{"id":3942,"date":"2018-03-07T14:41:04","date_gmt":"2018-03-07T13:41:04","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=3942"},"modified":"2018-03-07T15:10:44","modified_gmt":"2018-03-07T14:10:44","slug":"w-glab-tuz-przedpremierowo-o-2-sezonie-jessiki-jones","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2018\/03\/07\/w-glab-tuz-przedpremierowo-o-2-sezonie-jessiki-jones\/","title":{"rendered":"W g\u0142\u0105b – (tu\u017c) przedpremierowo o 2. sezonie „Jessiki Jones”"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Najlepszy, obok „Daredevila”, efekt wsp\u00f3\u0142pracy Netfliksa i Marvela nieprzypadkowo wraca z now\u0105 ods\u0142on\u0105 w Dzie\u0144 Kobiet. Pokazane dziennikarzom pierwsze pi\u0119\u0107 odcink\u00f3w zapowiada sezon ze z\u0142o\u017conymi, pe\u0142nokrwistymi i r\u00f3\u017cnorodnymi bohaterkami na pierwszym planie. Wiarygodna psychologia, jak si\u0119 okazuje, \u015bwietnie miksuje si\u0119 z kinem akcji i klimatem noir.
\n
\nRz\u0105dzi Jessica, kt\u00f3ra w tej serii zmuszona b\u0119dzie wskoczy\u0107 w kr\u00f3licz\u0105 nor\u0119 w wersji noir. Kr\u0119te korytarze pami\u0119ci doprowadz\u0105 j\u0105 do miejsca, w kt\u00f3rym z dziewczynki uratowanej z wypadku samochodowego (zgin\u0119\u0142a w nim jej ca\u0142a rodzina) uczyniono monstrum – \u0142atwo wybuchaj\u0105c\u0105 mieszank\u0119 ponadnatruralnej si\u0142y, b\u00f3lu, wyrzut\u00f3w sumienia i gniewu. Krysten Ritter ponownie z sukcesem wciela si\u0119 w uosobienie sarkazmu, wkurzenia i strachu przed sob\u0105 sam\u0105. Oraz z fasonem nosi zbroj\u0119 z jeans\u00f3w, ramoneski i motocyklowych bucior\u00f3w.\"\"<\/a>Ale bardzo wa\u017cne i pog\u0142\u0119bione partie dostaj\u0105 w tej opowie\u015bci tak\u017ce pozosta\u0142e bohaterki. Poznajemy to, co nap\u0119dza Trish Walker (Rachael Taylor) w jej – momentami autodestrukcyjnym – d\u0105\u017ceniu do niezale\u017cno\u015bci i reporterskiej kariery. A \u017ce jest to frapuj\u0105cy koktajl traum z dzieci\u0144stwa, ambicji i zazdro\u015bci, ogl\u0105da si\u0119 t\u0119 dziewczyn\u0119 w akcji z szeroko otwartymi oczami. Podobnie jak jej z\u0142o\u017con\u0105 i dynamiczn\u0105 relacj\u0119 z Jessik\u0105 – siostrzan\u0105, przyjacielsk\u0105 i pe\u0142n\u0105 resentyment\u00f3w jednocze\u015bnie.<\/p>\n

Jeri Hogarth (Carrie-Anne Moss, pami\u0119tna Trinity z „Matriksa”), pot\u0119\u017cna prawniczka, zmierzy\u0107 si\u0119 musi z perspektyw\u0105 utraty w\u0142adzy, i to w ka\u017cdym wymiarze. W jednej z „jej” scen tw\u00f3rcy pokusili si\u0119 nawet o pokazanie (delikatne) rodzaju lesbijskiej orgii – na odreagowanie strasznych wiadomo\u015bci i zebranie si\u0142.\"\"<\/a>Bohaterowie (tak\u017ce pomocnik i s\u0105siad Jessiki Malcom Ducasse) przechodz\u0105 przemiany, szukaj\u0105 tego, na czym im naprawd\u0119 zale\u017cy, dojrzewaj\u0105, nie bez b\u00f3l\u00f3w. W czym pomagaj\u0105 im nowe postacie – s\u0105siad Jessiki Oscar (imigrant z Kuby) z rodzin\u0105 czy tajemnicza superbohaterka w wykonaniu Janet McTeer, wybitnej brytyjskiej aktorki, laureatki wielu nagr\u00f3d, nominowanej do Oscara za rol\u0119 w „Niesionych wiatrem”.\"\"<\/a>W oryginalnym scenariuszu Melissy Rosenberg schematy kina superbohaterskiego dope\u0142nia g\u0142\u0119boka psychologia. Dzi\u0119ki temu odnajd\u0105 si\u0119 tu fani komiks\u00f3w, fani silnych kobiecych bohaterek w r\u00f3\u017cnych ods\u0142onach, ale tak\u017ce\u00a0– jak w poprzednim sezonie – ofiary przemocy domowej pr\u00f3buj\u0105ce wyj\u015b\u0107 na prost\u0105 czy ludzie nieradz\u0105cy sobie z poczuciem krzywdy i z gniewem, cierpi\u0105cy na zesp\u00f3\u0142 stresu pourazowego. Nie brak tu temat\u00f3w rzadko poruszanych przez popkultur\u0119 – jak choroby.<\/p>\n

https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=hSvnepZS26s<\/p>\n

Wszystkie 13 odcink\u00f3w wysz\u0142o tym razem spod r\u0119ki re\u017cyserek. Efekty do obejrzenia na platformie Netflix od 8 marca.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wiarygodna psychologia, jak si\u0119 okazuje, \u015bwietnie miksuje si\u0119 z kinem akcji i klimatem noir.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":3944,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,7],"tags":[1014,432,1015,197],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3942"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3942"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3942\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3956,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3942\/revisions\/3956"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3944"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3942"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3942"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3942"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}