13 grudnia roku pami\u0119tnego partia i podporz\u0105dkowane jej „ludowe” wojsko wraz z milicj\u0105 „obywatelsk\u0105” zada\u0142y cios solidarnemu marzeniu o Polsce niepodleg\u0142ej i demokratycznej. Pad\u0142y strza\u0142y, zn\u00f3w zabito robotnik\u00f3w, uwi\u0119ziono tysi\u0105ce ludzi, narzucono spo\u0142ecze\u0144stwu twarde rygory stanu „wojennego”. Nikt Polski nie napad\u0142, wi\u0119c by\u0142a to wojna wydana przez autorytarny re\u017cim w\u0142asnym obywatelom. Wojna z narodem, z t\u0105 jego cz\u0119\u015bci\u0105, kt\u00f3ra wierzy\u0142a, \u017ce mo\u017ce by\u0107 inaczej.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Junta woskowa pod przewodem gen. Jaruzelskiego przygotowywa\u0142a ten bezprawny zamach stanu od wielu miesi\u0119cy, dlatego si\u0119 powi\u00f3d\u0142. \u00d3wczesny system mia\u0142 w ka\u017cdej dziedzinie przewag\u0119 i m\u00f3g\u0142 liczy\u0107 na wsparcie zewn\u0119trzne, gdyby co\u015b posz\u0142o nie tak. Polska by\u0142a satelit\u0105 Sowiet\u00f3w, cz\u0119\u015bci\u0105 „bliskiej zagranicy” odci\u0119tej od wolnego \u015bwiata \u017celazn\u0105 kurtyn\u0105. Wydawa\u0142o si\u0119 im, \u017ce bez problemu zdusz\u0105 Solidarno\u015b\u0107: \u015bwiat nie zaprotestuje albo zaprotestuje formalnie, Amerykanie na\u0142o\u017c\u0105 jakie\u015b symboliczne sankcje i wszystko wr\u00f3ci do peerelowskiej normy, czyli do kontrolowanej stagnacji na ka\u017cdym polu.<\/p>\n\n\n\n
Mylili si\u0119. Spo\u0142ecze\u0144stwo wysz\u0142o z szoku, Solidarno\u015b\u0107 nie zosta\u0142a rozbita ca\u0142kowicie, wkr\u00f3tce zacz\u0119\u0142y si\u0119 protesty uliczne. Zach\u00f3d rozpocz\u0105\u0142 masow\u0105 akcj\u0119 humanitarnej pomocy. Szczeg\u00f3lnie wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 Ko\u015bcio\u0142y niemieckie. W kraju pomoc rozprowadza\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142, pod jego ochron\u0105 powsta\u0142y komitety obywatelskie opiekuj\u0105ce si\u0119 internowanymi i ich rodzinami. Sam skorzysta\u0142em jako wi\u0119zie\u0144 polityczny gen. Jaruzelskiego.<\/p>\n\n\n\n
W Moskwie do w\u0142adzy doszed\u0142 Gorbaczow pod has\u0142ami g\u0142\u0119bokiej odnowy systemu. Chcia\u0142 go uratowa\u0107, uruchomi\u0142 dynamik\u0119, kt\u00f3ra system zlikwidowa\u0142a. Jaruzelski zrozumia\u0142, \u017ce wieje wiatr dziejowej zmiany i nie da si\u0119 obroni\u0107 niewydolnego socjalizmu realnego. Nast\u0105pi\u0142a zmiana linii z „porozumienia i walki” na lini\u0119 negocjacji z opozycj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
W efekcie i z udzia\u0142em Ko\u015bcio\u0142a, przy wsparciu papie\u017ca Wojty\u0142y, dosz\u0142o do rozm\u00f3w cz\u0119\u015bci przedstawicieli re\u017cimu z cz\u0119\u015bci\u0105 opozycji. Wynegocjowano porozumienie toruj\u0105ce drog\u0119 do pokojowej zmiany systemu. Jeszcze nie w pe\u0142ni demokratycznego, ale ju\u017c nie autorytarnego. Dynamika zmiany przyspieszy\u0142a po cz\u0119\u015bciowo wolnych wyborach w 1989 r. Ca\u0142kowicie wolne odby\u0142y si\u0119 dwa lata p\u00f3\u017aniej. Wtedy te\u017c Lech Wa\u0142\u0119sa zosta\u0142 wybrany na prezydenta RP. PRL odesz\u0142a do historii po niespe\u0142na 40 latach. Zaraz potem \u00f3wcze\u015bni przyw\u00f3dcy Rosji, Ukrainy i Bia\u0142orusi podpisali deklaracj\u0119 rozwi\u0105zuj\u0105c\u0105 ZSRR.<\/p>\n\n\n\n
