{"id":6035,"date":"2020-12-11T13:19:26","date_gmt":"2020-12-11T12:19:26","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=6035"},"modified":"2020-12-11T14:09:35","modified_gmt":"2020-12-11T13:09:35","slug":"zycie-na-innych-planetach-czyli-obce-swiaty","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2020\/12\/11\/zycie-na-innych-planetach-czyli-obce-swiaty\/","title":{"rendered":"\u017bycie na innych planetach, czyli \u201eObce \u015bwiaty\u201d"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"576\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/Alien-Worlds-1-1024x576.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-6036\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/Alien-Worlds-1-1024x576.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/Alien-Worlds-1-300x169.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/Alien-Worlds-1-768x432.jpg 768w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/Alien-Worlds-1.jpg 1244w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Serial popularnonaukowy Netflixa to po\u0142\u0105czenie science fiction z filmem przyrodniczym. Sprawdza si\u0119 jako wst\u0119p do fantastyki naukowej i dyskusji o alternatywnych wizjach rozwoju \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Schemat jest dobrze znany: przenosimy si\u0119 na inn\u0105 planet\u0119, sprawdzamy jej warunki i tworzymy lokalny ekosystem. Od dziesi\u0119cioleci zajmuj\u0105 si\u0119 tym autorzy fantastyki, ale i naukowcy, kt\u00f3rzy \u0107wicz\u0105c r\u00f3\u017cne scenariusze, dowiaduj\u0105 si\u0119 wi\u0119cej o uniwersalnych mechanizmach ewolucji i adaptacji.<\/p>\n\n\n\n<p>W \u201eObcych \u015bwiatach\u201d jest podobnie. W jednym odcinku wybieramy si\u0119 na planet\u0119 o grawitacji dwa razy silniejszej ni\u017c na Ziemi, w kolejnym odwiedzamy glob pra\u017cony dwoma s\u0142o\u0144cami, w innym planet\u0119 nierotuj\u0105c\u0105 &#8211; jedna p\u00f3\u0142kula jest wiecznie sk\u0105pana w s\u0142o\u0144cu, a druga \u015bci\u0119ta mrozem. Wreszcie w finale poznajemy obc\u0105 cywilizacj\u0119, kt\u00f3ra odrzuci\u0142a fizyczno\u015b\u0107, by zaistnie\u0107 w symulacji, prac\u0119 w \u015bwiecie rzeczywistym powierza za\u015b maszynom. Bezsprzecznie fascynuj\u0105ce wizje.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"768\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/5fca9d4bb6a3a800199b6c39-1024x768.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-6037\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/5fca9d4bb6a3a800199b6c39-1024x768.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/5fca9d4bb6a3a800199b6c39-300x225.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/5fca9d4bb6a3a800199b6c39-768x576.jpg 768w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/5fca9d4bb6a3a800199b6c39.jpg 1100w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Najwi\u0119ksz\u0105 zalet\u0105 serialu jest \u015bcis\u0142e powi\u0105zanie tego, co widzimy na obcych planetach, z tym, co znamy z Ziemi \u2013 tw\u00f3rcy trzymaj\u0105 si\u0119 analogii do ziemskich ekosystem\u00f3w, dlatego \u201eObce \u015bwiaty\u201d to w tej samej mierze serial fantastyczno-naukowy, co przyrodniczy. Dzi\u0119ki temu jest przyst\u0119pny i nawet je\u015bli na pierwszy rzut oka prezentowane wizje wydaj\u0105 si\u0119 zbyt abstrakcyjne, to zaraz s\u0105 wyja\u015bniane za pomoc\u0105 bli\u017cszym nam przyk\u0142ad\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n<p>Mo\u017cna wi\u0119c powiedzie\u0107, \u017ce to serial naukowy dla m\u0142odszych widz\u00f3w. Bo te\u017c \u2013 i tu przechodzimy do wad \u2013 rozpatrywane inaczej \u201eObce \u015bwiaty\u201d musz\u0105 zawodzi\u0107. Ewidentne s\u0105 zw\u0142aszcza ograniczenia bud\u017cetowe, te same uj\u0119cia pojawiaj\u0105 si\u0119 wielokrotnie. Alternatywne ekosystemy s\u0105 w gruncie rzeczy do\u015b\u0107 skromne, cz\u0119sto przedstawiane w wycinku: jeden drapie\u017cca \u2013 jedna ofiara. Raz wyst\u0119puje ciekawie zachowuj\u0105cy si\u0119 grzyb. To wi\u0119c nie ca\u0142e ekosystemy, ale kilka gatunk\u00f3w przystosowanych do \u017cycia na innych planetach. Brakuje aspektu ewolucyjnego \u2013 widzimy tylko jedno stadium rozwoju, poprzednie formy si\u0119 tutaj nie pojawiaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"960\" height=\"408\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/960x0.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-6038\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/960x0.jpg 960w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/960x0-300x128.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/960x0-768x326.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 960px) 100vw, 960px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>\u201eObce \u015bwiaty\u201d mog\u0105 si\u0119 podoba\u0107, ale chyba tylko m\u0142odszym widzom &#8211; albo takim, dla kt\u00f3rych fantastyka naukowa czy produkcje o innych \u015bwiatach to rzecz nieznana. Ciekawa produkcja na pocz\u0105tek nowej przygody.<\/p>\n\n\n\n<p><em>W Polsce \u201eObce \u015bwiaty\u201d mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 na platformie Netflix.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Serial popularnonaukowy Netflixa to po\u0142\u0105czenie science fiction z filmem przyrodniczym. Sprawdza si\u0119 jako wst\u0119p do fantastyki naukowej i dyskusji o alternatywnych wizjach rozwoju \u017cycia.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":6036,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[996,11,13,27],"tags":[1335,600,197,1334],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6035"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6035"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6035\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6050,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6035\/revisions\/6050"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6036"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6035"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6035"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6035"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}