Do coraz bardziej p\u0119katej ksi\u0119gi polskich absurd\u00f3w pod rz\u0105dami PiS dosz\u0142a \u015bwie\u017ca sprawa wyboru patronki jednej ze szk\u00f3\u0142 podstawowych w Wa\u0142brzychu. Uczniowie, rodzice i personel wybrali ksi\u0119\u017cn\u0105 Daisy von Pless, a nie Jana Paw\u0142a II czy siostr\u0119 Faustyn\u0119, \u015bwi\u0119tych katolickich.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Ksi\u0119\u017cna to arystokratka angielska, kt\u00f3ra wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Niemca – ksi\u0119cia pszczy\u0144skiego, w\u0142a\u015bciciela rozleg\u0142ych posiad\u0142o\u015bci, w tym zamku Ksi\u0105\u017c na ziemi wa\u0142brzyskiej, wtedy wchodz\u0105cej w sk\u0142ad cesarstwa niemieckiego. Nios\u0142a tam kaganek o\u015bwiaty, stara\u0142a si\u0119 poprawi\u0107 warunki bytowania tamtejszej ludno\u015bci. Jeden z jej syn\u00f3w uwa\u017ca\u0142 si\u0119 za Polaka i walczy\u0142 w polskich si\u0142ach zbrojnych na Zachodzie podczas ostatniej wojny. Daisy nie popar\u0142a hitlerowc\u00f3w, wysy\u0142a\u0142a paczki wi\u0119\u017aniom obozu koncentracyjnego Gross Rosen, zmar\u0142a w 1943 r. W wolnej Polsce, na fali patriotyzmu ma\u0142ych ojczyzn, przypomniano sobie o niej, w\u015br\u00f3d polskich mieszka\u0144c\u00f3w ziemi wa\u0142brzyskiej i Dolnego \u015al\u0105ska ros\u0142o zainteresowanie jej osob\u0105 i rol\u0105, jak\u0105 odegra\u0142a za \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
Prawica uzna\u0142a wyb\u00f3r ksi\u0119\u017cnej Daisy na patronk\u0119 za „\u017cenuj\u0105cy”. Nie mo\u017cna jej atakowa\u0107 za niemieckie pochodzenie, bo nie by\u0142a Niemk\u0105, ani za antypolsko\u015b\u0107, bo jej nie przejawia\u0142a. Nie mo\u017cna zarzuci\u0107 manipulacji g\u0142osowaniem, bo by\u0142o uczciwe. A jednak znalaz\u0142 si\u0119 kij. Lokalny dzia\u0142acz PiS ubzdura\u0142 sobie, \u017ce wyb\u00f3r jest z\u0142y i niepatriotyczny i chodzi w nim o poszukiwanie to\u017csamo\u015bci w niemieckiej historii Wa\u0142brzycha i zal\u0105\u017cek jakiego\u015b kultu ksi\u0119\u017cnej jako \u015bwieckiej alternatywy dla \u015bwi\u0119tych katolickich. Je\u015bli w tej historii jest co\u015b \u017cenuj\u0105cego, to nie wyb\u00f3r ksi\u0119\u017cnej na patronk\u0119 polskiej szko\u0142y, lecz czepianie si\u0119 tego wyboru pod absurdalnymi pretekstami.<\/p>\n\n\n\n
Bo przecie\u017c niemiecka historia Wa\u0142brzycha jest faktem, ksi\u0119\u017cna do roli \u015bwi\u0119tej nie aspirowa\u0142a. By\u0142a natomiast postaci\u0105 nietuzinkow\u0105, mog\u0105c\u0105 budzi\u0107 nie tylko ciekawo\u015b\u0107, jak\u0105 dzi\u015b budz\u0105 zdolne i ambitne kobiety jej stanu, cho\u0107by cesarzowa austro-w\u0119gierska El\u017cbieta, \u017cona Franciszka J\u00f3zefa, nazywana Sisi, czy zmar\u0142a niedawno kr\u00f3lowa brytyjska. O tym, jak stara\u0142y si\u0119 wybi\u0107 na niezale\u017cno\u015b\u0107, kr\u0119ci si\u0119 seriale i filmy, dotyczy to te\u017c Daisy. Nie chodzi o podgl\u0105danie „wy\u017cszych sfer”, tylko o pokazanie, \u017ce w warunkach, wydawa\u0142oby si\u0119, wymarzonego luksusu zmaga\u0142y si\u0119 z systemem patriarchalnym, tak samo jak kobiety o ni\u017cszej lub \u017cadnej pozycji spo\u0142ecznej.<\/p>\n\n\n\n
