{"id":6065,"date":"2020-12-23T17:24:45","date_gmt":"2020-12-23T16:24:45","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=6065"},"modified":"2020-12-23T17:58:56","modified_gmt":"2020-12-23T16:58:56","slug":"osiecka-i-prl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2020\/12\/23\/osiecka-i-prl\/","title":{"rendered":"Osiecka i PRL"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Biograficzny serial o autorce „Ma\u0142go\u015bki”, „Na ca\u0142ych jeziorach ty” czy „Kochank\u00f3w z ulicy Kamiennej” napisali i wyre\u017cyserowali m\u0119\u017cczy\u017ani. Jak to w TVP. Trzy pierwsze odcinki zapowiadaj\u0105 realistycznie odmalowany portret niezale\u017cnie my\u015bl\u0105cej kobiety i artystki na tle kolejnych epok PRL, kt\u00f3ry nie ca\u0142y by\u0142 koszmarem. Jak nie w TVP.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

W tek\u015bcie o Agnieszki Osieckiej bujnym \u017cyciu po \u017cyciu, w \u015bwi\u0105tecznej „Polityce”<\/a>, wsp\u00f3\u0142scenarzysta 13-odcinkowej „Osieckiej” Maciej Wojtyszko zapowiada serial nast\u0119puj\u0105co: – Zna\u0142em Agnieszk\u0119, re\u017cyserowa\u0142em jeden z odcink\u00f3w jej \u201eList\u00f3w \u015bpiewaj\u0105cych”, doskonale pami\u0119tam te\u017c tamte czasy. I my\u015bl\u0119, \u017ce w serialu uda\u0142o si\u0119 odda\u0107 klimat epoki, prawda o tamtych czasach si\u0119 s\u0105czy, w miar\u0119 uczciwie jest to pokazane, cho\u0107 s\u0105 pewne skr\u00f3ty, czasem z dw\u00f3ch postaci tworzymy jedn\u0105<\/em>. A wszystko pisane tak, by nie narazi\u0107 si\u0119 na procesy, wszak wielu bohater\u00f3w albo ich najbli\u017csi wci\u0105\u017c \u017cyj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Re\u017cyser wi\u0119kszo\u015bci odcink\u00f3w Micha\u0142 Rosa – Robert Gli\u0144ski wyre\u017cyserowa\u0142 pocz\u0105tek i fina\u0142, w trakcie odszed\u0142 do realizacji filmu o ksi\u0119dzu Ziei – ca\u0142o\u015b\u0107 streszcza tak: – Mamy histori\u0119 o kobiecie, kt\u00f3ra my\u015bli samodzielnie, jest niezale\u017cna, nie mie\u015bci si\u0119 w schemacie i ci\u0105gle si\u0119 w kim\u015b kocha, cz\u0119sto traktuj\u0105c m\u0119\u017cczyzn jak natchnienie. A r\u00f3wnolegle mamy i Cybulskiego, i Kobiel\u0119, i Andrzejewskiego, i H\u0142ask\u0119, i Przybor\u0119 z Wasowskim, jest Giedroy\u0107 i \u015brodowisko paryskiej \u201eKultury\u201d. Przywo\u0142ujemy ich dokonania, piosenki, teksty. Polska tamtych czas\u00f3w<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

I z grubsza tak to wygl\u0105da na ekranie, przynajmniej w trzech pokazanych ju\u017c pierwszych odcinkach. S\u0105 dost\u0119pne na platformie vod TVP (wraz z dokumentami o Osieckiej, nagraniami jej sztuk i piosenek), a TVP1 ma je wyemitowa\u0107 25, 26 i 27 grudnia. Emisja nast\u0119pnych dziesi\u0119ciu jest przewidziana na kolejne niedziele. I cho\u0107 wydarzenia (i m\u0119\u017cczy\u017ani) mkn\u0105 przez ekran w i\u015bcie ekspresowym tempie, to generalnie nie jest \u017ale. Jest i Polska Ludowa, i dojrzewaj\u0105ca w niej dziewczyna, w kt\u00f3rej dojrzewa talent. Nie tylko do pisania, ale te\u017c obserwacji – do patrzenia i widzenia.<\/p>\n\n\n\n

