Dawny skandalista literacki Robert Tekieli namawia publicznie do „odstrzelenia” Donalda Tuska, najlepiej trzy miesi\u0105ce przed wyborami. Krystyna Paw\u0142owicz, notoryczna skandalistka polityczna, drwi z fotomonta\u017cu z Tuskiem, zestawiaj\u0105c go z Hitlerem. Na Tuska wyla\u0142 si\u0119 hejt, nie tylko pisowski, za to, \u017ce powiedzia\u0142 prawd\u0119 o obecnej kondycji Sejmu. Co im ten Tusk tak wadzi, przecie\u017c w rankingach nieufno\u015bci idzie \u0142eb w \u0142eb z Kaczy\u0144skim?<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Wadzi im, bo m\u0142odszy, ma dobr\u0105 prezencj\u0119, m\u00f3wi dobrze po angielsku, nie uciek\u0142 na urlop przed wyborcami, jak Kaczy\u0144ski i inni funkcjonariusze pisowskiej nomenklatury, cho\u0107 lato mamy gor\u0105ce politycznie, a mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego. Tusk, jaki jest, wiemy dobrze. Nic te\u017c nie pomog\u0105 wysi\u0142ki pisowskich piarowc\u00f3w, by ukry\u0107 prawd\u0119 o Kaczy\u0144skim: gdyby dzi\u015b stan\u0119li twarz\u0105 w twarz w debacie, prezes przer\u017cn\u0105\u0142by z kretesem, co\u015b jak Miodowicz z Wa\u0142\u0119s\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Tusk jest te\u017c bardziej wygadany, \u0142apie kontakt z lud\u017ami, a nie tylko z wyselekcjonowanymi wyborcami, na spotkaniach unika mentorskiego tonu, staje nie za pulpitem z podn\u00f3\u017ckiem jak Kaczy\u0144ski, tylko w kr\u0119gu uczestnik\u00f3w spotkania, zaznaczaj\u0105c r\u00f3wny status. Jest po prostu lepszy jako lider. I dlatego media pisowskie, na czele z kurwizj\u0105, atakuj\u0105 Tuska 24\/7.<\/p>\n\n\n\n
Ma te\u017c program, wbrew insynuacjom przeciwnik\u00f3w i wrog\u00f3w. Na ka\u017cdym publicznym spotkaniu m\u00f3wi bez ogr\u00f3dek, na czym polega z\u0142o kaczyzmu i jak je rozbroi\u0107. Has\u0142em Mazowieckiego podczas jego kampanii prezydenckiej by\u0142a „si\u0142a spokoju”. Ale wtedy nie da\u0142o mu to zwyci\u0119stwa ani z populistycznym Wa\u0142\u0119s\u0105, ani z szemranym Tymi\u0144skim. Na szcz\u0119\u015bcie Wa\u0142\u0119sa po do\u015bwiadczeniu z Kaczy\u0144skimi u swego boku wr\u00f3ci\u0142 w ko\u0144cu do g\u0142\u00f3wnego nurtu, czyli polityki zgodnej z interesem odrodzonego pa\u0144stwa polskiego.<\/p>\n\n\n\n
Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski obra\u0142 i kontynuuje ca\u0142kiem inny kurs. Porzuci\u0142 ju\u017c w latach 90. d\u0105\u017cenie do zbudowania silnej chadecji, przerzuci\u0142 si\u0119 na mi\u0119kki nacjonalizm podbity ludowym katolicyzmem. Dzi\u015b, pod ci\u015bnieniem ziobryst\u00f3w i skrajnej prawicy, idzie coraz bardziej w stron\u0119 wojny kulturowej z liberalnym Zachodem. Dowodem tej przemiany, zab\u00f3jczej dla Polski, bo izoluj\u0105cej nas od Brukseli i Waszyngtonu, jest montowanie jakiego\u015b przymierza ze skrajn\u0105 prawic\u0105 w Europie, do kt\u00f3rej nale\u017c\u0105 przyjaciele Putina, Le Pen, Salvini, no i Orb\u00e1n.<\/p>\n\n\n\n
