Jedna fotka nieogolonego Tuska wystarczy\u0142a, aby zn\u00f3w si\u0119 na niego rzucili. Jak\u017ce nienawidz\u0105, jak si\u0119 boj\u0105 jedynego Polaka, kt\u00f3ry wybi\u0142 si\u0119 w polityce mi\u0119dzynarodowej w ostatnich latach.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
W roli arbitra elegancji wyst\u0105pi\u0142 Joachim Brudzi\u0144ski, zapiewaj\u0142o marsz\u00f3w smole\u0144skich. Pouczy\u0142 Tuska, \u017ceby si\u0119 wyk\u0105pa\u0142 i ogoli\u0142. To jest poziom debaty publicznej pod rz\u0105dami Kaczy\u0144skiego; komentowanie wygl\u0105du jako \u015brodek walki politycznej. Niech Brudzi\u0144ski pami\u0119ta, \u017ce ten kij ma dwa ko\u0144ce. Nieogolonych i rozczochranych mamy dostatek w obozie obecnej w\u0142adzy.<\/p>\n\n\n\n
Tym razem w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107 wywo\u0142a\u0142 tweet Tuska po og\u0142oszeniu, \u017ce plebiscyt prezydencki ma si\u0119 odby\u0107 28 czerwca. „Zbierzemy, Zag\u0142osujemy. Wygramy. Tak jak wtedy”, napisa\u0142 Tusk. „Wtedy” to aluzja do pami\u0119tnych wybor\u00f3w w 1989 r., kt\u00f3re cho\u0107 nie by\u0142y wolne, uczciwe ani r\u00f3wne, to utorowa\u0142y drog\u0119 do pe\u0142nej demokracji w Polsce. W\u0142a\u015bnie obchodzimy ich 31. rocznic\u0119. Strza\u0142 by\u0142 celny, analogia – trafna.<\/p>\n\n\n\n
Nadchodz\u0105ce wybory obecna w\u0142adza chce ustawi\u0107 pod zwyci\u0119stwo Andrzeja Dudy. Mimo \u017ce Senat proponowa\u0142, aby nowym kandydatom da\u0107 10 dni na zebranie obowi\u0105zkowej liczby podpis\u00f3w poparcia dla nich, Sejm poprawk\u0119 odrzuci\u0142 i \u0142askawie da\u0142 Rafa\u0142owi Trzaskowskiemu – bo praktycznie chodzi o niego – siedem dni. Tusk swym tweetem zagrza\u0142 zwolennik\u00f3w „Trzaski” do mobilizacji. Wybory mog\u0105 by\u0107 niezgodne z konstytucj\u0105, opozycja demokratyczna wiele ryzykuje, ale, jak wida\u0107, Tusk, wci\u0105\u017c dla wielu wyborc\u00f3w polityczny autorytet, jest got\u00f3w podj\u0105\u0107 to ryzyko dla dobra kraju. Tak samo zachowa\u0142a si\u0119 opozycja demokratyczna i solidarno\u015bciowa, siadaj\u0105c do Okr\u0105g\u0142ego Sto\u0142u. Nie ufa\u0142a \u00f3wczesnym rz\u0105dz\u0105cym ( i wzajemnie), obawia\u0142a si\u0119, \u017ce po wyborach 4 czerwca ’89 Jaruzelski zn\u00f3w og\u0142osi stan wojenny i uniewa\u017cni ich wynik, je\u015bli b\u0119dzie za dobry dla opozycji. Ale dotrzyma\u0142 porozumienia. Jak zachowa si\u0119 obecna w\u0142adza, gdyby Duda przegra\u0142? <\/p>\n\n\n\n
Nieco wcze\u015bniej przed Brudzi\u0144skim przywali\u0142a Tuskowi Ewa Stankiewicz, pami\u0119tana z opinii, \u017ce zas\u0142u\u017cy\u0142 on na kar\u0119 \u015bmierci, bo rzekomo odda\u0142 \u015bledztwo w sprawie katastrofy smole\u0144skiej w r\u0119ce Rosjan. Kilka dni temu Stankiewicz po serii krytycznych wypowiedzi Tuska o premierze Morawieckim i rz\u0105dzie w czasie pandemii tak je podsumowa\u0142a na tym samym Twitterze: „banalna posta\u0107 z\u0142a. To, na co postawi\u0142, zaprowadzi\u0142o go na dno cz\u0142owiecze\u0144stwa”.<\/p>\n\n\n\n
