{"id":2383,"date":"2016-05-14T12:30:08","date_gmt":"2016-05-14T10:30:08","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=2383"},"modified":"2016-05-14T13:08:43","modified_gmt":"2016-05-14T11:08:43","slug":"od-policzka-do-policzka-po-finale-zony-idealnej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2016\/05\/14\/od-policzka-do-policzka-po-finale-zony-idealnej\/","title":{"rendered":"Od policzka do policzka – po finale „\u017bony idealnej”"},"content":{"rendered":"

\"\"Siarczystym uderzeniem w twarz zako\u0144czy\u0142 si\u0119 po siedmiu sezonach najlepszy serial ameryka\u0144skich stacji naziemnych\u00a0i, mimo s\u0142abszych moment\u00f3w, jeden z najlepszych w og\u00f3le. Zabola\u0142o. Tak\u017ce widz\u00f3w. Z wielu\u00a0powod\u00f3w.
\n
\nFina\u0142owy „klaps” w twarz ma by\u0107 dowodem na to, \u017ce pa\u0144stwo Kingowie, showrunnerzy serii, od pocz\u0105tku do ko\u0144ca kontrolowali swoj\u0105 opowie\u015b\u0107, z tytu\u0142owym w\u0105tkiem – histori\u0105 „the good wife”, \u017cony idealnej – na czele. Jak pami\u0119tamy, serial rozpoczyna\u0142a scena, w kt\u00f3rej m\u0142odsza i ubo\u017csza o siedem lat do\u015bwiadcze\u0144 \u017cycia na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 Alicia Florrick stawa\u0142a u boku skompromitowanego m\u0119\u017ca. Upokorzona,\u00a0z\u00a0trudem powstrzymuj\u0105c \u0142zy, trzyma\u0142a go\u00a0za r\u0119k\u0119, gdy w \u015bwietle kamer przyznawa\u0142 si\u0119 do korupcji i rozwi\u0105z\u0142o\u015bci oraz ust\u0119powa\u0142 z funkcji stanowego prokuratora. Gdy zostali sami, wymierza\u0142a m\u0119\u017cowi siarczysty policzek.<\/p>\n

Popularna m\u0105dro\u015b\u0107 \u017cyciowa g\u0142osi, \u017ce co siedem lat odnawiaj\u0105 si\u0119 wszystkie kom\u00f3rki naszego cia\u0142a, co czyni nas praktycznie nowymi lud\u017ami. W przypadku Alicii oznacza to, \u017ce jej nowa wersja staje na miejscu w\u0142asnego m\u0119\u017ca i sama dostaje zas\u0142u\u017cony\u00a0policzek. A wcze\u015bniej zn\u00f3w jeste\u015bmy \u015bwiadkami oskar\u017cenia Petera Florricka o korupcj\u0119, kolejnego procesu i konferencji prasowej, w kt\u00f3rej Alicia ponownie staje u boku m\u0119\u017ca.<\/p>\n

Pi\u0119kna klamra. Problem w tym, \u017ce troch\u0119 pochopna i sprawiaj\u0105ca wra\u017cenie wykoncypowanej i sztucznej. Jak ca\u0142y fina\u0142owy odcinek. Co dziwi, bo gdy kilka miesi\u0119cy temu pojawi\u0142y si\u0119 plotki, \u017ce CBS nie zamierza zarzyna\u0107 kury znosz\u0105cej z\u0142ote jaja i b\u0119dzie ci\u0105gn\u0105\u0107 „\u017bon\u0119 idealn\u0105” nawet bez King\u00f3w – showrunnerzy\u00a0odm\u00f3wili wsp\u00f3\u0142pracy, t\u0142umacz\u0105c, \u017ce histori\u0119 Alicii od pocz\u0105tku widzieli w siedmiu sezonach, jako zamkni\u0119t\u0105 i przemy\u015blan\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Gdy w\u00a0ko\u0144cu stacja Kingom uleg\u0142a, wielki fina\u0142 przyni\u00f3s\u0142 rozczarowanie.<\/p>\n

