{"id":5939,"date":"2020-09-25T09:00:51","date_gmt":"2020-09-25T07:00:51","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=5939"},"modified":"2020-09-25T10:10:49","modified_gmt":"2020-09-25T08:10:49","slug":"ryan-murphy-zajrzal-w-przeszlosc-siostry-ratched-warto-zajrzec-razem-z-nim","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2020\/09\/25\/ryan-murphy-zajrzal-w-przeszlosc-siostry-ratched-warto-zajrzec-razem-z-nim\/","title":{"rendered":"Ryan Murphy zajrza\u0142 w przesz\u0142o\u015b\u0107 siostry Ratched. Warto zajrze\u0107 razem z nim?"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"950\" height=\"534\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/lead-img-netflix-ratched-review-1.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-5946\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/lead-img-netflix-ratched-review-1.jpg 950w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/lead-img-netflix-ratched-review-1-300x169.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/lead-img-netflix-ratched-review-1-768x432.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 950px) 100vw, 950px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Jeden z najbardziej p\u0142odnych i jednocze\u015bnie najbardziej wyrazistych autor\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnej telewizji bierze tajemnicz\u0105 i znienawidzon\u0105 posta\u0107 z &#8222;Lotu nad kuku\u0142czym gniazdem&#8221; i wype\u0142nia jej histori\u0119 swoimi ulubionymi tematami i swoj\u0105 stylistyk\u0105.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Ken Kesey, autor opublikowanej w 1962 r. powie\u015bci, i Milo\u0161 Forman, re\u017cyser jej filmowej adaptacji z 1975 r., nie byli zainteresowani pokazaniem drugiego dna siostry Mildred Ratched (granej przez Louise Fletcher), nawet pierwszego nie byli przesadnie ciekawi. By\u0142a uosobieniem opresyjnego systemu, przeciw kt\u00f3remu buntowa\u0142 si\u0119 i z kt\u00f3rym walczy\u0142 g\u0142\u00f3wny bohater &#8211; Randle Patrick McMurphy, ikonicznie zagrany przez Jacka Nicholsona.<\/p>\n\n\n\n<p>W o\u015bmioodcinkowym serialu Murphy&#8217;ego Mildred Ratched stoi w centrum wydarze\u0144. Akcja dzieje si\u0119 w 1947 r., czyli na kilkana\u015bcie lat przed wydarzeniami z ksi\u0105\u017cki i filmu. Wystarczaj\u0105co d\u0142ugo, by scenarzy\u015bci zd\u0105\u017cyli w kilku kolejnych sezonach rozwin\u0105\u0107 histori\u0119 Mildred do momentu, w kt\u00f3rym staje si\u0119 t\u0105 bezwzgl\u0119dn\u0105 Ratched.<\/p>\n\n\n\n<p>Wszak pierwszy sezon &#8211; a Netflix zam\u00f3wi\u0142 ju\u017c drugi &#8211; kr\u0119ci si\u0119 wok\u00f3\u0142 pytania, czy rodzimy si\u0119 potworami, czy stajemy si\u0119 nimi pod wp\u0142ywem do\u015bwiadcze\u0144 \u017cyciowych.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"683\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Ratched_Season1_Episode1_00_05_16_07R-1024x683.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-5947\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Ratched_Season1_Episode1_00_05_16_07R-1024x683.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Ratched_Season1_Episode1_00_05_16_07R-300x200.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Ratched_Season1_Episode1_00_05_16_07R-768x512.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Mildred, grana przez jedn\u0105 z ulubionych aktorek Murphy&#8217;ego Sarah Paulson, poznajemy, gdy w niezwykle stylowym kostiumie, idealnie do niego dobranym kapeluszu, fryzurze i makija\u017cu zmierza r\u00f3wnie pi\u0119knym i dopasowanym do reszty samochodem do p\u00f3\u0142nocnej Kalifornii. Te\u017c kampowo pi\u0119knej. Ma plan. Zamierza przej\u0105\u0107 w\u0142adz\u0119 w szpitalu psychiatrycznym Lucia State Hospital, rz\u0105dzonym przez doktora Hanovera (Jon Jon Briones) i siostr\u0119 prze\u0142o\u017con\u0105 Betsy Bucket (Judy Davies).<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"656\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Ratched_Season1_Episode8_00_54_01_23R-1024x656.