To b\u0119dzie jej czwarty wielkoszlemowy fina\u0142, a trzeci w Pary\u017cu. Iga \u015awi\u0105tek zwyci\u0119\u017cy\u0142a Beatriz Haddad Mai\u0119 6:2 i 7:6 (9:7). W sobot\u0119 obro\u0144czyni tytu\u0142u stanie naprzeciw Karoliny Muchovej. Czeska tenisistka przekre\u015bli\u0142a plany Aryny Sabalenki w drugim p\u00f3\u0142finale.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
W drodze do pojedynku z Brazylijk\u0105 Polka nie mia\u0142a ci\u0119\u017ckiej przeprawy. W pi\u0119ciu meczach sp\u0119dzi\u0142a na korcie zaledwie pi\u0119\u0107 i p\u00f3\u0142 godziny. Haddad Maia – prawie trzyna\u015bcie. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce to mo\u017ce by\u0107 atut naszej reprezentantki, ale na korcie, szczeg\u00f3lnie w drugim secie, tego nie by\u0142o wida\u0107, chocia\u017c po pierwszej partii wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce zn\u00f3w b\u0119dzie szybko i stosunkowo \u0142atwo.<\/p>\n\n\n\n
Prawdziwa walka rozgorza\u0142a w drugim secie. \u015awi\u0105tek straci\u0142a podanie i je odzyska\u0142a. W tiebreaku przeciwniczka by\u0142a o dwie pi\u0142ki od sukcesu, ale po chwili to polscy kibice mogli odetchn\u0105\u0107 z ulg\u0105. Mecz sta\u0142 na wysokim poziomie. Istotne jest r\u00f3wnie\u017c to, \u017ce \u015awi\u0105tek poddana ostrej pr\u00f3bie wytrzyma\u0142a nerwowo i w kluczowych momentach pokaza\u0142a, \u017ce nie przypadkiem jest tak d\u0142ugo numerem jeden rankingu WTA.<\/p>\n\n\n\n
Prymat Igi zosta\u0142 w\u0142a\u015bnie przed\u0142u\u017cony co najmniej o nast\u0119pne tygodnie bez wzgl\u0119du na wynik ostatecznej rozgrywki na kortach Rolanda Garrosa. Zg\u0142aszaj\u0105ca aspiracje do rankingowego przewodnictwa Sabalenka zyska\u0142a co prawda sporo punkt\u00f3w (w ubieg\u0142ym roku odpad\u0142a w trzeciej rundzie), ale paryska zdobycz Polki spowoduje, \u017ce Bia\u0142orusinka nie urzeczywistni swoich plan\u00f3w. Dystans m\u00f3g\u0142 si\u0119 zmniejszy\u0107 bardziej, gdyby Sabalenka nie uleg\u0142a po pasjonuj\u0105cej grze Muchovej.<\/p>\n\n\n\n
Dlatego teraz zastanawiamy si\u0119, co poka\u017ce Czeszka w finale. Przyjecha\u0142a do Pary\u017ca jako 43. zawodniczka rankingu. Ju\u017c dzi\u015b wiadomo, \u017ce w najbli\u017cszy poniedzia\u0142ek b\u0119dzie sklasyfikowana du\u017co, du\u017co wy\u017cej. Oby nie z powodu ostatecznego triumfu.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c teraz mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce taktyka polskiej ekipy, czyli stawia\u0107 krok po kroku, zda\u0142a egzamin. Po rzymskim kreczu z Jelen\u0105 Rybakin\u0105 mo\u017cna by\u0142o mie\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci co do dyspozycji najlepszej tenisistki \u015bwiata. Ostatnie dwa tygodnie pokaza\u0142y, \u017ce po dolegliwo\u015bciach nie zosta\u0142y \u017cadne \u015blady. Za to spokojne przygotowania doprowadzi\u0142y do tego, \u017ce w sobot\u0119 o godz. 14:30 Iga \u015awi\u0105tek wyjdzie po raz trzeci na kort Philippe\u2019a Chartiera, \u017ceby walczy\u0107 o tytu\u0142. Oby trzeci zwyci\u0119ski. Poprzednio nie mia\u0142a sobie r\u00f3wnych w 2020 i 2022 r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
To b\u0119dzie jej czwarty wielkoszlemowy fina\u0142, a trzeci w Pary\u017cu. Iga \u015awi\u0105tek zwyci\u0119\u017cy\u0142a Beatriz Haddad Mai\u0119 6:2 i 7:6 (9:7). W sobot\u0119 obro\u0144czyni tytu\u0142u stanie naprzeciw Karoliny Muchovej. Czeska tenisistka przekre\u015bli\u0142a plany Aryny Sabalenki w drugim p\u00f3\u0142finale.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2783,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2775"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2775"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2775\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2781,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2775\/revisions\/2781"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2783"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2775"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2775"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/sport\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2775"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}