{"id":1606,"date":"2015-05-22T10:02:04","date_gmt":"2015-05-22T08:02:04","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=1606"},"modified":"2015-05-22T10:39:08","modified_gmt":"2015-05-22T08:39:08","slug":"kupic-sprzedac-po-finale-mad-men","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2015\/05\/22\/kupic-sprzedac-po-finale-mad-men\/","title":{"rendered":"Kupi\u0107, sprzeda\u0107 – po finale \u201eMad Men”"},"content":{"rendered":"

\"Mad-Men-Finale-AMC\"<\/a>Trudno uwierzy\u0107, \u017ce serial \u201eMad Men”, kt\u00f3ry sko\u0144czy\u0142 si\u0119 w ostatni\u0105 niedziel\u0119, nie mia\u0142 nawet 100 odcink\u00f3w.
\n
\nSeriale maj\u0105 teraz zwykle po kilkana\u015bcie sezon\u00f3w i cz\u0119\u015bciej zniech\u0119caj\u0105 widz\u00f3w, ni\u017c \u017cegnaj\u0105 si\u0119 z nimi w przemy\u015blany spos\u00f3b. Tymczasem serial, kt\u00f3ry od pocz\u0105tku by\u0142 rozpisany na dok\u0142adn\u0105 liczb\u0119\u00a0odcink\u00f3w, jest rzadko\u015bci\u0105. <\/p>\n

Ale scenarzysta Matthew Weiner nie chcia\u0142 trzyma\u0107 widz\u00f3w przed ekranami w niesko\u0144czono\u015b\u0107 – chcia\u0142 opowiedzie\u0107 dwie historie: dyrektora kreatywnego w agencji reklamowej i przemian, jakie ameryka\u0144ska kultura przesz\u0142a w latach 60. Obie rzeczy uda\u0142y si\u0119 wy\u015bmienicie. (SPOJLERY)<\/strong><\/p>\n

Kiedy \u201eMad Men” debiutowa\u0142 w 2007 r., nikt nie przewidywa\u0142 sukcesu. Po pierwsze, nie zosta\u0142 wyprodukowany przez \u017cadn\u0105 z wielkich stacji, ale przez AMC – w\u00f3wczas bez \u017cadnego do\u015bwiadczenia w produkcji serialowej. <\/p>\n

Druga sprawa to tematyka – dzi\u015b sporo jest seriali opowiadaj\u0105cych o minionych dekadach XX wieku (\u201eMasters of Sex”, \u201ePan Am”, \u201eHalt and Catch Fire”), ale trudno by\u0142o dostrzec w obyczajowym serialu o latach 60. absolutny hit. Inn\u0105 spraw\u0105 by\u0142a obsada – cho\u0107 w rolach drugoplanowych pojawiali si\u0119 aktorzy kojarzeni przez widz\u00f3w z innych produkcji telewizyjnych (jak John Slattery), to graj\u0105cy g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 Dona Drapera Jon Hamm by\u0142 aktorem praktycznie szerszej publiczno\u015bci nieznanym.\"MM-Photo-Credit-Jessica-Brooks-AMC-Don\"<\/a>Sukces okaza\u0142 si\u0119 jednak natychmiastowy. O \u201eMad Menie” w samych superlatywach rozpisywali si\u0119 zar\u00f3wno krytycy, jak i wielbiciele telewizji. Jednocze\u015bnie nikt nie mia\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce serial o agencji reklamowej otworzy\u0142 nowy rozdzia\u0142 w historii serialu telewizyjnego. <\/p>\n

Nie tylko bowiem sk\u0142oni\u0142 Amerykan\u00f3w do refleksji nad w\u0142asn\u0105, niedawn\u0105 histori\u0105 (sporo zacz\u0119\u0142o si\u0119 m\u00f3wi\u0107 o \u00f3wczesnym seksizmie, wydano par\u0119 ksi\u0105\u017cek o realiach spo\u0142ecznych lat 60., a nawet wyprodukowano lini\u0119 mebli inspirowan\u0105 tym serialem), ale te\u017c pokaza\u0142 pewien nowy wymiar serialu obyczajowego.<\/p>\n

Bo w \u201eMad Men” w\u0142a\u015bciwie nic si\u0119 nie dzia\u0142o – Don Draper uwodzi\u0142 kolejnych klient\u00f3w i kobiety, ale zdecydowanie wa\u017cniejsze by\u0142y jego kryzys egzystencjalny, szukanie swojego miejsca i powolna narracja koncentruj\u0105ca si\u0119 niekiedy na zupe\u0142nie niedramatycznych epizodach z \u017cycia bohater\u00f3w. <\/p>\n

