Dwie wiadomo\u015bci z frontu ko\u015bcielnego. Tomasz Terlikowski przyznaje, \u017ce zrani\u0142 swymi kategorycznymi wypowiedziami osoby nieheteroseksualne. Na stronie kwartalnika „Wi\u0119\u017a”, jednego z ostatnich w Polsce \u015brodowisk katolicyzmu niekonfrontacyjnego, og\u0142osi\u0142 fragment swej nowej ksi\u0105\u017cki. Zmienia w nim swoje podej\u015bcie nie tylko do ludzi LGBT, ale tak\u017ce do pytania o to, co dzi\u015b zagra\u017ca wierze religijnej i Ko\u015bcio\u0142owi rzymskiemu.<\/p>\n\n\n\n
Zdaniem publicysty z wykszta\u0142ceniem teologicznym i filozoficznym najwi\u0119kszym wyzwaniem jest oboj\u0119tno\u015b\u0107 na chrze\u015bcija\u0144stwo i Ewangeli\u0119, a nie ataki „wrog\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a”. W dzisiejszej Polsce trudno m\u00f3wi\u0107 o „atakach”, skoro obecna w\u0142adza polityczna obnosi si\u0119 z katolicyzmem, a media katolickie nawet nie informuj\u0105 o karach Watykanu nak\u0142adanych na biskup\u00f3w uwik\u0142anych w zmow\u0119 milczenia wok\u00f3\u0142 kryzysu pedofilskiego.<\/p>\n\n\n\n
Natomiast oddolna laicyzacja, a zw\u0142aszcza w\u0142a\u015bnie oboj\u0119tno\u015b\u0107 na religi\u0119 w m\u0142odym pokoleniu, powinny by\u0107 dzwonkiem alarmowym dla wartych tego imienia duszpasterzy i dzia\u0142aczy katolickich, kt\u00f3rym na sercu naprawd\u0119 le\u017c\u0105 nie zideologizowane prawicowo „warto\u015bci chrze\u015bcija\u0144skie”, lecz przekonuj\u0105ce, poci\u0105gaj\u0105ce i inspiruj\u0105ce \u015bwiadectwo ewangeliczne.<\/p>\n\n\n\n
D\u0142ug\u0105 i wyboist\u0105 drog\u0119 przeszed\u0142 wi\u0119c dr Terlikowski. Od efemerycznego tygodnika „Ozon”, gdzie dzi\u0119ki Januszowi Palikotowi znalaz\u0142 pierwsz\u0105 trybun\u0119 publicystyczn\u0105, ultrakatolick\u0105, przez r\u00f3wnie fundamentalistycznie katolickie \u015brodowisko Frondy do otwartej na dialog ze \u015bwiatem wsp\u00f3\u0142czesnym umiarkowanej katolickiej „Wi\u0119zi”, kiedy\u015b pod redakcj\u0105 Tadeusza Mazowieckiego, dzi\u015b Zbigniewa Nosowskiego. Nosowski niezmordowanie i bezkompromisowo opisuje ko\u015bcielny kryzys pedofilski.<\/p>\n\n\n\n
W „Wi\u0119zi” ukaza\u0142 si\u0119 wstrz\u0105saj\u0105cy reporta\u017c Pauliny Guzik o dominikaninie Pawle M., aresztowanym dopiero w zesz\u0142ym roku pod zarzutem gwa\u0142t\u00f3w pope\u0142nianych wcze\u015bniej bezkarnie w ramach swej „misji”. Terlikowskiego zakon poprosi\u0142 o kierowanie prac\u0105 nad raportem o tej sprawie. Raport potwierdzi\u0142 ra\u017c\u0105ce zaniechania prze\u0142o\u017conych, dzi\u0119ki kt\u00f3rym oskar\u017cony m\u00f3g\u0142 przez lata rozwija\u0107 sw\u0105 sekciarsk\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107, wyrz\u0105dzaj\u0105c niepowetowane krzywdy m\u0142odym ludziom, kt\u00f3rzy mu ufali. Dla mnie jako publicysty opisuj\u0105cego od lat polski katolicyzm ta sprawa przepe\u0142ni\u0142a kielich goryczy.<\/p>\n\n\n\n
Dominikanie w\u0142a\u015bnie wybrali nowego prowincja\u0142a. Tu\u017c przed odej\u015bciem jego poprzednik podpisa\u0142 ugody z kilkorgiem ofiar Paw\u0142a M. To druga wa\u017cna wiadomo\u015b\u0107 z \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a w Polsce. Nowy prowincja\u0142, o. \u0141ukasz Wi\u015bniewski, to znak zmiany pokoleniowej w najwa\u017cniejszym polskim zakonie. W pierwszym wywiadzie brzmi odnowicielsko, cho\u0107 nie odnosi si\u0119 w nim bezpo\u015brednio do sprawy Paw\u0142a M., co jednak rozczarowuje. Dobrze jednak, \u017ce dosz\u0142o do ugody z ofiarami, bo to wyj\u0105tek w Ko\u015bciele, kt\u00f3ry zwykle nie kwapi si\u0119 do takich decyzji, tylko wije jak w ukropie. Tym razem ofiary przemocy doczeka\u0142y si\u0119 jakiej\u015b sprawiedliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Ewolucja postawy Terlikowskiego nie czyni wiosny w Ko\u015bciele. Jest to ewolucja nie \u015bwiatopogl\u0105dowa – TT pozostaje cz\u0142owiekiem prawicy – a raczej wynik szczerego rachunku sumienia. Ale taka skrucha zdarza si\u0119 na prawicy rzadko, szczeg\u00f3lnie za ataki na osoby o odmiennej to\u017csamo\u015bci seksualnej. Przysz\u0142a zaskakuj\u0105co p\u00f3\u017ano, mo\u017ce jednak da do my\u015blenia abp. J\u0119draszewskiemu od krucjat przeciw „t\u0119czowej zarazie”. Na opami\u0119tanie, ludzk\u0105 przyzwoito\u015b\u0107 i empati\u0119 nigdy nie jest za p\u00f3\u017ano.<\/p>\n\n\n\n
R\u00f3wnie\u017c wyb\u00f3r nowego prowincja\u0142a nie d\u017awiga dominikan\u00f3w z kryzysu wiarygodno\u015bci duszpasterskiej, ale mo\u017ce by\u0107 krokiem w dobr\u0105 stron\u0119. Te zmiany b\u0119dzie mo\u017cna oceni\u0107 dopiero po ich owocach. Warto jednak te fakty odnotowa\u0107 na tle og\u00f3lnej zapa\u015bci w Ko\u015bciele i katolicyzmie w Polsce. \u015awiate\u0142ko si\u0119 zapali\u0142o, ale tunel d\u0142ugi i mroczny.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dwie wiadomo\u015bci z frontu ko\u015bcielnego. Tomasz Terlikowski przyznaje, \u017ce zrani\u0142 swymi kategorycznymi wypowiedziami osoby nieheteroseksualne. Na stronie kwartalnika „Wi\u0119\u017a”, jednego z ostatnich w Polsce \u015brodowisk katolicyzmu niekonfrontacyjnego, og\u0142osi\u0142 fragment swej nowej ksi\u0105\u017cki. Zmienia w nim swoje podej\u015bcie nie tylko do ludzi LGBT, ale tak\u017ce do pytania o to, co dzi\u015b zagra\u017ca wierze religijnej i Ko\u015bcio\u0142owi […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":12853,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12851"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12851"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12851\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12855,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12851\/revisions\/12855"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12853"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12851"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12851"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12851"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}