{"id":2889,"date":"2016-12-30T10:27:27","date_gmt":"2016-12-30T09:27:27","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=2889"},"modified":"2016-12-30T10:59:09","modified_gmt":"2016-12-30T09:59:09","slug":"najlepsze-seriale-2016-roku-kasia-czajka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2016\/12\/30\/najlepsze-seriale-2016-roku-kasia-czajka\/","title":{"rendered":"Najlepsze seriale 2016 roku – Kasia Czajka"},"content":{"rendered":"

\"fleabag\"<\/a>S\u0105 takie serialowe sezony, \u017ce nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, jakie tytu\u0142y musz\u0105 si\u0119 znale\u017a\u0107 w pierwszej dziesi\u0105tce. Sezon 2016 zapewne otwiera\u0142oby \u201eStranger Things\u201d \u2013 najwi\u0119ksze serialowe szale\u0144stwo minionego roku, \u201eM\u0142ody papie\u017c\u201d \u2013 ekstrawaganckie po\u0142\u0105czenie kina autorskiego i produkcji telewizyjnej, czy w ko\u0144cu \u201eLuke Cage\u201d \u2013 kolejny dodatek do serialowej kolekcji Marvela. Na pewno niejeden widz dorzuci\u0142by do tego ostatni\u0105 seri\u0119 „Gry o tron” czy drug\u0105 ods\u0142on\u0119 „Daredevila”. Dlatego te\u017c tworz\u0105c moj\u0105 list\u0119, szuka\u0142am produkcji nieco mniej oczywistych, a przede wszystkim komediowych i obyczajowych. Staraj\u0105c si\u0119 uzupe\u0142ni\u0107 t\u0119 oczywist\u0105 list\u0119 o nieco nieoczywiste tytu\u0142y.
\n
\n\u201eMozart in the Jungle\u201d<\/strong><\/p>\n

W trzecim sezonie tego nagradzanego serialu, produkowanego przez Amazon, porzucili\u015bmy na chwil\u0119 \u015bwiat nowojorskich filharmonik\u00f3w, by wyruszy\u0107 do Wenecji i \u015bwiata wielkiej opery. Dzi\u0119ki temu pierwsza po\u0142owa sezonu jest jednym z najzabawniejszych i najbardziej trafiaj\u0105cych do serca meloman\u00f3w seriali ostatniego roku. Opr\u00f3cz doskona\u0142ej sta\u0142ej obsady aktorskiej w sezonie trzecim mo\u017cna by\u0142o obejrze\u0107 Monic\u0119 Bellucci jako rozkapryszon\u0105 diw\u0119 operow\u0105, a w tle pojawia\u0142a si\u0119 ca\u0142a galeria gwiazd muzyki klasycznej z Placido Domingo na czele.<\/p>\n

\u201eMozart in the Jungle\u201d to serial udowadniaj\u0105cy, \u017ce platformy streamingowe naprawd\u0119 mog\u0105 sobie pozwoli\u0107 na produkowanie rzeczy, kt\u00f3re w stacjach telewizyjnych zapewne szybko by przepad\u0142y. Bo kt\u00f3ra stacja wk\u0142ada\u0142aby pieni\u0105dze w serial o dyrygencie, do kt\u00f3rego czasem m\u00f3wi Mozart i kt\u00f3remu Czajkowski pomaga wzi\u0105\u0107 kredyt w banku?\"09-mozart-jungle-w529-h352\"<\/a>\u201eThe Ranch\u201d<\/strong><\/p>\n

Produkcja Netflixa mog\u0142a umkn\u0105\u0107 widzom, kt\u00f3rzy w\u0142\u0105czyli j\u0105 do grona niezbyt m\u0105drych sitcom\u00f3w. Zw\u0142aszcza \u017ce w serialu pojawia si\u0119 Ashton Kutcher (i ca\u0142kiem spora cz\u0119\u015b\u0107 obsady \u201eR\u00f3\u017cowych lat siedemdziesi\u0105tych\u201d), kt\u00f3ry ostatnio gra\u0142 w niezbyt m\u0105drych \u201eDw\u00f3ch i p\u00f3\u0142\u201d. Tymczasem \u201eThe Ranch\u201d to by\u0107 mo\u017ce jeden z najbardziej aktualnych politycznie seriali, jakie mo\u017cna by\u0142o obejrze\u0107 w zesz\u0142ym roku. Historia rodziny Ranczer\u00f3w \u2013 zw\u0142aszcza prowadz\u0105cego gospodarstwo ojca i jego dw\u00f3ch syn\u00f3w nieudacznik\u00f3w \u2013 pokazuje nieco inn\u0105 Ameryk\u0119 ni\u017c ta, kt\u00f3r\u0105 znamy z wi\u0119kszo\u015bci seriali. Wszyscy s\u0105 tu wci\u0105\u017c o krok od bankructwa, pracy jest du\u017co i nigdy si\u0119 nie ko\u0144czy, a w lokalnej mie\u015bcinie mo\u017cna co najwy\u017cej upi\u0107 si\u0119 w barze.<\/p>\n

