
{"id":991,"date":"2016-05-08T14:07:24","date_gmt":"2016-05-08T12:07:24","guid":{"rendered":"http:\/\/portretymiast.blog.polityka.pl\/?p=991"},"modified":"2016-05-08T14:52:53","modified_gmt":"2016-05-08T12:52:53","slug":"warszawa-i-berlin-rozne-i-podobne","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/2016\/05\/08\/warszawa-i-berlin-rozne-i-podobne\/","title":{"rendered":"Warszawa i Berlin. R\u00f3\u017cne i podobne"},"content":{"rendered":"<div id=\"attachment_992\" style=\"width: 630px\" class=\"wp-caption aligncenter\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" aria-describedby=\"caption-attachment-992\" class=\"wp-image-992 size-large\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/IMG_0382-1024x768.jpg\" alt=\"IMG_0382\" width=\"620\" height=\"465\" srcset=\"\/portretymiast\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/IMG_0382-1024x768.jpg 1024w, \/portretymiast\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/IMG_0382-300x225.jpg 300w, \/portretymiast\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/IMG_0382-768x576.jpg 768w, \/portretymiast\/wp-content\/uploads\/2016\/05\/IMG_0382.jpg 1280w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><p id=\"caption-attachment-992\" class=\"wp-caption-text\">Od lewej: Jan Olbrycht, Rados\u0142aw Markowski, burmistrz Berlina Michael M\u00fcller i prezydenta Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz podczas spotkanie w &#8222;Marzycielach i Rzemie\u015blnikach&#8221;<\/p><\/div>\n<p>Czy jest sens por\u00f3wnywa\u0107 Berlin i Warszaw\u0119? Raczej nie, lecz wizyta burmistrza Michaela M\u00fcllera w Warszawie pokaza\u0142a, \u017ce istnieje wiele temat\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 mog\u0105 pos\u0142u\u017cy\u0107 za p\u0142aszczyzn\u0119 rozmowy i wymiany do\u015bwiadcze\u0144 oraz inspiracji.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nTo, co \u0142\u0105czy Warszaw\u0119 i Berlin, to tempo zmiany po 1989 r. W ci\u0105gu \u0107wier\u0107wiecza oba miasta sta\u0142y si\u0119 metropoliami z ca\u0142kowicie zmienion\u0105 struktur\u0105 spo\u0142eczn\u0105. W Berlinie dosz\u0142o do wymiany po\u0142owy mieszka\u0144c\u00f3w, dzi\u015b jest to miasto wielokulturowe, czerpi\u0105ce energi\u0119 z rosn\u0105cego zr\u00f3\u017cnicowania tkanki miejskiej. Warszawa, w 1989 r. miasto jeszcze przemys\u0142owe i w du\u017cej mierze robotnicze, zast\u0105pi\u0142a klas\u0119 robotnicz\u0105 klas\u0105 kreatywn\u0105 i ci\u0105gle jeszcze \u017cyje rent\u0105 m\u0142odo\u015bci: mimo \u017ce dwukrotnie mniejsza od Berlina, ma dwukrotnie wi\u0119cej student\u00f3w.<\/p>\n<p>Berlin jest <em>poor but sexy<\/em>. Warszawa mierz\u0105c PKB\u00a0per capita generowanym w stolicy, jest od Berlina bogatsza. Berlin ma od 2014 r. strategi\u0119 rozwoju do 2030 i dalekosi\u0119\u017cn\u0105 wizj\u0119 roku 2050, kiedy ma ju\u017c by\u0107 miastem neutralnym dla klimatu. Warszawa swoj\u0105 strategi\u0119 tworzy. I w\u0142a\u015bnie temat strategii, a raczej przysz\u0142o\u015bci, jest dobrym punktem wyj\u015bcia podpatrywania, czego mo\u017cna si\u0119 od s\u0105siada nauczy\u0107.