Scenariusz fina\u0142u singla tenisowego US Open wed\u0142ug Novaka Djokovicia by\u0142 prosty: zwyci\u0119stwo, a wi\u0119c 21. tytu\u0142 w najwa\u017cniejszych imprezach tenisowych i przypiecz\u0119towanie tzw. kalendarzowego Wielkiego Szlema, czyli triumf\u00f3w w Melbourne, Pary\u017cu, Londynie i Nowym Jorku w jednym sezonie.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Ale sprawdzi\u0142 si\u0119 scenariusz rywala Dani\u0142\u0142a Miedwiediewa, czyli pierwsze zwyci\u0119stwo w ostatecznej rozgrywce Rosjanina. Obaj nie przewidzieli, \u017ce odb\u0119dzie si\u0119 to w tak nieskomplikowany spos\u00f3b, bo w trzech setach, a w ka\u017cdym z nich ten sam wynik w gemach 6:4. Do tego z\u0142amana rakieta Serba i \u0142zy przed ostatni gemem.<\/p>\n\n\n\n
Kobiecym singlem zaw\u0142adn\u0119\u0142y sensacyjne nastolatki: Emma Raducanu i Leylah Fernandez. Za to w\u015br\u00f3d m\u0119\u017cczyzn ogl\u0105dali\u015bmy fina\u0142 najbardziej przewidywalny. Spotkanie rankingowej jedynki z dw\u00f3jk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Sukces Rosjanina mo\u017cna co najwy\u017cej potraktowa\u0107 jako niespodziank\u0119, i to niezbyt du\u017c\u0105. Miedwiediew kilka razy by\u0142 ju\u017c o krok od odebrania g\u0142\u00f3wnej nagrody. Na pocz\u0105tku roku w Australian Open nie mia\u0142 wiele do powiedzenia w pojedynku z Serbem. Teraz role si\u0119 odwr\u00f3ci\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
W ten spos\u00f3b 34-letni Nole nie wygra wszystkich szlemowych turniej\u00f3w w tym samym roku. Drugiej okazji mo\u017ce ju\u017c nie mie\u0107. W ko\u0144cu ponad p\u00f3\u0142 wieku, od czas\u00f3w Roda Lavera, nikomu ta sztuka si\u0119 nie uda\u0142a. Pojedyncze zwyci\u0119stwa s\u0105 ca\u0142kiem prawdopodobne. Dzisiaj Roger Federer, Rafa Nadal i w\u0142a\u015bnie Serb maj\u0105 na koncie po 20 triumf\u00f3w. Ale Federer z czterdziestk\u0105 na karku i ci\u0105gle niesprawnym kolanem raczej musi si\u0119 po\u017cegna\u0107 ze \u015brubowaniem rekordu. Nadal w\u0142a\u015bnie opublikowa\u0142 zdj\u0119cia po operacji stopy, wi\u0119c nie ma pewno\u015bci, w jakiej b\u0119dzie dyspozycji.<\/p>\n\n\n\n
Z wielkiej tr\u00f3jki tylko Novak Djokovi\u0107 wydaje si\u0119 ci\u0105gle w najwy\u017cszej formie. Je\u015bli wygra jeszcze raz, np. w Australii, b\u0119dzie samotnym liderem tej ekskluzywnej klasyfikacji. Przez wielu ju\u017c dzisiaj jest uwa\u017cany za najlepszego gracza w historii. Tak uwa\u017ca cho\u0107by Miedwiediew, kt\u00f3ry powiedzia\u0142 o tym w trakcie mistrzowskiej dekoracji na Flushing Meadows. Wydaje si\u0119, \u017ce nie by\u0142a to tylko okoliczno\u015bciowa uprzejmo\u015b\u0107 maj\u0105ca otrze\u0107 \u0142zy za\u0142amanemu rywalowi.<\/p>\n\n\n\n
Czy o wyst\u0119pie w finale wielkoszlemowych zawod\u00f3w mo\u017ce marzy\u0107 Hubert Hurkacz? Po p\u00f3\u0142finale na kortach Wimbledonu, na kt\u00f3rych pokona\u0142 m.in. Federera i najwi\u0119kszego bohatera ostatnich dni Miedwiediewa, wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce Polak jest ju\u017c blisko. Tym bardziej \u017ce na kortach twardych czuje si\u0119 najlepiej. Dziesi\u0105ty numer rozstawienia te\u017c zobowi\u0105zywa\u0142. Tymczasem wroc\u0142awianin odpad\u0142 w drugim meczu z bardzo przeci\u0119tnym W\u0142ochem Andreasem Seppim. Hurkaczowi za cz\u0119sto przytrafiaj\u0105 si\u0119 spore wpadki.<\/p>\n\n\n\n
Tegoroczny sezon powoli zmierza ku ko\u0144cowi. Jeszcze kilka znacz\u0105cych turniej\u00f3w i fina\u0142owe rozgrywki WTA i ATP. Przede wszystkim Iga \u015awi\u0105tek, ale tak\u017ce Hubert Hurkacz ma szans\u0119 na zakwalifikowanie si\u0119. Tak czy owak, nale\u017cy si\u0119 cieszy\u0107, \u017ce by\u0142o znacznie normalniej ni\u017c w 2020 r. Nie wsz\u0119dzie i nie w pe\u0142ni, ale wr\u00f3cili kibice i zn\u00f3w by\u0142o blisko normalno\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Scenariusz fina\u0142u singla tenisowego US Open wed\u0142ug Novaka Djokovicia by\u0142 prosty: zwyci\u0119stwo, a wi\u0119c 21. tytu\u0142 w najwa\u017cniejszych imprezach tenisowych i przypiecz\u0119towanie tzw. kalendarzowego Wielkiego Szlema, czyli triumf\u00f3w w Melbourne, Pary\u017cu, Londynie i Nowym Jorku w jednym sezonie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2582"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2582"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2582\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2592,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2582\/revisions\/2592"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2582"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2582"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2582"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}