
{"id":5487,"date":"2020-02-07T13:13:59","date_gmt":"2020-02-07T12:13:59","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=5487"},"modified":"2020-02-07T19:19:33","modified_gmt":"2020-02-07T18:19:33","slug":"star-trek-picard-to-nowy-rozdzial-w-kosmicznej-sadze","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2020\/02\/07\/star-trek-picard-to-nowy-rozdzial-w-kosmicznej-sadze\/","title":{"rendered":"\u201eStar Trek: Picard\u201d to nowy rozdzia\u0142 w kosmicznej sadze"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"576\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/rJo4Hs5eWTPYX6M5vx3LAh-1024x576.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-5488\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/rJo4Hs5eWTPYX6M5vx3LAh-1024x576.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/rJo4Hs5eWTPYX6M5vx3LAh-300x169.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/rJo4Hs5eWTPYX6M5vx3LAh-768x432.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Patrick Stewart wr\u00f3ci\u0142 do roli kapitana Jeana-Luca Picarda, znanego ze \u201eStar Treka: Nast\u0119pnego pokolenia\u201d. Za sterami serialu stan\u0105\u0142 nagrodzony Pulitzerem Michael Chabon. Efekt to inna jako\u015b\u0107 w tym uniwersum.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Pytany, dlaczego zdecydowa\u0142 si\u0119 wr\u00f3ci\u0107 do Picarda, Stewart nie odpowiada\u0142, \u017ce nie chcia\u0142 powt\u00f3rki \u201eNast\u0119pnego pokolenia\u201d, ale czego\u015b nowego. Gotowy serial potwierdza, \u017ce si\u0119 uda\u0142o.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201ePicard\u201d to, w uproszczeniu, \u201eStar Trek\u201d bardzo dojrza\u0142y. Naturalistyczny, jak to okre\u015bla Michael Chabon. Historia zaczyna si\u0119 mniej wi\u0119cej 20 lat po odej\u015bciu Picarda z Gwiezdnej Floty, do czego dosz\u0142o &#8211; jak pami\u0119tamy &#8211; przez zachowanie Federacji wzgl\u0119dem Romulan, kt\u00f3rych rodzinn\u0105 planet\u0119 zniszczy\u0142 wybuch supernowej.<\/p>\n\n\n\n<p>Picard sp\u0119dza czas nie na mostku statku kosmicznego, ale w swojej winnicy, z dala od kosmicznej polityki. Jest szanowanym bohaterem i historykiem, ale zosta\u0142 zepchni\u0119ty na boczny tor ze wzgl\u0119du na up\u00f3r w kwestii Romulan, odwiecznych wrog\u00f3w Federacji, kt\u00f3rym chcia\u0142 bez wahania pomaga\u0107. \u201ePicard\u201d to w jakiej\u015b mierze opowie\u015b\u0107 o cz\u0142owieku \u201estarej daty\u201d i \u201estarych idea\u0142\u00f3w\u201d, kt\u00f3ry zauwa\u017ca, \u017ce \u015bwiat wok\u00f3\u0142 poszed\u0142 naprz\u00f3d, ale niekoniecznie we \u201ew\u0142a\u015bciwym\u201d kierunku.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"682\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/STAR-TREK-PICARD-1024x682.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-5489\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/STAR-TREK-PICARD-1024x682.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/STAR-TREK-PICARD-300x200.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/STAR-TREK-PICARD-768x512.jpg 768w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/STAR-TREK-PICARD.jpg 2000w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Kr\u0119gos\u0142upem fabu\u0142y jest Data, niegdy\u015b oficer na statku Picarda, jego wielki przyjaciel android. Og\u00f3lnym tematem jest za\u015b sztuczna inteligencja.<\/p>\n\n\n\n<p>Chabon pchn\u0105\u0142 \u201ePicarda\u201d w dwa nowe dla \u201eStar Treka\u201d kierunki. Po pierwsze, w stron\u0119 tzw. twardej fantastyki naukowej, a wi\u0119c sztucznej inteligencji. Po drugie &#8211; wi\u0119cej uwagi po\u015bwi\u0119ca ludziom, co wida\u0107 w postaci Picarda, ale i w warstwie technicznej, w scenach intymnych itd. Taki \u201eStar Trek\u201d momentami wygl\u0105da jak przedstawiciel kina niezale\u017cnego. Chabon pog\u0142\u0119bi\u0142 te\u017c w\u0105tek Federacji, jej roli w kosmosie, prawdziwo\u015bci oficjalnie wyznawanych idea\u0142\u00f3w (kt\u00f3re tu symbolizuje Picard) w zderzeniu z rzeczywisto\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"576\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/star_trek_picard-1-1024x576.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-5490\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/star_trek_picard-1-1024x576.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/star_trek_picard-1-300x169.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/star_trek_picard-1-768x432.jpg 768w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/star_trek_picard-1.jpg 1200w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Serial jest efektowny, pe\u0142en akcji, ma rozmach &#8211; jak to \u201eStar Trek\u201d. Zaskakuj\u0105co du\u017co tu jednak intymno\u015bci, powolno\u015bci, refleksji, emocji. To, jak mo\u017cna zgadywa\u0107, zas\u0142uga talent\u00f3w literackich Chabona, kt\u00f3ry mistrzowsko kreuje skomplikowane postacie. Jego Jean-Luc Picard ma w sobie co\u015b z \u201epomnika\u201d, ale jest te\u017c bohaterem z krwi i ko\u015bci, targanym emocjami, niedoskona\u0142ym.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201eStar Trek: Picard\u201d to zatem nie tylko graj\u0105cy na nostalgii powr\u00f3t uwielbianej postaci, ale faktycznie ciekawa, intryguj\u0105ca opowie\u015b\u0107. Wygl\u0105da na to, \u017ce Chabon zdo\u0142a\u0142 zachowa\u0107 ducha orygina\u0142u, dostosowuj\u0105c go do wsp\u00f3\u0142czesnych przyzwyczaje\u0144 i seriali \u2013 ten \u201eStar Trek\u201d to nie jednoodcinkowe fabu\u0142y, ale d\u0142uga, podzielona na odcinki historia.<\/p>\n\n\n\n<p><em>W Polsce \u201eStar Trek: Picard\u201d mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 na Amazon Prime Video.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Patrick Stewart wr\u00f3ci\u0142 do roli kapitana Jeana-Luca Picarda, znanego ze \u201eStar Treka: Nast\u0119pnego pokolenia\u201d. Za sterami serialu stan\u0105\u0142 nagrodzony Pulitzerem Michael Chabon. Efekt to inna jako\u015b\u0107 w tym uniwersum.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":5488,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7,9,13,27],"tags":[436,315,881,600,1250,1251,1248],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5487"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5487"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5487\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5494,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5487\/revisions\/5494"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5488"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5487"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5487"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5487"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}