Viktor Orb\u00e1n, jedyny w\u015br\u00f3d premier\u00f3w UE sympatyk Putina i Trumpa, okazuje si\u0119 specjalist\u0105 od medi\u00f3w. Na poziomie adekwatnym do swej obecnej antyunijnej i antyliberalnej polityki. Go\u015bcinny wyst\u0119p Orb\u00e1na na zlocie ameryka\u0144skich trumpist\u00f3w po\u015bwi\u0119ci\u0142 atakowi na media \u015bwiatowe, kt\u00f3re informowa\u0142y o jego wcze\u015bniejszym go\u015bcinnym wyst\u0119pie w Rumunii, gdzie wobec tamtejszych W\u0119gr\u00f3w o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce nar\u00f3d w\u0119gierski mo\u017ce si\u0119 miesza\u0107 z bia\u0142ymi Europejczykami, ale nie z innymi rasami.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
W prote\u015bcie przeciwko temu „czystemu tekstowi nazistowskiemu, godnemu Goebbelsa” poda\u0142a si\u0119 do dymisji wieloletnia wsp\u00f3\u0142pracownica Orb\u00e1na pochodzenia \u017cydowskiego. A wi\u0119c i ona, dobrze go znaj\u0105ca i lojalna mimo wszystkich wcze\u015bniejszych jego s\u0142\u00f3w i czyn\u00f3w w polityce w\u0119gierskiej i europejskiej, mia\u0142a w ko\u0144cu do\u015b\u0107: rasizm to przekroczenie grubej czerwonej linii w \u015bwiecie demokratycznym.<\/p>\n\n\n\n
Ale po Orb\u00e1nie sp\u0142yn\u0119\u0142a jej reakcja jak po kaczce, tak samo jak krytyki innych skrajnie prawicowych populist\u00f3w w Europie i USA. Nie tylko nie odwo\u0142a\u0142 i nie przeprosi\u0142, ale brn\u0105\u0142 dalej. Na wiecu skrajnie prawicowego od\u0142amu ameryka\u0144skich republikan\u00f3w w Teksasie drwi\u0142, \u017ce zaraz przeczyta w mediach, i\u017c na spotkaniu konserwatyst\u00f3w zabra\u0142 g\u0142os polityk „europejski, skrajnie prawicowy, rasistowski, antysemicki ko\u0144 troja\u0144ski Putina”.<\/p>\n\n\n\n
G\u0142upio drwi\u0142, bo ten opis odpowiada prawdzie, a publicy\u015bci nieprawicowych medi\u00f3w \u015bwiatowych trafnie opisuj\u0105 obecne pogl\u0105dy Orb\u00e1na. Tylko w mediach, kt\u00f3re od Orb\u00e1na s\u0105 zale\u017cne politycznie i finansowo lub z nim po prostu sympatyzuj\u0105 – tak\u017ce u nas – jego prowokacje budz\u0105 zachwyt. Tylko w nich redaktorzy nie widz\u0105 rasizmu i bij\u0105 mu brawo, jak trumpi\u015bci, kt\u00f3rzy mu zgotowali owacj\u0119 na stoj\u0105co, gdy cytowa\u0142 w\u0119giersk\u0105 konstytucj\u0119, \u017ce ma\u0142\u017ce\u0144stwo mo\u017ce by\u0107 tylko m\u0119\u017cczyzny z kobiet\u0105. I puentowa\u0142: „mniej drag queens, wi\u0119cej Chucka Norrisa”.<\/p>\n\n\n\n
Trumpi\u015bci byli zachwyceni, \u017ce polityk europejski m\u00f3wi ich j\u0119zykiem. Pomstuje na osoby LGBT, atakuje Obam\u0119 i Sorosa, „globalist\u00f3w”, wzywa do odbicia Waszyngtonu i Brukseli, straszy „zderzeniem cywilizacji”, masow\u0105 migracj\u0105, a jedyne rozwi\u0105zanie konfliktu Rosji z Ukrain\u0105 widzi w porozumieniu mi\u0119dzy USA a Moskw\u0105, czyli z pomini\u0119ciem Kijowa. To czytanka z podr\u0119cznika agitator\u00f3w skrajnej prawicy, populistycznych nacjonalist\u00f3w, or\u0119downik\u00f3w krucjaty przeciwko „lewactwu”, kt\u00f3re rzekomo chce zniszczy\u0107 „chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 cywilizacj\u0119 bia\u0142ego cz\u0142owieka”.<\/p>\n\n\n\n
