{"id":999,"date":"2016-05-10T06:41:45","date_gmt":"2016-05-10T04:41:45","guid":{"rendered":"http:\/\/portretymiast.blog.polityka.pl\/?p=999"},"modified":"2018-02-19T01:23:46","modified_gmt":"2018-02-19T00:23:46","slug":"mapa-i-terytorium-kartografia-rzeczywistosci-wirtualnej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/2016\/05\/10\/mapa-i-terytorium-kartografia-rzeczywistosci-wirtualnej\/","title":{"rendered":"Mapa i terytorium. Kartografia rzeczywisto\u015bci hybrydowej"},"content":{"rendered":"

\"interfejsy_kody_symbole_tlo\"<\/a>Mapa to nie jest terytorium, stwierdzi\u0142 Alfred Korzybski, tw\u00f3rca semantyki og\u00f3lnej. Mapa to symboliczna reprezentacja rzeczywisto\u015bci, interfejs, za pomoc\u0105 kt\u00f3rego docieramy do przestrzeni.
\n
\nTemu tematowi po\u015bwi\u0119cona b\u0119dzie ostatnia sesja konferencji „Interfejsy, kody, symbole. Przysz\u0142o\u015b\u0107 komunikowania”<\/a>, organizowana 16-17 maja we Wroc\u0142awiu w ramach programu „Miasto przysz\u0142o\u015bci \/ Laboratorium Wroc\u0142aw”.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Mapa Jenkinsona, ze zbior\u00f3w Biblioteki Uniwersyteckiej we Wroc\u0142awiu<\/p><\/div>\n

We Wroc\u0142awiu znajduje si\u0119 jedyny egzemplarz mapy Jenkinsona<\/a> z po\u0142owy XVI wieku. Pierwszy raz dok\u0142adnie przedstawiono na niej Wsch\u00f3d: od Ba\u0142tyku po Syberi\u0119. Mapa mia\u0142a wspiera\u0107 ekspansj\u0119 handlow\u0105 angielskiej Kampanii Moskiewskiej, ale jest te\u017c ilustracj\u0105 fantazji o mitycznych krainach, znanych z relacji Marco Polo. „Mapa Jenkinsona jest wypadkow\u0105 ca\u0142ej masy uprzedze\u0144, klisz i przes\u0105d\u00f3w oraz mo\u017cliwo\u015bci naukowych XVI-wiecznej Europy” – pisa\u0142 na \u0142amach POLITYKI Tomasz Targa\u0144ski<\/a>.<\/p>\n

My\u015bl\u0105c o mapie Jenkinsona w kategoriach zabytku, zapominamy jednak, \u017ce nasz obraz \u015bwiata w du\u017cej mierze kszta\u0142towany jest przez zaledwie o kilka lat od niej m\u0142odsz\u0105 map\u0119 Gerardusa Merkatora. I w\u0142a\u015bnie o mapach jako narz\u0119dziach sprawowania i obiektywizowania w\u0142adzy, ale tak\u017ce ich przemianach zwi\u0105zanych z rozwojem nowych technologii, b\u0119dziemy rozmawia\u0107 podczas ostatniego bloku konferencji.<\/p>\n

B\u0119dziemy si\u0119 te\u017c zastanawia\u0107, jak powinny wygl\u0105da\u0107 mapy nowej rzeczywisto\u015bci, wchodz\u0105ce w polemik\u0119 z dotychczasowymi modelami, i jakie s\u0105\u00a0granice korzystania z map jako interfejs\u00f3w w \u015bwiecie nadmiaru danych.<\/p>\n

Blok \u201eMapa i terytorium\u201d otworzy prezentacja Hajime Narukawy<\/b>, japo\u0144skiego architekta i artysty, tw\u00f3rcy mapy Authagraph<\/a>, b\u0119d\u0105cej efektem poszukiwa\u0144 mo\u017cliwie doskona\u0142ego modelu odwzorowania kuli ziemskiej na p\u0142aszczy\u017anie (Narukawa uczestniczy tak\u017ce w wystawie „Eco Expanded City”<\/a>, kt\u00f3ra rozpocznie si\u0119 we Wroc\u0142awiu 13 maja). Projekt Narukawy to zdecentralizowany model, koryguj\u0105cy nasz\u0105 wizj\u0119 \u015bwiata, w du\u017cej mierze oparty na XVI-wiecznym koncepcie Gerardusa Merkatora.<\/p>\n