Gdyby pisowski radny raczy\u0142 przeczyta\u0107 cokolwiek o Daisy, cho\u0107by w Wikipedii, mo\u017ce by wyhamowa\u0142. Ale wszyscy wiemy, \u017ce tak si\u0119 w PiS kariery nie robi. Nowoczesne podej\u015bcie do historii lokalnej, brutalnie przemielonej w m\u0142ynach ostatniej wielkiej wojny, polega na jej odtwarzaniu, mo\u017cliwie pieczo\u0142owitym i bez uprzedze\u0144 nacjonalistycznych. Dzi\u0119ki zniesieniu cenzury i wolno\u015bci poszukiwa\u0144 prawdy uda\u0142o si\u0119 w Polsce wydoby\u0107 z zapomnienia historie wsp\u00f3\u0142istnienia polsko-\u017cydowskiego na poziomie lokalnym. Tak\u0105 sam\u0105 prac\u0119 wykonuj\u0105 z w\u0142asnej potrzeby mi\u0142o\u015bnicy historii lokalnej na naszych ziemiach zachodnich, przy\u0142\u0105czonych do Polski po rozgromieniu Rzeszy Hitlera.<\/p>\n\n\n\n
Jest to dzia\u0142anie chwalebne, prospo\u0142eczne, wi\u0119ziotw\u00f3rcze. Przywraca w jakim\u015b stopniu zerwan\u0105 ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107. Dowiadujemy si\u0119, jak \u017cyli poprzedni mieszka\u0144cy tych ziem, widzimy r\u00f3\u017cnice i podobie\u0144stwa. Mo\u017cemy si\u0119 kontaktowa\u0107 z nimi lub z ich potomkami w ramach otwartych granic Unii Europejskiej. Stereotypy po obu stronach zaczynaj\u0105 si\u0119 chwia\u0107. Poznanie konkretnych \u017cywych ludzi i ich opowie\u015bci rodzinnych leczy z kompleks\u00f3w i uprzedze\u0144. Ale mentalno\u015bci pisowskiej to wszystko nie interesuje. Nie jest ciekawa innych ludzi i historii. Zamyka si\u0119 w „naszo\u015bci”. Nie zale\u017cy im na kontaktach z innymi, dla nich to zawsze obcy, niepo\u017c\u0105dani. Ani na poznawaniu ich historii, nawet je\u015bli mieszkaj\u0105 w ich domach. Pami\u0119\u0107 o przesz\u0142o\u015bci, kt\u00f3rej nie kontroluj\u0105, jest dla nich zagro\u017ceniem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Do coraz bardziej p\u0119katej ksi\u0119gi polskich absurd\u00f3w pod rz\u0105dami PiS dosz\u0142a \u015bwie\u017ca sprawa wyboru patronki jednej ze szk\u00f3\u0142 podstawowych w Wa\u0142brzychu. Uczniowie, rodzice i personel wybrali ksi\u0119\u017cn\u0105 Daisy von Pless, a nie Jana Paw\u0142a II czy siostr\u0119 Faustyn\u0119, \u015bwi\u0119tych katolickich.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":13500,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13497"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13497"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13497\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13499,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13497\/revisions\/13499"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13500"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13497"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13497"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13497"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}