{"id":2870,"date":"2016-12-27T14:40:11","date_gmt":"2016-12-27T13:40:11","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=2870"},"modified":"2016-12-27T15:22:10","modified_gmt":"2016-12-27T14:22:10","slug":"najlepsze-seriale-2016-roku-aneta-kyziol","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2016\/12\/27\/najlepsze-seriale-2016-roku-aneta-kyziol\/","title":{"rendered":"Najlepsze seriale 2016 roku – Aneta Kyzio\u0142"},"content":{"rendered":"

\"\"Wed\u0142ug\u00a0oblicze\u0144 stacji FX, kt\u00f3ra co roku informuje\u00a0o liczbie produkcji serialowych pokazywanych przez ameryka\u0144skie telewizje i platformy, w mijaj\u0105cym roku by\u0142o ich 455, o 29 wi\u0119cej ni\u017c w 2015.
\n
\nAle nawet bez tych danych czujemy, \u017ce seriali, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych trzeba wy\u0142awia\u0107 te naprawd\u0119 dobre, jest z roku na rok coraz wi\u0119cej. Ja wy\u0142owi\u0142am nast\u0119puj\u0105c\u0105 dziesi\u0105tk\u0119, ale bez problemu\u00a0mog\u0142abym dopisa\u0107 kolejne \u015bwietne produkcje na miejscach od 11. do 20.<\/p>\n

1. D\u0142uga noc<\/strong>\"\"Genialna ameryka\u0144ska\u00a0przer\u00f3bka\u00a0brytyjskiego „Systemu sprawiedliwo\u015bci” porywa od pierwszych kadr\u00f3w – wysmakowanych, wizualnie dopieszczonych, ale przede wszystkim oddaj\u0105cych klimat serii.<\/p>\n

Pilotowy odcinek by\u0142 tak na\u0142adowany emocjami, \u017ce ogl\u0105da\u0142am go na raty, robi\u0105c przerwy\u00a0na z\u0142apanie oddechu. Tw\u00f3rcom uda\u0142o si\u0119 pokaza\u0107, ci\u0119\u017cka minuta po ci\u0119\u017ckiej minucie, wal\u0105ce si\u0119 w gruzy \u017cycie m\u0142odego ch\u0142opaka, a w kolejnych odcinkach – (nie)dzia\u0142anie systemu sprawiedliwo\u015bci w USA. Psychologia, socjologia, akacja i\u00a0aktorstwo (kota nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c) – na najwy\u017cszym poziomie. Dow\u00f3d na to, \u017ce HBO wci\u0105\u017c potrafi robi\u0107 wielkie seriale tak\u017ce dla widz\u00f3w doros\u0142ych.<\/p>\n

2. M\u0142ody papie\u017c<\/strong>\"\"Jedno z najwi\u0119kszych zaskocze\u0144 roku. Serial HBO (oraz Sky Atlantic\u00a0i Canal+) autorstwa Paolo Sorrentino mia\u0142 wszystkie zalety kina w\u0142oskiego re\u017cysera, a nie mia\u0142 jego wad.<\/p>\n

By\u0142o wi\u0119c wielkie pi\u0119kno i\u00a0wielki kicz, ale kontrolowany i uzasadniony, by\u0142a m\u0142odo\u015b\u0107, traktowana i ironicznie, i serio, by\u0142y odloty, ale by\u0142 te\u017c g\u0142\u0119bszy sens. Ko\u015bci\u00f3\u0142 i sam papie\u017c zostali pokazani wieloznacznie, obok cynizmu i walki o w\u0142adz\u0119 l\u015bni\u0142a prawdziwa wiara i troska o wiernych i instytucj\u0119. Portrety g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w, dialogi i modlitwy papie\u017ca przejd\u0105 do historii scenariopisarstwa. Aktorstwo jest Oscarowe. Za\u015b wszystko to razem sk\u0142ada si\u0119 na serial znacznie ciekawszy ni\u017c prognozowane na pocz\u0105tku przez krytyk\u00f3w „House of Cardinals”.<\/p>\n

3. Czarne lustro\u00a03<\/strong>\"\"Pierwszy z dw\u00f3ch zam\u00f3wionych przez Netflix sezon\u00f3w genialnej produkcji Charliego Brookera, pierwotnie tworzonej dla brytyjskiego Channel 4, pokaza\u0142, \u017ce czarne wizje przysz\u0142o\u015bci zyskuj\u0105c na realizacyjnym rozmachu, nie trac\u0105 na ostro\u015bci, przenikliwo\u015bci i nowatorstwie.<\/p>\n