Zacznijmy od policzka. Wymierza go g\u0142\u00f3wnej bohaterce Diane – po tym, jak Alicia upokarza j\u0105 na sali rozpraw podczas procesu Petera. Idealna \u017cona\u00a0nam\u00f3wi\u0142a broni\u0105c\u0105 Petera w tandemie z Diane Lucc\u0119, by przes\u0142uchuj\u0105c w roli eksperta balistycznego Kurta, m\u0119\u017ca Diane, zdyskredytowa\u0142a go, przywo\u0142uj\u0105c jego dawny romans. Dla Diane to by\u0142 tak wielki cios, \u017ce najpierw wymaszerowa\u0142a z sali rozpraw, a potem – niczym mafijny cyngiel – zdyba\u0142a Alici\u0119 w ciemnym korytarzu i wymierzy\u0142a sprawiedliwo\u015b\u0107 na w\u0142asn\u0105, nomem omen, r\u0119k\u0119. Ma\u0142o przekonuj\u0105co wypad\u0142o zar\u00f3wno nieczyste zagranie Alicii, jak i nadmierna reakcja na nie Diane.\"\"Pierwszej\u00a0nagle, z nieznanych przyczyn, zacz\u0119\u0142o tak bardzo zale\u017ce\u0107 na wygranej m\u0119\u017ca – cho\u0107 przez ca\u0142y odcinek przyznawa\u0142a i przed sob\u0105, i przed innymi, \u017ce jest jej wszystko jedno – \u017ce po\u0142o\u017cy\u0142a na szali wsp\u00f3ln\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 zawodow\u0105 z Diane; wsp\u00f3\u0142prowadzenie z ni\u0105 pierwszej w Chicago kancelarii prawniczej z w pe\u0142ni \u017ce\u0144skim zarz\u0105dem. Ani c\u00f3rka zamierzaj\u0105ca op\u00f3\u017ani\u0107 studia, by dogl\u0105da\u0107 ojca w wi\u0119zieniu, ani Jason hamletyzuj\u0105cy na temat przysz\u0142o\u015bci ich zwi\u0105zku, gdy Peter trafi za kratki – nie sprawiali wra\u017cenia powa\u017cnych powod\u00f3w. <\/p>\n

Podobnie nieprzekonuj\u0105co wypad\u0142a Diane w roli oburzonej nieczystym zagraniem prawniczki. Przez\u00a0siedem wsp\u00f3lnych lat i Alicia, i my widzieli\u015bmy nieraz, jak si\u0119ga\u0142a po wszystkie dost\u0119pne \u015brodki, byle osi\u0105gn\u0105\u0107 zamierzony cel. Tak\u017ce za to j\u0105 lubili\u015bmy i cenili\u015bmy.<\/p>\n

Bo „\u017bona idealna” to nigdy nie by\u0142a opowie\u015b\u0107 o mi\u0142ych paniach, ciep\u0142ych i \u017cyczliwych. To by\u0142a historia o kobietach silnych i skutecznych. Nie o matkach i \u017conach – tytu\u0142 jest mistrzostwem\u00a0ironii\u00a0–\u00a0ale o prawniczkach i polityczkach. To\u00a0z\u00a0powodu profesjonalizmu Alicii, jej skuteczno\u015bci w obronie klient\u00f3w, Diane chce z ni\u0105 pracowa\u0107, a nie dlatego, \u017ce jest sympatyczn\u0105 osob\u0105. Policzek by\u0142 zatem reakcj\u0105 sztuczn\u0105 i nadmiern\u0105. Zw\u0142aszcza \u017ce kilkana\u015bcie scen wcze\u015bniej sama Diane z pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 wykorzysta\u0142a swojego m\u0119\u017ca na sali s\u0105dowej, namawiaj\u0105c go do elastycznego podej\u015bcia do poj\u0119cia\u00a0uczciwo\u015bci.\"\"Zreszt\u0105 takie gry z sumieniem w\u0142asnym i innych, moralne niejednoznaczno\u015bci i paradoksy to zawsze by\u0142 najmocniejszy punkt serialu King\u00f3w. To najsilniej (obok \u015bwietnie napisanych „spraw tygodnia”, zwykle podejmuj\u0105cych tak aktualne tematy, \u017ce sprawiaj\u0105cych wra\u017cenie pisanych tu\u017c przed emisj\u0105 odcinka)\u00a0przyci\u0105ga\u0142o przed ekrany – ogl\u0105danie bohater\u00f3w wykonuj\u0105cych ekwilibrystyczne sztuczki na cienkiej linii oddzielaj\u0105cej dobro od z\u0142a, prawo od sprawiedliwo\u015bci. <\/p>\n

