{"id":4769,"date":"2019-03-11T20:00:14","date_gmt":"2019-03-11T19:00:14","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=4769"},"modified":"2019-03-11T21:37:28","modified_gmt":"2019-03-11T20:37:28","slug":"love-death-robots-fantastyczne-animacje-dla-doroslych","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2019\/03\/11\/love-death-robots-fantastyczne-animacje-dla-doroslych\/","title":{"rendered":"\u201eLove, Death + Robots\u201d \u2013 fantastyczne animacje dla doros\u0142ych"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/ldrquad02highresjpg.jpeg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-large wp-image-4770\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/ldrquad02highresjpg-1024x513.jpeg\" alt=\"\" width=\"620\" height=\"311\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/ldrquad02highresjpg-1024x513.jpeg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/ldrquad02highresjpg-300x150.jpeg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/ldrquad02highresjpg-768x385.jpeg 768w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/ldrquad02highresjpg.jpeg 1300w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/a>Osiemna\u015bcie film\u00f3w kr\u00f3tkometra\u017cowych przenosi widz\u00f3w w najr\u00f3\u017cniejsze rejony wszech\u015bwiata, przy okazji prezentuj\u0105c skal\u0119 mo\u017cliwo\u015bci wsp\u00f3\u0142czesnej animacji. Tim Miller i David Fincher ekranizuj\u0105 w \u201eLove&#8230;\u201d fabu\u0142y wsp\u00f3\u0142czesnych pisarzy fantastycznych.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nEkranizuj\u0105 opowiadania dotychczas przez tw\u00f3rc\u00f3w film\u00f3w czy seriali raczej pomijane (wyj\u0105tkiem cho\u0107by \u201eNowy pocz\u0105tek\u201d w re\u017cyserii Denisa Villeneuve\u2019a, oparty na \u201eHistorii twojego \u017cycia\u201d Teda Chianga). Tymczasem zw\u0142aszcza na polu fantastyki kr\u00f3tka forma od lat kwitnie, cechuj\u0105c si\u0119 wi\u0119ksz\u0105 r\u00f3\u017cnorodno\u015bci\u0105 ni\u017c poddawany rygorowi \u201esprzeda\u017cowo\u015bci\u201d rynek powie\u015bci.<\/p>\n<p>To w\u0142a\u015bnie w opowiadaniach pisarze i pisarki realizuj\u0105 cz\u0119sto swoje najbardziej \u015bmia\u0142e pomys\u0142y, jak cho\u0107by wizja jogurtu, kt\u00f3ry przejmuje kontrol\u0119 nad \u015bwiatem \u2013 ta akurat pos\u0142u\u017cy\u0142a w \u201eLove&#8230;\u201d za materia\u0142 do realizacji kr\u00f3tkiego \u201eWhen The Yogurt Took Over\u201d.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"LOVE DEATH + ROBOTS | Official Trailer | Netflix\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/wUFwunMKa4E?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Przy czym Tim Miller, wspomagany przez Davida Finchera, w swoim wyborze stawia\u0142 bardziej na autor\u00f3w \u201ewizualnych\u201d, ewentualnie na \u015bwietnych w zaskakuj\u0105cych puentach ni\u017c tych tworz\u0105cych najbardziej \u015bmia\u0142e fabu\u0142y, jak Peter Watts, Catherynne M. Valente, Ted Kosmatka czy ostatnio Sam J. Miller. Zatem na osiemna\u015bcie kr\u00f3tkometra\u017cowych animacji sk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 na \u201eLove, Death + Robots\u201d (z czego tylko dwie s\u0105 oryginalnymi fabu\u0142ami, nie ekranizacjami) po kilka powsta\u0142o na bazie tekst\u00f3w Johna Scalziego, Marko Kloosa czy Alastaira Reynoldsa, po jednym wybrano za\u015b z bogatego dorobku m.in. Kena Liu czy Michaela Swanwicka.<a href=\"\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/MV5BMjA2Njc3NTkyNF5BMl5BanBnXkFtZTgwMzgyMjMxNzM@._V1_SX1777_CR001777924_AL_.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-large wp-image-4771\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/MV5BMjA2Njc3NTkyNF5BMl5BanBnXkFtZTgwMzgyMjMxNzM@._V1_SX1777_CR001777924_AL_-1024x532.jpg\" alt=\"\" width=\"620\" height=\"322\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/MV5BMjA2Njc3NTkyNF5BMl5BanBnXkFtZTgwMzgyMjMxNzM@._V1_SX1777_CR001777924_AL_-1024x532.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/MV5BMjA2Njc3NTkyNF5BMl5BanBnXkFtZTgwMzgyMjMxNzM@._V1_SX1777_CR001777924_AL_-300x156.