{"id":3002,"date":"2017-02-15T15:19:49","date_gmt":"2017-02-15T14:19:49","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=3002"},"modified":"2017-02-15T15:30:06","modified_gmt":"2017-02-15T14:30:06","slug":"sherlock-z-krakowa-przed-dzisiejsza-premiera-belle-epoque","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2017\/02\/15\/sherlock-z-krakowa-przed-dzisiejsza-premiera-belle-epoque\/","title":{"rendered":"Sherlock z Krakowa – przed dzisiejsz\u0105 premier\u0105 „Belle Epoque”"},"content":{"rendered":"

\"\"Polscy widzowie wreszcie doczekali si\u0119 rodzimego serialu historycznego niepokazuj\u0105cego m\u0119stwa polskich \u017co\u0142nierzy w \u017cadnej z wojen i bitew XX wieku. Za to TVN-owi niew\u0105tpliwie nale\u017c\u0105 si\u0119 brawa. A jak z jako\u015bci\u0105 „Belle Epoque”? Te\u017c TVN-owsko…
\n
\nW zapowiedziach podkre\u015blano, \u017ce osadzony w Krakowie 1908 r. serial wykorzystuje zdarzenia i postacie rzeczywiste. Scenarzy\u015bci Marek Bukowski i Maciej Dancewicz (p\u00f3\u017aniej do nich do\u0142\u0105czy\u0142 Igor Brejdygant) czytali roczniki galicyjskich gazet i czasopism, wy\u0142uskuj\u0105c z nich opisy zbrodni, relacje ze \u015bledztw, raporty z sal s\u0105dowych i portrety zbrodniarzy.<\/p>\n

Po odpowiedniej telewizyjnej obr\u00f3bce – kondensacji, podkr\u0119ceniu dramaturgicznemu – trafi\u0142y na ekran (a wcze\u015bniej do ksi\u0105\u017cki „Najd\u0142u\u017csza noc”).\"\"Z rzeczywisto\u015bci pocz\u0105tk\u00f3w XX wieku przyw\u0119drowa\u0142y do serialu tak\u017ce \u00f3wcze\u015bnie stosowane metody \u015bledcze, wystr\u00f3j i wyposa\u017cenie laboratorium kryminalistycznego, kt\u00f3re jest kluczowym\u00a0dla produkcji TVN miejscem. Dancewicz zobaczy\u0142 \u015bwietnie zachowane laboratorium z tamtych czas\u00f3w we Lwowie, gdzie pierwotnie mia\u0142a toczy\u0107 si\u0119 akcja, serialowe jest na nim wzorowane. Kryminolog Henryk Skar\u017cy\u0144ski, w \u015bwietnym wykonaniu Eryka Lubosa w wersji z w\u0105sikiem, te\u017c ma swoje realne pierwowzory w postaciach ojc\u00f3w rodzimej kryminologii.<\/p>\n

Wreszcie kostiumy i rekwizyty – wielki atut serialu – wypo\u017cyczone z londy\u0144skich magazyn\u00f3w, z krajowych muze\u00f3w i prywatnych kolekcji. Nadaj\u0105 produkcji klimat i s\u0105 zwyczajnie przyjemne dla oka. Od wymy\u015blnych sukien z gorsetem i kapeluszy noszonych z gracj\u0105 przez Magdalen\u0119 Cieleck\u0105 (serialowa Konstancja Morawiecka, najwy\u017csze warstwy spo\u0142eczne Krakowa epoki CK Monarchii i mi\u0142o\u015b\u0107 g\u0142\u00f3wnego bohatera), przez surduty Skar\u017cy\u0144skiego, kt\u00f3re Lubos nosi nieco niezdarnie, ale to akurat pasuje do jego roli naukowca, cz\u0142owieka nieco nie\u015bmia\u0142ego i wycofanego.<\/p>\n

Po pumpy i kaszkiety sufra\u017cystki i cyklistki – siostry doktora Weroniki Skar\u017cy\u0144skiej, chemiczki wykszta\u0142conej na paryskiej Sorbonie pod okiem Mari Sk\u0142odowskiej-Curie. O\u00a0melonikach i d\u0142ugich czarnych p\u0142aszczach g\u0142\u00f3wnego bohatera nie wspominaj\u0105c.\"\"Kto i po co paraduje w tych pi\u0119knych strojach, czyli – czy by\u0142o warto pakowa\u0107 pieni\u0105dze w kostiumy?<\/p>\n

G\u0142\u00f3wn\u0105 konstrukcj\u0119 serialu tw\u00f3rcy zaczerpn\u0119li – co za zaskoczenie – z cyklu o Sherlocku Holmesie. Krakowskim Sherlockiem, obdarzonym intuicj\u0105 i zdolno\u015bci\u0105 dedukcji, jest Jan Edigey-Korycki. Ze szlacheckiej familii, w kt\u00f3rej miesza si\u0119 krew polska, rosyjska i chan\u00f3w tatarskich, co chyba mia\u0142o da\u0107 mieszank\u0119 wybuchow\u0105 – m\u0119\u017cczyzn\u0119 o wielkim temperamencie. W dw\u00f3ch pierwszych odcinkach jednak graj\u0105cy Jana Pawe\u0142 Ma\u0142aszy\u0144ski jest ciep\u0142ym misiem, rubasznym w scenach z dawno niewidzianym i przyjaci\u00f3\u0142mi. Jego wybuchy porywczo\u015bci wygl\u0105daj\u0105 do\u015b\u0107 sztucznie, ale generalnie aktorstwo w pierwszych odcinkach (i niekt\u00f3re sceny) mocno przypomina teatr telewizji.<\/p>\n