Na szcz\u0119\u015bcie Orb\u00e1n i jemu podobni ideolodzy „konserwatywnej kontrrewolucji” s\u0105 w Europie wci\u0105\u017c w mniejszo\u015bci. Prawie nigdzie nie rz\u0105dz\u0105 ani nie s\u0105 partnerami w rz\u0105dz\u0105cych koalicjach. Orb\u00e1n broni si\u0119 g\u0142upio przed zarzutami o rasizm, twierdz\u0105c, \u017ce przecie\u017c „chrze\u015bcija\u0144ski polityk nie mo\u017ce by\u0107 rasist\u0105”. Wszyscy wiemy, \u017ce mo\u017ce, i s\u0105 na to ponure przyk\u0142ady w politycznej historii Europy – od katolickich antysemit\u00f3w we Francji po nacjonalist\u00f3w w „nowej Unii”.<\/p>\n\n\n\n
Antysemityzm i islamofobia polegaj\u0105 na rasizmie i pogardzie wobec „obcych” jako rzekomych roznosicieli zarazy i gwa\u0142cicieli „naszych” kobiet. Orb\u00e1n, jak Kaczy\u0144ski, gra na emocjach, pozuj\u0105c na ofiar\u0119 „politycznej poprawno\u015bci”. W Ameryce, podzielonej jak nigdy od czasu wojny domowej w po\u0142owie XIX w., jego spotkania z Trumpem i trumpistami s\u0142u\u017c\u0105 ich propagandzie: w Europie my\u015bl\u0105 jak my.<\/p>\n\n\n\n
Ale prawda jest taka, \u017ce Orb\u00e1n jest dzi\u015b w polityce europejskiej wyrzutkiem. W Europie, o kt\u00f3rej marzy, premierem katolickiej Irlandii nie m\u00f3g\u0142by zosta\u0107 „mieszaniec rasowy” i gej Leo Varadkar, zwolennik ma\u0142\u017ce\u0144stw os\u00f3b tej samej p\u0142ci. A jednak nim zosta\u0142. Merem Londynu nie m\u00f3g\u0142by by\u0107 Sadiq Khan, polityk o pakista\u0144skich korzeniach i muzu\u0142manin. Syn Hindus\u00f3w z Afryki Rishi Sunak, konserwatysta, nie m\u00f3g\u0142by kandydowa\u0107 na premiera Wielkiej Brytanii. Czarnosk\u00f3re kobiety nie mog\u0142yby by\u0107 w rz\u0105dach czy parlamentach Francji lub Holandii. Nigeryjski pastor nie m\u00f3g\u0142by by\u0107 pos\u0142em na Sejm RP, a osiadli w Polsce Palesty\u0144czycy nie mogliby by\u0107 lekarzami i „miesza\u0107 si\u0119” z Polakami. A jednak to si\u0119 dzieje.<\/p>\n\n\n\n
Bo Europa nie my\u015bli Trumpem, Orb\u00e1nem czy Kaczy\u0144skim, tylko robi generalny reset w obliczu wojny Putina w Ukrainie. Jego wynik nie jest przes\u0105dzony, ale s\u0105 powody, by przypuszcza\u0107, \u017ce b\u0119dzie pomy\u015blny dla demokracji liberalnej, a katastrofalny dla jej wrog\u00f3w. Nawet Chuck Norris nie pomo\u017ce.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Viktor Orb\u00e1n, jedyny w\u015br\u00f3d premier\u00f3w UE sympatyk Putina i Trumpa, okazuje si\u0119 specjalist\u0105 od medi\u00f3w. Na poziomie adekwatnym do swej obecnej antyunijnej i antyliberalnej polityki. Go\u015bcinny wyst\u0119p Orb\u00e1na na zlocie ameryka\u0144skich trumpist\u00f3w po\u015bwi\u0119ci\u0142 atakowi na media \u015bwiatowe, kt\u00f3re informowa\u0142y o jego wcze\u015bniejszym go\u015bcinnym wyst\u0119pie w Rumunii, gdzie wobec tamtejszych W\u0119gr\u00f3w o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce nar\u00f3d w\u0119gierski mo\u017ce […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":11554,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13318"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13318"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13318\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13322,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13318\/revisions\/13322"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/11554"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13318"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13318"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13318"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}