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/MV5BMjA2Njc3NTkyNF5BMl5BanBnXkFtZTgwMzgyMjMxNzM@._V1_SX1777_CR001777924_AL_-768x399.jpg 768w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/MV5BMjA2Njc3NTkyNF5BMl5BanBnXkFtZTgwMzgyMjMxNzM@._V1_SX1777_CR001777924_AL_.jpg 1777w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/a>Tim Miller (bo on jest tw\u00f3rc\u0105 \u201eLove&#8230;\u201d) stawia\u0142 wi\u0119c na efektowno\u015b\u0107, pozwalaj\u0105c animatorom dawa\u0107 prawdziwy popis swoich mo\u017cliwo\u015bci. Co te\u017c wa\u017cne, animacje \u0142udz\u0105co podobne do scen z film\u00f3w albo sekwencje niczym z gier komputerowych towarzysz\u0105 tu historiom wyra\u017anie czerpi\u0105cym z anime, ale te\u017c kr\u00f3tkometra\u017c\u00f3wce, kt\u00f3ra wygl\u0105da jak kresk\u00f3wka. (Niech to nikogo nie myli \u2013 produkcja kierowana jest wy\u0142\u0105cznie do doros\u0142ych).<\/p>\n<p>Wiele z tych fabu\u0142 to wym\u00f3wki, mniej lub bardziej sprawne, do przygotowywania uczty zw\u0142aszcza dla oczu, czego przyk\u0142adem ol\u015bniewaj\u0105ce \u201eSonnie\u2019s Edge\u201d, rzadziej z kolei fantastyka wykorzystywana jest jako no\u015bnik niezwyk\u0142ych, niesamowitych historii \u2013 tu bryluje zw\u0142aszcza wy\u015bmienite \u201eBeyond The Aquila Rift\u201d na podstawie opowiadania \u201ePoza konstelacj\u0105 Or\u0142a\u201d Alastaira Reynoldsa (w Polsce drukowanego w antologii \u201eKroki w nieznane 2009\u201d pod redakcj\u0105 Mirka Obarskiego).<\/p>\n<p>Wspomniana r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 wizualna idzie w parze z bogactwem styl\u00f3w fabularnych, od humoresek, przez lekkie science fiction z dobr\u0105 puent\u0105, po psychodeliczne \u201eThe Witness\u201d czy brutalno-realistyczne \u201eThe Secret War\u201d.<a href=\"\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/LDR_Quad_04_HighRes.0.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-large wp-image-4772\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/LDR_Quad_04_HighRes.0-1024x683.jpg\" alt=\"\" width=\"620\" height=\"414\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/LDR_Quad_04_HighRes.0-1024x683.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/LDR_Quad_04_HighRes.0-300x200.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/LDR_Quad_04_HighRes.0-768x512.jpg 768w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/LDR_Quad_04_HighRes.0.jpg 1200w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/a>Sk\u0142ada si\u0119 wi\u0119c \u201eLove, Death + Robots\u201d z osiemnastu bardzo wyrazi\u015bcie r\u00f3\u017cnych opowie\u015bci, wykorzystuj\u0105cych wiele technik animacji, daj\u0105cych te\u017c jaki\u015b przekr\u00f3j wyobra\u017ani wsp\u00f3\u0142czesnych autor\u00f3w fantastycznych. Cho\u0107 w najwi\u0119kszym stopniu jest ta produkcja portfolio studi\u00f3w graficznych, w tym polskiego Platige Image (realizowali \u201eFish Night\u201d) \u2013 co nie czyni jej zreszt\u0105 mniej ciekaw\u0105.<\/p>\n<p><em>\u201eLove, Death + Robots\u201d w Polsce dost\u0119pny b\u0119dzie w serwisie Netflix. Premiera 15 marca.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u201eLove, Death + Robots\u201d w Polsce dost\u0119pny b\u0119dzie w serwisie Netflix.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":4770,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[448,7,9,13,27],"tags":[948,1145,600,197,1146],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4769"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4769"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4769\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4775,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4769\/revisions\/4775"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4770"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4769"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4769"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4769"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}