To, co mojemu pokoleniu i pokoleniu naszych rodzic\u00f3w wydawa\u0142o si\u0119 marzeniem \u015bci\u0119tej g\u0142owy – zw\u0142aszcza koniec bloku sowieckiego – okaza\u0142o si\u0119 mo\u017cliwe. Zrywy obywatelskie w Polsce, Czechos\u0142owacji, na W\u0119grzech, surowo karana dzia\u0142alno\u015b\u0107 dysydent\u00f3w, prze\u0142omowy ruch pierwszej Solidarno\u015bci – nie posz\u0142y na marne. Narody odzyska\u0142y niepodleg\u0142o\u015b\u0107, obywatele swobod\u0119 wyboru w\u0142asnej przysz\u0142o\u015bci. B\u0142\u0119dy i zaniedbania pope\u0142nione na nowej drodze obci\u0105\u017caj\u0105 wy\u0142\u0105cznie rz\u0105dy wybierane demokratycznie przez obywateli i ich samych, gdy wybierali i wybieraj\u0105 tak, jak wybieraj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b niekt\u00f3rzy z nas czuj\u0105 si\u0119 rozczarowani, zawiedzeni, oszukani. Nie tak mia\u0142o by\u0107, nie tak mia\u0142a wygl\u0105da\u0107 demokracja. Niepok\u00f3j rozla\u0142 si\u0119 po wolnym \u015bwiecie, czy demokracja si\u0119 oprze przed atakami wewn\u0119trznymi i zewn\u0119trznymi?<\/p>\n\n\n\n
W Polsce pojawia si\u0119 niepok\u00f3j, czy obecna w\u0142adza nie spr\u00f3buje pod takim czy innym pretekstem zablokowa\u0107 wolnych wybor\u00f3w, by mog\u0142a dalej rz\u0105dzi\u0107. Niewa\u017cne, z jakimi skutkami, wa\u017cne, by rz\u0105dzi\u0142a jak najd\u0142u\u017cej. Najprostszy spos\u00f3b to powt\u00f3rka stanu wojennego w jakiej\u015b nowej oprawie propagandowej. Ju\u017c nie pod has\u0142em obrony socjalizmu, lecz obrony suwerenno\u015bci przed wrogiem zewn\u0119trznym (UE, Niemcy, Rosja, migranci) i wewn\u0119trznym (demokratyczna opozycja parlamentarna, niezale\u017cne od w\u0142adzy spo\u0142ecze\u0144stwo obywatelskie).<\/p>\n\n\n\n
Uderzenie takie w sercu Europy musia\u0142oby si\u0119 sko\u0144czy\u0107 podobnie co zamach stanu Jaruzelskiego: katastrof\u0105 polityczn\u0105, spo\u0142eczn\u0105 i ekonomiczn\u0105 w kraju i ostatecznie kl\u0119sk\u0105 autor\u00f3w zamachu. W naszych czasach, w epoce globalnej, wojny i pucze nie rozwi\u0105zuj\u0105 problem\u00f3w, tylko je zamra\u017caj\u0105. Pucz i wojn\u0119 mo\u017cna zaplanowa\u0107, biegu historii si\u0119 nie da. Przychodzi czas, gdy lod\u00f3wka nawala i problemy wracaj\u0105. Si\u0142a bezsilnych wygrywa z przemoc\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
13 grudnia roku pami\u0119tnego partia i podporz\u0105dkowane jej „ludowe” wojsko wraz z milicj\u0105 „obywatelsk\u0105” zada\u0142y cios solidarnemu marzeniu o Polsce niepodleg\u0142ej i demokratycznej. Pad\u0142y strza\u0142y, zn\u00f3w zabito robotnik\u00f3w, uwi\u0119ziono tysi\u0105ce ludzi, narzucono spo\u0142ecze\u0144stwu twarde rygory stanu „wojennego”. Nikt Polski nie napad\u0142, wi\u0119c by\u0142a to wojna wydana przez autorytarny re\u017cim w\u0142asnym obywatelom. Wojna z narodem, z […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":13621,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13614"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13614"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13614\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13620,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13614\/revisions\/13620"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13621"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13614"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13614"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szostkiewicz\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13614"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}