{"id":6416,"date":"2021-12-11T11:16:22","date_gmt":"2021-12-11T10:16:22","guid":{"rendered":"http:\/\/seryjni.blog.polityka.pl\/?p=6416"},"modified":"2021-12-11T11:16:22","modified_gmt":"2021-12-11T10:16:22","slug":"no-i-tak-czyli-seks-w-wielkim-miescie-dwie-dekady-pozniej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/2021\/12\/11\/no-i-tak-czyli-seks-w-wielkim-miescie-dwie-dekady-pozniej\/","title":{"rendered":"No i tak, czyli „Seks w wielkim mie\u015bcie” dwie dekady p\u00f3\u017aniej"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

To pewnie kwestia oczekiwa\u0144. Ja, maj\u0105c w pami\u0119ci dwa niedawne i bardzo g\u0142upie filmy fabularne z bohaterkami „kultowego” „Seksu w wielkim mie\u015bcie”, nie mia\u0142am \u017cadnych. Przy takim za\u0142o\u017ceniu nowy serial nie \u017cenuje tylko rozczula. <\/p>\n\n\n\n

Inni ewidentnie mieli wi\u0119ksze oczekiwania, recenzje „I tak po prostu…” (And Just Like That…) s\u0105 do\u015b\u0107 bezlitosne. W stylu: scenarzy\u015bci zrobili z Carrie, Mirandy i Charlotte babcie zagubione w Nowym Jorku drugiej dekady XXI w., z jego r\u00f3\u017cnorodno\u015bci\u0105 p\u0142ciow\u0105, rasow\u0105 i seksualn\u0105. Nienad\u0105\u017caj\u0105ce za rozwojem j\u0119zyka politycznej poprawno\u015bci, maj\u0105ce jak\u0105\u015b \u015bwiadomo\u015b\u0107 swojego uprzywilejowania, ale za ma\u0142\u0105. Odkrywaj\u0105ce rzeczywisto\u015b\u0107, jakby sp\u0119dzi\u0142y te niemal dwie dekady dziel\u0105ce nowy serial od fina\u0142u starego w hibernacji. A, i jeszcze, \u017ce \u017carty ma\u0142o zabawne. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wszystko to prawda, ale i oczywisto\u015b\u0107. Serial Michaela Patricka Kinga zawsze by\u0142 oderwany od rzeczywisto\u015bci, udaj\u0105c zanurzenie w socjologii, badanie zmieniaj\u0105cej si\u0119 mentalno\u015bci na podstawie tytu\u0142owego seksu, sprzedawa\u0142 \u015bwiat blichtru, bogactwa, drogich i eksluzywnych metek. By\u0142 bajk\u0105 o bogatych, wyzwolonych (cho\u0107 i to w pewnych ramach) kobietach. Kolejne produkcje, tworzone przez nowe pokolenia kobiet i portretuj\u0105ce grupki przyjaci\u00f3\u0142ek z r\u00f3\u017cnych generacji i grup etnicznych z upodobaniem rozbija\u0142y t\u0119 nowojorsk\u0105 bajk\u0119. Od „Dziewczyn” przez „Broad City” po niedawny (i ca\u0142kiem przyjemny) „Harlem” Amazona. <\/p>\n\n\n\n

Serial „I tak po prostu…” (oceniany po obejrzeniu 4 z 10 odcink\u00f3w, na HBO GO dost\u0119pne s\u0105 dwa, kolejne b\u0119d\u0105 wpada\u0107 co czwartek) jest spadkobierc\u0105 nie tylko bajkowego „Seksu”, ale te\u017c film\u00f3w, kt\u00f3re mia\u0142y wszystkie wady serii, bez jej zalet. A nawet rozmaitych akcji medialnych z udzia\u0142em „przyjaci\u00f3\u0142ek”. Tak ogl\u0105dany – bawi, cho\u0107 bardziej na metapoziomie ni\u017c wprost. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Scenarzy\u015bci nie zignorowali s\u0142oni w salonie. Ju\u017c w pierwszej scenie trzy przyjaci\u00f3\u0142ki, Carrie, Miranda i Charlotte, na tradycyjnym (dla serii) lunchu w najmodniejszej nowojorskiej restauracji omawiaj\u0105 brak tej czwartej. Czyli odnosz\u0105 si\u0119 do toczonej w mediach i mediach spo\u0142eczno\u015bciowych k\u0142\u00f3tni mi\u0119dzy graj\u0105c\u0105 Samanth\u0119 Kim Cattrall i graj\u0105c\u0105 Carrie Sarah Jessik\u0105 Parker. Cattrall oskar\u017ca\u0142a Parker m.in. o dwulicowo\u015b\u0107 i odm\u00f3wi\u0142a udzia\u0142u w serialu, a wcze\u015bniej w planowanym trzecim filmie. Przed premier\u0105 serii trwa\u0142y medialne spekulacje, jak tw\u00f3rcy potraktuj\u0105 Samanth\u0119. U\u015bmierc\u0105 (w serialu chorowa\u0142a na raka, mo\u017ce wi\u0119c nawr\u00f3t?) Wy\u015bl\u0105 w d\u0142ug\u0105 podr\u00f3\u017c? <\/p>\n\n\n\n

Nie u\u015bmiercili, ale i tak potraktowali do\u015b\u0107 okrutnie. Carrie m\u00f3wi, \u017ce czu\u0142a si\u0119 wyzyskiwana przez przyjaci\u00f3\u0142k\u0119 („nie jestem bankomatem”), ale wci\u0105\u017c wierzy w mo\u017cliwo\u015b\u0107 pogodzenia si\u0119…. <\/p>\n\n\n\n

