O serialu pisz\u0119 w aktualnym wydaniu POLITYKI<\/a>, a tutaj wrzucam rozmow\u0119 z re\u017cyserem (dla przypomnienia: laureatem Oscara za \u201eTraffic\u201d i autorem takich hit\u00f3w jak \u201eSeks, k\u0142amstwa i kasety wideo\u201d, \u201eErin Brockovich\u201d, \u201eKr\u00f3l wzg\u00f3rza\u201d czy \u201eOcean’s Eleven\u201d). <\/p>\nWywiad odby\u0142 si\u0119 ponad miesi\u0105c temu podczas pokaz\u00f3w serialu w Los Angeles i mia\u0142 form\u0119 okr\u0105g\u0142ego sto\u0142u \u2013 opr\u00f3cz mnie w grupie zadaj\u0105cych pytania by\u0142a si\u00f3demka dziennikarzy z r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w Europy. Soderbergh obszernie i soczy\u015bcie opowiada\u0142 nam o kr\u0119ceniu serialu, o dupkach i palantach, z kt\u00f3rymi musimy nauczy\u0107 si\u0119 sobie radzi\u0107, o Amazonie, o Pablu Picassie, o tym, dlaczego dzi\u015b wszystkie swoje stare filmy nakr\u0119ci\u0142by znacznie lepiej (na razie wzi\u0105\u0142 si\u0119 za przemontowanie \u201eKafki\u201d) i o tym, dlaczego dostaje sza\u0142u na widok leniwych ludzi.
\n
\nNiedawno og\u0142osi\u0142 pan, \u017ce przechodzi na filmow\u0105 emerytur\u0119. I zaraz potem – jako \u015bwie\u017cy emeryt – nakr\u0119ci\u0142 pan dziesi\u0119cioodcinkowy serial. Co pana uj\u0119\u0142o w scenariuszu \u201eThe Knick\u201d?<\/strong>
\nMy\u015bl\u0119, \u017ce w tym momencie mojej kariery ju\u017c \u017caden z moich wybor\u00f3w nie powinien szokowa\u0107. Jestem pierwsz\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra przeczyta\u0142a scenariusz \u201eThe Knick\u201d, i mam nadziej\u0119, \u017ce widzowie b\u0119d\u0105 mieli po obejrzeniu pilotowego odcinka takie same uczucia, jak ja wtedy, \u015bwie\u017co po lekturze: \u017ce nigdy wcze\u015bniej nie widzia\u0142em czego\u015b takiego. Widzia\u0142em seriale medyczne i seriale kostiumowe, ale nigdy wcze\u015bniej nie spotka\u0142em si\u0119 z takim ciekawym po\u0142\u0105czeniem obu gatunk\u00f3w. <\/p>\nBawi\u0142o mnie, \u017ce punktem wyj\u015bcia jest tu jeden z najbardziej popularnych i najcz\u0119\u015bciej wykorzystywanych gatunk\u00f3w telewizyjnych – drama medyczna. Czytaj\u0105c scenariusz, czu\u0142em, \u017ce jako re\u017cyser mog\u0119 go pchn\u0105\u0107 w takim kierunku, zastosowa\u0107 tak\u0105 estetyk\u0119, \u017ce jeszcze mniej b\u0119dzie przypomina\u0142 typowy serial medyczny. To by\u0142o wyzwanie. Poza tym musieli\u015bmy nakr\u0119ci\u0107 dziesi\u0119ciogodzinny serial w bardzo kr\u00f3tkim czasie, co by\u0142o nieco przera\u017caj\u0105ce, ale i podniecaj\u0105ce. Stara\u0142em si\u0119 o tym nie my\u015ble\u0107 przed rozpocz\u0119ciem zdj\u0119\u0107, a kiedy zacz\u0119li\u015bmy, bardzo szybko wpadli\u015bmy w rytm kr\u0119cenia dziewi\u0119ciu stron scenariusza dziennie. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, nie wyobra\u017cam sobie teraz, \u017ce m\u00f3g\u0142bym wr\u00f3ci\u0107 do kr\u0119cenia dw\u00f3ch stron.<\/p>\n
Tempo z planu przenios\u0142o si\u0119 do serialu. Jest kostiumowy, akcja dzieje si\u0119 w 1900 r., ale jego rytm jest bardzo szybki, bardzo wsp\u00f3\u0142czesny, jak muzyka ze \u015bcie\u017cki d\u017awi\u0119kowej – pulsuj\u0105ce techno i ambient Cliffa Martineza…<\/strong>
