{"id":5841,"date":"2020-08-05T16:37:47","date_gmt":"2020-08-05T14:37:47","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=5841"},"modified":"2020-08-05T17:00:59","modified_gmt":"2020-08-05T15:00:59","slug":"przekleta-czyli-serial-pekniety","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2020\/08\/05\/przekleta-czyli-serial-pekniety\/","title":{"rendered":"\u201ePrzekl\u0119ta\u201d, czyli serial p\u0119kni\u0119ty"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wysokobud\u017cetowa produkcja fantasy od Netflixa, za kt\u00f3r\u0105 stoi m.in. s\u0142ynny tw\u00f3rca komiksowy Frank Miller, to kuriozalne po\u0142\u0105czenie wysokiej jako\u015bci produkcyjnej z leniwym scenopisarstwem.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Z jednej strony mamy ciekawy, rozbudowany i wida\u0107 wsparty niema\u0142ym bud\u017cetem \u015bwiat. Rozmach, mn\u00f3stwo r\u00f3\u017cnorodnych ras, spora dawka magii, niezwyk\u0142e lokacje, jak podziemne kr\u00f3lestwo Rugena, Tr\u0119dowatego Kr\u00f3la. Ekipa stoj\u0105ca za projektowaniem kultur zamieszkuj\u0105cych t\u0119 fantastyczn\u0105 wersj\u0119 Europy zrobi\u0142a wiele, by\u015bmy uwierzyli, \u017ce mo\u017ce nie dostajemy czego\u015b na miar\u0119 nowego \u015ar\u00f3dziemia, ale przynajmniej na miar\u0119 Westeros z \u201eGry o tron\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zawi\u00f3d\u0142 ich jednak Wheeler, showrunner, wsp\u00f3\u0142autor (wraz z Frankiem Millerem) ksi\u0105\u017cki \u201ePrzekl\u0119ta\u201d, na podstawie kt\u00f3rej serial powsta\u0142. Nie potrafi\u0142 bowiem zdecydowa\u0107, czy kr\u0119ci powa\u017cn\u0105 opowie\u015b\u0107 o nienawi\u015bci na tle rasowym i fanatyzmie religijnym (brutalne sceny, g\u0119sto \u015bciel\u0105cy si\u0119 trup, tak\u017ce dzieci), czy mo\u017ce co\u015b lekkiego, w stylu \u201eXeny\u201d (sceny Pym z piratami, zw\u0142aszcza slapstickowy monta\u017c leczenia ran). Ten brak r\u00f3wnowagi przenosi\u0142 si\u0119 na inne pola \u2013 raz \u201ePrzekl\u0119ta\u201d chce by\u0107 feministyczna, stawia kobiety na pierwszym planie i \u201eodzyskuje\u201d dla nich legendy arturia\u0144skie, a kiedy indziej zamienia g\u0142\u00f3wn\u0105 bohaterk\u0119 w bezwoln\u0105 lalk\u0119, kt\u00f3ra dzia\u0142a z przypadku, a do tego wpl\u0105tuje si\u0119 w zupe\u0142nie nieuzasadniony fabularnie w\u0105tek romantyczny.<\/p>\n\n\n\n

\u201ePrzekl\u0119ta\u201d to serial, kt\u00f3ry gdy przedstawia \u015bwiat i bohater\u00f3w, zapowiada si\u0119 ciekawie, \u017ceby potem (w drugiej cz\u0119\u015bci sezonu) p\u00f3j\u015b\u0107 w stron\u0119 przewidywalnych zwrot\u00f3w akcji albo gorzej \u2013 scen, kt\u00f3re wydarzaj\u0105 si\u0119 tylko dlatego, \u017ce scenarzystom to pasuje, a nie dlatego, \u017ce tak podpowiada logika. Nie brak tak kuriozalnych sytuacji jak \u201ezniech\u0119cenie\u201d do strzelania do wroga z \u0142uku, bo chwil\u0119 wcze\u015bniej odbi\u0142 jedn\u0105 strza\u0142\u0119 \u2013 s\u0119k w tym, \u017ce p\u00f3\u017aniej stoi jeszcze bli\u017cej strzelaj\u0105cego, i to ty\u0142em. Wheeler cz\u0119sto ucieka do zagra\u0144 typu scenarzysta ex machina<\/em>, przedk\u0142adaj\u0105c dramatyzm nad elementarne zasady logiki, czego najlepszym przyk\u0142adem kuriozalny w\u0105tek Iris.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wydaje si\u0119, \u017ce \u201ePrzekl\u0119ta\u201d pr\u00f3bowa\u0142a zrobi\u0107 zbyt wiele rzeczy na raz. (I zacz\u0105\u0107 od razu z wysokiego biegu – st\u0105d namno\u017cenie w\u0105tk\u00f3w i bohater\u00f3w). Jest tu i brutalne, oparte na uniwersalnych tematach fantasy, jak \u201eGra o tron\u201d, jest \u015bwiat rozmachem \u015bwiatotw\u00f3rczym pr\u00f3buj\u0105cy i\u015b\u0107 \u015bladem Tolkiena, jest i komedia, i serial m\u0142odzie\u017cowy, i feministyczny retelling legend arturia\u0144ski \u2013 wszystkie pomys\u0142y osobno s\u0105 ciekawe i warte realizowania, ale \u015bci\u015bni\u0119te w jedn\u0105 fabu\u0142\u0119 wypadaj\u0105 s\u0142abo, bo nie ma na nic czasu. \u201ePrzekl\u0119ta\u201d w pierwszym sezonie ogranicza si\u0119 do skr\u00f3towego przedstawienia wielu rzeczy, \u201en\u0119ci\u201d \u015bwiatem, tworz\u0105c niezrozumia\u0142e relacje mi\u0119dzy bohaterami, kt\u00f3rym nie dano do\u015b\u0107 czasu, by naturalnie si\u0119 rozwin\u0119\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Paradoksalnie mimo wad sezon drugi mo\u017ce by\u0107 wart uwagi \u2013 opieraj\u0105c si\u0119 na fundamencie, zacz\u0105tkach \u015bwiata, Wheeler i sp\u00f3\u0142ka mo\u017ce skupi\u0105 si\u0119 ju\u017c na konkretnych w\u0105tkach i p\u00f3jd\u0105 naprz\u00f3d w wi\u0119kszym skupieniu. Oby – inaczej szkoda ciekawych postaci Nimue i Merlina.<\/p>\n\n\n\n

W Polsce serial \u201ePrzekl\u0119ta\u201d mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 na platformie Netflix.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wysokobud\u017cetowa produkcja fantasy od Netflixa, za kt\u00f3r\u0105 stoi m.in. s\u0142ynny tw\u00f3rca komiksowy Frank Miller, to kuriozalne po\u0142\u0105czenie wysokiej jako\u015bci produkcyjnej z leniwym scenopisarstwem.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":5842,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19,11,13],"tags":[1314,600,197,1315],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5841"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5841"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5841\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5849,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5841\/revisions\/5849"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5842"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5841"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5841"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5841"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}