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-5944\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Ratched_Season1_Episode8_00_54_01_23R-1024x656.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Ratched_Season1_Episode8_00_54_01_23R-300x192.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Ratched_Season1_Episode8_00_54_01_23R-768x492.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Sprawa nie jest \u0142atwa, ale Mildred jest zdeterminowana, do tego nie ma wiele czasu. Za\u015b szpital za spraw\u0105 pewnego zbrodniarza i nadchodz\u0105cych wybor\u00f3w stanowych staje w \u015bwietle reflektor\u00f3w. Do tego nie tylko Mildred ma swoje tajemnice.<\/p>\n\n\n\n<p>Z pocz\u0105tku historia rozwija si\u0119 ca\u0142kiem ciekawie. Kolejni bohaterowie i ich historie tworz\u0105 mozaik\u0119, kawa\u0142ki s\u0105 dopasowane, akcja idzie do przodu. Ale gdzie\u015b w okolicach trzeciego czy czwartego odcinka ca\u0142o\u015b\u0107 zaczyna si\u0119 marszczy\u0107, spi\u0119trza\u0107, stawa\u0107 okoniem. Murphy prze\u0142adowuje opowie\u015b\u0107 swoimi tematami, kt\u00f3re nie uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 w ca\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"608\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Ratched_Season1_Episode3_00_40_37_13R-1024x608.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-5948\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Ratched_Season1_Episode3_00_40_37_13R-1024x608.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Ratched_Season1_Episode3_00_40_37_13R-300x178.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Ratched_Season1_Episode3_00_40_37_13R-768x456.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Do swojej ulubionej kampowej stylistyki Murphy dorzuci\u0142 kolejne znaki rozpoznawcze: histori\u0119 obyczajow\u0105 o emancypacji mniejszo\u015bci seksualnej oraz mieszanie gatunk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8222;Ratched&#8221; to jednocze\u015bnie kostiumowy dramat obyczajowy w stylistyce kampu, maj\u0105cy wzrusza\u0107 melodramat i horror gore z eksperymentami psychiatrycznymi i morderstwami. Te sk\u0142adniki nie po\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 w strawn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Cho\u0107 wyborowa obsada &#8211; obok Paulson i Judy Davis na ekranie czaruje Sharon Stone, a Cynthia Nixon rol\u0105 kobiety pr\u00f3buj\u0105cej przebi\u0107 si\u0119 w polityce i lesbijski nawi\u0105zuje do w\u0142asnych do\u015bwiadcze\u0144 \u017cyciowych &#8211; sprawuje si\u0119 \u015bwietnie.<\/p>\n\n\n\n<p>Problemem jest scenariusz, w kt\u00f3rym kolejne w\u0105tki wprowadzane s\u0105 na rympa\u0142, romanse i alianse s\u0105 \u017cyczeniowe, a psychologiczne wolty bohater\u00f3w &#8211; z kosmosu. W efekcie ca\u0142o\u015b\u0107 z odcinka na odcinek robi si\u0119 coraz bardziej absurdalna.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Ratched<\/strong>, Netflix, 8 odc.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jeden z najbardziej p\u0142odnych i jednocze\u015bnie najbardziej wyrazistych autor\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnej telewizji bierze tajemnicz\u0105 i znienawidzon\u0105 posta\u0107 z &#8222;Lotu nad kuku\u0142czym gniazdem&#8221; i wype\u0142nia jej histori\u0119 swoimi ulubionymi tematami i swoj\u0105 stylistyk\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":5946,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,18,448,13],"tags":[197,1328,998],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5939"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5939"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5939\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5953,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5939\/revisions\/5953"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5946"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5939"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5939"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5939"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}