Kolejny przyk\u0142ad \u015bcigania s\u0119dzi\u00f3w za orzeczenia. Tym razem za uchylenie wyroku. \u015aciga rzecznik dyscyplinarny, kt\u00f3ry ma na koncie 100 proc. uchyle\u0144 wyrok\u00f3w.
\n
\nS\u0119dzia W\u0142odzimierz Brazewicz z s\u0105du Apelacyjnego w Gda\u0144sku i dwaj inni dostali w\u0142a\u015bnie wezwania od zast\u0119pcy rzecznika dyscyplinarnego Micha\u0142a Lasoty. Wzywa ich do z\u0142o\u017cenia wyja\u015bnie\u0144 w sprawie mo\u017cliwego przewinienia dyscyplinarnego: \u201eoczywist\u0105 i ra\u017c\u0105c\u0105 obraz\u0119 przepis\u00f3w prawa polegaj\u0105c\u0105 na uchyleniu wyroku\u201d.<\/p>\n
Uchylanie wyrok\u00f3w to jedna z kompetencji s\u0105d\u00f3w odwo\u0142awczych. Mog\u0105 uchyli\u0107 wyrok, je\u015bli uznaj\u0105, \u017ce konieczne jest przeprowadzenie przewodu s\u0105dowego od pocz\u0105tku. W tym wypadku chodzi\u0142o o \u2013 wadliwe i zawy\u017cone zdaniem s\u0105du odwo\u0142awczego \u2013 wyliczenie strat w sprawie karnej gospodarczej. Od ich wysoko\u015bci zale\u017cy kwalifikacja czynu. Wed\u0142ug Brazewicza s\u0105d pierwszej instancji m\u00f3g\u0142 zwr\u00f3ci\u0107 spraw\u0119 prokuraturze, \u017ceby uzupe\u0142ni\u0142a dowody o rzetelne oszacowanie strat. Albo sam powo\u0142a\u0107 bieg\u0142ych i zarz\u0105dzi\u0107 przedstawienie odpowiednich dokument\u00f3w. Trzeba by si\u0119 o nie zwr\u00f3ci\u0107 do ameryka\u0144skiej firmy.<\/p>\n
Uchylanie wyrok\u00f3w przez s\u0105dy odwo\u0142awcze przed\u0142u\u017ca post\u0119powanie, wi\u0119c ograniczono mo\u017cliwo\u015b\u0107 uchylania i dano s\u0105dom odwo\u0142awczym szersz\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 prowadzenia post\u0119powania dowodowego. Jednak ocena, czy w danej sprawie nale\u017cy prowadzi\u0107 proces od nowa, czy wystarczy uzupe\u0142ni\u0107 materia\u0142 dowodowy, nale\u017cy do s\u0105du odwo\u0142awczego. I nikt poza s\u0105dem nie mo\u017ce jej ocenia\u0107. Na tym polega wymiar sprawiedliwo\u015bci, \u017ce w proces orzekania nikt nie mo\u017ce ingerowa\u0107.<\/p>\n
Partia rz\u0105dz\u0105ca jednak ingeruje. Na trzy sposoby. Stworzy\u0142a Izb\u0119 Kontroli Nadzwyczajnej, kt\u00f3ra mo\u017ce zmieni\u0107 ka\u017cdy prawomocny wyrok zapad\u0142y w ci\u0105gu ostatnich 20 lat \u2013 a wi\u0119c ma kontrol\u0119 nad orzecznictwem wszystkich s\u0105d\u00f3w w Polsce. Drugi spos\u00f3b: przez zastraszanie za pomoc\u0105 gro\u017aby post\u0119powa\u0144 dyscyplinarnych, co ma zniech\u0119ci\u0107 do wydawania orzecze\u0144, kt\u00f3re mog\u0105 si\u0119 partii nie spodoba\u0107. I trzeci spos\u00f3b: zastraszanie za pomoc\u0105 prokuratury, kt\u00f3ra te\u017c szykuje si\u0119 do stawiania s\u0119dziom zarzut\u00f3w za orzekanie. W przypadku s\u0119dziego Igora Tulei pretekstem jest rzekome ujawnienie informacji ze \u015bledztwa w uzasadnieniu wyroku. Kuriozalne, bo to s\u0119dzia decyduje, kt\u00f3re informacje ze sprawy ujawni\u0107, ale post\u0119powanie \u201ew sprawie\u201d si\u0119 toczy.<\/p>\n
W sprawie s\u0105dzonej przez Brazewicza prokuratura odwo\u0142a\u0142a si\u0119 od wyroku o uchyleniu do S\u0105du Najwy\u017cszego. I wygra\u0142a: SN nakaza\u0142 wydanie wyroku przez s\u0105d odwo\u0142awczy. S\u0105d oceni\u0142 s\u0105d, wi\u0119c system zadzia\u0142a\u0142. Ale orzeczenie SN sta\u0142o si\u0119 powodem podj\u0119cia czynno\u015bci dyscyplinarnych przez rzecznika Micha\u0142a Lasot\u0119.<\/p>\n