\nWszystko w \u201eThe Knick\u201d – styl, obraz, muzyka, monta\u017c \u2013 mia\u0142o s\u0142u\u017cy\u0107 temu, by jak najlepiej odda\u0107 uczucia i odczucia g\u0142\u00f3wnego bohatera. \u017beby widz poczu\u0142, \u017ce jego odczucia s\u0105 takie, jak nasze. Wywo\u0142a\u0107 efekt: wow, co za szalone czasy! i w tym sensie odda\u0107 wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 fabu\u0142y, do\u015bwiadczenia, energii. <\/p>\nWychodz\u0105c z tego za\u0142o\u017cenia zacz\u0105\u0142em my\u015ble\u0107 o scenie otwieraj\u0105cej, kiedy doktor Thackery budzi si\u0119 w palarni opium i zbiera si\u0119 do pracy. I znowu pomy\u015bla\u0142em: \u201eJak on si\u0119 czuje? Co odczuwa, id\u0105c do pracy i w jaki spos\u00f3b mog\u0119 sprawi\u0107, \u017ceby wsp\u00f3\u0142czesna publiczno\u015b\u0107 poczu\u0142a si\u0119 tak samo?\u201d. Gdzie\u015b na tydzie\u0144 przed rozpocz\u0119ciem zdj\u0119\u0107 zdecydowa\u0142em, \u017ce ca\u0142a muzyka b\u0119dzie elektroniczna. Ona sprawia, \u017ce od samego pocz\u0105tku wysy\u0142amy widzom wiadomo\u015b\u0107, jaka b\u0119dzie dynamika tego serialu. Pierwsze 7 minut jest tak agresywne, \u017ce staje si\u0119 jasnym sygna\u0142em dla widza: je\u015bli nie lubisz g\u0142o\u015bnego techno, to chyba nie jest to serial dla ciebie. Podobnie: je\u015bli fakt, \u017ce ten serial jest tak dos\u0142owny, m.in. w pokazywaniu scen operacji, jest dla ciebie problemem, to te\u017c prawdopodobnie nie jest to serial dla ciebie. Jest r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy dos\u0142owno\u015bci\u0105 a nieuzasadnionym epatowaniem brutalno\u015bci\u0105. Chcia\u0142em, \u017ceby serial by\u0142 dos\u0142owny, chcia\u0142em, \u017ceby niekt\u00f3rzy nie mogli patrze\u0107 na pewne sceny, bo tak te sytuacje wygl\u0105da\u0142y w rzeczywisto\u015bci w tamtych czasach. Z filmami kostiumowymi jest cz\u0119sto tak, \u017ce towarzyszy im pewna nostalgia, patrzysz na pi\u0119kne kostiumy czy sceny i my\u015blisz: och jakie to by\u0142o pi\u0119kne… Chcia\u0142em, \u017ceby ludzie, ogl\u0105daj\u0105c \u201eThe Knick\u201d, my\u015bleli: O, Bo\u017ce, jak dobrze, \u017ce tak ju\u017c nie jest! Bo prawda jest taka, \u017ce je\u015bli w tamtych czasach by\u0142e\u015b chory na tyle, \u017ceby trafi\u0107 do szpitala, to najprawdopodobniej oznacza\u0142o to, \u017ce umrzesz. Takie by\u0142o za\u0142o\u017cenie. \u017bycie by\u0142o wtedy brutalne.<\/p>\n
Gdzie szukali\u015bcie materia\u0142\u00f3w do serialu, na jakiej podstawie tworzyli\u015bcie narz\u0119dzia, kt\u00f3rymi podczas operacji pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 lekarze?<\/strong>
\nSerial nie m\u00f3g\u0142by powsta\u0107 bez archiwum Stanleya B. Burnsa, unikalnego w skali \u015bwiatowej. Mie\u015bci si\u0119 w Nowym Jorku i by\u0142o dla nas dost\u0119pne, ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 obejrze\u0107 zdj\u0119cia instrument\u00f3w, zabieg\u00f3w \u2013 to by\u0142o niezwykle motywuj\u0105ce. Ta epoka jest bardzo poci\u0105gaj\u0105ca z wizualnego punktu widzenia. W archiwum s\u0105 zdj\u0119cia, kt\u00f3re pokazuj\u0105 operacje z tego okresu, wykonywane w audytorium, w otoczeniu lekarzy obserwator\u00f3w. Lekarze nie nosili masek, wi\u0119c wida\u0107 ich twarze, co dla mnie jako dla re\u017cysera jest wspania\u0142e. Te operacje s\u0105 jednocze\u015bnie przera\u017caj\u0105ce i pi\u0119kne, jest w nich obecny aspekt rytualny, kt\u00f3ry dla mnie jest bardzo ekscytuj\u0105cy. W archiwum Stanleya znale\u017ali\u015bmy wszystko, czego potrzebowali\u015bmy. Kiedy ju\u017c rozrysowali\u015bmy scenariusz na storyboardzie, wysz\u0142o nam, \u017ce niekt\u00f3re w\u0105tki i zabiegi b\u0119d\u0105 si\u0119 powtarza\u0142y czy ci\u0105gn\u0119\u0142y przez kilka odcink\u00f3w (jak np. problem \u0142o\u017cyska przoduj\u0105cego, kt\u00f3ry pojawia si\u0119 w pierwszym odcinku i kt\u00f3ry bohaterowie pr\u00f3buj\u0105 rozwi\u0105za\u0107 w kolejnych), a do niekt\u00f3rych odcink\u00f3w potrzebowali\u015bmy pomys\u0142\u00f3w jednorazowych, takich zabieg\u00f3w cameo<\/em>. Dzwonili\u015bmy do Stanleya i podpytywali\u015bmy, co m\u00f3g\u0142by nam zasugerowa\u0107, z jakimi problemami si\u0119 w\u00f3wczas spotykali lekarze, a on podsuwa\u0142 pomys\u0142y zabieg\u00f3w, przysy\u0142a\u0142 zdj\u0119cia instrument\u00f3w, jak na przyk\u0142ad przyrz\u0105du do przytrzymywania jelit podczas ich zszywania, kt\u00f3ry wida\u0107 w ko\u0144cowej scenie pierwszego odcinka.