{"id":6234,"date":"2021-04-19T09:00:23","date_gmt":"2021-04-19T07:00:23","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=6234"},"modified":"2021-04-19T11:16:29","modified_gmt":"2021-04-19T09:16:29","slug":"mare-z-easttown-czyli-kate-winslet-na-prowincji","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2021\/04\/19\/mare-z-easttown-czyli-kate-winslet-na-prowincji\/","title":{"rendered":"&#8222;Mare z Easttown&#8221;, czyli Kate Winslet na prowincji"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"683\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/Mare-z-Easttown-serial-HBO-1-1024x683.jpeg\" alt=\"\" class=\"wp-image-6235\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/Mare-z-Easttown-serial-HBO-1-1024x683.jpeg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/Mare-z-Easttown-serial-HBO-1-300x200.jpeg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/Mare-z-Easttown-serial-HBO-1-768x512.jpeg 768w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Nie fabu\u0142a i nie kryminalna historia, tylko przekonuj\u0105cy bohaterowie i obraz ameryka\u0144skiej prowincji s\u0105 tym, co w &#8222;Mare z Easttown&#8221; trzyma przed ekranem.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Bo fabularnie to nic odkrywczego, takie seriale ogl\u0105damy od lat: ma\u0142e miasteczko, w kt\u00f3rym wszyscy znaj\u0105 si\u0119 do kilku pokole\u0144 wstecz, ale gdy zaczynaj\u0105 znika\u0107 m\u0142ode kobiety, okazuje si\u0119, \u017ce jest tu sporo do odkrycia. \u015aledztwo prowadzi lokalna policjantka (Kate Winslet), kt\u00f3ra z niech\u0119ci\u0105 przyjmuje decyzj\u0119 zwierzchnik\u00f3w o przydzieleniu jej pomocnika (Evan Peters) &#8222;ze stanowej&#8221; (u nas by\u0142oby to, jak ostatnio w &#8222;Szadzi&#8221;, &#8222;z wojew\u00f3dzkiej&#8221;), ale, co za niespodzianka, szybko prze\u0142amuj\u0105 lody. Policjantka ma skomplikowane \u017cycie osobiste, a po drodze do wykrycia sprawc\u00f3w zbrodni trzeba odfajkowa\u0107 kilka fa\u0142szywych trop\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"683\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/02_816235_5528403_6000x4000-1024x683.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-6238\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/02_816235_5528403_6000x4000-1024x683.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/02_816235_5528403_6000x4000-300x200.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/02_816235_5528403_6000x4000-768x512.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Tw\u00f3rcy od pocz\u0105tku uczciwie daj\u0105 sygna\u0142y, \u017ce bardziej ni\u017c intryga interesuje ich spo\u0142eczno\u015b\u0107. Tytu\u0142owe Easttown jest fikcyjne, ale le\u017cy w Pensylwanii, scenarzysta Brad Ingelsby wychowa\u0142 si\u0119 w podobnym miasteczku i taki &#8222;insiderski&#8221; wgl\u0105d procentuje na ekranie. Ma si\u0119 wra\u017cenie obcowania z \u017cywymi lud\u017ami. A relacje, kt\u00f3re ich wi\u0105\u017c\u0105, bywaj\u0105 zaskakuj\u0105ce (czasem nawet za bardzo).<\/p>\n\n\n\n<p>Wi\u0119kszo\u015b\u0107 ledwo wi\u0105\u017ce koniec z ko\u0144cem. A \u017cycie nikogo nie oszcz\u0119dza: choroby, na\u0142ogi, inne nieszcz\u0119\u015bcia dotykaj\u0105 ka\u017cdej rodziny. Wi\u0119zi rodzinne s\u0105 bardzo wa\u017cne, ale te\u017c s\u0105 wyzwaniem, bo bohaterom daleko do idea\u0142\u00f3w. To taki \u015bwiat, w kt\u00f3rym w ci\u0105\u017c\u0119 zachodzi si\u0119 przed dwudziestk\u0105, a ko\u0142o czterdziestki ma si\u0119 ju\u017c wnuki.<\/p>\n\n\n\n<p>Wszyscy tu sprawiaj\u0105 wra\u017cenie zm\u0119czonych, jakby przysypanych kurzem. Szorstcy w obej\u015bciu, ale w tej szorstko\u015bci dbaj\u0105cy o siebie nawzajem. Celebruje si\u0119 dobre momenty, sarkastyczny humor (zw\u0142aszcza w wykonaniu matki Mare, granej przez wspania\u0142\u0105 Jean Smart) broni ca\u0142o\u015bci przed nadmiern\u0105 powag\u0105 i patosem, daje produkcji balans (oceniam po obejrzeniu pi\u0119ciu z siedmiu odcink\u00f3w).<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1024\" height=\"683\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/01_816235_5504449_6000x4000-1024x683.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-6237\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/01_816235_5504449_6000x4000-1024x683.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/01_816235_5504449_6000x4000-300x200.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/01_816235_5504449_6000x4000-768x512.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1024px) 100vw, 1024px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Nie wszystkie w\u0105tki s\u0105 r\u00f3wnie interesuj\u0105ce &#8211; np. perypetie dojrzewaj\u0105cej c\u00f3rki Mare Siobhan (Angourie Rice) sprawiaj\u0105 wra\u017cenie troch\u0119 doklejonych do ca\u0142o\u015bci i przesadnie rozbudowanych.<\/p>\n\n\n\n<p>Ale aktorsko jest \u015bwietnie przez ca\u0142y czas. Kate Winslet \u015bwieci w obsadzie najmocniej, ale nie o\u015blepia.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Mare\nz Easttown<\/strong> (Mare of Easttown), re\u017c. Craig Zobel, HBO i HBO GO,\nod 19 kwietnia, 7 odc.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie fabu\u0142a i nie kryminalna historia, tylko przekonuj\u0105cy bohaterowie i obraz ameryka\u0144skiej prowincji s\u0105 tym, co w &#8222;Mare z Easttown&#8221; trzyma przed ekranem.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":6244,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,18,22,24,9],"tags":[34,840,1369,1367,1366],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6234"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6234"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6234\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6243,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6234\/revisions\/6243"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6244"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6234"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6234"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6234"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}