{"id":1248,"date":"2014-12-23T14:10:48","date_gmt":"2014-12-23T13:10:48","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=1248"},"modified":"2014-12-24T02:59:34","modified_gmt":"2014-12-24T01:59:34","slug":"misja-zmartwychwstanie-po-4-sezonie-homeland","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2014\/12\/23\/misja-zmartwychwstanie-po-4-sezonie-homeland\/","title":{"rendered":"Misja: zmartwychwstanie \u2013 po 4. sezonie \u201eHomeland\u201d"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/homeland-season-4.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/homeland-season-4.jpg\" alt=\"homeland-season-4\" width=\"970\" height=\"504\" class=\"alignnone size-full wp-image-955\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/homeland-season-4.jpg 970w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/homeland-season-4-300x155.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 970px) 100vw, 970px\" \/><\/a>Jeszcze kilka miesi\u0119cy temu fani \u201eHomeland\u201d spodziewali si\u0119 najgorszego. Serial Gideona Raffa, Howarda Gordona i Aleksa Gansy z roku na rok obni\u017ca\u0142 loty, a w trzecim sezonie niebezpiecznie skr\u0119ca\u0142 w kierunku autoparodii. Zako\u0144czona w\u0142a\u015bnie czwarta ods\u0142ona opowie\u015bci o Carrie Mathison przywraca wiar\u0119 zar\u00f3wno w bohaterk\u0119, jak i w scenarzyst\u00f3w steruj\u0105cych \u0142ajb\u0105 z napisem \u201eHomeland\u201d.<br \/>\n<!--more--><br \/>\n<strong>Tak, tak, wpis zawiera spojlery.<\/strong><\/p>\n<p>A jednak istnieje \u017cycie po Nicholasie Brodym! Cho\u0107 po finale trzeciego sezonu wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce bez niego \u201eHomeland\u201d straci impet, tw\u00f3rcy serialu udowodnili, \u017ce tak by\u0107 nie musi. W czwartej serii wyrwali si\u0119 z dramaturgicznych schemat\u00f3w wyznaczanych przez historie Carrie i jej ukochanego, wpuszczaj\u0105c do serialowego krwiobiegu \u015bwie\u017c\u0105 krew.<a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/Homeland_2741934b.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/Homeland_2741934b.jpg\" alt=\"Homeland_2741934b\" width=\"620\" height=\"387\" class=\"alignnone size-full wp-image-954\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/Homeland_2741934b.jpg 620w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/Homeland_2741934b-300x187.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/a><br \/>\nSzpiegowska misja na pakista\u0144sko-afga\u0144skim pograniczu zosta\u0142a spi\u0119ta klamr\u0105 rodzinnego dramatu. Czwarta ods\u0142ona \u201eHomeland\u201d sko\u0144czy\u0142a si\u0119 tak, jak si\u0119 zaczyna\u0142a \u2013 po cichu. Lesli Linka Glater, jedna z najlepszych specjalistek od serialowej re\u017cyserii, w fina\u0142owym odcinku nie szuka\u0142a napi\u0119cia i akcji, ale wyci\u0105gn\u0119\u0142a na pierwszy plan psychologiczne dylematy Carrie Mathison i jej najbli\u017cszych. <\/p>\n<p>Ale to nie psychologia by\u0142a najwi\u0119ksz\u0105 si\u0142\u0105 czwartego sezonu. Tu niepodzielnie rz\u0105dzi\u0142a logika szpiegowskiego thrillera, a \u201eHomeland\u201d bodaj po raz pierwszy wybi\u0142o si\u0119 na niepodleg\u0142o\u015b\u0107 wobec swego izraelskiego pierwowzoru \u2013 \u201eHatufim\u201d.