Aleksander Kwa\u015bniewski zwykle racjonalnie analizuje polityk\u0119 polsk\u0105. Umiej\u0119tnie wykorzystuje status i do\u015bwiadczenie by\u0142ego prezydenta RP i swoj\u0105 wieloletni\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczn\u0105 na r\u00f3\u017cnych szczeblach. Jest lojalny wobec swojej biografii publicznej, by\u0142 i pozostaje cz\u0142owiekiem lewicy.<\/p>\n\n\n\n
Dlatego waha si\u0119, czy wsp\u00f3lna lista si\u0142 demokratycznych to najlepszy pomys\u0142 opozycji na wygranie z obozem Kaczy\u0144skiego. Waha si\u0119 ze wskazaniem na dwa bloki wyborcze. Podobnie widzi t\u0119 kluczow\u0105 spraw\u0119 dzisiejsza lewica parlamentarna. Kwa\u015bniewski dla jej cz\u0119\u015bci to pie\u015b\u0144 przesz\u0142o\u015bci, jednak jego poparciem nie pogardz\u0105. W tym momencie m\u00f3wi\u0105 jednym g\u0142osem.<\/p>\n\n\n\n
Ale najnowsze sonda\u017ce i analizy wci\u0105\u017c zadaj\u0105 k\u0142am mantrze dwu czy trzech blok\u00f3w opozycyjnych. Andrzej Machowski wzywa w „GW”, \u017ceby opozycja demokratyczna wyci\u0105gn\u0119\u0142a wnioski z przegranych wybor\u00f3w w 2019 r. Mog\u0142a je wygra\u0107, gdyby KO, SLD i ludowcy utworzyli wtedy koalicj\u0119 wyborcz\u0105. Analityk zach\u0119ca do odrobienia lekcji: je\u015bli poparcie dla KO, P2050, SLD i PSL oraz dla PiS i konfederat\u00f3w si\u0119 utrzyma na obecnym poziomie do wybor\u00f3w (mo\u017cliwe, \u017ce ju\u017c na wiosn\u0119 przysz\u0142ego roku), to demokraci mog\u0105 zebra\u0107 w sumie 54 proc., a prawica 46 proc. oddanych g\u0142os\u00f3w. W takiej sytuacji i w ramach systemu d\u2019 Hondta rozproszeni na bloki demokraci, startuj\u0105c np. z czterech list – przy dwu listach prawicy – przegrywaj\u0105. Ale startuj\u0105c jako koalicja czterech ugrupowa\u0144 – wygrywaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Mimo to liderzy demokratyczni wci\u0105\u017c wol\u0105 czeka\u0107 z decyzjami. To, \u017ce Tusk ich zach\u0119ca do koalicji, zdaje si\u0119 przynosi\u0107 odwrotny efekt. Wol\u0105 dwa, a mo\u017ce nawet trzy bloki. Interes partyjny przewa\u017ca nad trze\u017awym realizmem. Mo\u017cna to zrozumie\u0107, bo walcz\u0105 o przetrwanie swych ugrupowa\u0144, w kt\u00f3rych przymierze z Tuskiem jest postrzegane jako ryzyko, je\u015bli nie zagro\u017cenie lub wizerunkowa katastrofa. Czy rzeczywi\u015bcie i w jakim stopniu tak to wygl\u0105da w ich elektoratach, do ko\u0144ca nie wiadomo. Wiadomo, \u017ce tak to widz\u0105 Ho\u0142ownia, Kosiniak, m\u0142oda lewica Zandberga.<\/p>\n\n\n\n
Jednak odsuni\u0119cie Kaczy\u0144skiego od w\u0142adzy jest dla ich elektoratu prawdopodobnie wa\u017cniejsze ni\u017c dora\u017ane kalkulacje partyjne. A linia Tuska: po pierwsze, portfele! – wydaje si\u0119 bardziej zrozumia\u0142a dla wyborc\u00f3w, tak\u017ce niezdecydowanych, a nawet wyznawc\u00f3w has\u0142a „wina Tuska, zawsze i wsz\u0119dzie”. Wyborcy Tuska powinni macha\u0107 pustymi portfelami na wiecach wyborczych i w spotach. W Polsce ideologie zwykle przegrywaj\u0105 z rzeczywisto\u015bci\u0105 bud\u017cet\u00f3w domowych. A ta jest ponura wskutek pisowskiej polityki finansowej i bud\u017cetowej.<\/p>\n\n\n\n
Dlatego Tusk przesuwa punkt ci\u0119\u017cko\u015bci na spadek stopy \u017cyciowej i walk\u0119 ze skutkami inflacji. Spraw ustrojowych nie odpuszcza, ale nie eksponuje. Wyczuwa, \u017ce wyborcy s\u0105 zm\u0119czeni „wojn\u0105 polsko-polsk\u0105”, a zarazem przestraszeni kryzysem ukrai\u0144skim i dro\u017cyzn\u0105. Proponuje przymierze si\u0142 demokratycznych: dora\u017ane – na czas wybor\u00f3w – i strategiczne, dla rewitalizacji Polski po Kaczy\u0144skim. Mo\u017cna t\u0119 propozycj\u0119 odrzuci\u0107, ale czy istnieje realna alternatywa?<\/p>\n\n\n\n
We wszystkich podstawowych sprawach si\u0142y demokratyczne m\u00f3wi\u0105 przecie\u017c to samo: Polska, \u017ceby si\u0119 rozwija\u0107, musi przestrzega\u0107 w\u0142asnej konstytucji. Ob\u00f3z prawicy albo j\u0105 narusza, albo traktuje wybi\u00f3rczo. Najch\u0119tniej by j\u0105 uchyli\u0142 i zast\u0105pi\u0142 now\u0105, napisan\u0105 pod swoje dyktando, z wy\u0142\u0105czeniem si\u0142 demokratycznych. Tak od siedmiu lat robi w parlamencie, odrzucaj\u0105c wszystkie poprawki opozycji do projekt\u00f3w ustaw, kt\u00f3re forsuje na rympa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
W nadchodz\u0105cych wyborach demokraci maj\u0105 szans\u0119 pokrzy\u017cowa\u0107 plany Kaczy\u0144skiemu, wykorzystuj\u0105c chaos w podatkach i finansach publicznych. To kolejny wsp\u00f3lny element w dzia\u0142aniu si\u0142 demokratycznych i kolejny argument za zawi\u0105zaniem przez nie koalicji. Je\u015bli nie teraz, to pewno ju\u017c nigdy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Aleksander Kwa\u015bniewski zwykle racjonalnie analizuje polityk\u0119 polsk\u0105. Umiej\u0119tnie wykorzystuje status i do\u015bwiadczenie by\u0142ego prezydenta RP i swoj\u0105 wieloletni\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczn\u0105 na r\u00f3\u017cnych szczeblach. Jest lojalny wobec swojej biografii publicznej, by\u0142 i pozostaje cz\u0142owiekiem lewicy. Dlatego waha si\u0119, czy wsp\u00f3lna lista si\u0142 demokratycznych to najlepszy pomys\u0142 opozycji na wygranie z obozem Kaczy\u0144skiego. Waha si\u0119 ze wskazaniem […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":12053,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13107"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13107"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13107\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13111,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13107\/revisions\/13111"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12053"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13107"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13107"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13107"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}