Banalna posta\u0107 z\u0142a? Stankiewicz, oskar\u017caj\u0105ca Tuska, \u017ce ma na r\u0119kach krew prezydenta Kaczy\u0144skiego, chce go zestawia\u0107 z Eichmannem, negatywnym bohaterem s\u0142ynnej ksi\u0105\u017cki Hannah Arendt o jerozolimskim procesie organizatora zag\u0142ady europejskich \u017byd\u00f3w? Tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce jestem autorem polskiego przek\u0142adu tego „raportu o banalno\u015bci z\u0142a” i uwa\u017cam, \u017ce takim okre\u015bleniem to jego autorka si\u0119gn\u0119\u0142a dna. Jest dok\u0142adnie odwrotnie: Tusk jest po stronie dobra, bo m\u00f3wi prawd\u0119 o obecnej sytuacji politycznej w Polsce. I wzywa innych do m\u00f3wienia tej prawdy: „W czasach powszechnego fa\u0142szu m\u00f3wienie prawdy jest aktem rewolucyjnym” – te s\u0142owa Orwella dedykuj\u0119 ca\u0142ej opozycji i wszystkim dziennikarzom. Tak\u0105 rewolucj\u0119 r\u00f3bcie”. <\/p>\n\n\n\n
I jeszcze jeden przyk\u0142ad strachu, jaki w PiS wci\u0105\u017c budzi Tusk, cho\u0107 na co dzie\u0144 partia Kaczy\u0144skiego wmawia ludziom, \u017ce Tusk w og\u00f3le si\u0119 nie liczy. Beata Mazurek, autorka os\u0142awionej frazy, \u017ce nie pochwala, ale rozumie m\u0142odocianego chuligana kopi\u0105cego na kieleckiej ulicy uczestnika pokojowego protestu przeciwko polityce pisowskiego rz\u0105du, usi\u0142owa\u0142a obrazi\u0107 i zdeprecjonowa\u0107 Tuska, nazywaj\u0105c go „politycznym b\u0142aznem w szatach moralisty”.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142\u0105 z\u0142otoust\u0105 rzeczniczk\u0119 PiS ubod\u0142o przywo\u0142anie Orwella. Jak\u017ce s\u0142uszne! Przecie\u017c \u015bwiat przedstawiony przez Orwella w „Roku 1984” i „Folwarku zwierz\u0119cym” to protest i przestroga przed fa\u0142szywymi obro\u0144cami prawdy, wolno\u015bci, religii, r\u00f3wno\u015bci i sprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3rzy odwracaj\u0105 znaczenie tych s\u0142\u00f3w, wmawiaj\u0105c ludziom si\u0142\u0105 lub propagand\u0105, \u017ce z\u0142o jest dobrem, a k\u0142amstwo prawd\u0105. Pami\u0119tajmy o tym 28 czerwca.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jedna fotka nieogolonego Tuska wystarczy\u0142a, aby zn\u00f3w si\u0119 na niego rzucili. Jak\u017ce nienawidz\u0105, jak si\u0119 boj\u0105 jedynego Polaka, kt\u00f3ry wybi\u0142 si\u0119 w polityce mi\u0119dzynarodowej w ostatnich latach.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":10537,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10530"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10530"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10530\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10548,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10530\/revisions\/10548"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10537"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10530"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10530"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10530"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}