Je\u015bli ktokolwiek chcia\u0142 pokaza\u0107, \u017ce wsp\u00f3\u0142czesny serial mo\u017ce wyj\u015b\u0107 poza granice prostej rozrywki, m\u00f3g\u0142 bez trudu przywo\u0142a\u0107 przyk\u0142ad \u201eMad Mena” – serialu, kt\u00f3ry jednak wymaga\u0142 od widza intelektualnego wysi\u0142ku i pewnej wiedzy (wiele w nim aluzji do prawdziwych wydarze\u0144 kszta\u0142tuj\u0105cych lata 60. w Stanach).\"mad-men\"<\/a>Jednocze\u015bnie serialowi uda\u0142o si\u0119 co\u015b, co rzadko si\u0119 spotyka – potrafi\u0142 zaskoczy\u0107. Czasem scenami zupe\u0142nie surrealistycznymi (jak ta, w kt\u00f3rej w czasie imprezy w biurze na skutek nieszcz\u0119\u015bliwego wypadku jeden z uczestnik\u00f3w traci stop\u0119 pod miniaturow\u0105 kosiark\u0105 do trawy), niekiedy nies\u0142ychanie przemy\u015blanymi odwo\u0142aniami do prawdziwych reklam (np. w serialowej rzeczywisto\u015bci to Don Draper wymy\u015bla s\u0142ynne has\u0142o z reklamy Pal Malli). <\/p>\n

Widzowie do samego ko\u0144ca nie wiedzieli, jaki los spotka bohater\u00f3w, bo scenarzysta pokaza\u0142, \u017ce nie zale\u017cy mu koniecznie na wpisywaniu si\u0119 w jak\u0105kolwiek z klisz – jego scenariusze rzadko by\u0142y nadmierne cukierkowe, ale te\u017c nie by\u0142y jednoznacznie przygn\u0119biaj\u0105ce. Przy czym nawet je\u015bli widz z napi\u0119ciem czeka\u0142 na ostatni rozdzia\u0142 w historii Dona Drapera, to pod drodze nie raz musia\u0142 si\u0119 zatrzyma\u0107, z podziwem przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 kunsztowi tw\u00f3rc\u00f3w serialu.<\/p>\n

Ju\u017c pod koniec pierwszego sezonu – kiedy Don Draper wyg\u0142asza swoj\u0105 s\u0142ynn\u0105 prezentacj\u0119 dla Kodaka – wielu widz\u00f3w zapewnia\u0142o, \u017ce to jedna z najlepszych scen w telewizji. A potem przysz\u0142y kolejne doskona\u0142e odcinki – w tym \u201eSuitcase”, powszechnie uwa\u017cany za najlepszy w ca\u0142ym serialu odcinek, gdzie ca\u0142onocna praca nad reklam\u0105 zbiega si\u0119 z meczem bokserskim ogl\u0105danym przez cz\u0119\u015b\u0107 pracownik\u00f3w agencji. <\/p>\n

To odcinek fenomenalny pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem – tak dobry, \u017ce nawet gdyby nie stanowi\u0142 cz\u0119\u015bci wi\u0119kszej ca\u0142o\u015bci, warto by\u0142oby go obejrze\u0107. A to nie koniec – kiedy na pocz\u0105tku pi\u0105tego sezonu w odcinku pojawi\u0142a si\u0119 piosenka Zou Bisou Bisou, natychmiast ten przeb\u00f3j z lat 60. wyl\u0105dowa\u0142 na listach przeboj\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych. Bo \u201eMad Men” nie tylko bawi\u0142 widz\u00f3w, ale te\u017c zaskakuj\u0105co cz\u0119sto kszta\u0142towa\u0142 ich gusty.\"Channels_including_BBC_America_will_go_dark_during_Mad_Men_finale\"<\/a>Nie by\u0142oby \u201eMad Mena” bez znakomitej obsady – przede wszystkim bez Jona Hamma w roli Dona Drapera. Don \u2013 przystojny, inteligentny i pewny siebie – zaczyna jako idealny przedstawiciel swojej epoki. <\/p>\n

Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry zawsze jest nienagannie ubrany, pali, pije i uwodzi sekretarki. A po ci\u0119\u017ckim dniu pracy wraca do domu na przedmie\u015bciach, gdzie czekaj\u0105 prze\u015bliczna \u017cona i dwoje dzieci. Od samego pocz\u0105tku widz nie mia\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci \u2013 to tylko fasada, w istocie Don nigdy nie zdawa\u0142 si\u0119 szczeg\u00f3lnie szcz\u0119\u015bliwy, a ju\u017c w pierwszym sezonie widzowie mogli si\u0119 przekona\u0107, \u017ce nie jest tym, za kogo si\u0119 podaje. <\/p>\n