<\/p>\nCzy to prawda, \u017ce to pan zdecydowa\u0142, \u017ce serial b\u0119dzie produkcj\u0105 stacji Cinemax, a nie HBO? Dlaczego?<\/strong>
\nTo zabrzmi egoistycznie, ale chcia\u0142em by\u0107 \u201edu\u017cym ch\u0142opcem w ma\u0142ej szkole\u201d, gdzie proporcje mi\u0119dzy uczniami a nauczycielami s\u0105 bardziej zr\u00f3wnowa\u017cone. Po prostu w HBO produkuje si\u0119 tak wiele seriali, jest tam tego tyle… Wiedzia\u0142em, \u017ce Cinemax jest w trakcie rebrandingu, \u017ce pr\u00f3buj\u0105 zmieni\u0107 my\u015blenie ludzi o tym kanale \u2013 jak m\u00f3wi\u0142 Michael Lombardo \u2013 i pomy\u015bla\u0142em, \u017ce chcia\u0142bym uczestniczy\u0107 w tej zmianie. Wol\u0119, \u017ceby m\u00f3j serial przyczyni\u0142 si\u0119 do zmiany wizerunku Cinemaxu, ni\u017c \u017ceby by\u0142 kolejnym, jednym z setki seriali HBO.<\/p>\nOgl\u0105da pan telewizj\u0119? Ma Pan swoje ulubione seriale?<\/strong>
\nTak, ogl\u0105dam ca\u0142kiem sporo. Wiele z moich ulubionych seriali ju\u017c nie jest emitowanych, wi\u0119c rozgl\u0105dam si\u0119 za nowymi i to nie tylko w ameryka\u0144skiej telewizji, bo wiele bardzo ciekawych rzeczy dzieje si\u0119 poza Stanami. Jestem fanem skandynawskiego \u201eBorgen\u201d.<\/p>\nG\u0142\u00f3wny bohater \u201eThe Knick\u201d to lekarz o statusie gwiazdy rocka. Czy do takiej roli potrzebny jest aktor pokroju Clive\u2019a Owena, kt\u00f3ry w innej rzeczywisto\u015bci m\u00f3g\u0142by by\u0107 gwiazd\u0105 rocka? Bo Clive ma w sobie co\u015b takiego…<\/strong>
\nTak, to by\u0142 swego rodzaju dowcip \u2013 David Bowie w roli chirurga. Clive znalaz\u0142 zdj\u0119cie chirurga w bia\u0142ych butach i stwierdzili\u015bmy, \u017ce koniecznie jego posta\u0107 powinna mie\u0107 takie buty. I to Clive wpad\u0142 na pomys\u0142, \u017ceby mie\u0107 w\u0105s. Wi\u0119c, odpowiadaj\u0105c na pytanie: tak, je\u015bli posta\u0107 ma mie\u0107 w sobie co\u015b z gwiazdy rocka, to powinno si\u0119 w tej roli obsadzi\u0107 aktora, kt\u00f3ry ma tak\u0105 charyzm\u0119, kt\u00f3ry b\u0119dzie wiarygodny jako kto\u015b, kto panuje nad otoczeniem, kto przyci\u0105ga uwag\u0119. Znam Clive\u2019a lu\u017ano od lat, wiem, ile jest wart. By\u0142 pierwsz\u0105 osob\u0105, o kt\u00f3rej pomy\u015bla\u0142em. To wszystko sta\u0142o si\u0119 bardzo, bardzo szybko. Przeczyta\u0142em scenariusz w po\u0142owie maja ubieg\u0142ego roku, pami\u0119tam rozmow\u0119 z Michaelem Lombardo dzie\u0144 po naszym powrocie z Cannes, gdzie pokazywali\u015bmy \u201eBehind the Candelabra\u201d [\u201eWielki Liberace\u201d]. Rok od momentu, w kt\u00f3rym mieli\u015bmy jedynie scenariusz pierwszego odcinka i jednego aktora, pokazujemy dziesi\u0119cioodcinkowy serial.<\/p>\nW wywiadzie dla magazynu \u201eEsquire\u201d opowiada\u0142 pan o \u201eAsshole Theory\u201d \u2013 teorii dupka\/palanta. Nie s\u0105dzi pan, \u017ce g\u0142\u00f3wny bohater pa\u0144skiego serialu jest klasycznym przyk\u0142adem dupka?<\/strong>
