{"id":6370,"date":"2021-10-09T12:50:07","date_gmt":"2021-10-09T10:50:07","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=6370"},"modified":"2021-10-09T19:36:39","modified_gmt":"2021-10-09T17:36:39","slug":"wszyscy-graja-w-kalmara-o-squid-game-netflixa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2021\/10\/09\/wszyscy-graja-w-kalmara-o-squid-game-netflixa\/","title":{"rendered":"Wszyscy graj\u0105 w kalmara – o „Squid Game” Netflixa"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Nieoczekiwanie najpopularniejszym serialem najpopularniejszej platformy streamingowej sta\u0142a si\u0119 korea\u0144ska produkcja b\u0119d\u0105ca skrzy\u017cowaniem kasowych „Igrzysk \u015bmierci” i oscarowego „Parasite’a”. I teraz ten fenomen jest rozk\u0142adany na cz\u0119\u015bci pierwsze.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Ciekawie si\u0119 czyta rozmaite analizy na stronach najpowa\u017cniejszych medi\u00f3w – psychologiczne, socjologiczne, kinematograficzne. „Squid Game”, dziewi\u0119cioodcinkowa relacja z gry o przetrwanie i olbrzymi\u0105 nagrod\u0119 pieni\u0119\u017cn\u0105, jak\u0105 zad\u0142u\u017conym i zdesperowanym bohaterom funduj\u0105 tajemniczy bogaci biznesmeni, sta\u0142a si\u0119 przyczynkiem do opis\u00f3w sytuacji ekonomicznej w Korei Po\u0142udniowej, analizy \u015bwiatowego turbokapitalizmu i k\u0142amstw, jakimi nas karmi (z tym o byciu kowalem w\u0142asnego losu na czele) czy stanu psychicznego widz\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Do wa\u017cnych spo\u0142ecznie temat\u00f3w olbrzymich nier\u00f3wno\u015bci ekonomicznych, niesprawiedliwo\u015bci spo\u0142ecznej, filozoficznych i moralnych pyta\u0144 o natur\u0119 cz\u0142owieka i wp\u0142yw na ni\u0105 okoliczno\u015bci korea\u0144ska produkcja dorzuca sprawny miks popularnych i no\u015bnych gatunk\u00f3w oraz intryguj\u0105c\u0105 scenografi\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Kino survivalowe s\u0105siaduje tu z elementami horroru w wersji gore. Cho\u0107 serialowy \u015bwiat jest przerysowany, akcja dzieje si\u0119 w przestrzeni stylizowanej na przedszkole, w kt\u00f3rym doro\u015bli rywalizuj\u0105, graj\u0105c w dzieci\u0119ce gry (m.in. w korea\u0144ski odpowiednik naszego „Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy” z olbrzymi\u0105 lalk\u0105-robotem), to przemoc jest dojmuj\u0105co realna.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Fani gier komputerowych te\u017c powinni by\u0107 usatysfakcjonowani, podobnie jak wielka i wci\u0105\u017c rosn\u0105ca rzesza mi\u0142o\u015bnik\u00f3w i mi\u0142o\u015bniczek popkultury korea\u0144skiej. Serial jest zreszt\u0105 do\u015b\u0107 bezbolesnym wprowadzeniem w jej meandry.<\/p>\n\n\n\n

Nie jest to produkcja, kt\u00f3ra ma ambicje odkrywania czegokolwiek, ale jako sprawnie zrealizowana i wci\u0105gaj\u0105ca, cho\u0107 \u017congluj\u0105ca sprawdzonymi kliszami rozrywka sprawdza si\u0119 nie\u017ale. Tak\u017ce dlatego, \u017ce tw\u00f3rcom uda\u0142o si\u0119 dobrze roz\u0142o\u017cy\u0107 akcenty oraz zbudowa\u0107 poci\u0105gaj\u0105cych i r\u00f3\u017cnorodnych bohater\u00f3w – g\u0142\u00f3wni symbolizuj\u0105 po\u0142udniowokorea\u0144sk\u0105 mozaik\u0119 spo\u0142eczn\u0105 -i da\u0107 im na tyle du\u017co czasu, \u017ceby widz zd\u0105\u017cy\u0142 ich nieco pozna\u0107, a jednocze\u015bnie na tyle ma\u0142o, \u017ceby si\u0119 nimi nie zm\u0119czy\u0142.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

S\u0105 tu rzecz jasna w\u0105tki lepsze i gorsze. Najlepsze to tytu\u0142owa gra i wycieczki do rzeczywisto\u015bci bohater\u00f3w (poruszaj\u0105ce postacie matek), mo\u017ce bardziej przera\u017caj\u0105cej ni\u017c \u015bmiertelna rozgrywka, w kt\u00f3rej bior\u0105 udzia\u0142. Fina\u0142 sugeruje kontynuacj\u0119, wyniki ogl\u0105dalno\u015bci i kapitalizm – jej nieunikniono\u015b\u0107. Gra w kalmara si\u0119 zn\u00f3w rozpocznie.<\/p>\n\n\n\n

Squid Game<\/strong>, scen. i re\u017c. Hwang Dong-hyuk, Netflix, 9 odc.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nieoczekiwanie najpopularniejszym serialem najpopularniejszej platformy streamingowej sta\u0142a si\u0119 korea\u0144ska produkcja b\u0119d\u0105ca skrzy\u017cowaniem kasowych „Igrzysk \u015bmierci” i oscarowego „Parasite’a”. I teraz ten fenomen jest rozk\u0142adany na cz\u0119\u015bci pierwsze.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":6384,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[597,1,9,13],"tags":[197,1393],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6370"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6370"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6370\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6387,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6370\/revisions\/6387"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6384"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6370"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6370"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6370"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}