
{"id":4669,"date":"2022-07-29T17:33:24","date_gmt":"2022-07-29T15:33:24","guid":{"rendered":"http:\/\/siedlecka.blog.polityka.pl\/?p=4669"},"modified":"2022-07-29T18:47:40","modified_gmt":"2022-07-29T16:47:40","slug":"jak-zabilam-rzecznika-radzika","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/2022\/07\/29\/jak-zabilam-rzecznika-radzika\/","title":{"rendered":"Jak zabi\u0142am rzecznika Radzika"},"content":{"rendered":"\n<p>Dziennikarz, opisuj\u0105c krytycznie dzia\u0142anie funkcjonariusza publicznego, pope\u0142nia przest\u0119pstwo pom\u00f3wienia (art. 212 kk). Tak wynika z prawomocnego wyroku w mojej sprawie. Orzeka\u0142 s\u0119dzia Pawe\u0142 M\u0105dry, delegowany z s\u0105du rejonowego do okr\u0119gowego (w Siedlcach).<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Je\u015bli takie rozumowanie si\u0119 przyjmie, to jedynymi materia\u0142ami dziennikarskimi nienios\u0105cymi dla autora zagro\u017cenia odpowiedzialno\u015bci\u0105 karn\u0105 b\u0119d\u0105 materia\u0142y TVP czy tzw. medi\u00f3w narodowych. Punktowanie g\u0142upich, niefachowych, nieodpowiedzialnych, karygodnych czy nieetycznych zachowa\u0144 i decyzji ludzi w\u0142adzy b\u0119dzie r\u00f3wnoznaczne z przest\u0119pstwem.<\/p>\n\n\n\n<p>Sprawa, w kt\u00f3rej tak s\u0105d uzasadni\u0142 wyrok, toczy\u0142a si\u0119 z oskar\u017cenia zast\u0119pcy rzecznika dyscyplinarnego dla s\u0119dzi\u00f3w Przemys\u0142awa Radzika. Trzy lata temu <a href=\"https:\/\/siedlecka.blog.polityka.pl\/2019\/06\/20\/co-wolno-ksiedzu-nacjonaliscie-neosedziemu\/\">napisa\u0142am na blogu felietonik<\/a> o tym, \u017ce w pa\u0144stwie PiS systemowo stosuje si\u0119 nier\u00f3wno\u015b\u0107 wobec prawa. Opisa\u0142am kilka przyk\u0142ad\u00f3w, w tym spraw\u0119 zast\u0119pcy rzecznika dyscyplinarnego Micha\u0142a Lasoty. By\u0142a powszechnie znana, pierwszy opisa\u0142 j\u0105 Onet. Tyle \u017ce pomyli\u0142am zast\u0119pc\u00f3w rzecznika dyscyplinarnego i poda\u0142am nazwisko Przemys\u0142awa Radzika. Kiedy zorientowa\u0142am si\u0119 w b\u0142\u0119dzie, przeprosi\u0142am i poprawi\u0142am.<\/p>\n\n\n\n<p>W pierwszej instancji s\u0105d mnie uniewinni\u0142. W drugiej zastosowa\u0142 myk: uzna\u0142, \u017ce czyn pope\u0142ni\u0142am, ale post\u0119powanie umorzy\u0142 z powodu niskiej szkodliwo\u015bci czynu. To samo w sobie mo\u017ce wywo\u0142a\u0107 efekt mro\u017c\u0105cy, bo tak naprawd\u0119 <a href=\"https:\/\/siedlecka.blog.polityka.pl\/2022\/07\/02\/mrozace-media-wyjscie-przez-kuchnie\/\">zosta\u0142am uznana winn\u0105<\/a>.<\/p>\n\n\n\n<p>Ale dzisiaj dosta\u0142am uzasadnienie wyroku. Rozumowanie w nim zawarte jest naprawd\u0119 gro\u017ane dla dziennikarzy i dla debaty publicznej. Fragment:<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e(\u2026) wymowa tej internetowej publikacji jest jednoznaczna. Zar\u00f3wno spos\u00f3b sformu\u0142owania tytu\u0142u artyku\u0142u: <em>co wolno (&#8230;)<\/em>, jak i zestawienie w jego tre\u015bci przypadk\u00f3w <em>nier\u00f3wno\u015bci wobec prawa<\/em> polegaj\u0105cych na tym, \u017ce <em>w\u0142adza traktuje inaczej swoich, a inaczej tych gorszego sortu<\/em>, wskazuje na to, \u017ce akapit tego artyku\u0142u, w kt\u00f3rym oskar\u017cona opisa\u0142a spos\u00f3b prowadzenia sprawy karnej przez zast\u0119pc\u0119 rzecznika dyscyplinarnego s\u0119dzi\u00f3w s\u0105d\u00f3w powszechnych, mia\u0142 ukaza\u0107 tego s\u0119dziego w negatywnym \u015bwietle &#8211; jako s\u0119dziego, kt\u00f3ry mimo pope\u0142nienia kardynalnego b\u0142\u0119du proceduralnego nie poni\u00f3s\u0142 za to odpowiedzialno\u015bci dyscyplinarnej jedynie z tego powodu, \u017ce traktowany jest jako <em>sw\u00f3j<\/em> przez w\u0142adze pa\u0144stwowe. Tak\u017ce wyja\u015bnienia oskar\u017conej z\u0142o\u017cone na rozprawie wskazuj\u0105, \u017ce oskar\u017cona dzia\u0142a\u0142a z zamiarem bezpo\u015brednim, aby poprzez zamieszczenie znies\u0142awiaj\u0105cego s\u0119dziego fragmentu artyku\u0142u ukaza\u0107 problem <em>nier\u00f3wno\u015bci wobec prawa<\/em> w Polsce (k. 116). Zdaniem S\u0105du