\nW \u015bwiecie serialowym idea przera\u017caj\u0105cego czy wkurzaj\u0105cego bohatera nie jest czym\u015b, co by przera\u017ca\u0142o kogokolwiek. Podoba mi si\u0119 my\u015bl, \u017ce on \u2013 m\u00f3j bohater \u2013 jest cz\u0119sto w b\u0142\u0119dzie, myli si\u0119. To, \u017ce jest bystry, jest chirurgiem, nie oznacza automatycznie, \u017ce jest liberalny i otwarty, \u017ce ma szerokie horyzonty. Kocham w nim to, \u017ce nieraz o nim my\u015blimy: ale dupek!<\/p>\nWielu ludzi uwa\u017ca, \u017ce \u017ceby by\u0107 cz\u0142owiekiem sukcesu, liderem w korporacji na przyk\u0142ad, trzeba by\u0107 skupionym na sobie psychotykiem i palantem.<\/strong>
\nW bran\u017cy rozrywkowej nie brakuje ludzi trudnych, kt\u00f3rzy odnie\u015bli sukces, \u015bwietnie sobie radz\u0105 na wysokich stanowiskach. Ale ja obstawa\u0142bym przy zdaniu, \u017ce nie s\u0105 tym, czym mogliby by\u0107. \u017be ich dupkowata cz\u0119\u015b\u0107 powstrzymuje ich od osi\u0105gni\u0119cia jeszcze wi\u0119kszego sukcesu, bo zniech\u0119caj\u0105 do siebie wielu ludzi, trac\u0105 wiele szans. \u015awiat jest pe\u0142en ludzi, kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105, \u017ce \u017cycie jest tak kurewsko kr\u00f3tkie, \u017ce nie b\u0119d\u0105 go marnowa\u0107 na u\u017ceranie si\u0119 z dupkami. B\u0119d\u0105c dupkiem, nie wykorzystujesz swojego potencja\u0142u w pe\u0142ni, nie szukasz lepszych rozwi\u0105za\u0144, nie optymalizujesz swoich metod pracy, metod rozwi\u0105zywania problem\u00f3w. W rezultacie jeste\u015b tym samym cz\u0142owiekiem, kt\u00f3rym by\u0142e\u015b 25 lat wcze\u015bniej. Nie znam \u017cadnego artysty, nie znam nikogo, kto postrzega\u0142by to jako pozytyw. Wiem, \u017ce dzi\u015b jestem lepszy w tym, co robi\u0119, ni\u017c 25 lat temu. Wiem to. Jestem lepszy we wszystkich aspektach mojej pracy: lepszy na planie, lepszy w relacjach z lud\u017ami. Tak powinna przebiega\u0107 trajektoria. Ale to, jak aktywnie radzi\u0107 sobie z dupkami, jest wielkim pytaniem. Powinni\u015bmy stworzy\u0107 metod\u0119 radzenia sobie z tym problemem.<\/p>\nTo w\u0142a\u015bnie z powodu dupk\u00f3w odszed\u0142 pan z filmu?<\/strong>
\nNie, bo oni s\u0105 wsz\u0119dzie, nie mo\u017cna przed nimi uciec. Bardziej chodzi\u0142o o to, \u017ce robienie film\u00f3w przesta\u0142o by\u0107 zabaw\u0105. Ale to si\u0119 \u0142\u0105czy. Przekona\u0142em si\u0119, \u017ce nie jest zabawnie by\u0107 otoczonym przez przera\u017conych ludzi.<\/p>\nDu\u017co m\u00f3wi pan o rozwi\u0105zywaniu problem\u00f3w \u2013 problem solving. Czy to w\u0142a\u015bnie zafascynowa\u0142o pana w serialu o pocz\u0105tkach medycyny?<\/strong>
\nTak. Ale tam chodzi nie tylko o poszukiwanie rozwi\u0105za\u0144 problem\u00f3w, ale tak\u017ce o pr\u00f3by obmy\u015blania, wynajdowania metodologii rozwi\u0105zywania problem\u00f3w. To by\u0142 bardzo wczesny etap tego, co my dzi\u015b postrzegamy jako jasne, standardowe procedury s\u0142u\u017c\u0105ce udowadnianiu stawianych teorii, jak tworzenie ewidencji, dowod\u00f3w, tworzenie eksperyment\u00f3w dla udowodnienia tego czy tamtego. To bardzo wczesny etap. Rzeczy, kt\u00f3re dla nas s\u0105 oczywiste, oni dopiero rozgryzali. Zabawnie to ogl\u0105da\u0107.<\/p>\nJaka jest r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy prac\u0105 na planie filmu a prac\u0105 nad serialem?<\/strong>
