{"id":1231,"date":"2014-12-17T21:03:21","date_gmt":"2014-12-17T20:03:21","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=1231"},"modified":"2014-12-17T22:09:27","modified_gmt":"2014-12-17T21:09:27","slug":"serialowe-rozczarowania-2014-roku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2014\/12\/17\/serialowe-rozczarowania-2014-roku\/","title":{"rendered":"Serialowe rozczarowania 2014 roku"},"content":{"rendered":"

\"Im-very-disappointed\"<\/a>Po podsumowaniu serialowych hit\u00f3w roku przyszed\u0142 czas na og\u0142oszenie tytu\u0142\u00f3w, kt\u00f3re w ostatnich dwunastu miesi\u0105cach rozczarowa\u0142y nas najbardziej. Oto lista seriali, kt\u00f3rych tw\u00f3rcy obiecywali nam wi\u0119cej, ni\u017c byli w stanie da\u0107.<\/p>\n

W\u015br\u00f3d naszych prywatnych rozczarowa\u0144 wi\u0119kszo\u015b\u0107 stanowi\u0105 tegoroczne premiery, ale na li\u015bcie znalaz\u0142o si\u0119 tak\u017ce miejsce dla dw\u00f3ch przeczekanych fina\u0142\u00f3w i jednej miniserii. Ka\u017cde z nas wytypowa\u0142o trzy tytu\u0142y, a na li\u015bcie znajdziecie sporo nieoczywistych typ\u00f3w.
\n
\nAneta Kyzio\u0142:<\/strong><\/p>\n

1. \u201eDetektyw\u201d<\/strong>\"Detektyw\"<\/a>Wiem, wiem, dla wielu to najlepszy serial minionego roku. Sama znam zagorza\u0142ych fan\u00f3w, ogl\u0105daj\u0105cych ka\u017cdy odcinek po kilka razy, by odnale\u017a\u0107 przegapione, a rozsiane przez tw\u00f3rc\u00f3w wskaz\u00f3wki co do to\u017csamo\u015bci Kr\u00f3la w \u017c\u00f3\u0142ci, snuj\u0105cych w\u0142asne teorie i zachwycaj\u0105cych si\u0119 wychudzonym i zgorzknia\u0142ym Cohlem Matthew McConaugheya.<\/p>\n

Dla mnie to jednak rozczarowanie. \u015awietny klimat, ujmuj\u0105ce zdj\u0119cia Luizjany w roli Ameryki B albo C, fajna hu\u015btawka uczu\u0107 mi\u0119dzy par\u0105 g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w (masochistycznie uwielbiam bromance\u2019e) i pomys\u0142 \u015bledztwa w \u015bledztwie nie r\u00f3wnowa\u017c\u0105 mizerii zagadki kryminalnej. Na ko\u0144cu okazuje si\u0119, \u017ce ca\u0142e to wielkie halo i wszystkie te pretensjonalne, samochodowe spicze Cohle\u2019a pe\u0142ne Nietzschego w wersji dla gimbazy \u2013 by\u0142y po nic. <\/p>\n

2. \u201eThe Killing\u201d \u2013 sezon 4.<\/strong>\"thekilling\"<\/a>W sumie nie by\u0142o powodu, \u017ceby spodziewa\u0107 czego\u015b dobrego, ale jednak nadzieja zawsze umiera ostatnia. \u201eThe Killing\u201d by\u0142 \u015bwietnym serialem przez dwa pierwsze sezony: deszczowe, depresyjne Seattle, ruda kosmitka w swetrze w roli policjantki, podstarza\u0142y hip-hopowiec jako jej partner, rodz\u0105ca si\u0119 w b\u00f3lach mi\u0119dzy nimi przyja\u017a\u0144, dramat rodziny zamordowanej nastolatki, zbrodnia, kt\u00f3ra niczym zaraza zaka\u017ca ca\u0142\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107…<\/p>\n