Mamy zatem takie oto rozumowanie: s\u0105d, kt\u00f3ry wyda\u0142 uchylony wyrok, pope\u0142ni\u0142 delikt dyscyplinarny oczywistego i ra\u017c\u0105cego naruszenia prawa. Proste i nieskomplikowane. Tylko \u017ce sam Lasota jako s\u0119dzia mia\u0142 w 2017 r. 100 proc. uchyle\u0144 swoich wyrok\u00f3w. I oczywi\u015bcie nie ma post\u0119powania dyscyplinarnego. Co jednak wolno wojewodzie, to nie zwyk\u0142emu s\u0119dziemu.<\/p>\n
Decyzja s\u0105du odwo\u0142awczego o uchyleniu czy zmianie wyroku staje si\u0119 potencjalnym aktem oskar\u017cenia przeciw s\u0119dziom. Stosowanym zreszt\u0105 selektywnie, bo dziwnym trafem rzecznicy dyscyplinarni interesuj\u0105 si\u0119 tylko uchyleniami w sprawach, kt\u00f3re s\u0105 wa\u017cne dla w\u0142adzy \u2013 jak w przypadku s\u0119dziego Dominika Czeszkiewicza, kt\u00f3ry uniewinni\u0142 dzia\u0142aczy KOD. Albo w sprawach prowadzonych przez s\u0119dzi\u00f3w broni\u0105cych niezale\u017cno\u015bci s\u0105d\u00f3w i niezawis\u0142o\u015bci s\u0119dzi\u00f3w. Tak jest w przypadku Brazewicza, kt\u00f3ry prowadzi\u0142 spotkanie z s\u0119dzi\u0105 Igorem Tuley\u0105 w Europejskim Centrum Solidarno\u015bci w Gda\u0144sku w 2018 r. Wtedy Micha\u0142 Lasota wezwa\u0142 go do z\u0142o\u017cenia wyja\u015bnie\u0144. I wykorzysta\u0142 to jako pretekst do kontroli jego orzecznictwa. Obecne wezwanie do z\u0142o\u017cenia wyja\u015bnie\u0144 mo\u017ce by\u0107 jej wynikiem.<\/p>\n
– S\u0105d wypowiedzia\u0142 si\u0119 w uzasadnieniu. Nie wiemy wi\u0119c, o jakie dodatkowe wyja\u015bnienia chodzi panu rzecznikowi. Ja nie mam nic ponadto do powiedzenia. Obowi\u0105zuje mnie tajemnica sali narad. Jej naruszenie by\u0142oby deliktem dyscyplinarnym<\/em> \u2013 m\u00f3wi s\u0119dzia Brazewicz. I zwraca uwag\u0119, \u017ce karanie za orzeczenia godzi w niezawis\u0142o\u015b\u0107 s\u0119dziowsk\u0105, a wi\u0119c w prawo do bezstronnego s\u0105du gwarantowane tak w unijnej Karcie Praw Podstawowych, jak w Europejskiej Konwencji praw Cz\u0142owieka. I, oczywi\u015bcie, w konstytucji.<\/p>\n Za tydzie\u0144, 19 listopada, unijny Trybuna\u0142 Sprawiedliwo\u015bci wypowie si\u0119 m.in. w sprawie ewentualnego zagro\u017cenia dla niezawis\u0142o\u015bci s\u0119dziowskiej ze strony Izby Dyscyplinarnej SN. \u015aciganie s\u0119dzi\u00f3w przez rzecznik\u00f3w dyscyplinarnych za orzeczenia mo\u017ce by\u0107 dowodem takiego zagro\u017cenia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Partia rz\u0105dz\u0105ca stworzy\u0142a Izb\u0119 Kontroli Nadzwyczajnej, kt\u00f3ra mo\u017ce zmieni\u0107 ka\u017cdy prawomocny wyrok.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2356,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2541"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2541"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2541\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2548,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2541\/revisions\/2548"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2356"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2541"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2541"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2541"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}