Od ponad tygodnia trwa kolejny akt batalii o zwi\u0105zki partnerskie. Tylko po co? Ten ogryzek, kt\u00f3ry pojawi\u0142 si\u0119 na stronach Rz\u0105dowego Centrum Legislacji, jest \u2013 z jednym wyj\u0105tkiem – najbardziej wstecznym projektem ze wszystkich, jakie powsta\u0142y w ci\u0105gu 20 lat.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
D\u0142ug\u0105 drog\u0119 trzeba by\u0142o przeby\u0107, \u017ceby si\u0119 cofn\u0105\u0107. I to w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym tak ma\u0142\u017ce\u0144stwa jednop\u0142ciowe, jak t\u0119czowe rodziny, nie s\u0105 ju\u017c fenomenem, ale elementem rzeczywisto\u015bci, o istnieniu kt\u00f3rego wie si\u0119 od dziecka.<\/p>\n\n\n\n
Pierwszy projekt legalizacji zwi\u0105zk\u00f3w os\u00f3b tej samej p\u0142ci powsta\u0142 z inicjatywy SLD w Senacie w 2004 r., a jego autork\u0105, we wsp\u00f3\u0142pracy ze \u015brodowiskiem LGBT, by\u0142a senatorka Maria Szyszkowska. Przewidywa\u0142 m.in. rejestracj\u0119 zwi\u0105zku nie \u2013 jak dzisiejszy \u2013 u notariusza, ale w urz\u0119dzie stanu cywilnego i \u2013 w przeciwie\u0144stwie do dzisiejszego \u2013 wsp\u00f3lnot\u0119 maj\u0105tkow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Potem by\u0142y kolejne projekty. W 2011 r. dwa przygotowane przez spo\u0142eczno\u015b\u0107 LGBT+: jeden zwi\u0105zku opartego na umowie cywilnoprawnej na wz\u00f3r francuskiego PACS i drugi, gdzie zwi\u0105zkowi partnerskiemu przyznawano wiele cech ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Do Sejmu wnios\u0142y je SLD i Ruch Palikota. W konkurencji do nich powsta\u0142 tzw. projekt Dunina (Artura, pos\u0142a PO). Walka o ich wej\u015bcie pod obrady Sejmu trwa\u0142a p\u00f3\u0142tora roku. Przepad\u0142y w pierwszym czytaniu \u2013 cz\u0119\u015b\u0107 pos\u0142\u00f3w PO g\u0142osowa\u0142a przeciw w\u0142asnemu projektowi.<\/p>\n\n\n\n
Potem by\u0142o ju\u017c tylko gorzej. W 2013 r. powsta\u0142 kolejny projekt Dunina \u2013 tym razem opar\u0142 go na pomy\u015ble, by zwi\u0105zek partnerski rejestrowa\u0107 jak sp\u00f3\u0142k\u0119 handlow\u0105. Partnerstwo dla Zwi\u0105zk\u00f3w, koalicja organizacji i os\u00f3b walcz\u0105cych o jednop\u0142ciowe zwi\u0105zki, napisa\u0142a w opinii: \u201esprowadzenie zwi\u0105zku dw\u00f3ch os\u00f3b do formy sp\u00f3\u0142ki cywilnej, partnerstwa gospodarczego jest rozwi\u0105zaniem pozbawionym czynnika emocjonalnego, godz\u0105cym w godno\u015b\u0107 tych os\u00f3b\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Spo\u0142eczno\u015b\u0107 LGBT chce r\u00f3wno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144skiej. I \u015bwiat idzie w kierunku takiej r\u00f3wno\u015bci. Zamiast tego mamy dyskusj\u0119, w kt\u00f3rej zwolennicy projektu, z odpowiedzialn\u0105 za niego pos\u0142ank\u0105 Katarzyn\u0105 Kotul\u0105, przekonuj\u0105, \u017ce w najmniejszym stopniu nie zr\u00f3wnuje ona zwi\u0105zk\u00f3w partnerskich z ma\u0142\u017ce\u0144stwem. Nawet uzasadnienie do ustawy koncentruje si\u0119 na tym, jakich praw ma\u0142\u017ce\u0144skich partnerzy\/ki b\u0119d\u0105 pozbawieni. Oczywi\u015bcie, \u017ce jest to taktyka negocjacyjna obliczona na przekonanie PSL, ale – po pierwsze \u2013 taktyka nieskuteczna, bo PSL ani my\u015bli da\u0107 si\u0119 przekona\u0107, a po drugie \u2013 o\u015bmieszaj\u0105ca nowo tworzon\u0105 instytucj\u0119. Staje si\u0119 ona \u017ca\u0142osnym ogryzkiem i s\u0142u\u017cy nie osobom, kt\u00f3re chc\u0105 zalegalizowa\u0107 sw\u00f3j zwi\u0105zek, ale politykom \u2013 \u017ceby mogli sobie odhaczy\u0107 ten punkt na li\u015bcie wykonanych obietnic wyborczych.<\/p>\n\n\n\n
