{"id":2141,"date":"2016-02-05T10:27:59","date_gmt":"2016-02-05T09:27:59","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=2141"},"modified":"2016-02-05T11:01:54","modified_gmt":"2016-02-05T10:01:54","slug":"wojna-i-medycyna-o-serialu-mercy-street","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2016\/02\/05\/wojna-i-medycyna-o-serialu-mercy-street\/","title":{"rendered":"Wojna i medycyna – o serialu \u201eMercy Street”"},"content":{"rendered":"

\"MercyStreet_600x340\"<\/a>Przez lata stacje telewizyjne nauczy\u0142y si\u0119, \u017ce serial medyczny to zawsze dobry pomys\u0142. Bior\u0105c pod uwag\u0119 rosn\u0105c\u0105 w Ameryce fascynacj\u0119 brytyjskimi serialami kostiumowymi (zw\u0142aszcza \u201eDownton Abbey\u201d), stacja PBS postanowi\u0142a po\u0142\u0105czy\u0107 serial kostiumowy i medyczny. I tak dostali\u015bmy \u201eMercy Street\u201d \u2013 miniserial rozgrywaj\u0105cy si\u0119 w szpitalu wojskowym w czasie wojny secesyjnej.
\n
\nZa scenariuszem i pomys\u0142em serialu stoi David Zabel, odpowiedzialny m.in. za sukces \u201eOstrego dy\u017curu\u201d (do kt\u00f3rego pisa\u0142 scenariusze). By\u0107 mo\u017ce dlatego, \u017ce \u201eMercy Street\u201d to produkcja do\u015b\u0107 klasyczna.<\/p>\n

W pierwszych odcinkach poznajmy naszych bohater\u00f3w \u2013 lekarzy i piel\u0119gniarki, kt\u00f3rzy staraj\u0105 si\u0119 w czasie trwaj\u0105cej wojny domowej ratowa\u0107 \u017cycie \u017co\u0142nierzy. Oczywi\u015bcie, mo\u017cliwo\u015bci szpitala s\u0105 ograniczone, a na problemy natury medycznej nak\u0142adaj\u0105 si\u0119 jeszcze kwestie etyczne \u2013 czy r\u00f3wn\u0105 opiek\u0105 nale\u017cy otacza\u0107 \u017co\u0142nierzy P\u00f3\u0142nocy (szpital mie\u015bci si\u0119 w okupowanej przez jej wojska Alexandrii) i Po\u0142udnia, czy te\u017c pierwsze\u0144stwo w dost\u0119pie do leczenia maj\u0105 \u201enasi\u201d.<\/p>\n

Do tego dochodzi kwestia pogl\u0105d\u00f3w bohater\u00f3w na niewolnictwo \u2013 w\u015br\u00f3d lekarzy z P\u00f3\u0142nocy nie brakuje takich, kt\u00f3rzy niekoniecznie s\u0105 bardzo post\u0119powi w tej kwestii.\"mezzanine_669.jpg.resize.800x450\"<\/a>Jednocze\u015bnie sami bohaterowie s\u0105 raczej ma\u0142o oryginalni. Na pierwszy plan wysuwa si\u0119 nowa prze\u0142o\u017cona piel\u0119gniarek \u2013 Mary Phinney, m\u0142oda wdowa, kt\u00f3ra, cho\u0107 nie ma wi\u0119kszego do\u015bwiadczenia w pracy w szpitalu, to jest osob\u0105 stanowcz\u0105, inteligentn\u0105 i zaradn\u0105. <\/p>\n

Posta\u0107 ta nie jest fikcyjna \u2013 wr\u0119cz przeciwnie. W tym cz\u0119\u015bciowo opartym na faktach serialu wi\u0119kszo\u015b\u0107 informacji zosta\u0142a zaczerpni\u0119ta z pami\u0119tnika prawdziwej Mary Phinney von Olnhausen, kt\u00f3ra w czasie wojny by\u0142a piel\u0119gniark\u0105 w szpitalu polowym. Obok niej mamy m\u0142od\u0105 pann\u0119 z po\u0142udnia \u2013 Emm\u0119 Green (to te\u017c posta\u0107 prawdziwa), kt\u00f3ra widzi, \u017ce \u017co\u0142nierze z Po\u0142udnia s\u0105 w szpitalu gorzej traktowani, decyduje si\u0119 obj\u0105\u0107 posad\u0119 piel\u0119gniarki. <\/p>\n

Obok piel\u0119gniarek, oczywi\u015bcie, musz\u0105 pojawi\u0107 si\u0119 lekarze. Jeden z nich, dr Jed Foster, to typowy bohater, kt\u00f3ry nie dba o procedury, a o dobro pacjenta. Rzecz jasna, taki bohater musi mie\u0107 oponenta trzymaj\u0105cego si\u0119 starych wypr\u00f3bowanych metod. W tym wypadku jest to dr Byron Hale \u2013 wojskowy, niezadowolony z tego, \u017ce cywilny lekarz podwa\u017ca jego kompetencje.\"mezzanine_415.jpg.resize.800x450\"<\/a>Serial z jednej strony wykorzystuje sprawdzone chwyty \u2013 konflikty mi\u0119dzy lekarzami, obowi\u0105zkowe w filmach z epoki uzale\u017cnienie od morfiny czy problemy z zaopatrzeniem medycznym. Z drugiej za\u015b \u2013 stara si\u0119 pokaza\u0107, jak niejednoznaczne s\u0105 postawy bohater\u00f3w i pacjent\u00f3w wobec tocz\u0105cego si\u0119 konfliktu.<\/p>\n