\nMoja definicja kina, kt\u00f3ra niekoniecznie pokrywa si\u0119 z definicjami stworzonymi przez innych ludzi, to podej\u015bcie (czy rodzaj j\u0119zyka), kt\u00f3re nie jest przyklejone do konkretnego ekranu. To co\u015b wi\u0119cej. Coraz cz\u0119\u015bciej miejscem, w kt\u00f3rym mog\u0119 to moje podej\u015bcie realizowa\u0107, jest telewizja, kabl\u00f3wki. W przypadku naszego serialu nie by\u0142o ani jednej decyzji tw\u00f3rczej, kt\u00f3rej nie podj\u0105\u0142bym, re\u017cyseruj\u0105c film. Nie by\u0142o momentu, w kt\u00f3rym pomy\u015bla\u0142bym: cholera, to p\u00f3jdzie w telewizji, wi\u0119c lepiej nakr\u0119c\u0119 to w ten spos\u00f3b. W og\u00f3le tak nie my\u015bla\u0142em. W drugim odcinku jest jedna wyd\u0142u\u017cona scena, jakie\u015b cztery strony scenariusza, kt\u00f3r\u0105 nakr\u0119ci\u0142em jednym uj\u0119ciem. <\/p>\nTo wa\u017cne, \u017ceby filmowiec na planie m\u00f3g\u0142 podejmowa\u0107 decyzje, rozwi\u0105zywa\u0107 problemy, a nie musia\u0142 do kogo\u015b dzwoni\u0107 i pyta\u0107, czy mo\u017ce zrobi\u0107 co\u015b, co wymy\u015bli\u0142, zamiast klasycznego coverage, czyli robienia wielu uj\u0119\u0107 tej samej sceny z r\u00f3\u017cnych ustawie\u0144 kamery, z r\u00f3\u017cnych plan\u00f3w, bliskich i dalekich, \u017ceby dopiero podczas monta\u017cu wybra\u0107 sobie w\u0142a\u015bciwe uj\u0119cie. Coverage wed\u0142ug mnie nie jest j\u0119zykiem kina. Je\u015bli telewizja b\u0119dzie pozwala\u0107 re\u017cyserom na swobod\u0119 artystyczn\u0105, kt\u00f3rej ju\u017c nie maj\u0105 w filmie, zaowocuje to now\u0105 sztuk\u0105, kt\u00f3ra powstanie z po\u0142\u0105czenia g\u0142osu i estetyki autor\u00f3w scenariusza z artystyczn\u0105 wizj\u0105 re\u017cysera ca\u0142ego serialu. To b\u0119dzie nowa normalno\u015b\u0107 \u2013 norma. Zobaczycie re\u017cyser\u00f3w, kt\u00f3rzy zaczn\u0105 mie\u0107 w telewizji ten rodzaj wp\u0142ywu na dzie\u0142o, jaki kiedy\u015b mieli w kinie. Widzowie i pisarze – tw\u00f3rcy scenariuszy – doceni\u0105 to, gdy zobacz\u0105 rezultat. Ja bardzo blisko wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142em ze scenarzystami \u201eThe Knick\u201d, oni tego oczekiwali i doceniali. To by\u0142a zabawa, uwielbia\u0142em to. Byli na planie codziennie, wierzyli mi, kiedy m\u00f3wi\u0142em: my\u015bl\u0119, \u017ce musicie wr\u00f3ci\u0107 do tego punktu, na nowo przepisa\u0107 t\u0119 scen\u0119, bo my\u015bl\u0119, \u017ce si\u0119 nie \u0142\u0105czy p\u0142ynnie z innymi rzeczami. To by\u0142o wzajemne zrozumienie ludzi, kt\u00f3rzy wiedz\u0105, o czym m\u00f3wi\u0105. Traktowali\u015bmy ten dziesi\u0119cioodcinkowy serial jak gigantyczny film.<\/p>\n
Nie rozwa\u017ca\u0142 pan samodzielnego pisania scenariuszy do swoich film\u00f3w czy seriali?<\/strong>
\nPisanie to koszmar. Pisa\u0142em na pocz\u0105tku mojej pracy w bran\u017cy filmowej, bo to by\u0142a jedyna mo\u017cliwo\u015b\u0107 wej\u015bcia do tego biznesu \u2013 pisanie dla siebie mia\u0142o te zalet\u0119, \u017ce nic nie kosztowa\u0142o. Ale nienawidzi\u0142em tego. Znacznie lepiej wszystko dzia\u0142a, gdy po prostu pracuj\u0119 ze scenarzystami. Uwielbiam by\u0107 w tym samym pokoju, co oni, rozmawia\u0107 o fabule, o bohaterach, o makroskali \u015bwiata, kt\u00f3ry tworzymy. M\u00f3wi\u0119 scenarzystom, czego nie da si\u0119 nakr\u0119ci\u0107 i dlaczego, \u017ce musz\u0105 dan\u0105 scen\u0119 inaczej napisa\u0107, \u017ceby zadzia\u0142a\u0142a na ekranie. D\u0142ugo do tej wiedzy dochodzi\u0142em, to efekt tysi\u0119cy godzin sp\u0119dzonych na planie. Patrz\u0105c na moje wcze\u015bniejsze filmy, wiem, \u017ce teraz nakr\u0119ci\u0142bym je lepiej. Teraz na przyk\u0142ad jestem w trakcie radykalnego przemontowywania mojego filmu \u201eKafka\u201d z 1991 roku. Uwielbiam monta\u017c. Monta\u017c jest najfajniejsz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 robienia filmu, wynagradzaj\u0105c\u0105 to wszystko, co go poprzedza. Teraz potrafi\u0119 lepiej przeprowadzi\u0107 w tym filmie to, co sobie zamierzy\u0142em, odda\u0107 na ekranie swoje intencje. Zabawna rzecz \u2013 jak si\u0119 film nie uda, ca\u0142a wina le\u017cy po stronie re\u017cysera, ale je\u015bli wyjdzie dobrze, to ju\u017c nie jest to tylko jego zas\u0142ug\u0105.<\/p>\nCo jest najwa\u017cniejsze, centralne dla pana w tym serialu, kt\u00f3ry \u0142\u0105czy tak wiele w\u0105tk\u00f3w i temat\u00f3w: rozw\u00f3j medycyny, imigracja, emancypacja czarnych i kobiet?<\/strong>