Ka\u017cdy z sze\u015bciu odcink\u00f3w utrzymany by\u0142 w innej stylistyce, w\u00a0mojej pami\u0119ci na d\u0142ugo pozostan\u0105\u00a0szczeg\u00f3lnie dwa: „San Junipero” utrzymany w klimacie ameryka\u0144skiego kina lat 80. i „Hated in the Nation” w stylistyce skandynawskich krymina\u0142\u00f3w opowiadaj\u0105cy o realnych skutkach wirtualnego\u00a0hejtu.<\/p>\n

4. Rectify 4<\/strong>\"\"Po\u017cegnanie z\u00a0urzekaj\u0105c\u0105 niepowtarzalnym klimatem produkcj\u0105 SundanceTV, serialem, kt\u00f3ry dawa\u0142 unikaln\u0105 szans\u0119 spojrzenia na \u015bwiat oczami cz\u0142owieka, kt\u00f3ry ju\u017c nie mia\u0142 nadziei go ogl\u0105da\u0107.<\/p>\n

Daniel Holden (w genialnym wykonaniu Adena Younga) mia\u0142 19 lat, gdy zosta\u0142 oskar\u017cony o gwa\u0142t i morderstwo swojej dziewczyny Hanny i skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Po 19 latach wi\u0119zienia wychodzi, bo okazuje si\u0119, \u017ce dowody przeciw niemu mog\u0142y zosta\u0107 spreparowane. \u015aledztwo zaczyna si\u0119 od nowa, wraca przesz\u0142o\u015b\u0107, do Daniela, jego rodziny, miasteczka, w kt\u00f3rym dorasta\u0142. Serial, w kt\u00f3rym wielk\u0105 wag\u0119 ma ka\u017cde spojrzenie, s\u0142owo, wyraz twarzy. I samo\u00a0\u017cycie, cho\u0107 czasem bardzo trudno\u00a0w to uwierzy\u0107.<\/p>\n

5. Horace and Pete<\/strong>\"\"Internetowy, 10-odcinkowy serial Louisa C.K. zaczyna si\u0119 niczym jeden ze starych, barowych sitcom\u00f3w, na przyk\u0142ad „Zdr\u00f3wko”, a ko\u0144czy jako wsp\u00f3\u0142czesna, mistrzowska wersja mrocznych, rodzinnych dramat\u00f3w Tennessee Williamsa.<\/p>\n

Po drodze poznajemy\u00a0histori\u0119\u00a0baru na Brooklynie prowadzonego przez\u00a0kolejne pokolenia Horace’\u00f3w i Pete’\u00f3w z tej samej rodziny, jego aktualnych szef\u00f3w, granych z wyczuciem przez samego Louisa C.K. i Steve’a Buscemiego i sta\u0142ych bywalc\u00f3w. Tematy rozm\u00f3w? Choroby psychiczne, rak, Donald Trump, Tinder… W obsadzie m.in. Edie Falco, Alan Alda i Jessica Lange.<\/p>\n

6. Homeland 5<\/strong>\"\"Niewiele jest seriali, kt\u00f3rych pi\u0105ty sezon kaza\u0142by z niecierpliwo\u015bci\u0105 czeka\u0107 na sz\u00f3sty. Wycieczka do Berlina dobrze zrobi\u0142a produkcji stacji Showtime.<\/p>\n

Ekipa w sk\u0142adzie Carrie, Saul i Quinn \u015bwietnie si\u0119 fotografowa\u0142a w europejskich plenerach, a tw\u00f3rcy, pokazuj\u0105c dzia\u0142anie d\u017cihadyjskiego terroryzmu w Europie (na kilka miesi\u0119cy przed atakiem w Pary\u017cu) oraz rosn\u0105c\u0105 rol\u0119 Rosji na arenie mi\u0119dzynarodowej (tu\u017c przed zaanga\u017cowaniem wojsk Putina\u00a0w Syrii), po raz kolejny dowiedli, \u017ce trzymaj\u0105 r\u0119k\u0119 na pulsie globalnej polityki (albo przemocy).<\/p>\n

7. Planeta Ziemia 2<\/strong>\"\"Stworzona dekad\u0119 po pierwszej, hitowej serii udowadnia, \u017ce technologia ultra HD, drony z\u00a0kamerami i kamery fotopu\u0142apki z\u00a0czujnikiem na podczerwie\u0144 zosta\u0142y stworzone, by cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 filmowa\u0107 przyrod\u0119.<\/p>\n

