{"id":2502,"date":"2016-07-11T17:24:44","date_gmt":"2016-07-11T15:24:44","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=2502"},"modified":"2016-07-11T19:55:51","modified_gmt":"2016-07-11T17:55:51","slug":"nowojorska-pajeczyna-o-swietnej-dlugiej-nocy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2016\/07\/11\/nowojorska-pajeczyna-o-swietnej-dlugiej-nocy\/","title":{"rendered":"Nowojorska paj\u0119czyna \u2013 o \u015bwietnej „D\u0142ugiej nocy”"},"content":{"rendered":"

\"The<\/a>„D\u0142uga noc” to dow\u00f3d na to, \u017ce w sztuce mniej czasami znaczy wi\u0119cej. \u017be si\u0142a opowie\u015bci nie bierze si\u0119 z nat\u0142oku zdarze\u0144, ale z dramaturgicznej precyzji, a cichy szept potrafi by\u0107 mocniejszy ni\u017c efektowne wrzaski. \u015awietny serial ju\u017c od dzi\u015b w HBO.
\n
\nW jednej ze scen „Pitbulla” Despero grany przez Marcina Doroci\u0144skiego wy\u0142uszcza\u0142 swojemu prze\u0142o\u017conemu, \u017ce tylko porucznik Kojak potrafi rozwi\u0105za\u0107 kryminaln\u0105 zagadk\u0119 w 45 minut, a w prawdziwym \u017cyciu \u015bledztwo trwa nieco d\u0142u\u017cej. Steven Zaillian, Richard Price i Peter Moffat, autorzy \u015bwietnej „D\u0142ugiej nocy”, dziel\u0105 z nim to przekonanie i bardziej ufaj\u0105 prawdzie \u017cycia ni\u017c prawdzie serialowego ekranu.<\/p>\n

W ich serialu kryminalna \u0142amig\u0142\u00f3wka to nie krzy\u017c\u00f3wka, kt\u00f3r\u0105 rozwi\u0105zuje si\u0119 w kilka chwil, a ka\u017cda dobrze wpisana odpowied\u017a u\u0142atwia znalezienie pozosta\u0142ych. „D\u0142uga noc” jest raczej opowie\u015bci\u0105 o ludzkich upadkach i przegranych nadziejach ni\u017c o policyjnym \u015bledztwie i s\u0105dowym procesie.<\/p>\n

Naz (Riz Ahmed) ma 22 lata, wielkie ciemne oczy i aparycj\u0119 grzecznego studenta. Ma te\u017c troskliwych rodzic\u00f3w i kumpli z dru\u017cyny koszykarskiej, kt\u00f3rzy by\u0107 mo\u017ce nie traktuj\u0105 go jak brata, ale mimo to pewnego dnia zapraszaj\u0105 go na imprez\u0119. By na ni\u0105 dotrze\u0107, ch\u0142opak bierze taks\u00f3wk\u0119 ojca i wyrusza w miasto. W trakcie nocnej przeja\u017cd\u017cki ulicami Nowego Jorku spotka pi\u0119kn\u0105 Andre\u0119 (Sofia Black D’Elia).\"the-night-of1\"<\/a>Tak zaczyna si\u0119 opowie\u015b\u0107 Price’a i Zailliana, kt\u00f3rzy w „D\u0142ugiej nocy” kre\u015bl\u0105 stylow\u0105 opowie\u015b\u0107 o cz\u0142owieku, kt\u00f3ry znalaz\u0142 si\u0119 w z\u0142ym miejscu i niew\u0142a\u015bciwym czasie. Oskar\u017cony o morderstwo, zostaje wrzucony w brutalny \u015bwiat, w kt\u00f3rym ludzkie \u017cycie i ch\u0119\u0107 poznania prawdy znacz\u0105 mniej ni\u017c policyjne statystyki i prawne kruczki, za pomoc\u0105 kt\u00f3rych mo\u017cna wsadzi\u0107 za kraty niewinn\u0105 osob\u0119. Tym, kt\u00f3ry mo\u017ce uchroni\u0107 Naza przed z\u0142ym losem, jest Jack (John Turturro), prawnik nieudacznik, z okropn\u0105 egzem\u0105 na stopach i list\u0105 klient\u00f3w, na kt\u00f3rej znajduj\u0105 si\u0119 jedynie prostytutki i drobni dealerzy.<\/p>\n