\nKiedy przeczyta\u0142em scenariusz, by\u0142em szcz\u0119\u015bliwy, \u017ce splata si\u0119 tam tak wiele temat\u00f3w. Powiedzia\u0142bym, \u017ce – jako dla pacjenta – najwa\u017cniejszy dla mnie by\u0142 problem anestezji. U\u017cywali bardzo niebezpiecznych substancji, ale w ko\u0144cu ci ludzie jednak zasypiali na stole operacyjnym… Ale tak serio – to ekonomia. Kto\u015b pierwszy wpad\u0142 na pomys\u0142, \u017ce: hej, dlaczego by nie uzna\u0107, \u017ce mog\u0119 ten kawa\u0142ek ziemi wymieni\u0107 z tob\u0105 na dwie bele siana? W\u0142a\u015bnie czytam ksi\u0105\u017ck\u0119 zatytu\u0142owan\u0105 \u201ePieni\u0105dze\u201d i jestem zafascynowany faktem, \u017ce w pewnym momencie zdecydowali\u015bmy si\u0119, \u017ceby \u015bwiat poszed\u0142 do przodu, rozwija\u0142 si\u0119, przyzna\u0107 warto\u015b\u0107 abstrakcyjnym rzeczom. Fascynuje mnie, kto pierwszy wpad\u0142 na pomys\u0142, \u017ce dwa kawa\u0142ki kamienia (we wczesnej wersji) s\u0105 warte 10 godzin twojego czasu. Kto\u015b to wymy\u015bli\u0142 i wszyscy powiedzieli OK. A teraz jeste\u015bmy, gdzie jeste\u015bmy. Wi\u0119c jestem zachwycony, \u017ce w \u201eThe Knick\u201d jest obecna ekonomiczna presja, bardzo znacz\u0105ca, jakie podlega\u0142y i z jak\u0105 si\u0119 boryka\u0142y na pocz\u0105tku XX wieku szpitale i z kt\u00f3r\u0105 borykaj\u0105 si\u0119 tak\u017ce dzi\u015b. To jest tak\u017ce powi\u0105zane ze spo\u0142ecznymi sprawami, w tym przypadku to Nowy Jork 1900 roku. 400 tys. imigrant\u00f3w przybywa\u0142o rocznie do miasta. Sp\u00f3jrzcie na dzisiejsze nag\u0142\u00f3wki gazet: czy b\u0119dziemy mie\u0107 reform\u0119 imigracyjn\u0105? \u2013 to samo. Dlatego nie wydaje mi si\u0119, \u017ce technologia jest odpowiedzi\u0105 na problemy \u015bwiata…<\/p>\nS\u0105 w serialu jeszcze inne kwestie, jak negatywna reakcja g\u0142\u00f3wnego bohatera na czarnego doktora, nie chce go zatrudni\u0107 w swoim szpitalu. Jest rasist\u0105?<\/strong>
\nNie, jego nastawienie jest nast\u0119puj\u0105ce: je\u015bli zatrudnienie czarnego lekarza sprowadzi do szpitala wi\u0119cej pacjent\u00f3w, zatrudni\u0119 pi\u0119ciu. Ma gdzie\u015b kolor sk\u00f3ry. Jego interesuje, czy to ma finansowy sens.<\/p>\nCzy to jest realistyczne \u2013 czarny chirurg w Nowym Jorku w tamtych czasach?<\/strong>
\nTak, czarni chirurdzy w Stanach wtedy istnieli, wykszta\u0142ceni w Europie, byli tak\u017ce w Nowym Jorku. Jednak zatrudnienie czarnego chirurga by\u0142oby dla szpitala w centrum miasta bardzo kontrowersyjn\u0105 i trudn\u0105 do przeprowadzenia spraw\u0105. To b\u0119dzie wa\u017cny w\u0105tek serialu.<\/p>\nPytanie o serial \u201eRed Oaks\u201d, kt\u00f3ry produkuje pan dla Amazon Studios. Co to b\u0119dzie? Jak wed\u0142ug pana b\u0119dzie w przysz\u0142o\u015bci wygl\u0105da\u0142 krajobraz telewizyjny? I jak si\u0119 pan czuje z kontrowersjami wok\u00f3\u0142 Amazona w zwi\u0105zku z jego walk\u0105 z Hachette, z blokowaniem sprzeda\u017cy ksi\u0105\u017cek tego wydawnictwa?<\/strong>
