Minister Mucha chcia\u0142aby, aby zwracano si\u0119 do niej per ,,ministra”. Premier Tusk ju\u017c si\u0119 zd\u0105\u017cy\u0142 od swej ministry zdystansowa\u0107. Wiadomo, jest obyczajowym konserwatyst\u0105. Woli tradycyjnie: pani minister ni\u017c pani ministro. I z pewno\u015bci\u0105 akurat tutaj mo\u017ce liczy\u0107 na masowe poparcie spo\u0142eczne w czasach, kiedy mu s\u0142upki generalnie spadaj\u0105. Bo Polska jest te\u017c w wi\u0119kszo\u015bci obyczajowo i j\u0119zykowo konserwatywna.<\/p>\n
Ma\u0142o kto pami\u0119ta, \u017ce przed pani\u0105 Much\u0105 by\u0142a pani Jaruga Nowacka, tragicznie zmar\u0142a w katastrofie smole\u0144skiej dzia\u0142aczka SLD. To ona pierwsza w\u015br\u00f3d polityk\u00f3w parlamentarnych pr\u00f3bowa\u0142a wprowadzi\u0107 do obiegu s\u0142owa ,,polityczka” i ,,ministra”<\/p>\n
Nie uda\u0142o si\u0119. Kto u\u017cywa s\u0142owa ,,polityczka” jest natychmiast identyfikowany z feminizmem, a nie wszyscy u\u017cytkownicy polszczyzny sobie tego \u017cycz\u0105, wi\u0119c termin si\u0119 nie przebija szerzej, bo wci\u0105\u017c nie jest postrzegany jako neutralny. Gorzej: jest atakowany jako przejaw antychrze\u015bcija\u0144skiej pierekowki dusz, czyli ,,politpoprawno\u015bci”<\/p>\n
Kto chce by\u0107 j\u0119zykowo innowacyjny, ma problem. Oczywi\u015bcie innowacyjny w takiej dziedzinie, jak r\u00f3wny, tak\u017ce pod wzgl\u0119dem j\u0119zykowym, status kobiet i m\u0119\u017cczyzn. Czyli w dziedzinie ideologicznie gor\u0105cej. Bo w innych dziedzinach, prosz\u0119 bardzo, tam neologizm\u00f3w i kalek z angielskiego pod dostatkiem i konserwatystom to nie przeszkadza.<\/p>\n
Nie mo\u017ce, bo nawet konserwatysta rozumie, \u017ce j\u0119zyk \u017cywy musi si\u0119 zmienia\u0107, tak jak zmienia si\u0119 \u015bwiat, w jakim \u017cyjemy. Ale skoro tak, to czemu nie i w tej dziedzinie. Mo\u017ce ta ministra (czy np. marsza\u0142kini), gdyby jej od razu nie wyszydzono, by si\u0119 kiedy\u015b zakorzeni\u0142a. Tak jak zakorzeni\u0142y si\u0119 nazwy zawod\u00f3w ko\u0144cz\u0105ce si\u0119 na \u017ce\u0144sk\u0105 ko\u0144c\u00f3wk\u0119 -ka: piel\u0119gniarka, dyrektorka, socjolo\u017cka itp. <\/p>\n
No tak, ale ile wsp\u00f3\u0142czesnych pa\u0144 profesor akademickich woli by tytu\u0142owa\u0107 je jak nauczycielki licealne ,,profesorkami” , a ile uznanych pa\u0144 psycholog\u00f3w, by nazywa\u0107 je ,,psycholo\u017ckami”, albo ile pa\u0144 dyrektor finansowych czy kreatywnych godzi si\u0119 ch\u0119tnie z tym, by si\u0119 do nich zwraca\u0107 per pani dyrektorko?<\/p>\n
I tu jest kolejny problem. Bo bynajmniej nie wszystkie kobiety \u017cycz\u0105 sobie takiej j\u0119zykowej emancypacji, takiego zr\u00f3wnania p\u0142ci. Wol\u0105 by\u0107 tu konserwatywne. I w tym widz\u0105 prawdziw\u0105 r\u00f3wno\u015b\u0107 p\u0142ci, \u017ce mog\u0105 by\u0107 tak samo tytu\u0142owane jak panowie na tych samych presti\u017cowych stanowiskach, tyle samo zarabia\u0107 i wcale nie korzysta\u0107 z jakich\u015b podp\u00f3rek w karierze typu limit\u00f3w kobiet parlamentarzystek. Dlatego pani ministra Mucha pozostanie minister Much\u0105. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Minister Mucha chcia\u0142aby, aby zwracano si\u0119 do niej per ,,ministra”. Premier Tusk ju\u017c si\u0119 zd\u0105\u017cy\u0142 od swej ministry zdystansowa\u0107. Wiadomo, jest obyczajowym konserwatyst\u0105. Woli tradycyjnie: pani minister ni\u017c pani ministro. I z pewno\u015bci\u0105 akurat tutaj mo\u017ce liczy\u0107 na masowe poparcie spo\u0142eczne w czasach, kiedy mu s\u0142upki generalnie spadaj\u0105. Bo Polska jest te\u017c w wi\u0119kszo\u015bci obyczajowo […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1336"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1336"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1336\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1340,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1336\/revisions\/1340"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1336"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1336"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1336"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}