
{"id":625,"date":"2014-07-08T13:14:11","date_gmt":"2014-07-08T11:14:11","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=625"},"modified":"2014-07-08T13:56:08","modified_gmt":"2014-07-08T11:56:08","slug":"idz-i-nie-grzesz-wiecej-po-finale-californication","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2014\/07\/08\/idz-i-nie-grzesz-wiecej-po-finale-californication\/","title":{"rendered":"Id\u017a i nie grzesz wi\u0119cej \u2013 po finale \u201eCalifornication\u201d"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/Californication.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-large wp-image-626\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/Californication-1024x576.jpg\" alt=\"Californication\" width=\"620\" height=\"348\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/Californication-1024x576.jpg 1024w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/Californication-300x168.jpg 300w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/Californication.jpg 1920w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/a>Przeskakuj\u0105c z kwiatka na kwiatek, Hank Moody w ko\u0144cu z\u0142apa\u0142 zadyszk\u0119. Zdarza\u0142y mu si\u0119 ju\u017c wcze\u015bniej. Poza pierwszym sezonem, w kt\u00f3rym\u00a0\u201eCalifornication&#8221; uwodzi\u0142o dowcipem i bezwstydn\u0105 melancholi\u0105, z roku na rok serialowa opowie\u015b\u0107\u00a0o pisarzu-seksoholiku\u00a0coraz bardziej\u00a0rozczarowywa\u0142a. Si\u00f3dmy sezon\u00a0zwie\u0144czy\u0142 jej drog\u0119 po r\u00f3wni pochy\u0142ej.<\/p>\n<p>Zamiast pe\u0142nokrwistej opowie\u015bci Tom Kapinos i jego ludzie zaserwowali nam zbi\u00f3r lu\u017ano powi\u0105zanych dowcip\u00f3w, w kt\u00f3rych nie by\u0142o ani krzty \u015bwie\u017co\u015bci, by\u0142y natomiast setki seksualnych aluzji i nowe postaci wyczarowane przez scenarzyst\u00f3w jak kr\u00f3lik z kapelusza. \u017begnaj\u0105c Hanka Moody\u2019ego, niegdy\u015b jednego z najbarwniejszych serialowych grzesznik\u00f3w, trudno nie czu\u0107 ulgi.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nA mia\u0142o by\u0107 tak pi\u0119knie. Gdy w 2007 roku \u201eCalifornication\u201d debiutowa\u0142o na antenie stacji Showtime, pe\u0142no by\u0142o g\u0142os\u00f3w zachwytu. W serialu Kapinosa widziano produkcj\u0119, kt\u00f3ra zrewolucjonizuje telewizyjne spojrzenie na seksualno\u015b\u0107. Krytycy pisali o nowym wzorcu m\u0119sko\u015bci, kt\u00f3ry propaguj\u0105 i opisuj\u0105 serialowi tw\u00f3rcy, a fani zachwycali si\u0119 s\u0142odko-gorzk\u0105 opowie\u015bci\u0105 o mi\u0142o\u015bci niemo\u017cliwej (pi\u0119kna Karen grana przez Natasch\u0119 McElhone) i du\u017cym ch\u0142opcu, kt\u00f3ry uwodzi kobiety, pije whisky i je\u017adzi po wzg\u00f3rzach Los Angeles \u201ejednookim\u201d Porsche.<a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/Californication3.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-full wp-image-627\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/Californication3.jpg\" alt=\"CALIFORNICATION (Season 3)\" width=\"499\" height=\"332\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/Californication3.jpg 499w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/Californication3-300x199.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 499px) 100vw, 499px\" \/><\/a>Hank Moody by\u0142 now\u0105, lepsz\u0105 wersj\u0105 Henry&#8217;ego Chinaskiego,\u00a0\u201e\u0107my barowej&#8221;\u00a0z powie\u015bci\u00a0Bukowskiego. Lepsz\u0105, czyli \u0142adniejsz\u0105. G\u0142adka twarz Davida Duchovnego, nienaganna sylwetka, osobisty urok i wystudiowanie niedba\u0142y styl czyni\u0142y z Hanka Moody\u2019ego Don Juana XXI wieku. Don Juana z problemami \u2013 bo przecie\u017c Moody by\u0142 autodestrukcyjnym pijakiem i seksoholikiem, kt\u00f3ry egzystencjalne bol\u0105czki koi\u0142 w ramionach przypadkowych kobiet i topi\u0142 je w litrach w\u00f3dy. Bohater Duchovnego pe\u0142en by\u0142 sprzeczno\u015bci: bywa\u0142 szowinist\u0105 i feminist\u0105, beznadziejnym romantykiem i cynikiem, bawidamkiem i depresyjnym Piotrusiem Panem.<br \/>\nTo, co by\u0142o najwi\u0119kszym atutem Hanka Moody\u2019ego \u2013 ch\u0142opi\u0119cy czar i niedojrza\u0142o\u015b\u0107 \u2013 z czasem okaza\u0142o si\u0119 pu\u0142apk\u0105. Scenarzy\u015bci \u201eCalifornication\u201d tak bardzo zachwycili si\u0119 stworzonym przez siebie niesfornym dzieciakiem po czterdziestce, \u017ce zupe\u0142nie przegapili moment, w kt\u00f3rym Hank z \u017cywej postaci zmieni\u0142 si\u0119 w kukie\u0142k\u0119 wyg\u0142aszaj\u0105c\u0105 wci\u0105\u017c te same niegrzeczne frazesy.