A wi\u0119c jednak Tusk wraca do polityki polskiej. I to „na sto procent”. Tego si\u0119 ba\u0142a obecna w\u0142adza i lewica. Ten strach wyra\u017caj\u0105 paski telewizji re\u017cimowej: „Budka rejteruje, czy Trzaskowski odejdzie z PO, kryzys przyw\u00f3dztwa i wewn\u0119trzna wojna w Platformie”. Tymczasem prawdziwa wojna to jest w „zjednoczonej prawicy”, a Budka elegancko poprosi\u0142 Tuska o przej\u0119cie ster\u00f3w w PO.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
To nie rejterada, ale akt polityczny, uzgodniony w kierownictwie partii, bez kt\u00f3rej nie da si\u0119 odsun\u0105\u0107 od w\u0142adzy Kaczy\u0144skiego. Na razie Budka pozostaje w kierownictwie jako wiceprzewodnicz\u0105cy, Tusk z tym samym formalnym tytu\u0142em ma pe\u0142ni\u0107 obowi\u0105zki szefa, czyli „przej\u0105\u0107 stery”.<\/p>\n\n\n\n
Ten strach przed Tuskiem w obozie Kaczy\u0144skiego jest uzasadniony. Obaj maj\u0105 d\u0142ugi sta\u017c w polityce, ale tylko Tusk ma kontakty i do\u015bwiadczenie mi\u0119dzynarodowe na najwy\u017cszym szczeblu. Media re\u017cimowe i propisowskie same po\u015brednio to przyznaj\u0105, prowadz\u0105c od wielu dni kampani\u0119 dyskredytuj\u0105c\u0105 Tuska i obsmarowuj\u0105c\u0105 PO. Niby nic nowego, ale od soboty b\u0119dzie trzeba wymy\u015bli\u0107 przeciwko Tuskowi co\u015b \u015bwie\u017cego. A to b\u0119dzie spore wyzwanie, bo Tusk wraca „na sto procent”, co by\u0142o s\u0142ycha\u0107 i wida\u0107 podczas jego mowy „powrotnej”.<\/p>\n\n\n\n
Syn marnotrawny Platformy wraca pod dwoma has\u0142ami: nie ma zgody na z\u0142o, kt\u00f3re czyni obecna w\u0142adza, i nie ma zgody na kapitulacj\u0119 przed z\u0142em pod fa\u0142szyw\u0105 wym\u00f3wk\u0105, \u017ce niby nic si\u0119 z tym nie da zrobi\u0107. Proste i jasne przes\u0142anie Tuska do ludzi Platformy i jej wyborc\u00f3w wzywa\u0142o do odrzucenia defetyzmu: nie mo\u017cemy si\u0119 zacz\u0105\u0107 przyzwyczaja\u0107 do z\u0142a w polskiej polityce. Taki fatalizm po stronie opozycji demokratycznej chce sia\u0107 propaganda pisowska. Ci, kt\u00f3rzy zgadzaj\u0105 si\u0119 z Tuskiem w PO i elektoracie, powinni wierzy\u0107, \u017ce s\u0105 zdolni do pokonania Kaczy\u0144skiego.<\/p>\n\n\n\n
Przem\u00f3wienie Tuska mia\u0142o zenergetyzowa\u0107 i zmobilizowa\u0107 Platform\u0119 i jej elektorat. Dzia\u0142aczy na spotkaniu z Tuskiem wyra\u017anie poruszy\u0142o, czy i jak zaktywizuje te\u017c dzia\u0142aczy lokalnych i wyborc\u00f3w, przekonamy si\u0119, gdy Tusk zacznie sterowa\u0107 realnie. Tre\u015b\u0107 polityczna jego przem\u00f3wienia polega\u0142a na rzuceniu r\u0119kawicy Kaczy\u0144skiemu na wszystkich wa\u017cnych polach. Forma by\u0142a spontaniczna, emocjonalna, momentami populistyczna, przeplataj\u0105ca uwagi osobiste z powa\u017cn\u0105 i surow\u0105 ocen\u0105 sytuacji Polski pod rz\u0105dami Kaczy\u0144skiego – i taka b\u0119dzie te\u017c zapewne linia Tuska jako sternika PO.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
A wi\u0119c jednak Tusk wraca do polityki polskiej. I to „na sto procent”. Tego si\u0119 ba\u0142a obecna w\u0142adza i lewica. Ten strach wyra\u017caj\u0105 paski telewizji re\u017cimowej: „Budka rejteruje, czy Trzaskowski odejdzie z PO, kryzys przyw\u00f3dztwa i wewn\u0119trzna wojna w Platformie”. Tymczasem prawdziwa wojna to jest w „zjednoczonej prawicy”, a Budka elegancko poprosi\u0142 Tuska o przej\u0119cie […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":12242,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12238"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12238"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12238\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12243,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12238\/revisions\/12243"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12242"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12238"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12238"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12238"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}