{"id":5134,"date":"2019-08-15T21:26:29","date_gmt":"2019-08-15T19:26:29","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=5134"},"modified":"2019-08-15T21:56:59","modified_gmt":"2019-08-15T19:56:59","slug":"demon-przeszlosci-startuje-terror-dzien-hanby","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2019\/08\/15\/demon-przeszlosci-startuje-terror-dzien-hanby\/","title":{"rendered":"Demon przesz\u0142o\u015bci – startuje „Terror: Dzie\u0144 ha\u0144by”"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Serial stacji AMC przypomina Ameryce, \u017ce obozy internowania dla imigrant\u00f3w to nie wynalazek Donalda Trumpa. W 1941 r., po ataku na Pearl Harbor, USA z dnia na dzie\u0144 pozbawi\u0142y praw obywatelskich mniejszo\u015b\u0107 japo\u0144sk\u0105. „Terror: Dzie\u0144 ha\u0144by” to po\u0142\u0105czenie osadzonego w tamtych realiach serialu obyczajowego z horrorem w japo\u0144skim stylu.
\n
\nSiln\u0105 stron\u0105 produkcji s\u0105 realia – oddane z dba\u0142o\u015bci\u0105, tym wi\u0119ksz\u0105, \u017ce w\u015br\u00f3d tw\u00f3rc\u00f3w znajduj\u0105 si\u0119 zar\u00f3wno osoby, kt\u00f3re znaj\u0105 obozy internowania z czas\u00f3w II wojny \u015bwiatowej z do\u015bwiadczenia, jak i znaj\u0105ce je z rodzinnych opowie\u015bci. Do tych pierwszych nale\u017cy George Takei, aktor znany m.in. z roli w „Star Treku”, tu graj\u0105cy swoistego mentora portretowanej w serialu japo\u0144skiej spo\u0142eczno\u015bci na wyspie Terminal Island u wybrze\u017cy Kalifornii.\"\"<\/a>G\u0142\u00f3wnym bohaterem jest urodzony ju\u017c w Ameryce Chester Nakayama (Derek Mio), czuj\u0105cy si\u0119 bardziej Amerykaninem ni\u017c Japo\u0144czykiem. Z czym z trudem godzi si\u0119 nie tylko jego przywi\u0105zany do japo\u0144skich tradycji ojciec, ale te\u017c – jak pokazuj\u0105 wydarzenia po ataku na Pearl Harbor – tak\u017ce sama Ameryka i niekt\u00f3rzy jej WASP-owaci obywatele.<\/p>\n

A mo\u017ce kto\u015b – albo co\u015b – jeszcze. Demon rodem z japo\u0144skiej mitologii, uwodzicielsko pi\u0119kny i zab\u00f3jczo niebezpieczny. O czym przekonujemy si\u0119 ju\u017c w pierwszej scenie – chwyty rodem z horror\u00f3w powoduj\u0105, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 widz\u00f3w mo\u017ce zastanawia\u0107 si\u0119, czy chce ogl\u0105da\u0107 dalej.\"\"<\/a>Zagadka motywacji demona jest jednak ciekawa, japo\u0144ska spo\u0142eczno\u015b\u0107 portretowana z pietyzmem, odwo\u0142ania do dzisiejszych, coraz trudniejszych dla mniejszo\u015bci czas\u00f3w mocne – wychodzi wi\u0119c na to, \u017ce warto ogl\u0105da\u0107 dalej. Taki wniosek przynajmniej nasuwaj\u0105 dwa odcinki (z dziesi\u0119ciu) pokazane dziennikarzom przed premier\u0105.<\/p>\n

„Terror: Dzie\u0144 ha\u0144by” to drugi sezon antologii, kt\u00f3rej kolejne cz\u0119\u015bci maj\u0105 r\u00f3\u017cn\u0105 tematyk\u0119, ale podobn\u0105 konwencj\u0119 \u0142\u0105cz\u0105c\u0105 prawd\u0119 historyczn\u0105 z fabularnymi dywagacjami i elementami horroru.\"\"<\/a>Pierwszy sezon wychodzi\u0142 od faktu: w po\u0142owie XIX w. dwa okr\u0119ty brytyjskiej marynarki wojennej wyp\u0142yn\u0119\u0142y do Arktyki na poszukiwanie Przej\u015bcia P\u00f3\u0142nocno-Zachodniego, po czym s\u0142uch o nich zagin\u0105\u0142.<\/p>\n

Bazuj\u0105c na powie\u015bci Dana Simmonsa, tw\u00f3rcy z sukcesem (i z rozmachem inscenizacyjnym) stworzyli atmosfer\u0119 odci\u0119cia od \u015bwiata, w kt\u00f3rej z ludzi wychodzi czasem to, co najlepsze, ale cz\u0119\u015bciej jednak to, co najgorsze.<\/p>\n

W niesko\u0144czonej arktycznej bieli pojawia\u0142 si\u0119 bia\u0142y potw\u00f3r i urz\u0105dza\u0142 sobie polowanie… Ta upostaciowiona metafora by\u0142a najmniej przekonuj\u0105cym elementem produkcji. Czy demon z drugiego sezonu oka\u017ce si\u0119 bardziej zintegrowany z obyczajow\u0105 fabu\u0142\u0105? Pierwszy odcinek ju\u017c 15 sierpnia o 22:00.<\/p>\n

„Terror: Dzie\u0144 ha\u0144by” („Terror: Infamy”), AMC, start 15 sierpnia o 22.00, 10 odc.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pierwszy odcinek ju\u017c 15 sierpnia o 22:00.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":5138,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,18,448],"tags":[195,1203,1202],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5134"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5134"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5134\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5145,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5134\/revisions\/5145"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5138"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5134"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5134"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5134"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}