<\/p>\n<p>Ale s\u0142abo\u015b\u0107 ostatniego sezonu \u201eCalifornication\u201d to nie tylko wina wyeksploatowanego bohatera. Re\u017cyserom i scenarzystom si\u00f3dmego sezonu wyra\u017anie brakowa\u0142o \u015bwie\u017cych pomys\u0142\u00f3w. Kolejne fabularne wolty wygl\u0105da\u0142y na przejaw desperacji, a nie kreatywno\u015bci, re\u017cyseria pojedynczych odcink\u00f3w pozostawia\u0142a wiele do \u017cyczenia. Podczas gdy w pierwszych sezonach sceny \u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 ze sob\u0105 w spos\u00f3b naturalny, w si\u00f3dmym sezonie tw\u00f3rcy na si\u0142\u0119 zszywali ze sob\u0105 pojedyncze komediowe sceny. W ten spos\u00f3b \u201eCalifornication\u201d z serialu fabularnego zmieni\u0142o si\u0119 w antologi\u0119 s\u0142abo ze sob\u0105 powi\u0105zanych scenicznych dowcip\u00f3w.<a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/californication-2.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-full wp-image-628\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/californication-2.jpg\" alt=\"californication-2\" width=\"800\" height=\"600\" srcset=\"\/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/californication-2.jpg 800w, \/seryjni\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/californication-2-300x225.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 800px) 100vw, 800px\" \/><\/a>Tom Kapinos, kt\u00f3ry dzi\u0119ki \u201eCalifornication\u201d wdar\u0142 si\u0119 do serialowej ekstraklasy, do\u0142\u0105czy\u0142 do licznego grona tw\u00f3rc\u00f3w, kt\u00f3rych telewizyjne hity z biegiem lat straci\u0142y form\u0119. \u201eDexter\u201d z roku na rok zmienia\u0142 si\u0119 we w\u0142asn\u0105 karykatur\u0119, wampiryczna \u201eCzysta krew\u201d, kt\u00f3rej si\u00f3dmy sezon emitowany jest przez HBO, znudzi\u0142a do tego stopnia, \u017ce nawet \u015bmier\u0107 wa\u017cnych bohater\u00f3w przyjmujemy bez \u017calu. O autoparodi\u0119 ocierali si\u0119 tw\u00f3rcy \u201eSyn\u00f3w Anarchii\u201d, \u201eMentalista\u201d przez kilka lat obecno\u015bci na ekranie zosta\u0142 wyprany z resztek czaru, a na fina\u0142 \u201eGrey\u2019s Anatomy\u201d nie czekaj\u0105 ju\u017c nawet najwytrwalsi fani serii. Wszystko to pokazuje, \u017ce nawet najlepsi z telewizyjnych scenarzyst\u00f3w i showrunner\u00f3w nie s\u0105 w stanie utrzyma\u0107 wysokiego poziomu swoich produkcji d\u0142u\u017cej ni\u017c przez kilka lat.<\/p>\n<p>\u201eTrzeba wiedzie\u0107, kiedy ze sceny zej\u015b\u0107\u201d, \u015bpiewa\u0142 Grzegorz Markowski, a historie seriali, kt\u00f3re po spektakularnych wzlotach notuj\u0105 r\u00f3wnie efektowne upadki, powinny by\u0107 lekcj\u0105 dla producent\u00f3w zza oceanu. Lekcj\u0105, \u017ce czasem mniej znaczy wi\u0119cej, a \u017ceby zapisa\u0107 si\u0119 w pami\u0119ci widz\u00f3w, trzeba pozostawi\u0107 ich g\u0142odnymi. Wiedz\u0105 o tym tw\u00f3rcy \u201eRodziny Soprano\u201d, a przede wszystkim\u00a0&#8211;\u00a0brytyjscy producenci seriali. Gdy po rocznym oczekiwaniu na nasze ekrany trafiaj\u0105 kolejne sezony \u201eLuthera\u201d (sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 z zaledwie czterech odcink\u00f3w) lub \u201eSherlocka\u201d (trzy odcinki), bawi\u0105 du\u017co lepiej ni\u017c wysilone dowcipy steranego \u017cyciem Hanka Moody\u2019ego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Przeskakuj\u0105c z kwiatka na kwiatek, Hank Moody w ko\u0144cu z\u0142apa\u0142 zadyszk\u0119. Zdarza\u0142y mu si\u0119 ju\u017c wcze\u015bniej. Poza pierwszym sezonem, w kt\u00f3rym\u00a0\u201eCalifornication&#8221; uwodzi\u0142o dowcipem i bezwstydn\u0105 melancholi\u0105, z roku na rok serialowa opowie\u015b\u0107\u00a0o pisarzu-seksoholiku\u00a0coraz bardziej\u00a0rozczarowywa\u0142a. Si\u00f3dmy sezon\u00a0zwie\u0144czy\u0142 jej drog\u0119 po r\u00f3wni pochy\u0142ej. Zamiast pe\u0142nokrwistej opowie\u015bci Tom Kapinos i jego ludzie zaserwowali nam zbi\u00f3r lu\u017ano powi\u0105zanych dowcip\u00f3w, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,21,13],"tags":[286,110,288,287],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/625"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=625"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/625\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":636,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/625\/revisions\/636"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=625"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=625"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=625"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}