Opowiadaj\u0105c histori\u0119 Naza i Jacka, Stephen Zailian (jest tak\u017ce re\u017cyserem wi\u0119kszo\u015bci odcink\u00f3w) stawia na spokojny rytm i powolne splatanie ze sob\u0105 wielu dramaturgicznych nici. „D\u0142uga noc” to pochwa\u0142a nie\u015bpieszno\u015bci \u2013 tu nikt nie rozwi\u0105zuje zagadek w tempie agent\u00f3w CSI czy „Mentalisty” ani nie wygrywa s\u0105dowych proces\u00f3w za pomoc\u0105 jednego sprytnego wybiegu.<\/p>\n

„D\u0142uga noc” nie przypomina w tym sensie telewizyjnych procedurali, a raczej takie serie jak „The People v. O. J. Simpson” czy „Making a Murderer”. Zaillian powoli buduje napi\u0119cie i kreuje na ekranie mroczn\u0105 atmosfer\u0119 tajemnicy (\u015bwietn\u0105 robot\u0119 robi\u0105 zdj\u0119cia, za kt\u00f3re odpowiada Robert Elswit, operator Paula Thomasa Andersona). Nie \u015bciga si\u0119 w poszukiwaniu efektownych uj\u0119\u0107 i mno\u017ceniu scenariuszowych wolt. Opowiada szeptem. Ale ten szept z odcinka na odcinek staje si\u0119 coraz mocniejszy.\"the-night-of-003\"<\/a>W „D\u0142ugiej nocy” Price i Zaillian opowiadaj\u0105 o bezduszno\u015bci ameryka\u0144skiego systemu prawnego, w kt\u00f3rym prawo do uczciwego procesu cz\u0119sto okazuje si\u0119 jedynie mrzonk\u0105. Prokuratorzy wol\u0105 i\u015b\u0107 na ugod\u0119, by oszcz\u0119dzi\u0107 pieni\u0105dze, kt\u00f3re poch\u0142on\u0105\u0142by proces. Obro\u0144cy z urz\u0119du za nic maj\u0105 interes klienta, bo niezale\u017cnie od werdyktu otrzymaj\u0105 od s\u0105du to samo wynagrodzenie. S\u0105 wreszcie eleganccy prawnicy z du\u017cych kancelarii przyjmuj\u0105cy g\u0142o\u015bne sprawy, by przez chwil\u0119 ogrza\u0107 si\u0119 w \u015bwietle jupiter\u00f3w, policjanci gotowi i\u015b\u0107 na skr\u00f3ty, by osi\u0105gn\u0105\u0107 sw\u00f3j cel, i stra\u017cnicy wi\u0119zienni, kt\u00f3rzy nawet nie udaj\u0105, \u017ce to oni pe\u0142ni\u0105 w\u0142adz\u0119 za murami areszt\u00f3w.<\/p>\n

U Zailliana i Price’a wszyscy oni tworz\u0105 system naczy\u0144 po\u0142\u0105czonych, a \u015bledztwo i proces s\u0105dowy przypominaj\u0105 p\u0142ynne zmieniaj\u0105cy si\u0119 uk\u0142ad si\u0142, w kt\u00f3rym pojedyncza decyzja kt\u00f3rej\u015b ze stron powoduje reakcje u wszystkich pozosta\u0142ych graczy.<\/p>\n

Na tym nie ko\u0144czy si\u0119 lista spo\u0142ecznych problem\u00f3w, kt\u00f3re wybrzmiewaj\u0105 w „D\u0142ugiej nocy”. Price i Zaillian bez ogr\u00f3dek i politycznej poprawno\u015bci m\u00f3wi\u0105 tu tak\u017ce o rasizmie i islamofobii po 11 wrze\u015bnia i pokazuj\u0105, jak media nakr\u0119caj\u0105 spiral\u0119 ksenofobicznych l\u0119k\u00f3w, ho\u0142duj\u0105c najni\u017cszym instynktom swoich klient\u00f3w.\"the-night-of\"<\/a>Wszystko to sk\u0142ada si\u0119 na mroczny portret Ameryki pozbawiony publicystycznego zad\u0119cia i \u0142atwych generalizacji. Jednak najwi\u0119kszym atutem serialu Zailiana pozostaj\u0105 aktorzy.<\/p>\n