Przez kolejne sezony widzowie mogli zadawa\u0107 sobie pytanie, czy Don odnajdzie siebie, czy jego \u017cycie nabierze w ko\u0144cu sensu, a on sam po licznych \u015blubach, romansach i rozwodach znajdzie spok\u00f3j ducha. <\/p>\n

Geniusz serialu polega\u0142 te\u017c na tym, \u017ce nie by\u0142 on tylko histori\u0105 podr\u00f3\u017cy Dona \u2013 przecie\u017c do agencji marketingowej wchodzimy razem z Peggy, gran\u0105 przez Elizabeth Moss sekretark\u0105, kt\u00f3ra szybko zaczyna karier\u0119 jako copywriterka i ma olbrzymie ambicje. <\/p>\n

Dla Peggy pokazana w serialu dekada by\u0142a kluczowa g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119du na wybory, kt\u00f3rych musi dokona\u0107 \u2013 wci\u0105\u017c maj\u0105c w g\u0142owie marzenie, by kiedy\u015b zaj\u0105\u0107 pozycj\u0119 r\u00f3wn\u0105 tej, kt\u00f3r\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0142 Don. Dzi\u0119ki temu tw\u00f3rcy serialu znale\u017ali miejsce, by opowiedzie\u0107 o zmieniaj\u0105cej si\u0119 sytuacji kobiet. Serial, kt\u00f3ry w pierwszym\u00a0sezonie by\u0142 oskar\u017cany o seksizm, udowodni\u0142, \u017ce stara\u0142 si\u0119 jedynie pokaza\u0107 obyczajowo\u015b\u0107 pewnych czas\u00f3w \u2013 traktuj\u0105c postacie kobiece (nawet te nielubiane, jak Betty Draper) z szacunkiem.\"o-MAD-MEN-facebook\"<\/a>I tak dochodzimy do ostatniego odcinka \u2013 wyczekiwanego (ostatni sezon serialu nadawano z du\u017c\u0105 przerw\u0105), ale te\u017c budz\u0105cego niepok\u00f3j. <\/p>\n

W przypadku \u201eMad Men” fina\u0142 wydawa\u0142 si\u0119 chyba wa\u017cniejszy ni\u017c w innych serialach. Widzowie nie tyle bowiem czekali na zako\u0144czenie w\u0105tk\u00f3w, ile na puent\u0119 \u2013 tak\u0105, kt\u00f3ra zdo\u0142a wyja\u015bni\u0107, dlaczego sp\u0119dzili\u015bmy tyle czasu, ogl\u0105daj\u0105c \u017cycie ludzi w latach 60.<\/p>\n

Fina\u0142 nie tyle dopowiada\u0142 historie do ko\u0144ca, ile w\u0142a\u015bciwie urywa\u0142 je w chwili, kiedy \u2013 jak wyzna\u0142 scenarzysta \u2013 bohaterowie s\u0105 nieco szcz\u0119\u015bliwsi ni\u017c byli na pocz\u0105tku serialu. I to mog\u0142o widz\u00f3w zaskoczy\u0107. <\/p>\n

Peggy, kt\u00f3ra by\u0142a przekonana, \u017ce zawsze b\u0119dzie musia\u0142a wybiera\u0107 prac\u0119, a nie rodzin\u0119, znalaz\u0142a w ko\u0144cu idealnego kandydata. Joan \u2013 grana przez Christin\u0119 Hendricks szybko awansuj\u0105ca szefowa sekretarek \u2013 wybiera, zapewne ku zaskoczeniu wielu, w\u0142asn\u0105 firm\u0119, a nie beztroskie \u017cycie z zamo\u017cnym kandydatem. <\/p>\n