Doktor Skar\u017cy\u0144ski by\u0142by w tej uk\u0142adance doktorem Watsonem, jego bystra siostra – Molly Hopper. \u00a0Nie brak te\u017c femme fatale – w tej roli Magdalena Cielecka. I\u00a0komisarza policji, kt\u00f3rego przerastaj\u0105 brutalne zbrodnie nagle ujawnione w jego pi\u0119knym, prowincjonalnym Krakowie – Olaf Lubaszenko z bujnymi bokobrodami jest nie tylko\u00a0ozdob\u0105 serialu, ale postaci\u0105 chyba ciekawsz\u0105 i bardziej z\u0142o\u017con\u0105, ni\u017c si\u0119 z pocz\u0105tku wydaje. Przynajmniej tak\u0105 mam nadziej\u0119.\"\"I tylko zbrodnie s\u0105\u00a0– przynajmniej na razie – bardziej przyziemne ni\u017c te opisane przez Conan Doyle’a. Jednak we wsp\u00f3\u0142czesnych serialach sensacyjnych osadzonych w XIX i XX wieku to przecie\u017c nie one s\u0105 najwa\u017cniejsze. Tak jak w powie\u015bciach kryminalnych coraz wa\u017cniejsze jest nie to, kto zabi\u0142, ale dlaczego i co jego zbrodnia m\u00f3wi o \u015bwiecie i ludziach. Raczej z\u0142o\u017cone psychologicznie postacie i diagnoza spo\u0142eczna s\u0105 tym, dlaczego po nie si\u0119gamy.<\/p>\n

Pod tym wzgl\u0119dem „Belle Epoque”, przynajmniej w pierwszych odcinkach, nie porywa. Tw\u00f3rcy co prawda sugeruj\u0105, \u017ce bohaterowie maj\u0105 tajemnice, a ich odkrywanie b\u0119dzie ci\u0105gn\u0119\u0142o si\u0119 przez ca\u0142y serial, przeplataj\u0105c z kolejnymi zbrodniami do rozwik\u0142ania. Jednak tempo, w jakim odkrywaj\u0105 karty, a tak\u017ce to, w jakim prowadzone s\u0105 \u015bledztwa – jest zdecydowanie rodem z telewizji publicznej, skierowanej do masowego widza, a nie smakosza retro krymina\u0142\u00f3w w stylu brytyjskiego „Ripper Street”, pokazywanego w\u0142a\u015bnie przez HBO „Tabu” czy „Peaky Blinders”.<\/p>\n

A \u017ce t\u0105 telewizj\u0105 jest TVN, to „Belle Epoque” musia\u0142o si\u0119 zmie\u015bci\u0107 w estetycznym kanonie wypracowanym przez stacj\u0119. Kt\u00f3ry w skr\u00f3cie mo\u017cna nazwa\u0107 glamour. Dlatego w „Belle Epoque” kadry s\u0105 niczym wypolerowane, bohaterowie oprani i odprasowani, z ka\u017cdej sceny niemal czu\u0107 zapach perfum.<\/p>\n

To, co pasuje do klas wy\u017cszych, razi w ni\u017cszych. Suknie arystokratek mog\u0142y by\u0107 czyste i l\u015bni\u0105ce, ale ju\u017c ch\u0142opi wracaj\u0105cy z pola w czy\u015bciutkich koszulach, taki\u017c stolarz hebluj\u0105cy desk\u0119. No i prostytutki z burdelu – jak z \u017curnala. Zniszczone, sponiewierane, na wp\u00f3\u0142 bezz\u0119bne kole\u017canki po fachu z seriali brytyjskich i ameryka\u0144skich mog\u0142yby wzi\u0105\u0107 z nich przyk\u0142ad.\"\"Taki poler\u00a0w dzisiejszych czasach to ju\u017c\u00a0jednak jest obciach. Utrudnia wej\u015bcie w histori\u0119 (rozpisan\u0105 na 10 odcink\u00f3w), a ta, mimo wszystkich brak\u00f3w i niedoskona\u0142o\u015bci, zapowiada si\u0119 jednak intryguj\u0105co.<\/p>\n

Oto w pierwszej scenie serialu widzimy wydarzenie sprzed dziesi\u0119ciu lat, kluczowe dla dalszych los\u00f3w bohater\u00f3w: pojedynek mi\u0119dzy Janem i bratem Konstancji, w\u00f3wczas narzeczonej Jana, Lucjanem. R\u00f3wnocze\u015bnie z Janem strza\u0142 oddaje ukryty w zaro\u015blach snajper. Lucjan pada martwy, Konstancja przeklina Jana, a ten musi uchodzi\u0107 z Krakowa w infamii, niczym Jacek Soplica.\u00a0Wraca po dekadzie sp\u0119dzonej\u00a0m.in. w chi\u0144skim wi\u0119zieniu, by w pierwszym odcinku szuka\u0107 mordercy swojej matki.<\/p>\n

Kto zabi\u0142 Lucjana Morawieckiego i dlaczego? Kim jest tajemniczy antykwariusz?\u00a0Jak\u0105 rol\u0119 odgrywa u boku Konstancji panna Misia? Ciekawe…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Polscy widzowie wreszcie doczekali si\u0119 rodzimego serialu historycznego niepokazuj\u0105cego m\u0119stwa polskich \u017co\u0142nierzy w \u017cadnej z wojen i bitew XX wieku. Za to TVN-owi niew\u0105tpliwie nale\u017c\u0105 si\u0119 brawa. A jak z jako\u015bci\u0105 „Belle Epoque”? Te\u017c TVN-owsko…<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,22,13],"tags":[836,838,837,178],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3002"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3002"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3002\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3008,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3002\/revisions\/3008"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3002"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3002"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3002"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}