Clou\u00a0historii Alicii Florrick, meandruj\u0105cej, przez siedem sezon\u00f3w zaliczaj\u0105cej lepsze i gorsze momenty, szamocz\u0105cej si\u0119 mi\u0119dzy kancelariami, pomys\u0142ami na \u017cycie i mi\u0119dzy m\u0119\u017cczyznami, by\u0142o pytanie, czy dzia\u0142aj\u0105c na styku prawa i polityki mo\u017ce nie sta\u0107 si\u0119 moraln\u0105 kopi\u0105 swojego m\u0119\u017ca. Za\u015b w szerszym planie pytanie brzmia\u0142o: czy kobiety, gdy przejm\u0105 od m\u0119\u017cczyzn stery, s\u0105 w stanie wnie\u015b\u0107 inne warto\u015bci – do polityki, prawa, do \u015bwiata.\"\"„The Good Wife” przed d\u0142ugi czas\u00a0zdawa\u0142o si\u0119 odpowiada\u0107 na to kluczowe dzi\u015b – w dobie silnych, wykszta\u0142conych kobiet pr\u00f3buj\u0105cych rozbija\u0107 szklane sufity, wprowadzania parytet\u00f3w w polityce i biznesie itd. – twierdz\u0105co. Alicia w \u015bwietnej, przekonuj\u0105cej interpretacji Julianny Margulies, niezmordowanie szuka\u0142a w\u0142asnej drogi. Hackowa\u0142a system, odwa\u017cnie stawa\u0142a przeciw cynizmowi i uk\u0142adom, po drodze zaliczaj\u0105c mas\u0119 zgni\u0142ych kompromis\u00f3w, ale generalnie nie schodz\u0105c z kursu. Chcia\u0142a gra\u0107 wed\u0142ug w\u0142asnych regu\u0142.<\/p>\n

Sytuacja zmieni\u0142a si\u0119 w ostatnim sezonie. Tw\u00f3rcy w wyra\u017anym po\u015bpiechu, czuj\u0105c oddech fina\u0142u na plecach, pr\u00f3bowali zrobi\u0107 z bohaterki cyniczk\u0119, kt\u00f3ra coraz mniej przejmuje si\u0119 \u015bwiatem wok\u00f3\u0142, a coraz bardziej skupia na sobie i swoich pragnieniach – co by\u0142o do\u015b\u0107 kuriozalnie przedstawiane jako forma dojrzewania. <\/p>\n

Co jest na ko\u0144cu tej drogi? Alicia tak jak siedem lat temu staje przy Peterze, gdy ten prze\u017cywa moment d\u00e9j\u00e0 vu, og\u0142aszaj\u0105c decyzj\u0119 o rezygnacji ze sprawowanego urz\u0119du. Jest ju\u017c jednak inn\u0105 osob\u0105. Rozumie mechanizmy polityki, nie ma z\u0142udze\u0144 ani co do nich, ani \u015bwiata. Nie obchodzi jej, czy m\u0105\u017c – wkr\u00f3tce ju\u017c by\u0142y – jest winien stawianych zarzut\u00f3w czy nie. Ma bowiem \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce po politycznej drabinie nie wspina si\u0119 samemu, a rachunki za pomoc pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej nale\u017cy sp\u0142aci\u0107. <\/p>\n

Chocia\u017c wi\u0119c prokurator oskar\u017caj\u0105cy Petera o nadu\u017cycie w\u0142adzy i pomoc synowi cz\u0142owieka, kt\u00f3ry wspar\u0142 jego kampani\u0119 wyborcz\u0105 wielk\u0105 sum\u0105, i ca\u0142y proces s\u0105 s\u0142abe, wr\u0119cz farsowe – to mechanizm, kt\u00f3ry odkrywaj\u0105, a Alicia prze\u0107wiczy\u0142a dwa sezony temu na w\u0142asnej sk\u00f3rze – jest jak najbardziej prawdziwy.\"\"Zako\u0144czenie serii jest otwarte, Alicia ma wiele mo\u017cliwo\u015bci do wyboru.\u00a0Jednak jej\u00a0zaci\u0119ta mina\u00a0po tym, jak dosta\u0142a w twarz, spos\u00f3b, w jaki poprawi\u0142a ubranie i ruszy\u0142a przed siebie pewnym krokiem, raczej nie zwiastuj\u0105, \u017ce zmieni \u015bwiat na lepsze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Siarczystym uderzeniem w twarz zako\u0144czy\u0142 si\u0119 po siedmiu sezonach najlepszy serial ameryka\u0144skich stacji naziemnych\u00a0i, mimo s\u0142abszych moment\u00f3w, jeden z najlepszych w og\u00f3le. Zabola\u0142o. Tak\u017ce widz\u00f3w. Z wielu\u00a0powod\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,18],"tags":[85,59,60],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2383"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2383"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2383\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2398,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2383\/revisions\/2398"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2383"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2383"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2383"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}