Zreszt\u0105 te w\u0105tki pokazuj\u0105 nam najlepiej, jak bardzo bohaterowie si\u0119 zmienili \u2013 Joan, kt\u00f3ra tylko marzy\u0142a o \u015blubie i porzuceniu pracy, staje si\u0119 bizneswoman, Peggy w tym nieco lepszym dla kobiet \u015bwiecie mo\u017ce pracowa\u0107 bez skazywania si\u0119 na samotno\u015b\u0107. Swoj\u0105 wersj\u0119 szcz\u0119\u015bcia znajduje te\u017c Roger Sterling \u2013 kt\u00f3ry nareszcie, po latach romans\u00f3w, znalaz\u0142 idealn\u0105 kandydatk\u0119 na \u017con\u0119. Pete Cambell (najbardziej znienawidzony bohater serialu), kt\u00f3ry w ko\u0144cu osi\u0105gn\u0105\u0142 wszystko, czego pragn\u0105\u0142, i przesta\u0142 by\u0107 tak strasznie denerwuj\u0105cy – nagle osi\u0105gn\u0105\u0142 dojrza\u0142o\u015b\u0107.\"o-pete-campbell-gifs-facebook\"<\/a>Na sam koniec Don. Widzowie w ostatnim odcinku mogli us\u0142ysze\u0107 jego rozmowy telefoniczne \u2013 z umieraj\u0105c\u0105 pierwsz\u0105 \u017con\u0105 Betty, z martwi\u0105c\u0105 si\u0119 o niego Peggy, coraz bardziej niezale\u017cn\u0105 c\u00f3rk\u0105. <\/p>\n

Ostatecznie jednak Don \u2013 kt\u00f3ry troch\u0119 przez przypadek znalaz\u0142 si\u0119 w hipisowskiej komunie – w ko\u0144cu chyba osi\u0105ga spok\u00f3j. Po tym, jak w czasie jednej sesji rozpoznaje w niepozornym pracowniku biurowym siebie samego i oferuje mu pocieszenie, widz mo\u017ce odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce nast\u0105pi\u0142 prze\u0142om. <\/p>\n

Ale widz\u0105c Dona medytuj\u0105cego na szczycie klifu niejeden z widz\u00f3w mia\u0142 poczucie, \u017ce sta\u0142o si\u0119 co\u015b dziwnego. Wtem! Pojawia si\u0119 u\u015bmiech. Dzwonek. Reklama Coca Coli \u2013 ta s\u0142ynna z 1971 roku, wykorzystuj\u0105ca ideologi\u0119 hippisowsk\u0105. Czy wi\u0119c Don wr\u00f3ci\u0142 ze swojej podr\u00f3\u017cy do agencji reklamowej i wymy\u015bli\u0142 jedn\u0105 z najbardziej rozpoznawanych reklam coli? (Wskazywa\u0142yby na to r\u00f3\u017cne tropy, takie jak podobne ubrania recepcjonistki z komuny i jednej z dziewczyn z reklamy). <\/p>\n

A mo\u017ce scenarzysta sugeruje, \u017ce nowa epoka ma swoje w\u0142asne reklamy i w\u0142asnych bohater\u00f3w, kt\u00f3rzy ka\u017cd\u0105 ideologi\u0119 przerobi\u0105 na produkt.\"960\"<\/a>Przede wszystkim jednak serial przypomina nam, \u017ce tak naprawd\u0119 jego przedmiotem nie by\u0142a tylko podr\u00f3\u017c jednostki, ale tak\u017ce historia sprzedawania nam marze\u0144 i szcz\u0119\u015bcia. Don Draper niekoniecznie musia\u0142 znale\u017a\u0107 szcz\u0119\u015bcie \u2013 ale na pewno musia\u0142 umie\u0107 je sprzedawa\u0107. <\/p>\n

Mo\u017cna si\u0119 zastanawia\u0107, czy przypadkiem ta nasza podr\u00f3\u017c przez lata 60. nie da\u0142a nam przede wszystkim historii kszta\u0142towania si\u0119 naszej tera\u017aniejszo\u015bci. Tera\u017aniejszo\u015bci, na kt\u00f3r\u0105 w r\u00f3wnym stopniu wp\u0142yn\u0119li politycy, arty\u015bci, dzia\u0142acze, co ludzie pokroju Dona Drapera \u2013 gotowego sprzeda\u0107 nam ka\u017cde marzenie, cele i idea\u0142y tylko po to, by zareklamowa\u0107 nam par\u0119 rajstop czy gazowany nap\u00f3j. <\/p>\n

I tak serial o latach 60. pi\u0119knie opowiada o iluzji, w kt\u00f3rej wszyscy \u017cyjemy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Trudno uwierzy\u0107, \u017ce serial \u201eMad Men”, kt\u00f3ry sko\u0144czy\u0142 si\u0119 w ostatni\u0105 niedziel\u0119, nie mia\u0142 nawet 100 odcink\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,18,28,6,10,13],"tags":[195,96,93],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1606"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1606"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1606\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1619,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1606\/revisions\/1619"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1606"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1606"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1606"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}