Archie Battersbee nie musia\u0142 umrze\u0107, prze\u017cywszy zaledwie 12 lat. Mo\u017ce by wystarczy\u0142o, \u017ceby rodzice z nim porozmawiali o zagro\u017ceniach czyhaj\u0105cych na takich ch\u0142opak\u00f3w w internecie. Matka wspomnia\u0142a ju\u017c po wypadku, \u017ce takim \u015bmiertelnym zagro\u017ceniem mog\u0142o by\u0107 uczestnictwo w swego rodzaju igrzyskach \u015bmierci online. Uczestnicy maj\u0105 da\u0107 dow\u00f3d, \u017ce nie boj\u0105 si\u0119 podj\u0105\u0107 wyzwania: poka\u017c nam, jak d\u0142ugo dasz rad\u0119 \u017cy\u0107 w czarnej dziurze bez tlenu?<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Mog\u0142o tak by\u0107, \u017ce ch\u0142opak stan\u0105\u0142 do takich \u015bmiertelnych zawod\u00f3w. Nie ostrze\u017cono go dostatecznie wyra\u017anie ani w domu, ani w szkole, ani w \u015brodowisku r\u00f3wie\u015bniczym. W kwietniu znaleziono go nieprzytomnego w domu. Nie odzyska\u0142 przytomno\u015bci. Lekarze stwierdzili nieodwracalne uszkodzenie pnia jego m\u00f3zgu. S\u0119dziowie w konsultacji z lekarzami orzekli, \u017ce nale\u017cy od\u0142\u0105czy\u0107 go od aparatury podtrzymuj\u0105cej funkcje \u017cyciowe.<\/p>\n\n\n\n
Takie tragedie zdarzaj\u0105 si\u0119 rzadko. Rozpalaj\u0105 wielkie emocje. Dla rodzic\u00f3w i bliskich straszna sytuacja. Wiedz\u0105, \u017ce dziecko \u017cyje dzi\u0119ki technologii, a nie o w\u0142asnych si\u0142ach. Ale trudno im uwierzy\u0107, \u017ce nie ma nadziei, \u017ce to koniec. Odpychaj\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Matka m\u00f3wi, \u017ce zauwa\u017cy\u0142a u syna oznaki \u017cycia, ale lekarze nie reagowali. Ludzie do\u015bwiadczeni takim dramatem reaguj\u0105 r\u00f3\u017cnie. Zdarzaj\u0105 si\u0119 rodzice, kt\u00f3rzy godz\u0105 si\u0119 na pobranie narz\u0105d\u00f3w zmar\u0142ego do przeszczepienia innej osobie, kt\u00f3ra dzi\u0119ki temu b\u0119dzie mog\u0142a \u017cy\u0107. Nie podwa\u017caj\u0105 diagnozy medycznej, nie zaskar\u017caj\u0105 do s\u0105du lekarzy i szpitali.<\/p>\n\n\n\n
Zrozpaczeni rodzice Archiego pr\u00f3bowali przed\u0142u\u017cy\u0107 jego \u017cycie. Sk\u0142adali wnioski do s\u0105d\u00f3w brytyjskich i Europejskiego Trybuna\u0142u Praw Cz\u0142owieka o odroczenie terminu wy\u0142\u0105czenia aparatury. Wnioski oddalono, bo mechaniczne przed\u0142u\u017canie jego funkcji biologicznych nie dawa\u0142o w ocenie lekarzy szans na popraw\u0119. Tylko agenda ONZ do spraw os\u00f3b niepe\u0142nosprawnych popar\u0142a starania rodzic\u00f3w, lecz s\u0105dy brytyjskie nie musz\u0105 si\u0119 kierowa\u0107 jej opini\u0105. Trybuna\u0142 europejski uzna\u0142, \u017ce nie ma kompetencji w sprawie Archiego. Rodzice z\u0142o\u017cyli wniosek o przeniesienie ch\u0142opca ze szpitala do hospicjum. Wniosek oddalono, bo transport m\u00f3g\u0142 tylko pogorszy\u0107 stan ch\u0142opca.<\/p>\n\n\n\n
Matka uwa\u017ca\u0142a, \u017ce Archie powinien odej\u015b\u0107 w godny spos\u00f3b. Widocznie warunki szpitalne rodzice uznali za mniej godne ni\u017c hospicyjne. Do ko\u0144ca rodzin\u0119 wspiera\u0142y organizacje chrze\u015bcija\u0144skie. Archie zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 ku chrze\u015bcija\u0144stwu pod wp\u0142ywem koleg\u00f3w, z kt\u00f3rymi \u0107wiczy\u0142 mieszane sztuki walki: przed zawodami si\u0119 modlili. Tamtejsze Ko\u015bcio\u0142y instytucjonalne nie zaj\u0119\u0142y stanowiska. Ch\u0142opak zmar\u0142 w szpitalu w sobot\u0119 6 