W dodatku zawiera pu\u0142apk\u0119: zach\u0119ca pary, kt\u00f3re zawar\u0142y ju\u017c jednop\u0142ciowe ma\u0142\u017ce\u0144stwo za granic\u0105, do zarejestrowania go w Polsce jako zwi\u0105zek partnerski. Pu\u0142apka polega na tym, \u017ce \u2013 w szczeg\u00f3lno\u015bci je\u015bli ma\u0142\u017ce\u0144stwo zawarli w kraju unijnym – strac\u0105 przed polskimi instytucjami prawa ma\u0142\u017conk\u00f3w. A przynajmniej mo\u017cliwo\u015b\u0107 domagania si\u0119 ich uznania z powo\u0142aniem si\u0119 na wyroki TSUE i ETPC. Pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej bowiem Polska (jeden z czterech ostatnich kraj\u00f3w UE, kt\u00f3re nie zalegalizowa\u0142y zwi\u0105zk\u00f3w) b\u0119dzie musia\u0142a uzna\u0107 status prawny ma\u0142\u017ce\u0144stw jednop\u0142ciowych zawartych za granic\u0105, bo tego wymaga wewn\u0105trzunijny obr\u00f3t prawny wynikaj\u0105cy cho\u0107by z zasady swobody przemieszczania si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b w Polsce udaje si\u0119 ju\u017c transkrypcja na polski akt\u00f3w urodzenia dzieci dwu matek lub dwu ojc\u00f3w i transkrypcja akt\u00f3w ma\u0142\u017ce\u0144stwa os\u00f3b tej samej p\u0142ci zawartego za granic\u0105. W czerwcu prokuratura zmieni\u0142a praktyk\u0119 \u2013 wymuszon\u0105 za czas\u00f3w Zbigniewa Ziobry \u2013 sprzeciwiania si\u0119 takim transkrypcjom. Prokurator generalny Adam Bodnar przekaza\u0142 prokuratorom zajmuj\u0105cym si\u0119 sprawami cywilnymi swoje stanowisko, w kt\u00f3rym powo\u0142uje si\u0119 na orzecznictwo Trybuna\u0142u Sprawiedliwo\u015bci UE i Europejskiego Trybuna\u0142u Praw Cz\u0142owieka, \u017ce reguluj\u0105c sprawy dotycz\u0105ce ma\u0142\u017ce\u0144stw jednop\u0142ciowych, pa\u0144stwa cz\u0142onkowskie nie mog\u0105 narusza\u0107 prawa Unii Europejskiej do swobodnego przemieszczania si\u0119 i przebywania na terytorium pa\u0144stw cz\u0142onkowskich. To za\u015b oznacza, \u017ce powinny uznawa\u0107 status cywilny osoby ustalony w innym pa\u0144stwie cz\u0142onkowskim.<\/p>\n\n\n\n
Tak wi\u0119c nawet gdyby polskie zwi\u0105zki partnerskie w proponowanym dzi\u015b kszta\u0142cie wesz\u0142y w \u017cycie, warto si\u0119 b\u0119dzie zastanowi\u0107, czy zamienia\u0107 status ma\u0142\u017ce\u0144ski nabyty w innym kraju UE na polski, oskubany z praw zwi\u0105zek.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Od ponad tygodnia trwa kolejny akt batalii o zwi\u0105zki partnerskie. Tylko po co? Ten ogryzek, kt\u00f3ry pojawi\u0142 si\u0119 na stronach Rz\u0105dowego Centrum Legislacji, jest \u2013 z jednym wyj\u0105tkiem – najbardziej wstecznym projektem ze wszystkich, jakie powsta\u0142y w ci\u0105gu 20 lat.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":4762,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5593"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5593"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5593\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5599,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5593\/revisions\/5599"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4762"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5593"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5593"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/siedlecka\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5593"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}