<br \/>\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"\/\/www.youtube.com\/embed\/-A6vKiOM0Ws\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><br \/>\nW izraelskiej serii Gideon Raff sk\u0142ada\u0142 akcj\u0119 na o\u0142tarzu psychologii. Dramat wi\u0119\u017ani\u00f3w wojennych, kt\u00f3rzy po kilkunastu latach wracali do rodzin, uwodzi\u0142 intensywno\u015bci\u0105 emocji i dojrza\u0142o\u015bci\u0105 w kre\u015bleniu portret\u00f3w psychologicznych, a nie nat\u0142okiem filmowych atrakcji. Kupuj\u0105c pomys\u0142 Raffa, Amerykanie pod dow\u00f3dztwem Howarda Gordona przesun\u0119li akcenty w stron\u0119 szpiegowskiego thrillera. I cho\u0107 w pierwszej serii ten konsensus sta\u0142 si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142em sukcesu, w kolejnych ods\u0142onach stanowi\u0142 raczej obci\u0105\u017cenie. Zw\u0142aszcza w trzecim sezonie, gdy scenarzy\u015bci brn\u0119li w idiotyczne psychologizacje, zupe\u0142nie zaniedbuj\u0105c wywiadowcz\u0105 intryg\u0119. <\/p>\n<p>W czwartej ods\u0142onie prze\u0142amali impas, stawiaj\u0105c na nowe otwarcie. Jak na d\u0142oni wida\u0107, \u017ce Gideon Raff (kt\u00f3ry w mi\u0119dzyczasie odrobi\u0142 lekcj\u0119 ameryka\u0144skiego serialu i nauczy\u0142 si\u0119 nowego sposobu my\u015blenia, czego dowodem jest \u201eTyrant\u201d) zosta\u0142 zepchni\u0119ty w cie\u0144 przez drugiego z szef\u00f3w produkcji \u2013 Howarda Gordona. Czwartej serii bli\u017cej by\u0142o do \u201e24 godzin\u201d (wsp\u00f3\u0142tworzonych przez tego\u017c Gordona) ni\u017c do izraelskiego \u201eHatufim\u201d. <\/p>\n<p>W \u015bwie\u017cych dekoracjach bohaterowie serialu zyskali nowe \u017cycie, a opowie\u015b\u0107 o polowaniu na Haqqaniego, jednego z przyw\u00f3dc\u00f3w talib\u00f3w, bardzo szybko rozp\u0119dzi\u0142a si\u0119 do pr\u0119dko\u015bci, w kt\u00f3rej niewa\u017cne by\u0142y psychologiczne niedoci\u0105gni\u0119cia i wycieczki na skr\u00f3ty (romans Carrie ze zwerbowanym studentem medycyny by\u0142 wr\u0119cz groteskowy).<a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/homeland-season-4.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/homeland-season-4.jpg\" alt=\"homeland-season-4\" width=\"970\" height=\"728\" class=\"alignnone size-full wp-image-1252\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/homeland-season-4.jpg 970w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/homeland-season-4-300x225.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 970px) 100vw, 970px\" \/><\/a>Autorzy \u201eHomeland\u201d wyci\u0105gn\u0119li na pierwszy plan interesuj\u0105ce dalszoplanowe postaci, a tak\u017ce stworzyli kilka nowych, intryguj\u0105cych portret\u00f3w. Ameryka\u0144ska ambasador (Laila Robins) i jej m\u0105\u017c (Mark Moses) wpadaj\u0105cy w spiral\u0119 \u017cyciowych b\u0142\u0119d\u00f3w byli jednymi z najja\u015bniejszych punkt\u00f3w dramaturgicznej uk\u0142adanki przygotowanej przez Gordona i sp\u00f3\u0142k\u0119. Je\u015bli dodamy do tego Tracy&#8217;ego Lettsa jako szefa CIA, a tak\u017ce pomocnik\u00f3w Carrie, kt\u00f3rzy wreszcie zostali wyj\u0119ci z cienia \u2013 otrzymamy mieszank\u0119 mo\u017ce nie wybuchow\u0105, ale bardzo pobudzaj\u0105c\u0105. Nie dziwi zatem, \u017ce czwarty sezon \u201eHomeland\u201d z tygodnia na tydzie\u0144 notowa\u0142 coraz lepsze wyniki ogl\u0105dalno\u015bci, a fina\u0142owe odcinki przyci\u0105ga\u0142y za