{"id":1670,"date":"2015-06-22T08:00:54","date_gmt":"2015-06-22T06:00:54","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=1670"},"modified":"2015-06-22T08:31:53","modified_gmt":"2015-06-22T06:31:53","slug":"po-obejrzeniu-trzech-odcinkow-2-sezonu-detektywa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2015\/06\/22\/po-obejrzeniu-trzech-odcinkow-2-sezonu-detektywa\/","title":{"rendered":"Po obejrzeniu trzech odcink\u00f3w 2. sezonu \u201eDetektywa\u201d"},"content":{"rendered":"<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone\" src=\"http:\/\/image-cdn.zap2it.com\/images\/true-detective-s2-stars.jpg\" alt=\"\" width=\"900\" height=\"506\" \/>Nic Pizzolatto nie \u017cartowa\u0142 &#8211; w drugim sezonie \u201eDetektywa\u201d nie ma Matthew McConaugheya i Woody&#8217;ego Harrelsona, nie ma ich legendarnego filozofowania w samochodzie, gdy jechali przez straszn\u0105 i pi\u0119kn\u0105 Luizjan\u0119 (kt\u00f3rej te\u017c nie ma). Ale to, co jest, nie jest z\u0142e.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nDrugi\u00a0sezon \u201eDetektywa&#8221; reklamuje si\u0119 has\u0142em \u201eWe Get the World We Deserve\u201d \u2013 dostajemy taki \u015bwiat, na jaki zas\u0142ugujemy. I, przynajmniej w trzech pierwszych odcinkach, mocno st\u0105pa po ziemi. Zamiast filozoficznych rozwa\u017ca\u0144 i tajemniczych znak\u00f3w na ziemi i niebie, mamy spo\u0142eczny konkret. <\/p>\n<p>Prowadz\u0105c \u015bledztwo, policjanci odwiedzaj\u0105\u00a0zau\u0142ki z narkomanami i prostytutkami obu p\u0142ci, przebiegaj\u0105 przez koczowisko bezdomnych, patrz\u0105 na grupki nielegalnych imigrant\u00f3w zmierzaj\u0105cych do fabryk, odwiedzaj\u0105 klinik\u0119 dla bogatych pr\u00f3buj\u0105cych poradzi\u0107 sobie z baga\u017cem z\u0142ych prze\u017cy\u0107, wille polityk\u00f3w czy new age&#8217;owy o\u015brodek polepszania sobie samopoczucia.<\/p>\n<p>Ca\u0142o\u015b\u0107 nie\u00a0uk\u0142ada si\u0119\u00a0w optymistyczn\u0105\u00a0wiadomo\u015b\u0107 dla ludzko\u015bci czy\u00a0pochwa\u0142\u0119, pod tymi obrazkami z Kalifornii, kt\u00f3ra zast\u0105pi\u0142a Luizjan\u0119, pewnie nie podpisa\u0142oby si\u0119 biuro promocji regionu, ale te\u017c nie ma w serialu ostentacji, nie ma pr\u00f3by budowania wielkiej metafory, nie ma przesady. I to bardzo pomaga w ogl\u0105daniu.\u00a0Re\u017cyser pierwszych odcink\u00f3w Justin Lin (tak, ten od \u201eSzybkich i w\u015bciek\u0142ych&#8221;) i operatorzy wykonali kawa\u0142 dobrej roboty.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"True Detective - Season 2 Teaser (HD) HBO, Rachel McAdams\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/3e99gX6UNN0?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Podobnie nieoczywi\u015bci s\u0105 bohaterowie, a tu te\u017c przecie\u017c gramy znaczonymi kartami. Tr\u00f3jka gliniarzy z r\u00f3\u017cnych stron stanu i gangster-biznesmen po\u0142\u0105czeni morderstwem skorumpowanego polityka z miasta Vinci z pocz\u0105tku wygl\u0105daj\u0105 na chodz\u0105ce schematy. Biznesmen Vince&#8217;a Vaughna jest jakby za wielki i zbyt kanciasty, z trudem mie\u015bci si\u0119 w pi\u0119knym garniturze, o kt\u00f3rym marzy\u0142 i kt\u00f3ry z takim namaszczeniem nosi. Gdy zamordowany zostanie jego wsp\u00f3lnik, marzenia o awansie do grona szanowanych obywateli stan\u0105 pod znakiem zapytania. Wtedy b\u0119dzie musia\u0142 zadba\u0107 o swoje sprawy w stary, sprawdzony spos\u00f3b.<\/p>\n<p>Wymi\u0119ty, zapuszczony i w\u0105saty detektyw Ray Velcoro w wykonaniu Colina Farrella jest mistrzem (auto)destrukcji z rozbitym \u017cyciem osobistym i nieumiej\u0119tnie wyra\u017can\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 do syna.\u00a0Detektyw Ani Bezzerides Rachel McAdams to z kolei ostra laska w sk\u00f3rze i obcis\u0142ych jeansach, za ch\u0142odem, osch\u0142o\u015bci\u0105 i no\u017cami poupychanymi w ka\u017cdej cz\u0119\u015bci garderoby skrywaj\u0105ca koszmarne dzieci\u0144stwo i strach. <\/p>\n<p>Swoj\u0105 \u2013 te\u017c do\u015b\u0107 oczywist\u0105 \u2013 tajemnic\u0119 ma tak\u017ce patroluj\u0105cy na motorze autostrad\u0119 Paul Woodrugh (Taylor Kitsch), kt\u00f3ry wszystkie trzy obejrzane przeze mnie odcinki op\u0119dzi\u0142 jednym wyrazem twarzy. Bana\u0142. A jednak z odcinka na odcinek bohaterowie staj\u0105 si\u0119 coraz ciekawsi, zyskuj\u0105 (mo\u017ce poza Paulem) przy bli\u017cszym poznaniu.