Okr\u0119gowego nie ulega zatem w\u0105tpliwo\u015bci, i\u017c oskar\u017cona dzia\u0142a\u0142a w sprawie z zamiarem bezpo\u015brednim znies\u0142awienia s\u0119dziego, kt\u00f3ry mia\u0142 dopu\u015bci\u0107 si\u0119 b\u0142\u0119du proceduralnego\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>S\u0105d w \u017caden spos\u00f3b nie odnosi si\u0119 do faktu, \u017ce art. 213 par. 2 kk m\u00f3wi: \u201eNie pope\u0142nia przest\u0119pstwa okre\u015blonego w art. 212, (\u2026) kto publicznie podnosi lub rozg\u0142asza prawdziwy zarzut dotycz\u0105cy post\u0119powania osoby pe\u0142ni\u0105cej funkcj\u0119 publiczn\u0105 lub s\u0142u\u017c\u0105cy obronie spo\u0142ecznie uzasadnionego interesu\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>S\u0105d nie zaj\u0105\u0142 si\u0119 kwesti\u0105 prawdziwo\u015bci\nzarzutu. Nie oceni\u0142 te\u017c, czy dzia\u0142a\u0142am w obronie spo\u0142ecznie uzasadnionego\ninteresu, cho\u0107 zauwa\u017cy\u0142, \u017ce felieton mia\u0142 na celu krytyk\u0119 zjawiska nier\u00f3wno\u015bci\nwobec prawa. Uzna\u0142, \u017ce przedstawienie w mediach funkcjonariusza publicznego w\nniekorzystnym \u015bwietle z definicji jest przest\u0119pstwem pom\u00f3wienia.<\/p>\n\n\n\n<p>Co do mojej pomy\u0142ki s\u0105d uzna\u0142, \u017ce przeprosiny\nnie maj\u0105 znaczenia. I por\u00f3wna\u0142 t\u0119 sytuacj\u0119 do sytuacji mordercy, kt\u00f3ry omy\u0142kowo\nzabi\u0142 niew\u0142a\u015bciw\u0105 osob\u0119:<\/p>\n\n\n\n<p>\u201e(&#8230;) w przypadku dzia\u0142ania oskar\u017conej dosz\u0142o do aberratio ictus vel iactus, czyli do tzw. zboczenia dzia\u0142ania. (\u2026) Konsekwencje owego zboczenia dzia\u0142ania wyja\u015bni\u0142 w przekonuj\u0105cy spos\u00f3b S\u0105d Najwy\u017cszy w wyroku z dnia 13 maja 2002 r. w sprawie V KKN 141\/01 (Lex nr 53914). (\u2026) S\u0105d Najwy\u017cszy w tym judykacie stwierdzi\u0142, \u017ce <em>skoro sprawca chcia\u0142 zastrzeli\u0107 cz\u0142owieka i zastrzeli\u0142 cz\u0142owieka &#8211; taki b\u0142\u0105d (tj. b\u0142\u0105d co do osoby, kt\u00f3ra mia\u0142a zgin\u0105\u0107) nale\u017cy uzna\u0107 za nieistotny<\/em>\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Wyroki s\u0105d\u00f3w odwo\u0142awczych s\u0105 umieszczane w zestawieniach orzecznictwa, z kt\u00f3rych s\u0119dziowie czerpi\u0105 wskaz\u00f3wki i argumenty, orzekaj\u0105c w podobnych sprawach. Ca\u0142kiem wi\u0119c mo\u017cliwe, \u017ce b\u0119d\u0105 czerpa\u0107 i z tego orzeczenia s\u0119dziego Paw\u0142a M\u0105drego. Na pewno zadbaj\u0105 o to pe\u0142nomocnicy opisanych w mediach funkcjonariuszy.<\/p>\n\n\n\n<p>I jeszcze si\u0119 zastanawiam, czy w \u015bwietle uzasadnienia wyroku s\u0119dziego M\u0105drego tego, co w\u0142a\u015bnie napisa\u0142am, nie mo\u017cna uzna\u0107 za pom\u00f3wienie autora wyroku \u201eo takie post\u0119powanie lub w\u0142a\u015bciwo\u015bci, kt\u00f3re mog\u0105 poni\u017cy\u0107 w opinii publicznej lub narazi\u0107 na utrat\u0119 zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju dzia\u0142alno\u015bci\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dziennikarz, opisuj\u0105c krytycznie dzia\u0142anie funkcjonariusza publicznego, pope\u0142nia przest\u0119pstwo pom\u00f3wienia (art. 212 kk). Tak wynika z prawomocnego wyroku w mojej sprawie. Orzeka\u0142 s\u0119dzia Pawe\u0142 M\u0105dry, delegowany z s\u0105du rejonowego do okr\u0119gowego (w Siedlcach).<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":4672,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4669"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4669"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4669\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4671,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4669\/revisions\/4671"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4672"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4669"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4669"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4669"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}