<\/p>\n<p>Po pierwsze, kwestia strategicznej konsekwencji. Jak m\u00f3wi\u0142 Michael\u00a0M\u00fcller na spotkaniu w &#8222;Marzycielach i Rzemie\u015blnikach&#8221;, je\u015bli chcemy osi\u0105gn\u0105\u0107 cel strategiczny, jakim jest neutralno\u015b\u0107 klimatyczna w 2050, miasto musi zyska\u0107 kontrol\u0119 nad wytwarzaniem energii, co oznacza rekomunalizacj\u0119 sp\u00f3\u0142ek energetycznych, kt\u00f3re zosta\u0142y sprywatyzowane na fali neoliberalnego p\u0119du\u00a0prywatyzacyjnego.<\/p>\n<p>Metropoliami takimi jak Berlin czy Warszawa nie spos\u00f3b zarz\u0105dza\u0107 w spos\u00f3b technokratyczny, jak przedsi\u0119biorstwami &#8211; s\u0105 zbyt z\u0142o\u017conymi organizmami spo\u0142ecznymi, co prowadzi do napi\u0119\u0107 o charakterze politycznym i proces polityczny jest\u00a0jednym z niezb\u0119dnych wymiar\u00f3w rz\u0105dzenia miastem. Ale wobec coraz wi\u0119kszego r\u00f3\u017cnicowania si\u0119 miejskiej spo\u0142eczno\u015bci i wynikaj\u0105cego st\u0105d coraz wi\u0119kszego zr\u00f3\u017cnicowania potrzeb oraz interes\u00f3w tradycyjny proces polityczny oparty na demokracji reprezentatywnej nie wystarczy, bo nie zapewnia pe\u0142nej artykulacji miejskiej z\u0142o\u017cono\u015bci.<\/p>\n<p>Nieobecne g\u0142osy d\u0105\u017c\u0105 do uobecnienia w postaci cho\u0107by ruch\u00f3w miejskich, akcji protestu i innych inicjatyw. Dzia\u0142ania kontrdemokratyczne (by u\u017cy\u0107 okre\u015blenia Pierre&#8217;a Rosanvallona) generuj\u0105 cz\u0119sto innowacje polityczne i zarz\u0105dcze, jak cho\u0107by bud\u017cet partycypacyjny, inicjatywa obywatelska, sonda\u017c deliberatywny. Nie ma jednak gotowych recept, podkre\u015bla\u0142 Michael\u00a0M\u00fcller. Partycypacja jest niezb\u0119dna, ale nie jest panaceum, rz\u0105dzenie metropoli\u0105 to ci\u0105g\u0142e poszukiwanie, pr\u00f3bowanie i uczenie si\u0119 na b\u0142\u0119dach. Tylko trzeba mie\u0107 odwag\u0119 si\u0119 do nich przyznawa\u0107.<\/p>\n<p>W Warszawie te\u017c oczywi\u015bcie pope\u0142niamy b\u0142\u0119dy, czasem si\u0119 na nich uczymy. Warto, by do tej nauki wykorzysta\u0107 b\u0142\u0119dy berli\u0144czyk\u00f3w &#8211; dobrze by\u0142oby zrobi\u0107, cho\u0107by w kontek\u015bcie trwaj\u0105cych prac nad strategi\u0105 2030 dla Warszawy, wsp\u00f3lne warszawsko-berli\u0144skie warsztaty.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Czy jest sens por\u00f3wnywa\u0107 Berlin i Warszaw\u0119? Raczej nie, lecz wizyta burmistrza Michaela M\u00fcllera w Warszawie pokaza\u0142a, \u017ce istnieje wiele temat\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 mog\u0105 pos\u0142u\u017cy\u0107 za p\u0142aszczyzn\u0119 rozmowy i wymiany do\u015bwiadcze\u0144 oraz inspiracji.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,4],"tags":[131,92],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/991"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=991"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/991\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":997,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/991\/revisions\/997"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=991"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=991"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=991"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}