<\/p>\n<p>Nic Pizzolatto si\u0119 nie spieszy. Na opowiedzenie swojej historii ma w ko\u0144cu ca\u0142e osiem godzinnych odcink\u00f3w. Bohater\u00f3w wi\u0119c poznajemy powoli, a ich problemy w relacjach z najbli\u017cszymi s\u0105 r\u00f3wnie wa\u017cne co \u015bledztwo. Zanim zaczn\u0105 je prowadzi\u0107, w do\u015b\u0107 zabawnej scenie zobaczymy Raya pr\u00f3buj\u0105cego niezdarnie zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do syna, w zaskakuj\u0105cych okoliczno\u015bciach poznamy rodzin\u0119 Ani, zobaczymy blisko\u015b\u0107 mi\u0119dzy gangsterem i jego \u017con\u0105. Nie\u017ale pomy\u015blana warstwa psychologiczna jest spor\u0105 zalet\u0105 drugiego sezonu \u201eDetektywa\u201d.<\/p>\n<p>\u015aledztwo dotyczy\u0107 b\u0119dzie \u2013 tak jak w pierwszej serii \u2013 wykorzystywania kobiet: maltretowania psychicznego, seksualnego, mo\u017ce zabijania, a mo\u017ce te\u017c jakich\u015b praktyk okultystycznych. Zaczyna si\u0119 od morderstwa wp\u0142ywowego, skorumpowanego polityka. W jego willi policja znajduje pornograficzne obrazy, rze\u017aby, gad\u017cety oraz zwierz\u0119ce maski. Podobn\u0105 obsesj\u0105 ogarni\u0119ty jest skorumpowany burmistrz (Ritchie Coster m\u00f3g\u0142by t\u0105 rol\u0105 zrobi\u0107 furor\u0119 w filmach Quentina Tarantino), a absurdalna scena w jego willi nale\u017cy do najlepszych w serialu. Obaj czerpali przyjemno\u015b\u0107 z otaczania si\u0119 prostytutkami i to w tym \u015brodowisku b\u0119dzie toczy\u0107 si\u0119 spora cze\u015b\u0107 akcji serialu. Jedn\u0105 z nich, s\u0142owia\u0144skiego pochodzenia, jak sugeruje akcent, gra Weronika Rosati.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone\" src=\"http:\/\/i0.wp.com\/cdn.bgr.com\/2015\/04\/true-detective-season-2-teaser.png?w=952\" alt=\"\" width=\"952\" height=\"533\" \/><\/p>\n<p>Po trzech odcinkach mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce \u2013 ku mojemu zdziwieniu \u2013 najciekawsz\u0105 postaci\u0105 serialu jest Ray Velcoro Colina Farrella. By\u0142y partner Alicji Bachledy-Curu\u015b w wersji postarzonej i wymi\u0119tej przejmuje rol\u0119 Matthew McConaugheya z pierwszego sezonu. W dodatku obywa si\u0119 bez \u201enietzscheanizm\u00f3w\u201d, a najwy\u017cszy poziom pretensjonalno\u015bci Ray osi\u0105ga, gdy wyg\u0142asza has\u0142o promocyjne serialu. <\/p>\n<p>Potrafi by\u0107 ironiczny i sta\u0107 go na absurd &#8211; palenie e-papierosa kojarzy mu si\u0119 z ssaniem penisa robota. Zdarzaj\u0105 mu si\u0119 nawet, jak Rustowi Cohle&#8217;owi, wizje. Ale \u2013 i to jest jeden z symboli zej\u015bcia Nica Pizzolatto w drugim sezonie na ziemi\u0119 \u2013 maj\u0105 one sensowne wyt\u0142umaczenie. Pytanie, czy tak b\u0119dzie do ko\u0144ca.<\/p>\n<p>To zej\u015bcie na ziemi\u0119, mniej spektakularno\u015bci, zosta\u0142o przez cz\u0119\u015b\u0107 krytyk\u00f3w odebrane jako rozczarowuj\u0105ce. Ja przesad\u0119 i fajerwerki zostawiam \u201eHannibalowi\u201d, a w \u201eDetektywie\u201d widz\u0119 szans\u0119 na wci\u0105gaj\u0105c\u0105 opowie\u015b\u0107. Mo\u017ce te\u017c dzi\u0119ki temu, \u017ce tw\u00f3rcy tym razem nie nakr\u0119caj\u0105 oczekiwa\u0144, fina\u0142 b\u0119dzie mniej rozczarowuj\u0105cy ni\u017c w pierwszym sezonie?<\/p>\n<p>Emisja: HBO Polska, premiera 22.06, godz. 3.00 i 22.00; HBOGO.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nic Pizzolatto nie \u017cartowa\u0142 &#8211; w drugim sezonie \u201eDetektywa\u201d nie ma Matthew McConaugheya i Woody&#8217;ego Harrelsona, nie ma ich legendarnego filozofowania w samochodzie, gdy jechali przez straszn\u0105 i pi\u0119kn\u0105 Luizjan\u0119 (kt\u00f3rej te\u017c nie ma). Ale to, co jest, nie jest z\u0142e.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,18,22,9],"tags":[62,34,351,522,63],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1670"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1670"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1670\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1676,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1670\/revisions\/1676"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1670"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1670"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1670"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}