O ile w warstwie medycznej produkcja cz\u0119sto proponuje nam w\u0105tki do\u015b\u0107 banalne czy nawet znane z innych produkcji, o tyle w\u0105tki zwi\u0105zane z histori\u0105 s\u0105 zdecydowanie ciekawsze. Zw\u0142aszcza kiedy oderwiemy si\u0119 od prostego podzia\u0142u na dobrych i z\u0142y, by przekona\u0107 si\u0119, jak wiele zale\u017cy od osobistej postawy.<\/p>\n

Mamy wi\u0119c lekarzy, kt\u00f3rzy chc\u0105 leczy\u0107 wszystkich \u017co\u0142nierzy na r\u00f3wni, ale s\u0105 uprzedzeni wobec czarnosk\u00f3rych pracownik\u00f3w szpitala, oraz piel\u0119gniarki, kt\u00f3re nie maj\u0105 zamiaru otacza\u0107 opiek\u0105 \u017co\u0142nierzy Po\u0142udnia, ale z du\u017c\u0105 \u017cyczliwo\u015bci\u0105 odnosz\u0105 si\u0119 do bohater\u00f3w czarnosk\u00f3rych. A i tu podzia\u0142 nie jest prosty, bo \u2013 jak wskazuje serial \u2013 nie ka\u017cdy Po\u0142udniowiec by\u0142 od razu z za\u0142o\u017cenia wielbicielem niewolnictwa. W\u0105tk\u00f3w tych jest sporo i uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 one w ca\u0142kiem ciekaw\u0105 narracj\u0119.\"Mercy<\/a>Oczywi\u015bcie, pod wzgl\u0119dem realizacji nie jest to \u201eThe Knick\u201d. Nie b\u0119dzie bardzo naturalistycznie ani bardzo paskudnie, nawet uzale\u017cnienie zostanie pokazane w spos\u00f3b \u0142agodny.<\/p>\n

Czu\u0107 w tym serialu nieco ducha pierwszych sezon\u00f3w \u201eOstrego dy\u017curu\u201d. Trzeba jednak pami\u0119ta\u0107, \u017ce publicznej stacji PBS wolno pokaza\u0107 zdecydowanie mniej ni\u017c kana\u0142om p\u0142atnym, kt\u00f3re mog\u0105 epatowa\u0107 krwi\u0105 czy golizn\u0105. Z drugiej strony \u2013 spokojna narracja serialu troch\u0119 przypomina produkcje brytyjskie, co nale\u017cy potraktowa\u0107 raczej jako komplement.\"Mercy_Street_Ep1_5_tx700\"<\/a>W obsadzie znajdziemy sporo znanych z telewizji twarzy. Najwi\u0119kszym magnesem mo\u017ce by\u0107 Josh Radnor, znany z g\u0142\u00f3wnej roli w serialu \u201eJak pozna\u0142em wasz\u0105 matk\u0119\u201d. Aktor, znany g\u0142\u00f3wnie z r\u00f3l komediowych, tu sprawdza si\u0119 ca\u0142kiem dobrze, cho\u0107 bez fajerwerk\u00f3w.<\/p>\n

Wielbiciele ameryka\u0144skiej telewizji na pewno wy\u0142api\u0105 te\u017c Jacka Falahee \u2013 aktora z popularnego serialu \u201eSpos\u00f3b na morderstwo\u201d.\"mezzanine_374.jpg.focalcrop.767x431.50.10\"<\/a>\u201eMercy Street\u201d nie jest produkcj\u0105 wybitn\u0105, ale ma swoje zalety. Sze\u015b\u0107 odcink\u00f3w to format raczej brytyjski, ale ponownie \u2013 to dzia\u0142a zdecydowanie na korzy\u015b\u0107 produkcji.<\/p>\n

Jednocze\u015bnie mi\u0142o raz na jaki\u015b czas obejrze\u0107 produkcj\u0119, w kt\u00f3rej tw\u00f3rcy nie pragn\u0105 jak najbardziej zaszokowa\u0107 widza. Ostatecznie serial powinien najbardziej spodoba\u0107 si\u0119 tym, kt\u00f3rzy troch\u0119 t\u0119skni\u0105 za \u201eOstrym dy\u017curem\u201d i (podobnie jak miliony Amerykan\u00f3w) pokocha\u0142y seriale kostiumowe. Ale nie ma si\u0119 co oszukiwa\u0107 \u2013 \u201eMASH\u201d to to nie jest.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przez lata stacje telewizyjne nauczy\u0142y si\u0119, \u017ce serial medyczny to zawsze dobry pomys\u0142. Bior\u0105c pod uwag\u0119 rosn\u0105c\u0105 w Ameryce fascynacj\u0119 brytyjskimi serialami kostiumowymi (zw\u0142aszcza \u201eDownton Abbey\u201d), stacja PBS postanowi\u0142a po\u0142\u0105czy\u0107 serial kostiumowy i medyczny. I tak dostali\u015bmy \u201eMercy Street\u201d \u2013 miniserial rozgrywaj\u0105cy si\u0119 w szpitalu wojskowym w czasie wojny secesyjnej.<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2141"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2141"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2141\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2154,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2141\/revisions\/2154"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2141"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2141"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2141"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}