W finale tenisowego US Open gra\u0142y Emma Raducanu i Leylah Fernandez. I to jak gra\u0142y! Obie rocznik 2002. Nie ma mowy o przypadku. Nastolatki nie mia\u0142y sobie r\u00f3wnych. W ostatecznym pojedynku troch\u0119 lepsza by\u0142a Brytyjka Raducanu \u2013 6:4 i 6:3.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Wydarzenia na kortach Flushing Meadows s\u0105 ekscytuj\u0105ce z wielu powod\u00f3w. Tenisowy \u015bwiat ma nowe bohaterki. Tym bardziej intryguj\u0105ce, \u017ce nieoczekiwane. Nie wszyscy ciesz\u0105 si\u0119 z takiego obrotu spraw. Jestem pewien, \u017ce Serena Williams, ogl\u0105daj\u0105c mecz na Arthur Ashe Stadium, nie mia\u0142a weso\u0142ych my\u015bli. Widzia\u0142a przecie\u017c, jak \u015bwietne s\u0105 te dziewczyny, jak dojrza\u0142e i\u2026 jak m\u0142ode.<\/p>\n\n\n\n
Amerykanka sama jako 18-latka zwyci\u0119\u017ca\u0142a pierwszy raz w Wielkim Szlemie w\u0142a\u015bnie w Nowym Jorku, ale by\u0142o to w 1999 r. Sereny nie by\u0142o tym razem na kortach US Open z powodu kontuzji. Jej marzenie o kolejnym, 24. tytule i do\u015bcigni\u0119ciu Margaret Court ma bardzo, bardzo niewielkie szanse na urzeczywistnienie.<\/p>\n\n\n\n
Kobiecy tenis w ostatnich latach znacznie si\u0119 zdemokratyzowa\u0142. Po powolnym, niech\u0119tnym, ale nieuchronnym opuszczaniu miejsca nr 1 (formalnie lub nie) przez Seren\u0119 Williams \u017cadna z jej konkurentek nie jest w stanie na d\u0142u\u017cej zdominowa\u0107 rywalizacji. Gdy np. jaki\u015b czas temu wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce to Naomi Osaka zacznie si\u0119 mierzy\u0107 z rekordami wielkich poprzedniczek, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce dzi\u015b ca\u0142a jej kariera stan\u0119\u0142a pod znakiem zapytania. Japonka nie potrafi poradzi\u0107 sobie z oczekiwaniami otoczenia wobec niej. Oby ten stan nie dotkn\u0105\u0142 obecnych bohaterek.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017cna g\u00f3rnolotnie powiedzie\u0107, \u017ce dominacja Raducanu i Fernandez to triumf otwarto\u015bci \u015bwiata na wielokulturowo\u015b\u0107, r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107, \u015bwiata stwarzaj\u0105cego nadziej\u0119 na spe\u0142nianie marze\u0144 najbardziej nawet ambitnych. M\u00f3wi\u0142 o tym wzruszony Jorge Fernandez, wdzi\u0119czny Kanadzie, w kt\u00f3rej urodzi\u0142a si\u0119 Leylah. Jorge to Ekwadorczyk, a matka Filipinka. Brytyjka Emma Raducanu jest pochodzenia rumu\u0144sko-chi\u0144skiego. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, Osaka te\u017c idealnie wpisuje si\u0119 w ten wz\u00f3r. Wychowana w Stanach japo\u0144ska obywatelka o korzeniach haita\u0144sko-japo\u0144skich.<\/p>\n\n\n\n
Eksperci i zwyczajni kibice ciesz\u0105 si\u0119 z obrotu spraw w Nowym Jorku. Gra nastolatek zaprzecza negatywnym opiniom o poziomie sportowym kobiecego tenisa. Mo\u017cna jednak, by\u0107 mo\u017ce troch\u0119 przewrotnie, zapyta\u0107, jak to mo\u017cliwe, \u017ceby puchar odbiera\u0142a dziewczyna, kt\u00f3ra przyjecha\u0142a na zawody jako 150 rakieta WTA i musia\u0142a zaczyna\u0107 od kwalifikacji (pierwszy taki przypadek w historii)? Droga od pucybuta do milionera to pestka w por\u00f3wnaniu z tym, czego dokona\u0142a Brytyjka. Po drugiej stronie kortu stan\u0119\u0142a Kanadyjka z rankingiem nr 73. Troch\u0119 lepiej, ale gdyby postawi\u0107 na ni\u0105 przed pierwszym meczem, te\u017c mo\u017cna by sporo skasowa\u0107. Wynik Raducanu i Fernandez \u015bwietnie \u015bwiadczy o nich samych, ale troch\u0119 gorzej o utytu\u0142owanych i o niebo bardziej do\u015bwiadczonych rywalkach.<\/p>\n\n\n\n
Do tej ostatniej kategorii trzeba ju\u017c chyba zaliczy\u0107 Ig\u0119 \u015awi\u0105tek, cho\u0107 dopiero kilka miesi\u0119cy temu przesta\u0142a by\u0107 nastolatk\u0105. W ubieg\u0142ym, najdziwniejszym sezonie byli\u015bmy zachwyceni jej przebojowymi zwyci\u0119stwami w Pary\u017cu. Bardzo jestem ciekaw, jakie wnioski z zawod\u00f3w na Flushing Meadows wyci\u0105gnie Iga. Sama odpad\u0142a w jednej \u00f3smej fina\u0142u z Belind\u0105 Benci\u0107, kt\u00f3ra p\u00f3\u017aniej uleg\u0142a Raducanu. \u015awi\u0105tek wcze\u015bniej by\u0142a w \u0107wier\u0107finale Rolanda Garrosa i czwartych rundach Australian Open i Wimbledonu. Wyniki co najmniej przyzwoite, \u015bwiadcz\u0105ce o stabilizacji w czo\u0142\u00f3wce, ale nie ol\u015bniewaj\u0105ce. Oficjalnie Iga jest bardzo zadowolona z efekt\u00f3w swojej pracy, a jednak wszyscy widzieli\u015bmy i s\u0142yszeli\u015bmy jej: przesta\u0144! Okrzyk i gesty skierowane prawdopodobnie do trenera podczas przegrywanej potyczki z Benci\u0107. Oby nie by\u0142 to symptom powa\u017cniejszego kryzysu. Wida\u0107, \u017ce poza prac\u0105 na korcie sporo jest jeszcze do zrobienia podczas zaj\u0119\u0107 z psycholo\u017ck\u0105 Dari\u0105 Abramowicz.<\/p>\n\n\n\n
Pod wp\u0142ywem tego, co pokaza\u0142y w ostatnich tygodniach, przepowiada si\u0119 wielk\u0105 karier\u0119 dw\u00f3ch u\u015bmiechni\u0119tych dziewczyn z Wielkiej Brytanii i Kanady. Nie mam nic przeciwko temu, ale \u015bwietnie by\u0142oby, \u017ceby do\u0142\u0105czy\u0142a do nich Polka. \u015awietnie by do siebie pasowa\u0142y.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W finale tenisowego US Open gra\u0142y Emma Raducanu i Leylah Fernandez. I to jak gra\u0142y! Obie rocznik 2002. Nie ma mowy o przypadku. Nastolatki nie mia\u0142y sobie r\u00f3wnych. W ostatecznym pojedynku troch\u0119 lepsza by\u0142a Brytyjka Raducanu \u2013 6:4 i 6:3.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2580"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2580"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2580\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2586,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2580\/revisions\/2586"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2580"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2580"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2580"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}