S\u0105 chwile, kiedy liderzy powinni apelowa\u0107 o „jedno\u015b\u0107” narodu. Wtedy, gdy jest zagro\u017cone jego istnienie z zewn\u0105trz lub od wewn\u0105trz. Na przyk\u0142ad w czasie pandemii, wojny, kl\u0119ski naturalnej, zerwania wi\u0119zi spo\u0142ecznych, gro\u017c\u0105cego masow\u0105 przemoc\u0105 i rozpadem pa\u0144stwa. Ale to s\u0105 momenty wyj\u0105tkowe w historii. Na co dzie\u0144 has\u0142a jedno\u015bci narodu s\u0105 wym\u00f3wk\u0105 autokrat\u00f3w marz\u0105cych o monopolu w\u0142adzy, aby im i ich zausznikom rz\u0105dzi\u0142o si\u0119 swobodniej i \u017cy\u0142o jak najlepiej. <\/p>\n\n\n\n
Niekt\u00f3rzy pami\u0119taj\u0105 propagandowe slogany epoki Gierka: Partia rz\u0105dzi, rz\u0105d kieruje, Polska ro\u015bnie w si\u0142\u0119, a ludziom \u017cyje si\u0119 dostatniej. W praktyce oznacza\u0142o to: monopol PZPR na rz\u0105dzenie, upartyjnienie pa\u0144stwa, gigantyczne zad\u0142u\u017canie Polski, s\u0142odkie \u017cycie nomenklatury, dyskryminacj\u0119 nonkonformist\u00f3w. Tymczasem przeci\u0119tny poziom \u017cycia obywateli PRL coraz bardziej odbiega\u0142 od standard\u00f3w zachodnich. <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
W Polsce nie by\u0142o jedno\u015bci w \u017cadnej epoce. Gdy\u015bmy uchwalali konstytucj\u0119 Trzeciego Maja (drog\u0105 o\u015bwieconego zamachu stanu i g\u0142osami zaledwie nieco ponad setki pos\u0142\u00f3w i senator\u00f3w z og\u00f3lnej liczby 500); g\u0142osowali w referendum ustrojowym w 1946 r. (komuni\u015bci przezwali je „3xtak” i sfa\u0142szowali wynik, kt\u00f3ry by\u0142 na „nie”); w wyborach 4 czerwca 1989 r. (prawie 40 proc. zosta\u0142o w domach) i w referendach konstytucyjnych (1997, niespe\u0142na 53 proc. za). Tylko w akcesyjnym (o przyst\u0105pieniu Polski do UE, 2003, wynik na „tak” by\u0142 wyrazisty, ponad 77 proc., ale frekwencja zn\u00f3w nie powala\u0142a, nieca\u0142e 59 proc., i to dzi\u0119ki przed\u0142u\u017ceniu g\u0142osowania o dzie\u0144).<\/p>\n\n\n\n
Z wyj\u0105tkiem konstytucji trzeciomajowej wszystkie pozosta\u0142e nasze g\u0142osowania ustrojowe by\u0142y powszechne i pokazywa\u0142y, \u017ce w Polsce, jak w ka\u017cdym kraju, s\u0105 r\u00f3\u017cnice ideowe, polityczne, kulturowe, klasowe. Tuszowanie ich, lekcewa\u017cenie czy niszczenie to metoda tyran\u00f3w. Tak samo jak fa\u0142szowanie wynik\u00f3w referend\u00f3w i wybor\u00f3w. W systemie demokratycznym prawdziwe wyniki to bezcenna pomoc dla rz\u0105dz\u0105cych i dla opozycji. Daj\u0105 obraz spo\u0142ecznej recepcji polityki jednych i drugich. Niepe\u0142ny, ale przydatny do uk\u0142adania taktyki, program\u00f3w wyborczych i strategii d\u0142ugofalowych. Wyniki wybor\u00f3w s\u0105 najdoskonalszym sonda\u017cem.<\/p>\n\n\n\n