I na tym nale\u017ca\u0142o poprzesta\u0107. Trzeci sezon, z legionem mordowanych, ale niemal nierozpoznawalnych nastolatk\u00f3w i przerysowanymi emocjami pary \u015bledczych by\u0142 katastrof\u0105, ale jeszcze z tych, o kt\u00f3rych si\u0119 m\u00f3wi, \u017ce nawet pi\u0119kne. Czwarty, fina\u0142owy, kr\u00f3tszy i nakr\u0119cony nie przez AMC, tylko Netflix, by\u0142 ju\u017c tylko nieudan\u0105 i niepotrzebn\u0105 pr\u00f3b\u0105 wskrzeszania trupa. <\/p>\n

3. \u201eWataha\u201d<\/strong>\"wataha\"<\/a>Mia\u0142o by\u0107 tak pi\u0119knie! Wszystko by\u0142o tu nowe, \u015bwie\u017ce i obiecuj\u0105ce. Pierwsza polska produkcja serialowa znanej z seriali z najwy\u017cszej p\u00f3\u0142ki stacji HBO. Z akcj\u0105 osadzon\u0105 w Bieszczadach \u2013 dla jednych magicznych, dla drugich nostalgicznych, dla trzecich \u2013 politycznych, jako granica Polski\/Unii Europejskiej i Ukrainy\/Wschodu. W \u015brodowisku stra\u017cy granicznej, dot\u0105d niepenetrowanym przez filmowc\u00f3w. A wysz\u0142o jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 polskiej produkcji serialowej ostatnich lat: bez dramaturgii, z puszczonym, pe\u0142nym absurd\u00f3w scenariuszem i drewnianymi dialogami.<\/p>\n

Marcin Zwierzchowski: <\/strong><\/p>\n

1. \u201eTeoria wielkiego podrywu\u201d – Sezon 8.<\/strong>\"The<\/a>Ogromne zaskoczenie. Serial, kt\u00f3ry przez siedem sezon\u00f3w bawi\u0142 do \u0142ez i dla mnie sta\u0142 si\u0119 produkcj\u0105 ogl\u0105dan\u0105 niemal tak cz\u0119sto jak \u201ePrzyjaciele\u201d, totalnie si\u0119 wypali\u0142. Scenarzy\u015bci nie maj\u0105 pomys\u0142\u00f3w ani na gagi, ani na rozw\u00f3j postaci \u2013 kolejne odcinki tylko pot\u0119guj\u0105 skal\u0119 tej kl\u0119ski, a fabu\u0142a sprawia wra\u017cenie pisanej na kolanie, wed\u0142ug linii najmniejszego oporu. Jakby nikt si\u0119 ju\u017c nie stara\u0142. A\u017c chce si\u0119 wy\u0107 na tak zmarnowany potencja\u0142. Najwi\u0119kszym grzechem scenarzyst\u00f3w sta\u0142o si\u0119 za\u015b ignorowanie popkultury, do kt\u00f3rej nawi\u0105zania i z kt\u00f3r\u0105 zabawy dotychczas wype\u0142nia\u0142y t\u0119 produkcj\u0119.<\/p>\n

2. \u201eThe Knick\u201d<\/strong>\"the<\/a>Zgadza si\u0119 \u2013 serial, kt\u00f3ry trafi\u0142 do mojego TOP3 najlepszych produkcji tego roku umieszczam jednocze\u015bnie w\u015br\u00f3d najwi\u0119kszych rozczarowa\u0144. Dlaczego? Przez fina\u0142 sezonu. Do 7. odcinka wszystko by\u0142o idealne \u2013 scenografia, muzyka, scenariusz, aktorstwo. Absolutnie wszystko. W odcinkach 8., 9. i 10. okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce Soderbergh nie mia\u0142 pomys\u0142u na dobry fina\u0142, bo raz si\u0119 spieszy\u0142, raz zwalnia\u0142 do \u017c\u00f3\u0142wiego tempa, a to znowu postanowi\u0142 przypomnie\u0107, \u017ce to serial medyczny, a to wstawia\u0142 kuriozalne sceny, jak atak na burdel. Przede wszystkim za\u015b fabu\u0142a urywa si\u0119 w fatalnym momencie, jakby zako\u0144czenie nie wynika\u0142o z planu, ale z konieczno\u015bci, bo np. sko\u0144czy\u0142o si\u0119 miejsce na dysku na nagrania kolejnych scen.<\/p>\n