oceanem ponad 2 miliony widz\u00f3w. <\/p>\n<p>Spora w tym zas\u0142uga Ruperta Frienda wcielaj\u0105cego si\u0119 w najciekawszego z bohater\u00f3w czwartego sezonu. Jego Peter Quinn by\u0142 cz\u0142owiekiem-tajemnic\u0105. Wci\u0105\u017c miota\u0142 si\u0119 mi\u0119dzy ch\u0119ci\u0105 odej\u015bcia z CIA a niemo\u017cno\u015bci\u0105 \u017cycia bez adrenaliny; mi\u0119dzy uczuciem do Carrie i konieczno\u015bci\u0105 zachowania wobec niej profesjonalnego dystansu; mi\u0119dzy temperamentem narwanego \u017co\u0142nierza i ch\u0142odn\u0105 g\u0142ow\u0105 b\u0142yskotliwego stratega. Kreuj\u0105c posta\u0107 wewn\u0119trznie pop\u0119kan\u0105, Friendowi uda\u0142o si\u0119 przy tym unikn\u0105\u0107 dra\u017cni\u0105cej chybotliwo\u015bci, kt\u00f3ra w poprzednich sezonach charakteryzowa\u0142a zar\u00f3wno role Claire Daines, jak i Damiana Lewisa. Zapewne to na nim oparty zostanie pi\u0105ty sezon serialu Showtime\u2019u.<a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Homeland-Peter.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Homeland-Peter.jpg\" alt=\"Homeland Peter\" width=\"1024\" height=\"768\" class=\"alignnone size-full wp-image-1249\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Homeland-Peter.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Homeland-Peter-300x225.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/a>Autorzy \u201eHomeland\u201d dokonali rzeczy, kt\u00f3ra wydawa\u0142a si\u0119 niemo\u017cliwa \u2013 wskrzesili fabularnego trupa. Cho\u0107 od dw\u00f3ch sezon\u00f3w zje\u017cd\u017cali po r\u00f3wni pochy\u0142ej, znale\u017ali pomys\u0142, by pchn\u0105\u0107 sw\u00f3j serial na nowe tory. Czwarty sezon opowie\u015bci o Carrie Mathison mia\u0142 wszystko, co potrzebne w szpiegowskiej historii \u2013 wci\u0105gaj\u0105c\u0105 intryg\u0119, scenariusz pe\u0142en twist\u00f3w i re\u017cysersk\u0105 ekip\u0119 (ze wspomnian\u0105 Lesli Link\u0105 Glater na czele), potrafi\u0105c\u0105 tchn\u0105\u0107 w t\u0119 histori\u0119 zupe\u0142nie now\u0105 energi\u0119. Wida\u0107 \u017cycie po Nicholasie Brody\u2019m nie tylko istnieje, ale te\u017c mo\u017ce by\u0107 ciekawsze ni\u017c z nim.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jeszcze kilka miesi\u0119cy temu fani \u201eHomeland\u201d spodziewali si\u0119 najgorszego. Serial Gideona Raffa, Howarda Gordona i Aleksa Gansy z roku na rok obni\u017ca\u0142 loty, a w trzecim sezonie niebezpiecznie skr\u0119ca\u0142 w kierunku autoparodii. Zako\u0144czona w\u0142a\u015bnie czwarta ods\u0142ona opowie\u015bci o Carrie Mathison przywraca wiar\u0119 zar\u00f3wno w bohaterk\u0119, jak i w scenarzyst\u00f3w steruj\u0105cych \u0142ajb\u0105 z napisem \u201eHomeland\u201d.<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,7,13],"tags":[171,346,343,347,141,344,349],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1248"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1248"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1248\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1271,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1248\/revisions\/1271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1248"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1248"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1248"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}