{"id":2573,"date":"2016-08-16T08:30:18","date_gmt":"2016-08-16T06:30:18","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=2573"},"modified":"2021-01-25T12:03:05","modified_gmt":"2021-01-25T11:03:05","slug":"preacher-serial-rownie-dziwny-co-dobry","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2016\/08\/16\/preacher-serial-rownie-dziwny-co-dobry\/","title":{"rendered":"\u201ePreacher\u201d \u2013 serial r\u00f3wnie dziwny, co dobry"},"content":{"rendered":"

\"preacher-episode-101-jesse-custer\"<\/a>Telewizyjna ekranizacja komiksu \u201eKaznodzieja\u201d to odwa\u017cnie dziwaczna, ale przy tym niezwykle interesuj\u0105ca produkcja, z kt\u00f3rej AMC mo\u017ce by\u0107 dumne. Jeden z lepszych seriali tego roku.
\n
\nPrzy czym nale\u017cy spodziewa\u0107 si\u0119, \u017ce nie wszyscy b\u0119d\u0105 podziela\u0107 t\u0119 opini\u0119. Raz \u017ce \u201ePreacher\u201d wprawdzie jest ekranizacj\u0105 niezwykle cenionego komiksu Gartha Ennisa i Steve\u2019a Dillona, pierwszy sezon jednak nie tyle odwzorowywa\u0142 orygina\u0142, co zaczerpn\u0105\u0142 z niego postaci i kolejno wprowadza\u0142 je do opowie\u015bci, by w finale doj\u015b\u0107 do punktu, w kt\u00f3rym komiks si\u0119 zaczyna \u2013 dostali\u015bmy wi\u0119c co\u015b w rodzaju prequela, a nie adaptacji, co wielu fan\u00f3w orygina\u0142u mocno reze\u017ali\u0142o.<\/p>\n

Po drugie jednak, i najwa\u017cniejsze, szersza publika, kt\u00f3ra komiksu nie zna, mo\u017ce poczu\u0107 si\u0119 mocno przyt\u0142oczona sam\u0105 histori\u0105: mamy tu kaznodziej\u0119, kt\u00f3ry posiad\u0142 moc, kt\u00f3ra przylecia\u0142a z kosmosu, a na kt\u00f3r\u0105 poluj\u0105 anio\u0142y, mamy ponad stuletniego irlandzkiego wampira, ch\u0142opaka, kt\u00f3rego usta przypominaj\u0105 odbyt, biznesmena czcz\u0105cego Boga Mi\u0119sa, a nawet telefon do Boga. I to tylko wierzcho\u0142ek g\u00f3ry lodowej.<\/p>\n

\u201ePreacher\u201d ma swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 mitologi\u0119, w kt\u00f3rej jest miejsce dla nadnaturalnych mocy i stwor\u00f3w, a tak\u017ce realnych Nieba i Piek\u0142a. Ma unikalny ton, \u0142\u0105cz\u0105cy w sobie makabr\u0119 z absurdalnym humorem, przy czym serial nie jest komedi\u0105, raczej momentami horrorem, cho\u0107 najcz\u0119\u015bciej przypomina dramat o \u017cyciu w ma\u0142ym teksa\u0144skim miasteczku i walce lokalnego kaznodziei o dusze swojej trz\u00f3dki. S\u0105 chwile, gdy swoim pokr\u0119ceniem przypomina \u201eAsha kontra martwe z\u0142o\u201d, r\u00f3wnowa\u017cone s\u0105 one jednak scenami mocnymi, obrazami ludzkich dramat\u00f3w, co w dziwaczny spos\u00f3b jako\u015b wsp\u00f3\u0142gra.<\/p>\n

To zaskakuj\u0105ce, jak serial pe\u0142en tak surrealistycznie zabawnych scen pozostaje powa\u017cny, i cho\u0107 niekiedy si\u0119ga po kicz, nie ucieka w parodie samego siebie jak wspomniany \u201eAsh\u2026\u201d. Prawdziwie unikalna mieszanka.<\/p>\n