3. \u201eThe Flash\u201d<\/strong>\"the<\/a>Z jednej strony spodziewa\u0107 si\u0119 wiele po tej produkcji by\u0142oby b\u0142\u0119dem. Z drugiej jednak mo\u017cna chyba by\u0142o od ludzi od dziesi\u0119cioleci tworz\u0105cych komiksy oczekiwa\u0107 lepszego podej\u015bcia do materia\u0142u \u017ar\u00f3d\u0142owego. Ju\u017c zostawmy schematyczne scenariusze, zostawmy to parcie na budowanie kr\u00f3tkich fabu\u0142, tak aby zamyka\u0107 wszystko w jednym odcinku, i w wi\u0119kszo\u015bci s\u0142abe aktorstwo (na plus wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 Gustin jako Flash) \u2013 tutaj po prostu jest tyle bzdurno\u015bci i niekonsekwencji, zw\u0142aszcza w prowadzeniu postaci Flasha, \u017ce nie pozwalaj\u0105 one skupi\u0107 si\u0119 na opowie\u015bci. Ogl\u0105da\u0142em wy\u0142\u0105cznie z recenzenckiego obowi\u0105zku.<\/p>\n

Katarzyna Czajka:<\/strong><\/p>\n

1. \u201eThe Affair\u201d <\/strong>\"the-affair-episode-1-05-promotional-photo\"<\/a>Serial zacz\u0105\u0142 si\u0119 tak dobrze, \u017ce by\u0142am gotowa uzna\u0107 go za najlepsz\u0105 tegoroczn\u0105 produkcj\u0119 serialow\u0105. Niestety po kilku fantastycznych odcinkach, pokazuj\u0105cych te same wydarzenia z dw\u00f3ch perspektyw (m\u0119skiej i kobiecej), serial zmieni\u0142 nieco kurs i zacz\u0105\u0142 opowiada\u0107 niezbyt ciekaw\u0105 histori\u0119 pewnego letniego romansu. Nie jest to serial z\u0142y, ale po tych pierwszych odcinkach spodziewa\u0142am si\u0119 znacznie wi\u0119cej.<\/p>\n

2. \u201eHow to Get Away With Murder\u201d<\/strong>\"How-to-Get-Away-With-Murder-how-to-get-away-with-murder-37620551-3500-2254\"<\/a>Powszechnie chwalony serial z Viol\u0105 Davies w roli g\u0142\u00f3wnej mia\u0142 pokaza\u0107, \u017ce w telewizji jest jeszcze miejsce na dobre seriale prawnicze i zdecydowanie jest miejsce na silne postacie kobiece. Niestety produkcja okaza\u0142a si\u0119 mie\u0107 naprawd\u0119 niewiele wsp\u00f3lnego z realiami ameryka\u0144skiego systemu prawnego, za\u015b postacie kobiece silne s\u0105 wy\u0142\u0105cznie na papierze (poza tym s\u0105 niesamowicie emocjonalne). Nawet Viola Davies nie jest w tym serialu tak dobra, jak mo\u017cna by\u0142oby si\u0119 spodziewa\u0107, cz\u0119sto nadto szar\u017cuj\u0105c w swojej roli.<\/p>\n

3. \u201eGotham\u201d <\/strong>\"gotham\"<\/a>Kilka tygodni temu pisa\u0142am o \u201eGotham\u201d nies\u0142ychanie entuzjastycznie. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce znalaz\u0142am m\u00f3j serial na podstawie komiksu. Niestety w pewnym momencie zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce zupe\u0142nie nie jestem ciekawa, co dalej z bohaterami. To nie jest z\u0142y serial, ale my\u015bla\u0142am, \u017ce utrzyma moj\u0105 uwag\u0119 d\u0142u\u017cej.<\/p>\n

