{"id":6101,"date":"2021-01-18T14:17:05","date_gmt":"2021-01-18T13:17:05","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=6101"},"modified":"2021-01-18T21:05:18","modified_gmt":"2021-01-18T20:05:18","slug":"nowy-jork-nowy-jork-scorsese-o-lebowitz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2021\/01\/18\/nowy-jork-nowy-jork-scorsese-o-lebowitz\/","title":{"rendered":"Nowy Jork! Nowy Jork! Scorsese o Lebowitz"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Martin Scorsese nakr\u0119ci\u0142 serial dokumentalny o Fran Lebowitz, czyli de facto<\/em> o Nowym Jorku. Co nie dziwi – nietuzinkowa pisarka pod wieloma wzgl\u0119dami uosabia to miasto i by\u0142a \u015bwiadkiem kilku dekad jego historii, zw\u0142aszcza kulturalnej.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

\u201eUdawaj, \u017ce to miasto\u201d to siedem p\u00f3\u0142godzinnych odcink\u00f3w, na kt\u00f3re z\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 zapisy rozm\u00f3w Scorsesego z Lebowitz; cz\u0119\u015b\u0107 powsta\u0142a specjalnie do tej produkcji, inne to nagrania ich wsp\u00f3lnych wyst\u0119p\u00f3w przed publiczno\u015bci\u0105. Uzupe\u0142niaj\u0105 je wycinki wywiad\u00f3w pisarki prowadzonych m.in. przez Spike\u2019a Lee, Aleca Baldwina, Olivi\u0119 Wilde czy Davida Lettermana. I archiwalia: od scen z musicali, przebitek ze starych film\u00f3w, po fragmenty konferencji prasowych polityk\u00f3w. Ca\u0142o\u015b\u0107 uk\u0142ada si\u0119 w portret, jak Lebowitz podkre\u015bla, niezwykle marudnej, poirytowanej wszystkim osobisto\u015bci kulturalnej. I opowie\u015b\u0107 o jej pe\u0142nej mi\u0142o\u015bci i nienawi\u015bci relacji z Nowym Jorkiem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wszystko jest tematem. Zaczyna si\u0119 od tego, \u017ce pisark\u0119 strasznie wkurzaj\u0105 ludzie na ulicy, opowie\u015b\u0107 zahacza o wspomnienie Nowego Jorku (i nowojorczyk\u00f3w) sprzed lat, zestawione ze wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105; jest o przepa\u015bci mi\u0119dzy pokoleniami, o czynszach, \u015bmierdz\u0105cym i rozpadaj\u0105cym si\u0119 metrze, o 11 wrze\u015bnia, o tym, jak interesuj\u0105ce s\u0105 dzieci, o ksi\u0105\u017ckach wreszcie. Ale te\u017c o papierosach i e-papierosach, oraz rzeczach bardziej abstrakcyjnych, jak poj\u0119cie \u201egrzeszne przyjemno\u015bci\u201d. M\u00f3wi g\u0142\u00f3wnie Lebowitz, Scorsese najcz\u0119\u015bciej przytakuje, czasem poprawia, gdy pisarka przekr\u0119ci tytu\u0142 jakiego\u015b filmu, przewa\u017cnie jednak rechocze, \u015bwietnie si\u0119 bawi\u0105c w towarzystwie przyjaci\u00f3\u0142ki.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Nowy Jork w relacji Fran Lebowitz to miasto niemo\u017cliwe \u2013 brudne, drogie, rozpadaj\u0105ce si\u0119, pe\u0142ne irytuj\u0105cych mieszka\u0144c\u00f3w, z coraz mniejsz\u0105 liczb\u0105 ksi\u0119gar\u0144, za to z bezsensownymi krzes\u0142ami na Times Square; miasto ludzi, kt\u00f3rych nie sta\u0107, by w nim mieszka\u0107, a jednak to robi\u0105. Z drugiej strony nie mo\u017cna si\u0119 tu nudzi\u0107, a na przyj\u0119ciach spotyka si\u0119 niezwyk\u0142e towarzystwo \u2013 to stolica nie administracyjna, ale kulturalna. Podobny dualizm wida\u0107 w Lebowitz, kt\u00f3r\u0105 inni denerwuj\u0105 i kt\u00f3ra czuje si\u0119 najlepiej, gdy nikogo obok nie ma, a jednak jest niezwykle ciekawa ludzi i \u015bwiata, nie z\u0142o\u015bliwa, ale szczera do b\u00f3lu. Nie kryje emocji.<\/p>\n\n\n\n

Dzi\u0119ki mistrzowskiej re\u017cyserii Scorsesego przez opowie\u015b\u0107 si\u0119 p\u0142ynie. Ewidentny chaos rozm\u00f3w tej dw\u00f3jki zosta\u0142 umiej\u0119tnie zmontowany w co\u015b, co ma temat, motywy przewodnie i pewn\u0105 struktur\u0119.<\/p>\n\n\n\n

W serial \u201eUdawaj, \u017ce to miasto\u201d, dzi\u0119ki po\u0142\u0105czeniu osobowo\u015bci Lebowitz i mistrzostwa Scorsesego, bardzo \u0142atwo si\u0119 zanurzy\u0107, a gdy si\u0119 sko\u0144czy, chce si\u0119 wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n

W Polsce \u201eUdawaj, \u017ce to miasto\u201d jest dost\u0119pne na platformie Netflix.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Martin Scorsese nakr\u0119ci\u0142 serial dokumentalny o Fran Lebowitz, czyli de facto o Nowym Jorku. Co nie dziwi – nietuzinkowa pisarka pod wieloma wzgl\u0119dami uosabia to miasto i by\u0142a \u015bwiadkiem kilku dekad jego historii, zw\u0142aszcza kulturalnej.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":6102,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[996,7,11,13,15],"tags":[1343,600,764,197,1344,1341],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6101"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6101"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6101\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6109,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6101\/revisions\/6109"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6102"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6101"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6101"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6101"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}