John Turturro ubrany w stary p\u0142aszcz i tanie sanda\u0142y tworzy w „D\u0142ugiej nocy” znakomit\u0105 kreacj\u0119. Jego bohater, pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciolatek z d\u0142ug\u0105 list\u0105 \u017cyciowych pora\u017cek i jeszcze d\u0142u\u017csz\u0105 litani\u0105 niespe\u0142nionych marze\u0144, przypomina starsz\u0105 wersj\u0119 Saula z „Better Call Saul”. Lata przegrywania znieczuli\u0142y go na drwiny, m\u0119cz\u0105ca choroba sk\u00f3ry sprawi\u0142a, \u017ce przyzwyczai\u0142 si\u0119 do pogardliwych spojrze\u0144, ale Jack wci\u0105\u017c \u2013 jak bohater wspania\u0142ej piosenki Wojciecha M\u0142ynarskiego – wierzy, \u017ce „gra w zielone”, a pewnego dnia uda si\u0119 mu odzyska\u0107 godno\u015b\u0107 i szacunek w oczach najbli\u017cszych i w swoich w\u0142asnych.<\/p>\n

Turturro ze swoj\u0105 twarz\u0105 zm\u0119czonego \u017cyciem proletariusza \u015bwietnie pasuje do tej roli \u2013 ucz\u0142owiecza bohatera, wie, jak zaskarbi\u0107 sympati\u0119 publiczno\u015bci, kiedy uderzy\u0107 w komediow\u0105 strun\u0119, a kiedy zostawi\u0107 swojego bohatera z gorzkim posmakiem pora\u017cki. Pierwotnie w posta\u0107 Jacka mia\u0142 si\u0119 wciela\u0107 James Gandolfini b\u0119d\u0105cy pomys\u0142odawc\u0105 serii, a po jego \u015bmierci rola mia\u0142a trafi\u0107 do Roberta De Niro. Na drodze do realizacji takiego scenariusza stan\u0105\u0142 jednak konflikt termin\u00f3w. Na szcz\u0119\u015bcie, bo Turturro wydaje si\u0119 stworzony do tej roli.\"nightofparents\"<\/a>Nie on jeden udowadnia tu swoj\u0105 aktorsk\u0105 klas\u0119. Riz Ahmed, znany z takich film\u00f3w jak „Cztery lwy” czy „Wolny strzelec”, z wdzi\u0119kiem portretuje m\u0142odego ch\u0142opaka rozdartego mi\u0119dzy tym, co moralnie s\u0142uszne, a tym, co gwarantuje przetrwanie w brutalnym \u015bwiecie. A przecie\u017c w „D\u0142ugiej nocy” jest te\u017c rewelacyjny Bill Camp jako poczciwy gliniarz zbli\u017caj\u0105cy si\u0119 do emerytury, Peyman Moaadi (niezapomniany Naader z oscarowego „Rozstania”) we wzruszaj\u0105cej roli ojca g\u0142\u00f3wnego bohatera, Amara Karan wcielaj\u0105ca si\u0119 w m\u0142od\u0105, ambitn\u0105 prawniczk\u0119 i Michael K. Williams (Omar z „The Wire”), kt\u00f3ry rol\u0105 wi\u0119ziennego herszta po raz kolejny udowadnia, \u017ce potrafi tak portretowa\u0107 mocne postaci, \u017ce mimo swej wyrazisto\u015bci ani na chwil\u0119 nie staj\u0105 si\u0119 one komiksowe. Tak\u017ce dzi\u0119ki nim „D\u0142uga noc” uwodzi. Psychologiczn\u0105 prawd\u0105 i misternie zaplecion\u0105 intryg\u0105.<\/p>\n

O\u015bmioodcinkowa miniseria debiutuje na antenie HBO 11 lipca. Pierwszy odcinek obejrze\u0107 mo\u017cna w HBO o 20.10, a tak\u017ce (odkodowany) na platformie HBO GO. Kolejne odcinki prezentowane b\u0119d\u0105 w poniedzia\u0142kowe wieczory.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„D\u0142uga noc” to dow\u00f3d na to, \u017ce w sztuce mniej czasami znaczy wi\u0119cej. \u017be si\u0142a opowie\u015bci nie bierze si\u0119 z nat\u0142oku zdarze\u0144, ale z dramaturgicznej precyzji, a cichy szept potrafi by\u0107 mocniejszy ni\u017c efektowne wrzaski. \u015awietny serial ju\u017c od dzi\u015b w HBO.<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,24,7,13],"tags":[715,615,712,34,186,709,713,708,714,707,710,711,706],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2502"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2502"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2502\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2512,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2502\/revisions\/2512"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2502"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2502"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2502"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}