{"id":4898,"date":"2019-05-14T12:10:49","date_gmt":"2019-05-14T10:10:49","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=4898"},"modified":"2019-05-14T13:36:33","modified_gmt":"2019-05-14T11:36:33","slug":"grze-o-tron-bardzo-brakuje-g-r-r-martina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2019\/05\/14\/grze-o-tron-bardzo-brakuje-g-r-r-martina\/","title":{"rendered":"\u201eGrze o tron\u201d bardzo brakuje George\u2019a R.R. Martina"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Bitwa o Kr\u00f3lewsk\u0105 Przysta\u0144 okaza\u0142a si\u0119 tyle\u017c efektowna, co irytuj\u0105ca. Scenarzy\u015bci \u201eGry o tron\u201d dokonuj\u0105 niezrozumia\u0142ych wybor\u00f3w, a wynikaj\u0105cy z ma\u0142ej liczby odcink\u00f3w fabularny po\u015bpiech im nie pomaga.
\n
\nMo\u017cliwe, \u017ce dok\u0142adnie ta sama historia w du\u017cej mierze by si\u0119 broni\u0142a, gdyby da\u0107 jej wi\u0119cej \u201eoddechu\u201d. Tymczasem fina\u0142owy sezon \u201eGry o tron\u201d po pi\u0119ciu odcinkach sprawia wra\u017cenie, jakby zamiast fabu\u0142y scenarzyst\u00f3w interesowa\u0142o wy\u0142\u0105cznie \u201eodfajkowywanie\u201d zaplanowanych punkt\u00f3w zwrotnych i domykanie wszystkich wisz\u0105cych lu\u017ano w\u0105tk\u00f3w. Przyk\u0142adem przemiana Daenerys, w kt\u00f3r\u0105 trudno uwierzy\u0107 ka\u017cdemu, kto \u015bledzi\u0142 t\u0119 posta\u0107 przez ostatnie siedem sezon\u00f3w \u2013 ma si\u0119 wra\u017cenie, \u017ce Benioff i Weiss potrzebowali zaskoczenia, wpisali je wi\u0119c do scenariusza, ale nie pozwolili sobie na wi\u0119cej ni\u017c dwie-trzy uzasadniaj\u0105ce je sceny. A m\u00f3wimy tu o radykalnej zmianie.<\/p>\n

Symbolem \u201elenistwa\u201d tego sezonu niech b\u0119dzie posta\u0107 Eurona Greyjoya, z kt\u00f3rym ewidentnie nie by\u0142o wiadomo, co pocz\u0105\u0107. W efekcie doczekali\u015bmy si\u0119 sceny opartej wy\u0142\u0105cznie na nieprawdopodobnym przypadku. Dramatyzm \u017caden.\"\"<\/a>HBO to przede wszystkim dow\u00f3d wielko\u015bci George\u2019a R.R. Martina. W jego ksi\u0105\u017ckach nie smoki czy lodowe zombie stanowi\u0142y o sile opowie\u015bci, ale realistyczne, budz\u0105ce silne emocje postacie, kt\u00f3rych decyzje mog\u0142y zaskakiwa\u0107 czy wr\u0119cz oburza\u0107, ale co do kt\u00f3rych motywacji nigdy nie by\u0142o w\u0105tpliwo\u015bci. Mo\u017ce wynika to z faktu, \u017ce \u2013 jak m\u00f3wi sam Martin \u2013 on jest pisarzem typu \u201eogrodnik\u201d, czyli sieje ziarno, a nast\u0119pnie pozwala fabule kie\u0142kowa\u0107, naturalnie si\u0119 rozwija\u0107. Tymczasem Benioff i Weiss realizuj\u0105 tylko punkty z tabelki z kluczowymi scenami, dopychaj\u0105c nog\u0105 wszystko to, co roz\u0142azi si\u0119 na boki.\"\"<\/a>Najnowszy odcinek \u201eGry o tron\u201d to dow\u00f3d, \u017ce nie bud\u017cet czyni serial, ale dobry scenariusz. I \u017ce wcze\u015bniej Benioff i Weiss radzili sobie tak \u015bwietnie, bo maj\u0105 smyka\u0142k\u0119 do adaptowania, a nie tworzenia historii od zera.<\/p>\n

Przed nami jeszcze jeden odcinek. Trudno si\u0119 jednak spodziewa\u0107, \u017ceby fina\u0142 najpopularniejszego wsp\u00f3\u0142czesnego serialu by\u0142 czymkolwiek wi\u0119cej ni\u017c rozczarowaniem.<\/p>\n

„Gr\u0119 o tron” w Polsce mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 na HBO i HBO GO.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Fabularny po\u015bpiech nie pomaga.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":4899,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,19,9,13],"tags":[76,42,33,34,600],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4898"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4898"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4898\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4912,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4898\/revisions\/4912"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4899"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4898"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4898"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4898"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}