\nJestem bardzo zainteresowany tym, jak te kontrowersje b\u0119d\u0105 si\u0119 rozwija\u0107. Bo to szokuj\u0105ce, jak g\u0142uche potrafi\u0105 by\u0107 wielkie korporacje. Przygl\u0105dam si\u0119 temu z perspektywy 30 tysi\u0119cy st\u00f3p i my\u015bl\u0119: w jakim wszech\u015bwiecie taka postawa mo\u017ce by\u0107 postrzegana jako na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119 rozs\u0105dne posuni\u0119cie? To g\u0142upia postawa. Zagarnia\u0107 rynek w tak oczywisty spos\u00f3b \u2013 to po prostu nie jest m\u0105dre. I nie sko\u0144czy si\u0119 sukcesem, nie uda si\u0119. Chocia\u017c mog\u0119 si\u0119 myli\u0107 \u2013 myl\u0119 si\u0119 ca\u0142y czas. Na planie \u201eBehind the Candelabra\u201d Greg Jacobs powiedzia\u0142 mi, \u017ce przysz\u0142a mu do g\u0142owy taka idea: kiedy by\u0142 nastolatkiem, dorabia\u0142 jako trener tenisa w Country Clubie w New Jersey. 1985 r., szalony czas. Powiedzia\u0142em: to \u015bwietny pomys\u0142 na p\u00f3\u0142godzinn\u0105 komedi\u0119, nie czekaj, zacznij nad tym pracowa\u0107. Zacz\u0105\u0142 pisa\u0107, potem zacz\u0119li\u015bmy szuka\u0107 re\u017cysera, rozmawiali\u015bmy z grupk\u0105 ludzi i Amazon by\u0142 najbardziej agresywny, naprawd\u0119 chcieli ten serial. Sko\u0144czyli\u015bmy kr\u0119ci\u0107 tydzie\u0144 temu. Nie wiem, kiedy b\u0119dzie go mo\u017cna zobaczy\u0107 \u2013 zrobili piloty i dali ludziom do obejrzenia \u2013 my\u015bl\u0119, \u017ce jesieni\u0105, w pa\u017adzierniku.<\/p>\nTechnologia \u2013 jak pan zauwa\u017cy\u0142 \u2013 mo\u017ce nie jest odpowiedzi\u0105 na problemy \u015bwiata, ale umo\u017cliwi\u0142a panu szybk\u0105 prac\u0119, kr\u0119cenie dziewi\u0119ciu stron dziennie. M\u00f3g\u0142 pan kr\u0119ci\u0107 i ci\u0105\u0107, montowa\u0107 materia\u0142 jeszcze tego samego dnia?<\/strong>
\nPost\u0119p technologiczny w dziedzinie kr\u0119cenia i postprodukcji jest niesamowit\u0105 spraw\u0105 dla kogo\u015b, kto lubi pracowa\u0107 w spos\u00f3b, w jaki ja lubi\u0119. Mo\u017cliwo\u015b\u0107 monta\u017cu w nocy \u015bwie\u017co nakr\u0119conego materia\u0142u i obejrzenia go w finalnej formie ju\u017c kilka godzin po zej\u015bciu z planu daje szans\u0119 na przekalibrowanie i modyfikowanie pracy na planie z dnia na dzie\u0144. Podczas kr\u0119cenia \u201eThe Knick\u201d cz\u0119sto po obejrzeniu i przyci\u0119ciu materia\u0142u kaza\u0142em wezwa\u0107 na nast\u0119pny dzie\u0144 konkretnego aktora, bo obejrzany materia\u0142 nasun\u0105\u0142 mi now\u0105, lepsz\u0105 koncepcj\u0119 rozwi\u0105zania jakiej\u015b sceny. To niesamowicie ekscytuj\u0105ce by\u0107 w \u015brodku tego, mie\u0107 te mo\u017cliwo\u015bci technologiczne. I niesamowicie frustruj\u0105ce, jak pomy\u015blisz, o ile lepsze mog\u0142y by\u0107 twoje wcze\u015bniejsze filmy, gdyby\u015b ju\u017c wtedy dysponowa\u0142 t\u0105 technik\u0105. Moich pierwszych trzech film\u00f3w nawet nie zacz\u0105\u0142em montowa\u0107 przed uko\u0144czeniem zdj\u0119\u0107. Teraz to nie do pomy\u015blenia.<\/p>\nJak d\u0142ugo kr\u0119cili\u015bcie \u201eThe Knick\u201d?<\/strong>
\n73 dni.<\/p>\nKto jest dla pana mistrzem, przewodnikiem? Konsultuje pan z kim\u015b swoje zawodowe decyzje?<\/strong>
\nTo zabrzmi okropnie, przynajmniej dop\u00f3ki tego nie wyja\u015bni\u0119, ale… OK.: tym kim\u015b jest Picasso. Widzieli\u015bcie dokument \u201eLe Myst\u00e8re Picasso\u201d w re\u017cyserii Clouzot z 1955 r.? Ja go obejrza\u0142em w zesz\u0142ym roku. Picasso tam na \u017cywo maluje, a potem natychmiast niszczy swoje dzie\u0142o, bo nie jest z niego zadowolony, chce je namalowa\u0107 lepiej. I tak w k\u00f3\u0142ko. Mia\u0142 tak od zawsze. Portrety, kt\u00f3re namalowa\u0142 w wieku 14 lat, s\u0105 genialne. By\u0142by s\u0142awny, gdyby tylko malowa\u0142 portrety do ko\u0144ca \u017cycia. Ale on na tym nie poprzesta\u0142. Chcia\u0142 p\u00f3j\u015b\u0107 dalej, g\u0142\u0119biej, mia\u0142 w sobie nieustaj\u0105ce parcie do przodu. Nie przestaj\u0119 