Obraz jej relacji mi\u0142osnych z Witoldem D\u0105browskim (Jan Hryniewicz, zdj\u0119cie na dole) i Markiem H\u0142ask\u0105 (J\u0119drzej Hycnar, na zdj\u0119ciu otwieraj\u0105cym) przywodzi na my\u015bl filmy z epoki, ze stylowymi, wygadanymi dziewczynami, kt\u00f3re nie urz\u0105dzaj\u0105 scen zazdro\u015bci, prze\u0142ykaj\u0105 pora\u017cki, upokorzenie i id\u0105 dalej. Troch\u0119 bardziej samotne, poobijane, mniej ufne. Osiecka swoje do\u015bwiadczenia przerabia na wiersze i teksty, jest troch\u0119 bohaterk\u0105 ka\u017cdej ze swoich piosenek.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Opowie\u015b\u0107 startuje we wczesnych latach 50., urodzona w 1936 r. Osiecka (Eliza Rycembel) ma 16 lat i jest m\u0142od\u0105, rzucaj\u0105c\u0105 si\u0119 w oczy i rzucaj\u0105c\u0105 \u015bwiatu wyzwanie kobiet\u0105. Czasy stalinizmu ogl\u0105damy z innej perspektywy ni\u017c ta, do kt\u00f3rej przyzwyczai\u0142a swoich widz\u00f3w telewizja narodowa. Nie ma martyrologii, tortur i wi\u0119zie\u0144, jest nauka „j\u0119zyka wroga” (kurs angielskiego), treningi na basenie, dom\u00f3wki i nasiad\u00f3wki ZMP, publiczna krytyka za nie do\u015b\u0107 ideowe nastawienie. Pomi\u0119dzy, mimochodem, a nie \u0142opat\u0105 do g\u0142owy, pojawia si\u0119 konformizm, donosicielstwo i lojalno\u015b\u0107, za kt\u00f3r\u0105 czasem trzeba drogo zap\u0142aci\u0107.<\/p>\n\n\n\n

I obrazek dzi\u015b maj\u0105cy – tak jak donosy i ideowo\u015b\u0107 – bardzo wsp\u00f3\u0142czesny wyd\u017awi\u0119k, czyli milicjanci spisuj\u0105cy m\u0142odych ludzi za to, \u017ce \u015bpiewaj\u0105 piosenki.<\/p>\n\n\n\n

W kolejnych odcinkach za Osieck\u0105 wpadamy na jej „pierwszy bal”, na spektakle STS i gda\u0144skiego Bim-Bomu, na \u015bwiatowy zjazd m\u0142odzie\u017cy socjalistycznej, do \u0142\u00f3dzkiej Film\u00f3wki, do SPATiF i do Kazimierza. S\u0105 piosenki – w wi\u0119kszo\u015bci w naturalny spos\u00f3b wkomponowane w akcj\u0119. A Eliza Rycembel – tak jak jej bohaterka – ma charyzm\u0119 i talent.<\/p>\n\n\n\n

W drugiej po\u0142owie serialu pa\u0142eczk\u0119 przejmie Magdalena Pop\u0142awska, a w perspektywie s\u0105 – jak to okre\u015bli\u0142 Maciej Wojtyszko – kolejne epoki, kolejni m\u0119\u017cczy\u017ani i kolejne Agnieszki.<\/p>\n\n\n\n

Osiecka<\/strong>, re\u017c. Robert Gli\u0144ski, Micha\u0142 Rosa, TVP1 i vod.tvp.pl, 13 odc.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Biograficzny serial o autorce „Ma\u0142go\u015bki”, „Na ca\u0142ych jeziorach ty” czy „Kochank\u00f3w z ulicy Kamiennej” napisali i wyre\u017cyserowali m\u0119\u017cczy\u017ani. Jak to w TVP. Trzy pierwsze odcinki zapowiadaj\u0105 realistycznie odmalowany portret niezale\u017cnie my\u015bl\u0105cej kobiety i artystki na tle kolejnych epok PRL, kt\u00f3ry nie ca\u0142y by\u0142 koszmarem. Jak nie w TVP.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":6074,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,18,28,8,13],"tags":[1338,1337,177],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6065"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6065"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6065\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6081,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6065\/revisions\/6081"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6074"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6065"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6065"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6065"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}