Bartosz Staszczyszyn:<\/strong><\/p>\n

1. \u201eThe Killing” – sezon 4. <\/strong>\"The<\/a>Szefowie Netfliksa niepotrzebnie narobili nadziei fanom \u201eThe Killing”. Gdy AMC zrezygnowa\u0142o z realizacji 4. sezonu serialu, internetowy potentat odkupi\u0142 tytu\u0142 i dokr\u0119ci\u0142 sze\u015b\u0107 dodatkowych odcink\u00f3w o deszczowym Seattle, detektyw Sarze Liden oraz jej lumpowatym partnerze. Zamiast wielkiego powrotu wysz\u0142a jednak spektakularna pora\u017cka. Scenariusz pe\u0142en by\u0142 luk i niekonsekwencji, bohaterowie, kt\u00f3rzy dot\u0105d wymownie milczeli, nagle zacz\u0119li sypa\u0107 z r\u0119kawa aforystycznymi m\u0105dro\u015bciami w stylu \u201eDetektywa”, a mroczna opowie\u015b\u0107 o twardych policjantach zmieni\u0142a si\u0119 w groteskow\u0105 histori\u0119 nieporozumie\u0144. <\/p>\n

2. \u201eDziecko Rosemary”<\/strong>\"Rosemary's<\/a>\u201eDziecko Rosemary\u201d by\u0142o jednym z najbardziej magnetyzuj\u0105cych tytu\u0142\u00f3w pierwszej po\u0142owy 2014 roku i jednym z najsro\u017cszych telewizyjnych rozczarowa\u0144 tego okresu. Agnieszka Holland stawa\u0142a za kamer\u0105, by zmierzy\u0107 si\u0119 z powie\u015bci\u0105 Iry Levina i jej legendarn\u0105 adaptacj\u0105 nakr\u0119con\u0105 przed laty przez Romana Pola\u0144skiego. I poleg\u0142a. Opowiada\u0142a o z\u0142u, kt\u00f3re odstr\u0119cza i uwodzi jednocze\u015bnie, ale jej opowie\u015b\u0107 ociera\u0142a si\u0119 o bana\u0142. \u201eDziecko Rosemary” A.D. 2014 nie mia\u0142o nawet \u015bladu tej przera\u017caj\u0105cej niejednoznaczno\u015bci, kt\u00f3ra przes\u0105dzi\u0142a o sukcesie arcydzie\u0142a Pola\u0144skiego. <\/p>\n

3. \u201eConstantine”<\/strong>\"constantine-102653\"<\/a>DC Comics nie ma szcz\u0119\u015bcia do telewizji. Wydawa\u0142oby si\u0119, \u017ce ich komiksowe uniwersum jest wr\u0119cz stworzone dla ma\u0142ego ekranu, ale kolejne seriale ze stajni DC okazuj\u0105 si\u0119 klap\u0105 (od groteskowego, cho\u0107 przyjemnego \u201eArrow”, przez opisane wy\u017cej \u201eGotham\u201d po infantylne i r\u00f3wnie\u017c wspomniane \u201eThe Flash\u201d).<\/p>\n

\u201eConstatine” mia\u0142 by\u0107 now\u0105 jako\u015bci\u0105 komiksowych produkcji prezentowanych pod szyldem DC. Problem w tym, \u017ce opowie\u015b\u0107 o egzorcy\u015bcie, kt\u00f3ry si\u0119ga do butelki, wygl\u0105da jak elegancki menel, klnie z brytyjskim akcentem i rozprawia si\u0119 z demonami, ani nie wci\u0105ga\u0142a, ani nie bawi\u0142a. Troch\u0119 s\u0142abo jak na przygodow\u0105 komedi\u0119 o egzorcyzmach.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Po podsumowaniu serialowych hit\u00f3w roku przyszed\u0142 czas na og\u0142oszenie tytu\u0142\u00f3w, kt\u00f3re w ostatnich dwunastu miesi\u0105cach rozczarowa\u0142y nas najbardziej. Oto lista seriali, kt\u00f3rych tw\u00f3rcy obiecywali nam wi\u0119cej, ni\u017c byli w stanie da\u0107. W\u015br\u00f3d naszych prywatnych rozczarowa\u0144 wi\u0119kszo\u015b\u0107 stanowi\u0105 tegoroczne premiery, ale na li\u015bcie znalaz\u0142o si\u0119 tak\u017ce miejsce dla dw\u00f3ch przeczekanych fina\u0142\u00f3w i jednej miniserii. Ka\u017cde z […]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,19,28,21,22,24,13,14,27],"tags":[341,249,360,50,404,84,403,405,67,350],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1231"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1231"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1231\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1246,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1231\/revisions\/1246"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1231"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1231"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1231"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}