Cho\u0107 to serial komediowy, na dodatek ze \u015bmiechem z offu, to jednak pokazuje, \u017ce mo\u017cna wyj\u015b\u0107 poza granice gatunku. Doskona\u0142y dla wszystkich, kt\u00f3rym wydaje si\u0119, \u017ce ju\u017c t\u0119 Ameryk\u0119 poznali.\"the_ranch_s01e02_still\"<\/a>„Fleabag”<\/strong><\/p>\n

Brytyjski serial komediowy, najpierw pokazywany przez BBC, potem dystrybuowany przez Amazon. W zaledwie kilku odcinkach poznajemy bohaterk\u0119, kt\u00f3ra pozornie przypomina swoje serialowe kole\u017canki z \u201eDziewczyn\u201d czy \u201eSeksu w wielkim mie\u015bcie\u201d. Jednak im wi\u0119cej si\u0119 o niej dowiadujemy, tym bardziej dowcipna opowie\u015b\u0107 o wyemancypowanej samotnej kobiecie zamienia si\u0119 w opowie\u015b\u0107 o stracie, \u017ca\u0142obie i radzeniu sobie z trudnymi rodzinnymi relacjami.<\/p>\n

To kolejna w ostatnich latach produkcja, kt\u00f3ra czerpie ze sztuki teatralnej. Zanim bowiem \u201eFleabag\u201d zawita\u0142o na ekranach telewizor\u00f3w, by\u0142o monodramem napisanym przez Phoebe Waller-Bridge \u2013 aktork\u0119, kt\u00f3ra tak\u017ce w telewizyjnej wersji odgrywa g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119.\"main-rt\"<\/a>\u201eThe Good Place\u201d<\/strong><\/p>\n

Od kilku lat ameryka\u0144skie og\u00f3lnodost\u0119pne stacje telewizyjne maj\u0105 problem z serialami komediowymi. Kolejne projekty albo okazuj\u0105 si\u0119 wt\u00f3rne, albo nie zyskuj\u0105 wystarczaj\u0105co du\u017cej widowni. \u201eThe Good Place\u201d ma szans\u0119 pokaza\u0107, \u017ce du\u017ce stacje pami\u0119taj\u0105 jeszcze, jak si\u0119 roz\u015bmiesza widz\u00f3w. G\u0142\u00f3wna bohaterka po \u015bmierci trafia do nieba. Problem w tym, \u017ce wcale nie powinna tam trafi\u0107, gdy\u017c jej \u017cycie by\u0142o pe\u0142ne paskudnych i egoistycznych post\u0119pk\u00f3w. Aby zosta\u0107 tam, gdzie jest, dziewczyna musi… dowiedzie\u0107 si\u0119 czego\u015b o etyce.<\/p>\n

Ka\u017cdy odcinek tego zabawnego i nieco surrealistycznego serialu dostarcza ciekawego spojrzenia na nie\u0142atwe kwestie etyczne. Jest zabawnie, m\u0105drze, a przede wszystkim \u2013 z dala od sztampy. Czyli co\u015b, na co od dawna czekali\u015bmy.\"960\"<\/a>\u201eNight Manager\u201d<\/strong><\/p>\n

Na sam koniec tego komediowego zestawienia co\u015b z zupe\u0142nie innej beczki. Doskona\u0142y serial BBC \u201eNocny recepcjonista\u201d to produkcja stworzona wedle najlepszych przepis\u00f3w. Unowocze\u015bniony scenariusz na podstawie powie\u015bci le Carr\u00e9go, doskonali brytyjscy aktorzy (Hugh Laurie, Tom Hiddleston i Olivia Colman), a wszystko pi\u0119knie sfotografowane w naj\u0142adniejszych zak\u0105tkach Europy. Nic dziwnego, \u017ce zaraz po emisji widzowie zacz\u0119li dopytywa\u0107, czy b\u0119dzie kolejny sezon.<\/p>\n

Cho\u0107 nic nie zapowiada, by serial wr\u00f3ci\u0142 w takiej obsadzie, to jednak trzeba przyzna\u0107, \u017ce by\u0142o to jedno z tych telewizyjnych wydarze\u0144, kt\u00f3rego w zesz\u0142ym roku nie mo\u017cna by\u0142o przegapi\u0107.\"Tom<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

S\u0105 takie serialowe sezony, \u017ce nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, jakie tytu\u0142y musz\u0105 si\u0119 znale\u017a\u0107 w pierwszej dziesi\u0105tce. Sezon 2016 zapewne otwiera\u0142oby \u201eStranger Things\u201d \u2013 najwi\u0119ksze serialowe szale\u0144stwo minionego roku, \u201eM\u0142ody papie\u017c\u201d \u2013 ekstrawaganckie po\u0142\u0105czenie kina autorskiego i produkcji telewizyjnej, czy w ko\u0144cu \u201eLuke Cage\u201d \u2013 kolejny dodatek do serialowej kolekcji Marvela. Na pewno niejeden widz dorzuci\u0142by […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[806],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2889"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2889"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2889\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2896,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2889\/revisions\/2896"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2889"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2889"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2889"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}