Drugi s\u0142o\u0144 w salonie to wiek bohaterek. Maj\u0105 po 55 lat, wygl\u0105daj\u0105 \u015bwietnie, nosz\u0105 kreacje m.in. od Oscara de la Renty i wci\u0105\u017c prowadz\u0105 luksusowe \u017cycie. Pandemia nie odcisn\u0119\u0142a na nich i ich egzystencji \u015bladu. A jednak aktorki przed premier\u0105 musia\u0142y si\u0119 zmierzy\u0107 z internetowymi komentarzami o tym, co wolno „starym” kobietom. Wolno wszystko, ale – i tu wychodzi zachowawczo\u015b\u0107 serii – w tytule ju\u017c nie ma seksu, jest za to jaka\u015b rezygnacja. <\/p>\n\n\n\n

Nominalnie „I tak po prostu…” jest mieszank\u0105 komedii i dramatu, lekkie komentarze odnosz\u0105 si\u0119 tak\u017ce do spraw ostatecznych. Jednak \u017carty nie s\u0105 przesadnie zabawne, dramaty s\u0105 sygnalizowane na d\u0142ugo zanim si\u0119 wydarz\u0105, a ca\u0142o\u015b\u0107 za\u015b ma t\u0119 niepodrabialn\u0105 sztuczno\u015b\u0107 i przes\u0142odzenie „Seksu” i jego kolejnych ods\u0142on. Nie spos\u00f3b tu si\u0119 niczym przej\u0105\u0107. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

I wiecie co? To jest zaleta. \u017bycie przynosi teraz tyle dramat\u00f3w, \u017ce wielu z nas nie ma si\u0142y d\u017awiga\u0107 jeszcze dodatkowo tych, kt\u00f3re spotykaj\u0105 bohater\u00f3w seriali. Sama ostatnio z\u0142apa\u0142am si\u0119 na tym, \u017ce codzienny, permanentny strach, \u017ce zaraz zn\u00f3w co\u015b z\u0142ego si\u0119 stanie przenosz\u0119 te\u017c np. do teatru. Ogl\u0105daj\u0105c spektakle, boj\u0119 si\u0119 o aktor\u00f3w. Z ulg\u0105 wi\u0119c ogl\u0105da\u0142am serial, kt\u00f3ry po emocjach si\u0119 prze\u015blizguje, pozwala cieszy\u0107 oko, daje szans\u0119 wycieczki po Nowym Jorku, ale nie tapla widza w dramatach. <\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce zreszt\u0105 tylko na pocz\u0105tku, bo przecie\u017c obok \u015bmierci wykreowanych s\u0105 te\u017c prawdziwe – w trakcie zdj\u0119\u0107, we wrze\u015bniu zmar\u0142 Willie Garson, graj\u0105cy przyjaciela Carrie, Stanforda Blatcha. <\/p>\n\n\n\n

W ka\u017cdym razie ja jestem team Carrie, kt\u00f3ra unika przyjaci\u00f3\u0142 rozklejaj\u0105cych si\u0119, potrzebuje tych z dystansem. I jasne, serialowa \u015bmier\u0107 jest tu u\u017cyta do\u015b\u0107 cynicznie, jako motor nap\u0119dzaj\u0105cy wydarzenia, zmuszaj\u0105cy bohaterki do wyj\u015bcia ze strefy komfortu, jak to si\u0119 teraz modnie m\u00f3wi, ka\u017c\u0105cy i pozwalaj\u0105cy rozpocz\u0105\u0107 nowy rozdzia\u0142 \u017cycia. Czy np. Cynthia Nixon, aktorka walcz\u0105ca o prawa os\u00f3b LGBT+ (tak\u017ce w serialach, np. w „Ratched”), skieruje znudzon\u0105 \u017cyciem ze Stevem Mirand\u0119 na nowe tory? Jak\u0105 w tym rol\u0119 odegra Che, \u201eniebinarna queer meksyka\u0144sko-irlandzka diva\u201d, prowadz\u0105ca podcast o wsp\u00f3\u0142czesnej seksualno\u015bci i ka\u017c\u0105ca Carrie, kobiecie cis, \u201ezmobilizowa\u0107 cipk\u0119\u201d? <\/p>\n\n\n\n

Tak czy inaczej, i mimo wszystko, jestem ciekawa, dok\u0105d panie dojd\u0105. A tak\u017ce – w jakich ubraniach. Tak po prostu. <\/p>\n\n\n\n

PS. HBO GO ma w swojej bibliotece lepszy serial o nowym rozdziale \u017cycia z Sarah Jessik\u0105 Parker w pi\u0119knych strojach – „Rozw\u00f3d”. Warto. <\/p>\n\n\n\n

I tak po prostu<\/strong>… (And Just Like That…), scen. Michael Patrick King, 10 odc., HBO GO<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

To pewnie kwestia oczekiwa\u0144. Ja, maj\u0105c w pami\u0119ci dwa niedawne i bardzo g\u0142upie filmy fabularne z bohaterkami „kultowego” „Seksu w wielkim mie\u015bcie”, nie mia\u0142am \u017cadnych. Przy takim za\u0142o\u017ceniu nowy serial nie \u017cenuje tylko rozczula. Inni ewidentnie mieli wi\u0119ksze oczekiwania, recenzje „I tak po prostu…” (And Just Like That…) s\u0105 do\u015b\u0107 bezlitosne. W stylu: scenarzy\u015bci zrobili […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":6423,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,9],"tags":[1400,840,1399,1402,1401],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6416"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6416"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6416\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6428,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6416\/revisions\/6428"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6423"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6416"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6416"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6416"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}