sierpnia, wkr\u00f3tce po od\u0142\u0105czeniu aparatury, w obecno\u015bci rodzic\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Tylko rodzice Archiego znaj\u0105 ca\u0142\u0105 prawd\u0119 o tragedii. Nie mamy prawa do rzucania w nich kamieniami. Matka ch\u0142opca wyrzuca sobie, \u017ce z nim nie rozmawia\u0142a o pu\u0142apkach w internecie. Zdarza si\u0119, \u017ce rodzicom brakuje czasu i\/lub odwagi, by rozmawia\u0107 z dzie\u0107mi o trudnych tematach. C\u00f3\u017c, lepiej podj\u0105\u0107 wyzwanie, nim b\u0119dzie za p\u00f3\u017ano.<\/p>\n\n\n\n
Nie mamy te\u017c tytu\u0142u do os\u0105dzania lekarzy i s\u0119dzi\u00f3w, bo nie znamy ca\u0142ej prawdy. Ka\u017cda taka tragedia zas\u0142uguje jednak na publiczn\u0105 uwag\u0119. Dzisiejsza technologia i wiedza medyczna czyni\u0105 cuda, kt\u00f3re jeszcze niedawno by\u0142y niemo\u017cliwe. Ale zarazem stawia zupe\u0142nie nowe pytania.<\/p>\n\n\n\n
Jednym z nich jest sprawa terapii uporczywej. Papie\u017c Karol Wojty\u0142a uwa\u017ca\u0142, \u017ce osoba w stanie „wegetatywnym” pozostaje osob\u0105 ludzk\u0105, kt\u00f3rej nale\u017cy zapewni\u0107 opiek\u0119 pozwalaj\u0105c\u0105 na zachowanie godno\u015bci. Z drugiej strony dopuszcza\u0142 odrzucenie uporczywej terapii, bo uwa\u017ca\u0142 tak\u0105 decyzj\u0119 za przejaw szacunku wobec pacjenta, kt\u00f3ry ma prawo do naturalnej \u015bmierci.<\/p>\n\n\n\n
Czy nale\u017cy podtrzymywa\u0107 \u017cycie, gdy rokowania nie daj\u0105 nadziei? Pomi\u0144my aspekt techniczny i kwesti\u0119 koszt\u00f3w. Skupmy si\u0119 na aspekcie moralnym. Instynkt \u017cyciowy podpowiada, \u017ceby „walczy\u0107” do ko\u0144ca. Czasem zdarzaj\u0105 si\u0119 wybudzenia po latach. Zgoda na zaprzestanie uporczywej terapii dla bliskiej osoby w stanie „wegetatywnym” to ci\u0119\u017car ponad si\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Przed\u0142u\u017canie tego stanu mo\u017ce dawa\u0107 bliskim komfort moralny, lecz nie zmieni sytuacji osoby mechanicznie podtrzymywanej przy \u017cyciu. Nie zmieni jej zainteresowanie medi\u00f3w ani wykorzystywanie jej w celach walk ideologicznych i kampanii politycznych. Decyzje musz\u0105 podj\u0105\u0107 lekarze i bliscy. To jest po ludzku najtrudniejsze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Archie Battersbee nie musia\u0142 umrze\u0107, prze\u017cywszy zaledwie 12 lat. Mo\u017ce by wystarczy\u0142o, \u017ceby rodzice z nim porozmawiali o zagro\u017ceniach czyhaj\u0105cych na takich ch\u0142opak\u00f3w w internecie. Matka wspomnia\u0142a ju\u017c po wypadku, \u017ce takim \u015bmiertelnym zagro\u017ceniem mog\u0142o by\u0107 uczestnictwo w swego rodzaju igrzyskach \u015bmierci online. Uczestnicy maj\u0105 da\u0107 dow\u00f3d, \u017ce nie boj\u0105 si\u0119 podj\u0105\u0107 wyzwania: poka\u017c nam, […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":13331,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13324"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13324"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13324\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13330,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13324\/revisions\/13330"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13331"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13324"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13324"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13324"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}