{"id":3194,"date":"2017-05-31T19:30:07","date_gmt":"2017-05-31T17:30:07","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=3194"},"modified":"2017-06-01T11:42:15","modified_gmt":"2017-06-01T09:42:15","slug":"glitch-gdy-ludzie-wstaja-z-grobow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2017\/05\/31\/glitch-gdy-ludzie-wstaja-z-grobow\/","title":{"rendered":"\u201eGlitch\u201d: gdy ludzie wstaj\u0105 z grob\u00f3w"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/161018-Schager-glitch-tease_bnmh9q.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter  wp-image-3195\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/161018-Schager-glitch-tease_bnmh9q-1024x576.jpg\" alt=\"\" width=\"558\" height=\"314\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/161018-Schager-glitch-tease_bnmh9q-1024x576.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/161018-Schager-glitch-tease_bnmh9q-300x169.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/161018-Schager-glitch-tease_bnmh9q-768x432.jpg 768w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/161018-Schager-glitch-tease_bnmh9q.jpg 1480w\" sizes=\"(max-width: 558px) 100vw, 558px\" \/><\/a>Australijski serial \u201eGlitch\u201d zalicza mocne otwarcie, w kt\u00f3rym sze\u015b\u0107 os\u00f3b powstaje z martwych. W kolejnych odcinkach widzowie, wraz z miejscowym policjantem i pani\u0105 doktor, b\u0119d\u0105 starali si\u0119 zrozumie\u0107, co si\u0119 w\u0142a\u015bciwie sta\u0142o i dlaczego zmarli nagle wr\u00f3cili do \u015bwiata \u017cywych.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nPilot tej produkcji korzysta ze sprawdzonego mechanizmu: najpierw zaprezentowa\u0107 jakie\u015b niezwyk\u0142e, niewyt\u0142umaczalne wydarzenie, a nast\u0119pnie kaza\u0107 protagonistom w kolejnych odcinkach niemal\u017ce po omacku b\u0142\u0105dzi\u0107 w poszukiwaniu odpowiedzi. Bo te\u017c kto mo\u017ce wiedzie\u0107, dlaczego sze\u015b\u0107 os\u00f3b ot tak nagle sta\u0142o si\u0119 na powr\u00f3t \u017cywymi lud\u017ami i wygrzeba\u0142o si\u0119 ze swoich grob\u00f3w na cmentarzu w miasteczku Yoorana?<\/p>\n<p>Jedna z powsta\u0142ych z martwych kobiet to \u017cona wspomnianego policjanta, Jamesa Hayesa, zmar\u0142a przed dwoma laty na raka, a jeden z m\u0119\u017cczyzn okazuje si\u0119 \u017cyj\u0105cym przed ponad wiekiem pierwszym burmistrzem tego miasta. Co ich \u0142\u0105czy? Chyba nic. Co ich o\u017cywi\u0142o? Raczej niepr\u0119dko si\u0119 dowiemy.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"Glitch | Series Trailer | Now On Netflix\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/dLfClyyCyqM?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>I pytanie, czy dotrwamy do tej odpowiedzi, bo serial, cho\u0107 ma zalety, na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119 jednak nu\u017cy i irytuje. Pocz\u0105tek si\u0119 \u015bwietny, to trzeba podkre\u015bli\u0107, bo pomys\u0142 na zmartwychwsta\u0142ych, cho\u0107 prosty, robi swoje i widz musi by\u0107 zaintrygowany. Dobre wra\u017cenie mija jednak stopniowo, najpierw gdy przekonujemy si\u0119, \u017ce wcielaj\u0105cy si\u0119 w g\u0142\u00f3wnego bohatera Patrick Brammall kunsztem aktorskim nas raczej nie b\u0119dzie zachwyca\u0142, p\u00f3\u017aniej za\u015b, gdy z ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 minut\u0105 sp\u0119dzon\u0105 z o\u017cywie\u0144cami okazuje si\u0119, i\u017c nie s\u0105 to postacie jako\u015b szczeg\u00f3lnie interesuj\u0105ce.<\/p>\n<p>Po prawdzie przez pierwsze odcinki nasze o\u017cywione trupy, z wyj\u0105tkiem \u017cony g\u0142\u00f3wnego bohatera oraz niegdysiejszego burmistrza Yoorany, u\u017cywane s\u0105 raczej jako rekwizyty, a nie bohaterowie \u2013 przestawia ich si\u0119 z miejsca na miejsce, ci\u0105gle o nich m\u00f3wi, sami jednak robi\u0105 niewiele, m\u00f3wi\u0105 niewiele, a jak ju\u017c si\u0119 odzywaj\u0105, najcz\u0119\u015bciej powtarzaj\u0105 ci\u0105gle to samo.<a href=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/Glitch.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter  wp-image-3196\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/Glitch-1024x576.jpg\" alt=\"\" width=\"538\" height=\"303\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/Glitch-1024x576.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/Glitch-300x169.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/Glitch-768x432.jpg 768w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/Glitch.jpg 1200w\" sizes=\"(max-width: 538px) 100vw, 538px\" \/><\/a>Trwaj\u0105ce nieca\u0142\u0105 godzin\u0119 kolejne odcinki (w pierwszym sezonie jest ich sze\u015b\u0107, druga seria jest w produkcji) ci\u0105gn\u0105 si\u0119 przez to niemi\u0142osiernie, bo \u201eGlitch\u201d nie jest w stanie utrzyma\u0107 poziomu napi\u0119cia z pocz\u0105tku pilota, szybko wi\u0119c widz po prostu oboj\u0119tnieje na to, co si\u0119 dzieje. Tym bardziej \u017ce bohaterowie zaczynaj\u0105 zachowywa\u0107 si\u0119 irytuj\u0105co g\u0142upio, zw\u0142aszcza James. Serialowi nie pomaga te\u017c fakt, \u017ce tw\u00f3rcy chyba oszcz\u0119dzali na statystach, bo miasteczko Yoorana przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu jest praktycznie wymar\u0142e, niewa\u017cne, czy to dzie\u0144, czy noc.<\/p>\n<p>Potencja\u0142 \u201eGlitch\u201d mia\u0142, zabrak\u0142o jednak dobrego wykonania. Mo\u017ce wysz\u0142oby lepiej, gdyby obsada spisa\u0142a si\u0119 lepiej? To by pomog\u0142o, chyba jednak najbardziej produkcji zaszkodzi\u0142 dalszy brak kreatywno\u015bci po tym, jak ju\u017c kto\u015b wpad\u0142 na pomys\u0142 o\u017cywienia kilku losowych os\u00f3b i uczynienia z tego zagadki.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Australijski serial \u201eGlitch\u201d zalicza mocne otwarcie, w kt\u00f3rym sze\u015b\u0107 os\u00f3b powstaje z martwych. W kolejnych odcinkach widzowie, wraz z miejscowym policjantem i pani\u0105 doktor, b\u0119d\u0105 starali si\u0119 zrozumie\u0107, co si\u0119 w\u0142a\u015bciwie sta\u0142o i dlaczego zmarli nagle wr\u00f3cili do \u015bwiata \u017cywych.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13,27,426],"tags":[868,600,197],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3194"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3194"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3194\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3208,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3194\/revisions\/3208"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3194"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3194"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3194"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}