my\u015ble\u0107 o procesie, kt\u00f3ry pcha\u0142 go do przodu, o tym \u201emog\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 g\u0142\u0119biej, mog\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 dalej\u201d, on si\u0119 nigdy nie zatrzymywa\u0142. A przecie\u017c mia\u0142 tysi\u0105c powod\u00f3w, \u017ceby powiedzie\u0107: \u201eI’m fucking Picasso, nie musz\u0119 niczego udowadnia\u0107\u201d. Bardzo wcze\u015bnie zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce mam w sobie pewn\u0105 bardzo podstawow\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107 \u2013 to ch\u0119\u0107 czy wola parcia do przodu, p\u00f3j\u015bcia dalej, pracowania ci\u0119\u017cej ni\u017c inni. Byli wok\u00f3\u0142 mnie ludzie bardziej ni\u017c ja utalentowani, ale pracowali tylko 20 godzin, a ja \u2013 24. Jestem szlifierzem \u2013 to m\u00f3j talent. Tam, gdzie inni si\u0119 poddaj\u0105, ja id\u0119 dalej, nie przestaj\u0119. Jest wiele rzeczy na tym \u015bwiecie, kt\u00f3rych nie mo\u017cemy kontrolowa\u0107, ale sw\u00f3j poziom zaanga\u017cowania akurat mo\u017cemy. Wi\u0119c kiedy widz\u0119, \u017ce ludzie s\u0105 leniwi, mam ochot\u0119 ich zabi\u0107. Oczywi\u015bcie tacy nie pracowali przy naszym serialu.<\/p>\nCzego oczekuje pan od ludzi, z kt\u00f3rymi pracuje?<\/strong>
\nTylko tego \u2013 woli, ch\u0119ci do pracy na sto procent. Podczas kr\u0119cenia mieli\u015bmy mo\u017ce trzy dni, kiedy pracowali\u015bmy po 12 godzin, to by\u0142y naprawd\u0119 d\u0142ugie dni, cho\u0107 nie jak na standardy telewizji. Nie przed\u0142u\u017cali\u015bmy, zwykle ko\u0144czyli\u015bmy ko\u0142o 17.00. Da si\u0119 tak pracowa\u0107, ale to wymaga dyscypliny i zaanga\u017cowania ze strony wszystkich cz\u0142onk\u00f3w ekipy. Nie b\u0119d\u0119 czeka\u0142 z kamer\u0105, bo kto\u015b nie nauczy\u0142 si\u0119 swojej kwestii. To si\u0119 nigdy nie zdarzy\u0142o. Na pewno nie Clive’owi, kt\u00f3ry si\u0119 tym bardzo przejmowa\u0142. Nigdy nie nawali\u0142: ani w sprawie kwestii, ani akcentu \u2013 jest Anglikiem, a gra\u0142 z akcentem ameryka\u0144skim. Perfekcyjny we wszystkim, co robi, jak maszyna. Jeste\u015bmy \u015bwietnie dobrani, obaj nastawieni na szybkie rozwi\u0105zywanie problem\u00f3w, znajdowanie rozwi\u0105za\u0144 i nierobienie prywatnych dramat\u00f3w przed kamer\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"W sobot\u0119, dzie\u0144 po ameryka\u0144skiej premierze, polski Cinemax poka\u017ce premierowy odcinek \u201eThe Knick\u201d, serialu Stevena Soderbergha, z Clivem Owenem w roli ekscentrycznego chirurga z nowojorskiego szpitala pocz\u0105tk\u00f3w XX wieku. O serialu pisz\u0119 w aktualnym wydaniu POLITYKI, a tutaj wrzucam rozmow\u0119 z re\u017cyserem (dla przypomnienia: laureatem Oscara za \u201eTraffic\u201d i autorem takich hit\u00f3w jak \u201eSeks, k\u0142amstwa […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,7,9,15],"tags":[308],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/744"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=744"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/744\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":756,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/744\/revisions\/756"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=744"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=744"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/seryjni\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=744"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"\"](\"http:\/\/2.bp.blogspot.com\/-waJ4W_3Mnxk\/U7awgahE7QI\/AAAAAAABcOg\/39eyaxiP7EE\/s1600\/the-knick-cinemax-poster.jpg\")
<\/p>\n