\"Tytu\u0142owy<\/a>

Tytu\u0142owy kaznodzieja<\/p><\/div>\n

Kt\u00f3ra dzia\u0142a, i to jak. W \u201ePreacher\u201d wszystko jest jakby na przek\u00f3r trendom, bo fabu\u0142a w og\u00f3lnym rzucie kuriozalna, postaci jednocze\u015bnie przerysowane i realistyczne (tu wiele robi \u015bwietna obsada), humor niemal\u017ce slapstickowy, mieszaj\u0105cy si\u0119 z obrazami rzezi, skakanie mi\u0119dzy wieloma liniami czasowymi, z monta\u017cem, kt\u00f3ry wcale widzowi wiele nie u\u0142atwia, bo pozornie zdaje si\u0119 chaotyczny, psuj\u0105cy tempo.<\/p>\n

I fina\u0142 jest kontrowersyjny, bo w du\u017cej mierze burzy to, co budowane by\u0142o przez ca\u0142y sezon, raptownie ucinaj\u0105c mn\u00f3stwo w\u0105tk\u00f3w.<\/p>\n

\"Arseface\"<\/a>

Arseface<\/p><\/div>\n

Ja si\u0119 w tej szalonej opowie\u015bci jednak zakocha\u0142em, zw\u0142aszcza w poczuciu humoru scenarzyst\u00f3w. Doceniam i reszt\u0119 ekipy, bo strona wizualna jest tu \u015bwietna, od malowniczych i buduj\u0105cych atmosfer\u0119 statycznych uj\u0119\u0107, po niezwykle oryginalne i pomys\u0142owe kr\u0119cenie scen akcji, z rzezi\u0105 w motelu na czele (czego\u015b takiego w TV raczej nie widzieli\u015bcie).<\/p>\n

Podziwiam te\u017c fakt, \u017ce jakim\u015b cudem ta pokr\u0119cona historia, pe\u0142na jeszcze bardziej pokr\u0119conych bohater\u00f3w nie zawali\u0142a si\u0119 pod w\u0142asnym ci\u0119\u017carem \u2013 bo je\u017celi o \u201ePreacherze\u201d mo\u017cna co\u015b powiedzie\u0107, to fakt, \u017ce z ka\u017cdym kolejnym odcinkiem b\u0119dzie Was zaskakiwa\u0142 tym, co jeszcze mo\u017cna w tym \u015bwiecie wymy\u015bli\u0107, by go udziwni\u0107 i jak trudne wyzwania stawiaj\u0105 przed sob\u0105 tw\u00f3rcy (\u201etelekonferencja\u201d w ko\u015bciele).<\/p>\n

\"wampir<\/a>

wampir Cassidy<\/p><\/div>\n

I najwa\u017cniejsze: \u201ePreacher\u201d ma Cassidy\u2019ego, wspomnianego irlandzkiego wampira, kt\u00f3ry jest jedn\u0105 z najsympatyczniejszych i najlepiej zagranych (\u015bwietny Joseph Gilgun) postaci obecnie wyst\u0119puj\u0105cych na ma\u0142ym ekranie.<\/p>\n

PS A pojawia si\u0119 te\u017c od czasu do czasu Jackie Earle Haley, czyli Rorschach ze \u201eStra\u017cnik\u00f3w\u201d \u2013 r\u00f3wnie\u017c \u015bwietna rola.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Telewizyjna ekranizacja komiksu \u201eKaznodzieja\u201d to odwa\u017cnie dziwaczna, ale przy tym niezwykle interesuj\u0105ca produkcja, z kt\u00f3rej AMC mo\u017ce by\u0107 dumne. Jeden z lepszych seriali tego roku.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[597,448,21,11,13],"tags":[195,729,681,655,600,680,730],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2573"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2573"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2573\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6110,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2573\/revisions\/6110"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2573"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2573"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2573"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}