{"id":1027,"date":"2014-10-21T13:11:13","date_gmt":"2014-10-21T11:11:13","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=1027"},"modified":"2014-10-21T13:21:06","modified_gmt":"2014-10-21T11:21:06","slug":"mezczyzna-po-przejsciach-kobieta-z-przeszloscia-dwa-slowa-o-the-affair","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2014\/10\/21\/mezczyzna-po-przejsciach-kobieta-z-przeszloscia-dwa-slowa-o-the-affair\/","title":{"rendered":"M\u0119\u017cczyzna po przej\u015bciach, kobieta z przesz\u0142o\u015bci\u0105 – dwa s\u0142owa o \u201eThe Affair”"},"content":{"rendered":"

\"07CARABUCKLEY4-articleLarge\"<\/a>W\u015br\u00f3d nowo\u015bci proponowanych w jesiennym sezonie serialowym wi\u0119kszo\u015b\u0107 tytu\u0142\u00f3w to produkcje sensacyjne, detektywistyczne czy oparte o komiksy. Zadebiutowa\u0142o te\u017c kilka seriali komediowych. Tymczasem \u2013 jak zwykle \u2013 najmniej seriali po\u015bwi\u0119conych jest sprawom obyczajowym. Co nie zmienia faktu, \u017ce opowie\u015bci bez krwi i zbrodni potrafi\u0105 by\u0107 dla widza fascynuj\u0105ce. Czego doskona\u0142ym przyk\u0142adem jest serial \u201eThe Affair\u201d.
\n
\nHistoria wydaje si\u0119 prosta. Noah to typowy, troch\u0119 sfrustrowany facet w \u015brednim wieku. Jest wyk\u0142adowc\u0105 akademickim, napisa\u0142 pierwsz\u0105 powie\u015b\u0107, ale gdzie mu tam do te\u015bcia \u2013 szanowanego zamo\u017cnego pisarza. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo Noah wydaje si\u0119 bardzo udane \u2013 kilkoro dzieci, kochaj\u0105ca atrakcyjna \u017cona. Co prawda wida\u0107 pewne problemy wychowawcze, zw\u0142aszcza ze starszym synem i c\u00f3rk\u0105, ale nikt przecie\u017c nie obiecywa\u0142, \u017ce b\u0119dzie idealnie. <\/p>\n

Tymczasem mamy lato i ca\u0142a rodzina wybiera si\u0119 do te\u015bci\u00f3w nad morze. A tam w przydro\u017cnym barze Noah spotyka prze\u015bliczn\u0105 kelnerk\u0119. Pojawi si\u0119 jakie\u015b porozumienie, iskra i… no w\u0142a\u015bnie, pierwszy odcinek pokazuje nam to, co dzieje si\u0119 mi\u0119dzy lud\u017ami, zanim jeszcze zacznie si\u0119 jakikolwiek romans.<\/p>\n

Historia brzmi banalnie? Znudzony m\u0105\u017c, \u015bliczna kelnerka, romans, kt\u00f3ry zaczyna si\u0119 latem? Chyba to ju\u017c gdzie\u015b widzieli\u015bmy… No w\u0142a\u015bnie, w chwili, kiedy widzowi wydaje si\u0119, \u017ce zna ju\u017c ca\u0142\u0105 histori\u0119, tw\u00f3rcy ka\u017c\u0105 spojrze\u0107 na te same wydarzenia z innej perspektywy. O ile przez pierwsz\u0105 po\u0142ow\u0119 odcinka swoj\u0105 histori\u0119 opowiada\u0142 nam Noah, teraz opowiada j\u0105 kelnerka Alison. Pewna siebie i nieco prowokuj\u0105ca dziewczyna z opowie\u015bci Noah zamienia si\u0119 w niepewn\u0105 siebie, zagubion\u0105 kobiet\u0119, kt\u00f3rej \u017cycie naznaczy\u0142a tragedia. Ogl\u0105damy dok\u0142adnie te same zdarzenia pokazane z nieco innej perspektywy. Te same gesty nabieraj\u0105 nowych znacze\u0144, a niekt\u00f3re fragmenty historii opowiedziane s\u0105 zupe\u0142nie inaczej. Oczywi\u015bcie widz zaczyna sobie w tym momencie zadawa\u0107 pytanie \u2013 kto ma racj\u0119, czy prawda le\u017cy po\u015brodku, czy mo\u017ce kto\u015b tu k\u0142amie. Prosta obyczajowa historia staje si\u0119 zajmuj\u0105c\u0105 opowie\u015bci\u0105 o tym, jak dzia\u0142a pami\u0119\u0107 i jak sami kreujemy rzeczywisto\u015b\u0107.\"the-affair-showtime-first-look-photo\"<\/a>Ale okazuje si\u0119, \u017ce nie chodzi tylko o to, jak r\u00f3\u017cnie wspominamy przesz\u0142o\u015b\u0107. Nasi bohaterowie o swoim romansie opowiadaj\u0105 z perspektywy. Oboje oddzielnie siedz\u0105 w pokoju przes\u0142ucha\u0144 gdzie po latach zdaj\u0105 relacj\u0119 ze swojego \u2013 jak si\u0119 orientujemy \u2013 trwaj\u0105cego wiele lat zwi\u0105zku. Dlaczego si\u0119 tam znale\u017ali? Dlaczego ta historia jest taka wa\u017cna? Czy kto\u015b zgin\u0105\u0142? Dlaczego bohaterowie nie m\u00f3wi\u0105 ca\u0142ej prawdy? Zanim odcinek si\u0119 sko\u0144czy, widz czuje si\u0119 jak po seansie najlepszej produkcji sensacyjnej. I, oczywi\u015bcie, niemal natychmiast ma ochot\u0119 na kolejny odcinek.<\/p>\n