Ogl\u0105daj\u0105c serial BBC, ma si\u0119 wra\u017cenie, \u017ce przeskakuj\u0105cy z drzewa na drzewo lemur mija nas po drodze, podobnie jak leniwiec p\u0142yn\u0105cy w\u00a0wodach otaczaj\u0105cych wysp\u0119 Escudo w\u00a0Panamie. Tw\u00f3rcy robi\u0105 wiele, by\u015bmy poczuli si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 filmowanej przyrody, poznali \u017cycie z\u00a0perspektywy warana z\u00a0Komodo, albatrosa bia\u0142oczelnego czy pingwina maskowego. I wzi\u0119li za nie odpowiedzialno\u015b\u0107. W\u00a0wersji oryginalnej narratorem jest legendarny David Attenborough, w\u00a0polskiej – legendarna Krystyna Czub\u00f3wna.<\/p>\n

8. Arty\u015bci<\/strong>\"\"Teatr jako Polska w pigu\u0142ce: podzielona, sk\u0142\u00f3cona, dr\u017c\u0105ca w posadach.<\/p>\n

Serial zrealizowany z okazji 250-lecia teatru publicznego w Polsce przez jednych z najwa\u017cniejszych tw\u00f3rc\u00f3w jego wsp\u00f3\u0142czesnej ods\u0142ony, duet dramaturgiczno-re\u017cyserski Pawe\u0142 Demirski-Monika Strz\u0119pka, mimo \u017ce niepozbawiony wad, okaza\u0142 si\u0119 kompletnie now\u0105 jako\u015bci\u0105 w polskiej telewizji. A fina\u0142owa scena b\u0119d\u0105ca zapowiedzi\u0105 ulicznej rewolucji, w kt\u00f3rej wsp\u00f3lnie, w rytm przeboju Proletaryatu „To my, ziemi naszej s\u00f3l”, bior\u0105 udzia\u0142 hipsterzy, mieszczanie i kibole, pewnie przejdzie do historii.<\/p>\n

9. This Is Us<\/strong>\"\"Serial, jakiego trudno by\u0142o si\u0119 spodziewa\u0107 zar\u00f3wno po tw\u00f3rcy „Galavanta”, jak i po stacji NBC. Pe\u0142na ciep\u0142a i niewymuszonej (najcz\u0119\u015bciej) m\u0105dro\u015bci historia o zwyk\u0142ej – niezwyk\u0142ej rodzinie, opowiadana w dw\u00f3ch perspektywach czasowych: wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie i w latach 70. i 80., pokazuje, jak wielki wp\u0142yw ma na nas dzieci\u0144stwo i rodzina, jak nas kszta\u0142tuje i co mo\u017cna z tym baga\u017cem zrobi\u0107, gdy doro\u015bniemy.<\/p>\n

Najwi\u0119ksz\u0105 si\u0142\u0105 tej produkcji\u00a0s\u0105 jednak bohaterowie – zwyczajnie nie spos\u00f3b ich nie polubi\u0107. 10 odcink\u00f3w jak dot\u0105d (ma by\u0107 18), serial idealny do ogl\u0105dania ciurkiem.<\/p>\n

10. Lovesick 2<\/strong>\"\"Jedna z nielicznych dobrych komedii w tym roku (trzeci sezon „Doliny krzemowej” by\u0142 niestety znacznie s\u0142abszy od \u015bwietnego drugiego). Zam\u00f3wiona przez Netflix 8-odcinkowa kontynuacja brytyjskiej produkcji Channel 4 o mi\u0142osnych i przyjacielskich perypetiach czw\u00f3rki\u00a0naprawd\u0119-bardzo-fajnych-orygina\u0142\u00f3w\u00a0z Londynu wci\u0105\u017c ujmuje \u015bwie\u017co\u015bci\u0105, ciep\u0142em i brytyjskim humorem (czasem dosadnym, jak w odcinku o wycieczce na \u0142ono natury). \u015awietnie sp\u0119dzone 200 minut.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wed\u0142ug\u00a0oblicze\u0144 stacji FX, kt\u00f3ra co roku informuje\u00a0o liczbie produkcji serialowych pokazywanych przez ameryka\u0144skie telewizje i platformy, w mijaj\u0105cym roku by\u0142o ich 455, o 29 wi\u0119cej ni\u017c w 2015.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[688,799,798,801,805,802,754,803,800,804],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2870"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2870"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2870\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2887,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2870\/revisions\/2887"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2870"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2870"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2870"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}