Tusk to antypody takiej polityki. Pokazuje, \u017ce jest dla niej alternatywa: \u017ce tak by\u0107 nie tylko nie musi, ale nie powinno. W\u0142a\u015bciwie has\u0142o „Si\u0142a spokoju” pasuje i do Tuska. Krew go nie zalewa na ten stek obelg, a szanse zwyci\u0119stwa ma lepsze, cho\u0107 i jemu bru\u017cd\u017c\u0105 wsp\u00f3\u0142cze\u015bni Tymi\u0144scy. Polska to du\u017co wi\u0119cej ni\u017c PiS, krytyka polityki pisowskiej to nie „atak na Polsk\u0119”, tylko odrzucenie linii Kaczy\u0144skiego. Odsuni\u0119cie go od w\u0142adzy daje szans\u0119, \u017ce Polska odzyska sw\u00f3j dawny status lidera „nowej Unii” i wszystkie zwi\u0105zane z nim korzy\u015bci, w tym fundusze unijne.<\/p>\n\n\n\n
W tym kontek\u015bcie fraza Tekielego, \u017ceby „odstrzeli\u0107 Tuska”, oznacza skrajn\u0105 desperacj\u0119 obozu Kaczy\u0144skiego. Boj\u0105 si\u0119 przegranej, wzywaj\u0105 do wykasowania rywali. Czym si\u0119 to r\u00f3\u017cni od nawo\u0142ywa\u0144 wielkoruskiego faszysty Dugina, by zabi\u0107 przyw\u00f3dc\u00f3w Ukrainy? Faszy\u015bci zabijaj\u0105, by pozbawi\u0107 ludzi wyboru i narzuci\u0107 im jedn\u0105 jedyn\u0105 doktryn\u0119, ideologi\u0119, jednego wodza, jeden j\u0119zyk, jeden punkt widzenia na wszystko, co wa\u017cne w \u017cyciu jednostki i spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n
Tekieli, gdy wybuch\u0142o oburzenie jego wistem, podkuli\u0142 ogon, \u017ce chodzi\u0142o mu o „wymian\u0119 lidera”, Paw\u0142owicz przeprosi\u0142a w pisowskim stylu: nie dawaj pretekstu. To nieszczere, wymuszone kroki w ty\u0142. Wyobra\u017cacie sobie reakcj\u0119 obecnej w\u0142adzy, gdyby kto\u015b z obozu demokratycznego sobie „za\u017cartowa\u0142”, \u017ce trzeba „odstrzeli\u0107 Kaczy\u0144skiego”? No w\u0142a\u015bnie. Tusk z Platform\u0105 nie powinni jednak obraca\u0107 takich wypowiedzi w pod\u0142y \u017cart przeciwnika politycznego. S\u0142owa i idee maj\u0105 swoje konsekwencje w realnym \u017cyciu. Przemoc retoryczna mo\u017ce \u0142atwo przej\u015b\u0107 w realne zabijanie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dawny skandalista literacki Robert Tekieli namawia publicznie do „odstrzelenia” Donalda Tuska, najlepiej trzy miesi\u0105ce przed wyborami. Krystyna Paw\u0142owicz, notoryczna skandalistka polityczna, drwi z fotomonta\u017cu z Tuskiem, zestawiaj\u0105c go z Hitlerem. Na Tuska wyla\u0142 si\u0119 hejt, nie tylko pisowski, za to, \u017ce powiedzia\u0142 prawd\u0119 o obecnej kondycji Sejmu. Co im ten Tusk tak wadzi, przecie\u017c w […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":12208,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13354"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13354"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13354\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13366,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13354\/revisions\/13366"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12208"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13354"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13354"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13354"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}