Olbrzymim plusem tego wyprodukowanego przez Showtime serialu jest obsada. W rolach g\u0142\u00f3wnych obsadzono aktor\u00f3w brytyjskich \u2013 Dominica Westa (znanego m.in. z seriali \u201eThe Wire\u201d czy \u201eThe Hour\u201d) i Ruth Wilson (kojarzona przede wszystkim z roli Alice w serialu \u201eLuther\u201d). Wyb\u00f3r aktor\u00f3w jest w przypadku takiej produkcji absolutnie kluczowy. Od pierwszych chwil musimy zobaczy\u0107 mi\u0119dzy bohaterami chemi\u0119, kt\u00f3ra doprowadzi w ko\u0144cu do tytu\u0142owego romansu. Tu chemia jest, ale jest te\u017c doskona\u0142y kunszt aktorski. <\/p>\n

B\u0142yszczy zw\u0142aszcza Ruth Wilson \u2013 w pierwszej cz\u0119\u015bci odcinka pokazywana jako uwodzicielska pewna siebie dziewczyna, w drugiej pokazuje nam bohaterk\u0119 delikatn\u0105 i rozbit\u0105. Metamorfoza jest niesamowita. Mimo \u017ce widzimy na ekranie t\u0119 sam\u0105 osob\u0119, to jednak Alice w opowie\u015bci Noah i w narracji samej bohaterki to dwie zupe\u0142nie r\u00f3\u017cne postacie \u2013 inaczej m\u00f3wi\u0105, inaczej si\u0119 zachowuj\u0105, odr\u00f3\u017cniaj\u0105 je nawet drobne gesty. <\/p>\n

Nie oznacza to, \u017ce Dominic West gra gorzej. Wr\u0119cz przeciwnie \u2013 w cz\u0119\u015bci odcinka jest pewnym siebie, troch\u0119 neurotycznym, ale w sumie sympatycznym facetem, w drugiej po\u0142owie, mimo wypowiadania tych samych kwestii, sprawia wra\u017cenie strasznie zarozumia\u0142ej, niezbyt sympatycznej postaci. Co nie zmienia faktu, \u017ce mimo tych drobnych zmian w obu wersjach wyczuwamy napi\u0119cie mi\u0119dzy bohaterami. <\/p>\n

Na drugim planie, jak na razie, najbardziej wyra\u017ane role maj\u0105 ma\u0142\u017conkowie przysz\u0142ych kochank\u00f3w. Znany z serialu \u201eFringe\u201d Joshua Jackson gra m\u0119\u017ca Allison \u2013 posta\u0107, kt\u00f3ra te\u017c bardzo si\u0119 zmienia w zale\u017cno\u015bci od tego, kto opowiada histori\u0119. Z kolei \u017con\u0119 Noah gra Maura Tierney, znana z \u201eOstrego Dy\u017curu\u201d. To rola odrobin\u0119 mniej ciekawa, ale nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce mo\u017ce si\u0119 rozwin\u0105\u0107.\"affairnsadf\"<\/a>\u201eThe Affair\u201d jest produkcj\u0105, kt\u00f3ra doskonale pokazuje, \u017ce czasem bardziej od samej historii liczy si\u0119 spos\u00f3b jej opowiadania. Pod tym wzgl\u0119dem seriale maj\u0105 niesamowite pole do popisu \u2013 zreszt\u0105 coraz cz\u0119\u015bciej wida\u0107, \u017ce tw\u00f3rcy telewizyjnych opowie\u015bci eksperymentuj\u0105 nie tylko z tre\u015bci\u0105, lecz tak\u017ce z narracj\u0105. Co jest kolejnym dowodem na to, \u017ce obecnie w serialach telewizyjnych znajdziemy niekiedy wi\u0119cej innowacyjnych pomys\u0142\u00f3w ni\u017c w kinie. Za\u015b \u201eThe Affair\u201d dowodzi te\u017c, \u017ce niekoniecznie musimy mie\u0107 trupa w pierwszym odcinku, by niecierpliwie wyczekiwa\u0107 kolejnych ods\u0142on serialu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W\u015br\u00f3d nowo\u015bci proponowanych w jesiennym sezonie serialowym wi\u0119kszo\u015b\u0107 tytu\u0142\u00f3w to produkcje sensacyjne, detektywistyczne czy oparte o komiksy. Zadebiutowa\u0142o te\u017c kilka seriali komediowych. Tymczasem \u2013 jak zwykle \u2013 najmniej seriali po\u015bwi\u0119conych jest sprawom obyczajowym. Co nie zmienia faktu, \u017ce opowie\u015bci bez krwi i zbrodni potrafi\u0105 by\u0107 dla widza fascynuj\u0105ce. Czego doskona\u0142ym przyk\u0142adem jest serial \u201eThe Affair\u201d.<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1027"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1027"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1027\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1037,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1027\/revisions\/1037"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1027"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1027"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1027"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}