Dobrze, \u017ce liderzy demokratyczni zacz\u0119li rozmawia\u0107 o tym, co dla nas wszystkich ma by\u0107 najwa\u017cniejsze w pa\u0144stwie i polityce. Szkoda, \u017ce na podium nie by\u0142o ani jednej demokratki. By\u0142y na sali, lecz nie na scenie. Ob\u00f3z Kaczy\u0144skiego lepiej sobie radzi pod tym wzgl\u0119dem.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Gdyby urz\u0105dzi\u0142 sw\u00f3j zlot, kobiet na scenie by nie brakowa\u0142o. Tak, liderem „zjednoczonej prawicy” jest m\u0119\u017cczyzna, szefem ich rz\u0105du jest m\u0119\u017cczyzna, przewodnicz\u0105cym klubu PiS w Sejmie tako\u017c, jednak marsza\u0142kiem izby ni\u017cszej jest kobieta, a w rz\u0105dzie pracuje wiele kobiet na ministerialnych posadach.<\/p>\n\n\n\n
Jako\u015b\u0107 pisowskich polityczek jest taka sobie, zdarzaj\u0105 si\u0119 takie, kt\u00f3re na\u015bladuj\u0105 arogancj\u0119 koleg\u00f3w partyjnych, jednak demokraci maj\u0105 w szeregach wiele kobiet, kt\u00f3re zas\u0142uguj\u0105, by stan\u0105\u0107 w pierwszym szeregu. Ich brak w warstwie przyw\u00f3dczej zwraca uwag\u0119 i nie mobilizuje najm\u0142odszego elektoratu. Campus Trzaskowskiego, sk\u0105din\u0105d \u015bwietny pomys\u0142, te\u017c promuje g\u0142\u00f3wnie m\u0119\u017cczyzn. Demokraci powinni nad tym solidnie popracowa\u0107. W ich elektoracie kobiety przewa\u017caj\u0105 przecie\u017c nad m\u0119\u017cczyznami. W \u015bwiecie demokratycznym kobiety jako g\u0142owy pa\u0144stwa, szefowe rz\u0105du czy kluczowych resort\u00f3w spraw zagranicznych, obrony, finans\u00f3w to normalno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Tylko satrapie i p\u00f3\u0142satrapie – W\u0119gry, Chiny, Rosja, Iran, komunistyczna Korea – rz\u0105dzone s\u0105 wy\u0142\u0105cznie przez m\u0119\u017cczyzn, zwykle pozbawionych nie tylko urody, ale i polotu. W Ameryce kobieta jest wiceprezydentem (wprawdzie to pierwszy raz), w Brytanii kobieta ju\u017c po raz trzeci stan\u0119\u0142a na czele rz\u0105du konserwatyst\u00f3w. W s\u0105siedniej S\u0142owacji kobieta jest prezydentem. Szefowymi komisji wykonawczej i centralnego banku UE s\u0105 kobiety. U nas po 1989 r. cztery kobiety kandydowa\u0142y na urz\u0105d prezydenta RP, bez sukcesu. Magdalena Kidawa-B\u0142o\u0144ska w ostatniej chwili zosta\u0142a wymieniona na Trzaskowskiego. Elity partyjne s\u0105 chyba mniej gotowe na kobiet\u0119 prezydenta ni\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n
Polityczni macho zwykle s\u0105 politycznymi impotentami. Ukrywaj\u0105 brak kompetencji i sp\u00f3jnej, dalekosi\u0119\u017cnej strategii, uprawiaj\u0105c propagand\u0119 sukcesu, obiecuj\u0105c z\u0142ote g\u00f3ry, siej\u0105c nienawi\u015b\u0107 do przeciwnik\u00f3w. W Polsce trzymaj\u0105 sztam\u0119 z m\u0119sk\u0105 wierchuszk\u0105 KRK. Ko\u015bcielni macho dobrze wiedz\u0105, \u017ce dobra zmiana u nich b\u0119dzie mia\u0142a twarz kobiety dopuszczonej do zawodu duchownego. Dlatego pr\u0119dzej znios\u0105 celibat, ni\u017c wprowadz\u0105 ordynacj\u0119 kobiet na ksi\u0119\u017cy.<\/p>\n\n\n\n
Ten niedorzeczny l\u0119k (i lekcewa\u017cenie) przed kobietami w \u017cyciu publicznym nie przed\u0142u\u017cy patriarchatu w polityce na kolejne dekady. Na Zachodzie ju\u017c jest anachronizmem, w demokracjach pokomunistycznych zaczyna by\u0107 wizerunkowym problemem. Jego rozwi\u0105zaniem nie jest ca\u0142owanie pa\u0144 po r\u0105czkach i pokazywanie w charakterze maskotek, tylko uznanie, \u017ce kobiety mog\u0105 by\u0107 r\u00f3wnie profesjonalne i kompetentne w ka\u017cdej dziedzinie, a ich praca powinna by\u0107 tak samo op\u0142acana jak m\u0119\u017cczyzn na tych samych stanowiskach. Obie p\u0142cie powinny mie\u0107 r\u00f3wne szanse i r\u00f3wne prawa, a ich praca powinna by\u0107 oceniana wed\u0142ug takich samych zasad. Nie tylko w teorii.<\/p>\n\n\n\n
Wtorkowe spotkanie lider\u00f3w wzbudzi\u0142o jeszcze jedn\u0105 kontrowersj\u0119. W\u015br\u00f3d facet\u00f3w na podium stan\u0105\u0142 Jaros\u0142aw Gowin. To te\u017c problem wizerunkowy i polityczny. Doproszenie do demokrat\u00f3w tego polityka odstr\u0119czy jak\u0105\u015b cz\u0119\u015b\u0107 elektoratu demokratycznego, a czy zasili go r\u00f3wnie wielk\u0105, bynajmniej nie jest pewne. Ci politycy opozycji demokratycznej, kt\u00f3rzy go zaprosili, uznali, \u017ce warto. Bo do niedawna trzyma\u0142 z Kaczy\u0144skim, a teraz przeszed\u0142 na jasn\u0105 stron\u0119 i m\u00f3wi rzeczy s\u0142uszne. W ko\u0144cu dysydentami byli te\u017c Radek Sikorski, Kluzik-Rostkowska, Pawe\u0142 Kowal.<\/p>\n\n\n\n
Niech elektorat PiS zobaczy, \u017ce demokraci nie wykluczaj\u0105, jest w\u015br\u00f3d nich miejsce na nawr\u00f3conych politycznie. Mo\u017ce i niekt\u00f3rzy dzisiejsi fani „hybrydowego re\u017cimu” Kaczy\u0144skiego odwa\u017c\u0105 si\u0119 stan\u0105\u0107 w obronie demokracji, UE i rz\u0105d\u00f3w prawa. Ruch ryzykowny, bo Gowin na razie nie imponuje jako nowy nabytek opozycji. To kwestia wiarygodno\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dobrze, \u017ce liderzy demokratyczni zacz\u0119li rozmawia\u0107 o tym, co dla nas wszystkich ma by\u0107 najwa\u017cniejsze w pa\u0144stwie i polityce. Szkoda, \u017ce na podium nie by\u0142o ani jednej demokratki. By\u0142y na sali, lecz nie na scenie. Ob\u00f3z Kaczy\u0144skiego lepiej sobie radzi pod tym wzgl\u0119dem.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":13423,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13420"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13420"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13420\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13422,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13420\/revisions\/13422"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13423"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13420"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13420"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13420"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}