Ale nie lekcewa\u017cmy sonda\u017cy przedwyborczych. I tak: Kantar (12-14 kwietnia) daje PiS (razem z Gowinem i Ziobr\u0105) 31 proc., Koalicji Obywatelskiej \u2013 22 proc., Ho\u0142owni \u2013 16 proc., Lewicy \u2013 9 proc. Gdyby opozycja KO\/Ho\u0142ownia\/Lewica sz\u0142a blokiem, wygra\u0142aby wybory. Tydzie\u0144 wcze\u015bniej (Social Changes, 2-5 kwietnia, dla prawicowego portalu wPolityce) wyniki by\u0142y zbli\u017cone, z wyj\u0105tkiem lepszego rezultatu Ho\u0142owni i Lewicy: ZP – 30 proc., Ho\u0142ownia \u2013 22 proc., KO \u2013 20 proc., Lewica- 13 proc. W sonda\u017cu Kantar dla „Fakt\u00f3w” TVN (27-28 kwietnia): PiS (bez satelit\u00f3w) \u2013 25 proc., Ho\u0142ownia i KO po 21 proc., Lewica \u2013 8 proc. Gdyby Gowin i Ziobro poszli do wybor\u00f3w oddzielnie od PiS, zrobiliby wyborcz\u0105 plajt\u0119: Porozumienie \u2013 2 proc., Solidarna Polska – 1 proc. W tym samym czasie sonda\u017c IPSOS dla OKO.press wydaje si\u0119 du\u017co lepszy dla PiS: 33 proc., Ho\u0142ownia \u2013 22 proc., KO – 18 proc., Lewica \u2013 9 proc., a\u017c 11 proc. dla Konfederacji!<\/p>\n\n\n\n
Fakty sonda\u017cowe s\u0105 takie: PiS wci\u0105\u017c prowadzi, a nawet ro\u015bnie, Lewica ani nie zarobi\u0142a, ani nie straci\u0142a na wyrwaniu si\u0119 przed szereg opozycji w obj\u0119cia Kaczy\u0144skiego. Ale czy PiS, \u015bciskaj\u0105c si\u0119 z Czarzastym, na tym zarobi\u0142, jeszcze nie wiemy, a efekt tego poca\u0142unku dopiero poznamy. No i wci\u0105\u017c istnieje mo\u017cliwo\u015b\u0107 przej\u0119cia w\u0142adzy przez opozycj\u0119, cho\u0107 tak\u017ce jej utrzymania przez Kaczy\u0144skiego ze wsparciem nie Lewicy, tylko skrajnej prawicy konfederackiej. Natomiast wy\u0142amanie si\u0119 Gowina i Ziobry z ZP to legenda wielkomiejska.<\/p>\n\n\n\n
W dzisiejszej polskiej polityce rz\u0105dzi mg\u0142a. To wygodne, bo obywatele ma\u0142o widz\u0105 i wiedz\u0105. Skoro Lewica pomaga Kaczy\u0144skiemu politycznie, to i Kaczy\u0144ski mo\u017ce robi\u0107 umizgi do Konfederacji. Koalicja Kaczy\u0144skiego z Braunem jest tak samo ksi\u0119\u017cycowa jak Kaczy\u0144skiego z Czarzastym, ale czemu nie, je\u015bli pomo\u017ce utrzyma\u0107 si\u0119 u w\u0142adzy? W\u0105tpliwe, czy Ho\u0142ownia oka\u017ce si\u0119 wyborczym j\u0119zyczkiem u wagi, ale prawie pewne, \u017ce razem z Trzaskowskim jako liderem PO\/KO mogliby przerwa\u0107 chocholi taniec polskiej polityki.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
S\u0105 chwile, kiedy liderzy powinni apelowa\u0107 o „jedno\u015b\u0107” narodu. Wtedy, gdy jest zagro\u017cone jego istnienie z zewn\u0105trz lub od wewn\u0105trz. Na przyk\u0142ad w czasie pandemii, wojny, kl\u0119ski naturalnej, zerwania wi\u0119zi spo\u0142ecznych, gro\u017c\u0105cego masow\u0105 przemoc\u0105 i rozpadem pa\u0144stwa. Ale to s\u0105 momenty wyj\u0105tkowe w historii. Na co dzie\u0144 has\u0142a jedno\u015bci narodu s\u0105 wym\u00f3wk\u0105 autokrat\u00f3w marz\u0105cych o […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":11160,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12040"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12040"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12040\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12044,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12040\/revisions\/12044"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/11160"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12040"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12040"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12040"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}