{"id":4266,"date":"2018-08-27T08:00:56","date_gmt":"2018-08-27T06:00:56","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=4266"},"modified":"2018-08-27T14:32:12","modified_gmt":"2018-08-27T12:32:12","slug":"rozczarowani-nieco-rozczarowuja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2018\/08\/27\/rozczarowani-nieco-rozczarowuja\/","title":{"rendered":"\u201eRozczarowani\u201d nieco rozczarowuj\u0105"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Netflix, systematycznie rozszerzaj\u0105cy list\u0119 wybitnych tw\u00f3rc\u00f3w, kt\u00f3rych zatrudnia do kolejnych projekt\u00f3w, tym razem zaprezentowa\u0142 nowy serial animowany Matta Groeninga. Tw\u00f3rca \u201eSimpson\u00f3w\u201d i \u201eFuturamy\u201d nie sprosta\u0142 wysokim wymaganiom.
\n
\nWszystko jest kwesti\u0105 zawieszenia poprzeczki na odpowiednim poziomie. Mo\u017cna zak\u0142ada\u0107, \u017ce w przypadku Groeninga zawis\u0142a bardzo wysoko. Ale nawet je\u015bli odsuniemy na bok oczekiwania i ocenimy \u201eRozczarowanych\u201d bez \u017cadnych wst\u0119pnych za\u0142o\u017ce\u0144, trzeba przyzna\u0107, \u017ce serial zas\u0142uguje na miano ledwie sympatycznego.<\/p>\n

https:\/\/youtu.be\/Gp_RnJcb8Ig<\/p>\n

Tak md\u0142a i niewiele m\u00f3wi\u0105ca ocena doskonale obrazuje uczucia towarzysz\u0105ce seansowi. Og\u00f3lnie jest przyjemnie, bo sporo si\u0119 dzieje, aktorzy g\u0142osowi s\u0105 bardzo dobrzy (zw\u0142aszcza John DiMaggio jako kr\u00f3l Zog i Eric Andre jako demon), mo\u017cna si\u0119 za\u015bmia\u0107 raz czy dwa. Ale nie spos\u00f3b si\u0119 wci\u0105gn\u0105\u0107, bo jakiej\u015b wi\u0119kszej historii tu po prostu nie ma. Nastoletnia ksi\u0119\u017cniczka Bean, kt\u00f3ra umie wypi\u0107 i ty\u0142ki kopa\u0107, buntuje si\u0119 przeciwko ojcowi tyranowi, kt\u00f3ry traktuje j\u0105 w bardzo \u015bredniowieczny spos\u00f3b – jako swoj\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 mo\u017ce przehandlowa\u0107 za dobry uk\u0142ad z innym kr\u00f3lestwem. Dziewczynie nieustannie towarzysz\u0105 demon, przez wielu brany za gadaj\u0105cego kota, oraz elf Elfo, beznadziejnie w Bean zakochany, a przy tym beznadziejnie g\u0142upi i naiwny. To, co zacz\u0119\u0142o si\u0119 od odrobiny akcji (ucieczka sprzed o\u0142tarza i wyprawa poza kr\u00f3lestwo ojca), szybko zrobi\u0142o w ty\u0142 zwrot ku domowi dziewczyny – i tam utkwi\u0142o.<\/p>\n

W zasadzie najlepiej wychodzi\u0142y Groeningowi odwo\u0142ania do \u015bredniowiecza \u2013 to smaczki. Mowa o elementach t\u0142a czy przypadkowych uwagach trzecioplanowych postaci, dzi\u0119ki kt\u00f3rym \u201eRozczarowanych\u201d w og\u00f3le mo\u017cna okre\u015bli\u0107 mianem komedii.\"\"<\/a>Jak si\u0119 odejmie w\u0105tek „nasza rzeczywisto\u015b\u0107 vs. niegdysiejsze realia”, pozostanie absurdalna opowie\u015b\u0107 o ksi\u0119\u017cniczce, kt\u00f3ra bardzo si\u0119 nudzi i bardzo lubi rozrabia\u0107 na z\u0142o\u015b\u0107 ojcu, i wreszcie o ojcu, kt\u00f3ry wie tylko, jak krzycze\u0107, i dziwi si\u0119, \u017ce nie potrafi\u0142 zaszczepi\u0107 w c\u00f3rce szacunku do siebie. Okazjonalnie pojawiaj\u0105 si\u0119 potwory i wikingowie.<\/p>\n

Najbli\u017csz\u0105 \u201eRozczarowanym\u201d produkcj\u0105, z kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna ich por\u00f3wnywa\u0107, jest \u201eGalavant\u201d od ABC – zako\u0144czone po dw\u00f3ch sezonach komediowe musical fantasy<\/em>. Wiele tam z tego, co Groening robi w swojej animacji, \u0142\u0105cznie z opowie\u015bci\u0105 o buntuj\u0105cej si\u0119 ksi\u0119\u017cniczce. A pr\u00f3cz tego kilka wpadaj\u0105cych w ucho piosenek i du\u017co wi\u0119cej udanych \u017cart\u00f3w (przynajmniej w pierwszym sezonie).<\/p>\n

Zamiast wielkiego przeboju i r\u00f3wnowagi dla \u201eFuturamy\u201d, kt\u00f3ra rozgrywa\u0142a si\u0119 w scenerii science fiction<\/em> (\u201eRozczarowani\u201d to fantasy), otrzymujemy serial dobry jako wype\u0142niacz. Co\u015b, co mo\u017cna obejrze\u0107, ale czym trudno si\u0119 zachwyca\u0107. Przeci\u0119tniak.<\/p>\n

W Polsce \u201eRozczarowanych\u201d mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 na Netflixie.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W Polsce \u201eRozczarowanych\u201d mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 na Netflixie.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":4267,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19,21,13],"tags":[600,1083,197,1082],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4266"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4266"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4266\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4281,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4266\/revisions\/4281"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4267"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4266"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4266"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4266"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}