacji podejmuj\u0105cych kwesti\u0119 warszawskiej to\u017csamo\u015bci. Ksi\u0105\u017cki Jaros\u0142awa Trybusia to ju\u017c klasyka.<\/p>\n

Zycie by\u0142oby jednak zbyt proste, gdyby wp\u0142yw na nie mia\u0142 jeden projekt – pojawienie si\u0119 Centrum Nauki Kopernik szybko doda\u0142o dynamiki i po trzech latach istnienia to w\u0142a\u015bnie Centrum, obok Syrenki i \u0141azienek jest dla warszawiak\u00f3w miejscem, kt\u00f3re najbardziej warto poleci\u0107 go\u015bciom spoza miasta. Wida\u0107, \u017ce co\u015b ciekawego dzieje na umownej osi MPW – CNK, \u017ce z tych dw\u00f3ch kod\u00f3w – zmodernizowanego mitu i klasycznej nowoczesno\u015bci powstaje energia, kt\u00f3r\u0105 wida\u0107 dzi\u015b wsz\u0119dzie w mie\u015bcie w formie r\u00f3\u017cnorodnych inicjatyw oddolnych i walk warszawiak\u00f3w o przestrze\u0144 swoich osiedli i dzielnic. Nazywam ten proces ponowoczesnym powstaniem warszawskim, aktem udomowiania miasta, kt\u00f3re jeszcze do niedawna nie mia\u0142o wyrazu, raczej kojarzy\u0142o si\u0119 chaosem. Jednym ze sposob\u00f3w na jego opanowywanie, jak pokazuje etnolog W\u0142odzimierz Karol Pesel w ksi\u0105\u017cce „Chasing Warsaw” by\u0142o (i ci\u0105gle jest) \u015bmiecenie – c\u00f3\u017c, cz\u0142owiek najlepiej czuje si\u0119 „na swoich \u015bmieciach”.<\/p>\n

Wi\u0119cej o Warszawie w „Polityce” za tydzie\u0144, gdzie publikujemy du\u017cy, 24-stronicowy dodatek specjalny prezentuj\u0105cy wielowymiarowy portret miasta. Wiele w nim o to\u017csamo\u015bci Warszawy i warszawiak\u00f3w, nie zajmujemy si\u0119 natomiast zupe\u0142nie mark\u0105 miasta, o czym wczoraj pr\u00f3bowa\u0142o m\u00f3wi\u0107 wielu uczestnik\u00f3w dyskusji w BUW, podaj\u0105 za przyk\u0142ad inne metropolie, jak Berlin, kt\u00f3re maj\u0105 wyra\u017ane marki. Protestowa\u0142em przeciwko temu podej\u015bciu, bo po pierwsze, marka to to\u017csamo\u015b\u0107 zamieniona w towar i wystawiona na sprzeda\u017c. A miasto na sprzeda\u017c nie jest – funkcja ekonomiczna i atrakcyjno\u015b\u0107 komercyjna to tylko fragment miejskiej rzeczywisto\u015bci. O tych innych aspektach przypominali uczestnicy dyskusji maj\u0105cy podobnie jak, jak zastrze\u017cenie do marketingowego przechy\u0142u.<\/p>\n

Na dodatek, p\u00f3ki co Warszawa doskonale bez mocnego brandingu si\u0119 obywa\u0142a – chc\u0105c nie chc\u0105c, jako stolica kraju, kt\u00f3ry po 1989 r. wybra\u0142 kapitalistyczn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 rozwoju zosta\u0142a wpisana w sie\u0107 globalnych metropolii i s\u0142u\u017cy za interfejs \u0142\u0105cz\u0105cy globalny kapita\u0142 z polsk\u0105 gospodark\u0105 i naszym rynkiem. To dlatego jest ekonomiczne silniejszym organizmem, ni\u017c Berlin. Ten bowiem, cho\u0107 jest stolic\u0105 federalnych Niemiec, nie pe\u0142ni \u017cadnych istotnych funkcji gospodarczych. Nadrabia wi\u0119c g\u0119b\u0105, inwestuj\u0105c w mark\u0119 i kulturaln\u0105 atrakcyjno\u015b\u0107. Tyle, \u017ce w jego przypadku to ci\u0105gle raczej oznaka s\u0142abo\u015bci, ni\u017c si\u0142y.<\/p>\n

Warszawa, zamiast dorabia\u0107 sobie marketingow\u0105 g\u0119b\u0119 powinna raczej skupi\u0107 si\u0119 na interpretacji w\u0142asnej dynamicznie zmieniaj\u0105cej si\u0119 to\u017csamo\u015bci jako \u017ar\u00f3d\u0142a dla poszukiwania oryginalnych pomys\u0142\u00f3w na rozw\u00f3j, kt\u00f3re nie b\u0119d\u0105 polega\u0142y jedynie na obs\u0142udze interes\u00f3w owego kapita\u0142u, w s\u0142u\u017cbie kt\u00f3rego ci\u0105gle oddajemy co mamy najcenniejsze: najlepsze tereny i „kapita\u0142 ludzki”. Jak m\u00f3wi prof. Bohdan Ja\u0142owiecki, taki los u\u0142omnej metropolii b\u0119d\u0105cej stolic\u0105 kraju p\u00f3\u0142peryferyjnego. Warszawiacy jednak coraz mniej ch\u0119tnie z t\u0105 u\u0142omno\u015bci\u0105 si\u0119 godz\u0105 i pr\u00f3buj\u0105 odzyska\u0107 miasto dla siebie. I tu si\u0119 dopiero zaczyna ciekawy proces, bo oczywi\u015bcie krzy\u017cuj\u0105 si\u0119 interesy r\u00f3\u017cnych grup: rowerzy\u015bci walcz\u0105 z samochodziarzami, emeryci z hipsterami, aktyw homofobiczny pali T\u0119cz\u0119 na Placu Zbawiciela, a dziki ryj\u0105 ogr\u00f3dki klasy \u015bredniej na Bia\u0142o\u0142\u0119ce. Samo \u017cycie, \u017caden branding.<\/p>\n

Kto jeszcze nie mia\u0142 w r\u0119ku, to zach\u0119cam do lektury \u015bwietnej ksi\u0105\u017cki „Chwa\u0142a Miasta”, zbior\u00f3wki wydanej przez B\u0119c Zmian\u0119<\/a>, gdzie kwesti\u0105 Warszawy i warszawsko\u015bci zajmuje si\u0119 grono znakomitych autor\u00f3w Joann\u0119 Kusiak, Jacka Dukaja, Krzysztofa Nawratka. T\u0119 lektur\u0119 warto uzupe\u0142ni\u0107 wspomnian\u0105 wcze\u015bniej ksi\u0105\u017ck\u0105 „Chasing Warsaw”<\/a> powsta\u0142\u0105 pod redakcj\u0105 Joanny Kusiak i Moniki Grubbauer. No, a za tydzie\u0144 zapraszam do „Polityki”.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W cieniu referendum Warszawa dyskusje o samej sobie. Dyskusja zacz\u0119\u0142a si\u0119 du\u017co wcze\u015bniej, ni\u017c Piotr Guzia\u0142 wpad\u0142 na pomys\u0142, \u017ceby usun\u0105\u0107 Hann\u0119 Gronkiewicz Waltz ze stanowiska. Ale o tym kiedy indziej, gdy b\u0119d\u0119 pisa\u0142 dlaczego nie p\u00f3jd\u0119 13 na referendum. … Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/57"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=57"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/57\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":89,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/57\/revisions\/89"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=57"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=57"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=57"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}